Të rinj apo të vjetër

Emërimet kohët e fundit në dy poste tejet të rëndësishme si ai i Minstrit të Drejtësisë dhe ai i Prokurorit të Përgjithshëm të dy individëve me moshë të re nuk mund të mos ngrenë, ndër pikëpyetjet e shumta, edhe një pikëyetje që sillet në ajër në shoqërinë shqiptare pa u ulur asnjëherë në tryezat e analizës ashtu siç meriton. Të rinj apo të vjetër i duhen Shqipërisë në krye të vendit? Dilemë kjo universale, që mbetet e hapur gjithandej.

Nëse do të flasim përgjithësisht lidhur me dallimin midis të rinjve dhe të vjetërve nuk mund të mos veçojmë disa nga karakteristikat kryesore pozitive të të rinjve dhe të të vjetërve. Ndër to për të rinjtë do të theksonim energjinë dhe entuziazmin më të madh, aftësinë për të kapur të renë po ashtu, por edhe idealizmin e guximin më të madh për të ndryshuar gjërat e për të sakrifikuar për të tjerët sëbashku me kritikën më të fortë ndaj një realiteti dhe ndjerjen e nevojës për ta ndryshuar atë. Nëse do të flasim për anët pozitive të të moshuarve do të veçonim përvojën dhe urtësinë më të madhe, përgjegjshmërinë më të madhe, maturinë dhe tolerancën më të madhe. Po t’u kthehemi anëve negative, kur flasim për të rinjtë, do të veçonim si rreziqe më të mëdha egoizmin e patemperuar nga përvoja, papërgjegjshmërinë dhe fanatizmin, aventurizmit ashtu sikurse edhe rrezikun e manipulimin më lehtë apo edhe mungesën sa duhet të profesionalizmit. Kurse tek më të moshuarit do të mund të flitej negativisht duke përmendur mefshtësinë më të madhe, prirjen për të tuajtur statukonë, kompromisin shumë më të madhe me të keqen, konformizmin, rezistencë ndaj të resë.

Që t’i japësh një përgjigje sadokudo të saktë kësaj dileme them se ajo duhet shtruar në kontekstin historik e kulturor për të cilin bëhet fjalë. Sepse i thua gjithë ato që përmenda më sipër dhe përsëri të duket sikur nuk ke thënë asgjë lidhur me kontekstin në fjalë. Tek e fundit, përtej një përgjigjeje të përgjithshme se idealja është kombinimi i energjisë së rinisë me përvojën dhe maturinë e të vjetërve, pyetja shtrohet nëse ishte më mirë që u zgjodhën dy të rinj apo më keq, pavarësisht nga karakteristikat e tyre individuale që mund t’i bëjnë më të mirë ose më të këqinj se individë të tjerë të moshave të tyre apo të moshave të tjera. Për të tentuar t’i japësh një përgjigje sadokudo kësaj dileme them se duhet t’i referohemi përvojës sonë.

Çfarë ka ndodhur në Shqipëri me të rinjtë dhe me të vjetrit në pushtet? Nëse do t’i referohemi historisë sonë të pas luftës së Dytë nuk mund të mos vemë re se pushtetin në Shqipëri e morën të rinjtë, Komunistë ishin shumica të tillë. Edhe Hoxha nuk ishte më shumë se 36 vjeç. Regjimi që ndërtuan ata me egërsinë, fanatizmin dhe aventurizmin e tij, por edhe me papërgjegjshmërinë e tij ndaj fateve të vendit e të të tjerëve, nuk mund të mos të të bëjë të mendosh se këto vinin edhe nga fakti se ata ishin të rinj, nuk kishin as pjekurinë as përgjegjshmërinë e të moshuarve dhe në këtë aspekt mund të thuhet se ata shfaqën karakteristikat më të këqia të të riut të përmendura në krye të këtij shkrimi. Ajo çka mund të vihet re gjithashtu tek ajo përvojë është se, në vazhdim, këta të rinj u bën të vjetër, por ndërkaq pushteti nuk i poqi, por i shkatërroi edhe më keq. Ata u zhytën nga krimi në krim, vranë shoqi shoqin, shkatërruan dhe nështruan brezat e bijve e sëbashku me to edhe vendin derisa u plakën. Përvoja e tyre tregon se të rinjtë kur janë të paformuar dhe u jepen role të rëndësishme pushteti në dorë ata mund të thellojnë të keqen me aventurizmin dhe papërgjegjmërinë e tyre. Përvoja e tyre të bën të mendosh se një individ kur të marrë përgjegjësi për jetët e të tjerëve, siç është rasti i politikanve, por jo vetëm, duhet të ketë një nivel të lartë diturie, pjekurie dhe përgjegjshmërie, përndryshe bëhet i rrezikshëm. Po të vesh re historitë e thuajse të gjitha diktaturave të shekullit të XX do të vesh re se protagonistët e tyre në fillesë kanë qenë të gjithë të rinj.

Por nuk mund të mos vemë re gjithashtu se në thelbin e precesit që ndodhi në Shqipëri gjatë komunizmit kemi ripërsëritjen e një modeli shoqëror autoritarist, paternalist sadomasokist ku raporti at bir është fortësisht edipian. Biri është i detyruar t’i nënshtrohet autoritetit të atit, por, kur e merr pushtetin, sillet si i ati duke shkarkuar mbi të tjerët (ose edhe mbi vetë atin e rrëzuar nga pushteti) frustrimet e një raporti poshtërues që ka pësuar gjatë nënshtrimit të tij. Por le të hidhemi në përvojën e tranzicionot shqiptar. Sot brezi i të rinjve të shtypur nga etërit komunistë janë të vjetrit kurse kemi një brez të rinjsh që synon t’u zerë vendin ose që thirret nga të vjetrit në detyra kaq të rëndësishme. Ajo çka është vënë re në tërësi ka qenë vazhdimi i modelit autoritarist i raportit të vjetër - të rinj që kemi parë gjatë komunizmit.

Në partinë demokratike mbizotëron modeli i nënshtrimit të brezit të ri ndaj brezi i vjetër, ku spikat veçanërisht figura e Sali Berishës që ka mbetur figura e patriarkut të paprekshëm e të pakundërshtueshëm për 16 vjet. Në PS, ku autoriteti i atit ka qenë më i dobët (kam parasysh Ramis Alinë dhe pastaj Fatos Nanon) kemi fenomenin e të rinjve që kërkojnë të marrin pushtetin e atit pa vdekur ai, por që, kur e marrin pushtetin, sillen si ai, në mos më keq. Shembujt më tipikë janë Ilir Meta dhe Edi Rama të cilët ndonëse të rinj, në pushtet kanë shfaqur tipare të thekusuara autoritariste. Pra, përsa i përket atij që mund të quhet proces demokratizimi i politikës sonë, jemi ende në atë strukturë autoritare sadomasokiste paternaliste ku të rinjtë i nënshtrohen më të vjetërve që janë më të pushtetshm ose që, kur marrin pushtetin, sillen si të vjetrit. Megjithatë kur flitet për dallim midis të rinjve dhe të vjetërve nuk mund të mos shtrohet edhe çështja se çfarë përfaqësojnë ata si pasojë e edukimit në kohë të ndryshme dhe e jetës në kohë të ndryshme. Nëse do të marrim në analizë brezin e moshave në harkun që do të përfshinte moshat që nga ajo e Topit dhe Nanos deri tek ajo e Berishës do të thoja se karakteristikë e tyre e përbashkët është vula e fortë që ka lënë e kaluara në komunizëm në formimin e tyre. Ishte një kohë që këtyre u mësoi jetën e dyfishtë, marrëdhëniet e pasinqerta, demagogjinë, mungesën e idealit dhe të koherencës. Futja në politikë e këtij brezi ka pasur një aspekt të dyfishtë. Ajo edhe shprehte nevojën për t’u çliruar nga prangat që u kishte vënë diktatura por qe edhe e mbarsur me të gjitha difektet që u kishte formuar ajo. Ndërkaq brezi i ri që u rrit në tranzicion ka më shumë vulën e këtij tranzicioni sesa të së kaluarës komuniste. “Vlerat’ që u ka përçuar atyre ky tranzicion janë ato të individualizmit ekstrem, kulti i pasurimit të shpejtë, mungesa e çdo ideali tjetër përveç atij të krijimit të mirëqënies personale, përdorimi i çdo mjeti për arritjen e këtyre “vlerave”. Edhe futja e tyre në politikë ka qenë si një nga mënyrat për arritjen e këtyre “vlerave”. Do të thoja se në shërbim të këtyre arritjeve kanë vënë edhe disa aftësi më të mëdha që u ka dhënë disave prej tyre mundësita për tu shkolluar apo për t’u specializuar jashtë shtetit ndonëse në këtë aspekt, në tërësi, mbetet e dyshimtë nëse kemi të bëjmë me një brez më të arsimuar apo më pak të arsimuar sesa ai i të vjetërve. Në tërësinë e vet mund të thuhet se Shqippëria gjatë kësaj periudhe është udhëhequr nga të rinj dhe të vjetër që kanë shfaqur anët më negative të të rinjve dhe të të vjetërve të përmendura në krye të këtij shkrimi.

Duke patur parasysh gjithë çka thashë më sipër, pa pretenduar assesi të ezauroj një çështje kaq të gjerë dhe komplekse, lidhur me emërimit të dy të rinjve në poste kaq të rëndësishme si ai i Ministrit të Drejtësis dhe i Kryeprokurorit të Përgjithshëm do të thoja se këta dy individë kanë shumë rrezik të përfaqësojnë dy të këqija karakteristike të kontekstit historik shqiptar: atë të nështrimit ndaj autoritetit më të lartë që i ka emëruar si dhe, sëbashku me këtë, atë të vendosjes së interesit personal mbi detyrën ndaj publikut dhe mbi ligjin.

E përsëris, ky është një reflektimi i pambështetur asfare në njohjen e dy individëve në fjalë. Por është i mbështetur fortësisht në faktin se në shoqërinë shqiptare ende nuk po duket një brez i ri që të konfliktuojë me etërit jo për t’u bëri si ata, por pikërisht për të ndryshuar modelin e tyre.

Fatos Lubonja
Korrieri, 25 Nentor 2007

Dergoje artikullin me email Printoje artikullin

81 Komente

  1. tiranalb thotë:

    27 November 2007 @ 8:33 pm

    Argita në 2009 në krye të PD?

    Autori: Gezim Kociaj
    Shekulli Blog

    Thashethemet që kanë nisur të qarkullojnë brenda Partisë Demokratike dhe dyshimi i fortë pas emërimeve të fundit për një kalim nga Berisha të pushtetit partiak në duart e këshilltares së tij kryesore, vajzës së vet

    Emërimi më i ri në Krye të Prokurorisë edhe pse është interpretuar si një këmbëngulje e Presidentit Topi, në disa prej mediave shqiptare, përforcon idenë se Kryeministri i vendit Sali Berisha është duke bërë të mundur trashëgimin e fronit nëse mund të quhet kështu, të të Parit të Partisë Demokratike vajzës së tij Argita Malltezi, e cila është një bashkëpunëtore dhe kritike e të atit, siç edhe vetë ka deklaruar. Duke i dhënë pushtet të gjithë miqve të vajzës së tij, Berisha po bëhet gati të delegojë pushtet brenda familjes edhe pse shumë eksponentë, apo zëra në Partinë Demokratike, janë bërë gati për një rokadë të mundshme. Një nga njerëzit që mund të ishte trashëgimtar i fronit të të Parit të Partisë Demokratike Bamir Topi me një elegancë të mrekullueshme dhe jo me pak sakrifica, në kurriz të të gjithë vendit, u përcoll për në postin e lartë të Presidentit të Republikës duke pretenduar kënaqjen e tij edhe të grupit të mbështetësve, që ai përfaqëson.
    Po të shohësh me vëmendje edhe emërimin e vetëm pak ditëve më parë të Ministri të Drejtësisë Alibeaj, si dhe emërimet në pozicione kyçe të miqve të së bijës kjo duket e qartë. Miqtë e ngushtë të familjes Malltezi tani janë të rëndësishëm. Më të rëndësishëm se sa pretendohet në grupimet apo të përfolurat grupime brenda Partisë Demokratike.
    Në fakt trashëgimi i fronit partiak nuk është një fenomen i panjohur madje edhe rrotull nesh, në vendet fqinje si Greqia eksperienca të tilla janë të njohura. Vetë zonja Malltezi nuk e ka përjashtuar të marit me politikë në një të ardhme, e cila nga lëvizjet më të fundit të Zotit Berisha, duket se nuk është e largët. E nëse Zoti Berisha do të largohej në 2009, siç duken të gjitha gjasat, atëherë zonja e parë e Partisë Demokratike përveç njerëzve shumë të afërt të të atit, që janë në kupolë dhe po përkëdhelen nga ky pushtet, do të kishte pas vetes edhe një grup jo të vogël të mbështetësve të saj. Mbështetës të të cilët sot në pushtet vetë i ka propozuar, emëruar edhe pse firmën nuk e ka hedhur ajo.
    Shumë është folur për një rrjet miqsh që kanë punuar së bashku në disa struktura ndërkombëtare në Kosovë, por Zonja Malltezi nuk është limituar vetëm me kaq. Për të bërë të mundur zgjerimin e mbështetësve në radhët e fytyrave të reja të Partisë Demokratike, ajo ka nisur të përzgjedhë edhe mes shokëve të kursit të fakultetit.
    Ankohen shumë të gjithë firmat e biznesit se Zonja Maltezi ka në duar mjaft pika të rëndësishme për të pasur një sipërmarrje të suksesshme. Ky argument qarkullon në ambientet e biznesit si thashethemnajë. Por kjo nuk mund të ketë lidhje vetëm me ndonjë drejtor në agjenci prokurimesh, hipotekash apo tatimesh, por në fakt ka të bëjë me pushtetin që babai projekton t’i lërë së bijës jo vetëm në miq dhe tarafe, por edhe në pushtetin monetar.
    Deri më sot kjo është vetëm një shushurimë në ambientet brenda Partisë Demokratike, e cila ka jo pak të pakënaqur brenda saj, jo vetëm për faktin se pushteti prodhon të pakënaqur, por për atë çka bënë këta drejtues të PD-së në vite si opozitarë, dhe sot gjenden të pakënaqur sepse nuk kanë marrë pjesë nga pushteti.
    Nëse do të rreshtoja emra do të dukesha i nxitur nga ata. Zërat kundër shpesh janë zbutur në Partinë Demokratike përballë vetos së unit që drejton, por mediat po hedhin si shashka zhvillime të pritshme në gjirin e së djathtës. Fakt tjetër është edhe humbja e një prej shtyllave të Partisë Demokratike. Ajo sot nuk përfaqëson një nga shtresat më vulnerabile të saj siç janë të përndjekurit. Zërat mediatikë flasin nëpër të për pakënaqësi të ndjeshme dhe presin zhvillime. Ndoshta deri sa të mbarojë epoka e fundit Berisha këta zëra të mbytur vetëm do të mbyten, por në një epokë të re kur froni t’i lihet trashëgimtares, atëherë ndoshta mund të ketë zhvillime serioze brenda së djathtës shqiptare.

    Disa nga emrat e “grupit Argita”, në poste shumë të rëndësishme

    Enkeled Alibeaj - Minister i Drejtesisë
    Edit Harxhi - Zv.Ministre e Jashtme
    Lulzim Basha - Minister i Jashtem
    Iva Zajmi - Zv.Ministre e Brendshme
    Ina Rama - Kryeprokurore
    Gerta Picari - Drejtore Tatimeshshoqe
    Edi Spaho - Prokurimet Publike-shok klase
    Elvana Hana -Drejtore ISKSH etj
    *si dhe një numër deputetësh të rinj dhe drejtues të tjerë në administratë, të gjithë ish-shok shkolle, ose kolegë në UNMIK

  2. minator thotë:

    27 November 2007 @ 8:49 pm

    Lubo, per mendimin tim, e shtjellon bindshem temen, me ton te ekuilibruar dhe me nuance. Eshte ceshtje tejet, por tejet, e rendesishme, te cilen e kemi bere telef edhe tek peshku dhe qe ka shkaktuar jo pak gudulisje egosh ketu. Lidhet direkt me temat mbi levizjen e re te EV-se, frymen rinore te protestes, dhe mundesite per ndryshim brenda frymes egzistuese ne Shqiperi.

    Une mendoj se ka me teper rrezik tek te rinjte se tek te vjetrit. Qofte edhe thjesht per arsyen pragmatike se 20 e 30 vjecaret e sotem do i kemi per nje kohe te gjate. Nuk kam frike ish-komunistet e thekur se e di cfare kane mundesi te bejne–dhe kete e shohim gjithe diten sot e kesaj dite–por kam frike gjysem-te rriturit e sotem qe flirtojne me pushtetin, qe bejne duel me presidentin e kryeministrin, apo qe kane filluar te monopolizojne hapesiren e “te rinjve” qe do sjellin ndryshim. Kur te fiket edhe kjo karte, nese nuk eshte fikur akoma, cfare do behet?

    Sa me shume ngulitet mendesia e tranzicionit, me nje fjale, aq me e gjate behet influenca e saj ne te ardhmen e afert. Duhet shkulur ky mentaliteti feminor se masterat nje vjecare ne Angli, zyrat me kondicioner tek Blloku, apo gjysem-diplomat dhe stazhet nje mujore do sjellin ndonje ndryshim radikal. Ndoshta nje mase kritike te rinjsh, plus nje pastrim elitash, plus nje mobilizim figurash me te pjekura, plus institucione mund te jete me efekt por keshtu sic jemi tani–thridhjete vjecare ministra e kryeprokurore si dhe njezet vjecare revolucionare ne shoqerine civile–shteti mbetet akoma rob i patriarkut.

  3. bledi thotë:

    27 November 2007 @ 8:49 pm

    E reja eshte ajo qe emerohet me gisht nga e vjetra, apo ajo qe vjen vet me fuqine saj e imponon te vjetren?

    A sjellin gje te re keta, pervec fytyres e pamies se re prej modeli?

    E reja eshte vetem te mosha dhe fytyra apo te ajo qe ti sjell ne jeten vendit?

    A kane fuqi keta, e aftesi, e mundesi te sjellin dicka te re, apo jane thjesht kukulla, te varura totalisht nga ai qe i vuri?

    A inkurajohen te rinjte, kur e vetmia menyre per karriere, madie te heret e te shpejte, nuk eshte puna e kontributi, po bindia e verber te nje kryetar partiak?

    A harohet gjithe ajo rini me probleme aq te medha, dhe e abandonuar komplet, sidomos ajo intelektualia, nga ca emerime me gishta dore per qellime politike?
    A e ndien rinia sot se vertet i jepet mundesia ne kete vend, e sidomos ajo qe ka mbaruar shkolla e vite te tera studimi, apo keto emerime jane nje propogande e genjeshter?

    Te rinjte e fundit spo sjellin asgje te re, melodine e vjeter, te bindies pa kufi te e vjetra, se keshtu shperblehesh.
    E pas kesaj zor se keta njerez kane te bejne me te rene.

    Jo me kote ne bote, emerimi vjen pas nja dy dekade pune, edhe si shperblim per punen, po edhe si nje llogjike e zoterimit te zanatit, venies se tij ne praktike, njohies se realitetit, e ne kete faze ke mundesi ta ndryshosh ate, prandaj dhe shikojme shume politikan qe ven gjete e reja me sukse nga mosha 40 vjec.

    Nuk ke mundesi te sjellesh te rene vetem me qenit i ri ne moshe, pa njohur mire gjerat e pa pasur aftesite profesionale e fuqine per ti bere ato.

    Fenomen negativ, sot shikojme te rinj ne moshe teper te vogel meren me politike ne vend qe te meren me problemet e moshes, ose te punojne qe te formojne vetveten e njohin realitetin qe neser te kene mundesi te japin dicka te re.

  4. LlTako thotë:

    27 November 2007 @ 9:02 pm

    ….Ndoshta nje mase kritike te rinjsh, plus nje pastrim elitash, plus nje mobilizim figurash me te pjekura, plus institucione mund te jete me efekt…

    Mire, mire por ku ti gjejme?

  5. LlTako thotë:

    27 November 2007 @ 9:06 pm

    Shkrimi eshte interesant por s’pashe ndonje zgjidhje per problemin. Kush do te zgjidhet, si do te zgjidhet, si do te kontrollohet, keto jane ceshtje qe s’preken fare.

  6. minator thotë:

    27 November 2007 @ 9:16 pm

    Mire, mire por ku ti gjejme

    Te rinjte i gjejme ku gjeten keta thridhjete vjecaret. Elitat i ke ne vend. Te pjekurit jane pjese te trurit shqiptar qe ka emigruar keto 17 vjet (pasojat e te cilit i shohim sot ne Shqiperi), institucionet … keto nuk e di ku do i gjejme! Po nejse, kjo eshte utopi kot me kot se shteti tribal (dhe shoqeria civile qe e imiton) nuk ka ne interes te tilla eksperimente.

  7. bledi thotë:

    27 November 2007 @ 9:31 pm

    E haruat Kopin?!
    Pa u shuar loja e ”Kopit” tani na del prap e njejta loje me te rinjte e Berishes.
    Kopi u perdor mire nga Berisha, qe ishte nje figure qe ngjallte reagim negativ ne publik, e perdori ca fytyra te ca te rinjeve, per zgjedhjet, e Kopi vajti si flluc sapuni.

    Tani prap loja nga fillimi.

    Do qe mire para se Saliu, dhe media e tij , te hedh bomben zhurmuse te ralles, ti kujtojme se ca beri me ato te kaluarat, e si qe ajo eksperienca me Kopin pra se te na ngop te njejten genjeshter prape, po me fytyra te reja.

  8. bledi thotë:

    27 November 2007 @ 9:35 pm

    Mire, mire por ku ti gjejme
    ………………………………………………..

    Ke plote ,e ajo qe degjon sot ne shqiperi,te inteligjenca e njerezit e punes, eshte mosperfillia.

    E dyta, jane procedurat qe ndiqen me me shume rendesi se personi qe zgjidhet, se edhe sikur personi te mbushte te gjitha kerkesat profesionale e eksperiencen e punes, menyra e njeaneshme e manipuluse e zgjedhjes godet gjithe institucionin e fuqine e tij e shtetin ne pergjithesi.

  9. LlTako thotë:

    27 November 2007 @ 9:39 pm

    Minator, pikerisht gjithshka e kemi teorikisht. E vetmja gje qe na mungon eshte realizmi, kuptimi i faktit qe sistemi s’ndryshohet nga jashte. Duhet te behemi pjese e ketij sistemi qe ta ndryshojme, e nese kufizohemi thjesht ne percmimin tone ndaj tij do te humbasim kohen kot.

    Bled, ti c’ke bere me mire se KOP-i??????????????????????

  10. bledi thotë:

    27 November 2007 @ 9:50 pm

    LlTako thotë:

    Bled, ti c’ke bere me mire se KOP-i??????????????????????

    ………………………………………………………………..

    Kopi qe nje krijes e Berishes, pasi publiku kishte alergji ndaj tij, e ca fytyra te reja i sherbyen si maske.
    Tani pas 2 vjetesh Kopi doli nje flluc sapuni, e nuk qe asgje e re po vetem nje mask e re e Berishes, qe e ndihmoi per te ardhur ne pushtet.

    E njejta gje me keta ”te rinj”, e njejta loje si me Kopin.

    Pra kjo qe ajo qe une thashe, e po nuk je dakort me debato ketu, te ajo qe thashe.
    …………………………………………………………………………

    Bled, ti c’ke bere me mire se KOP-i.

    Une nuk jame organizat a parti, jam qytetar qe jap opinionin, NJESHI I DEMOKRACISE.

    Ajo qe kame bere une me mire, nuk kam sherbyer si mask e te KEQES SE VENDIT, DHE E TE VJETRES, ne shkembim te perfitimeve korruptive neser nga pushteti.

    I kam dhene vendit, e nuk i kam vjedhur asnje qindarke.

  11. Koth thotë:

    27 November 2007 @ 9:50 pm

    O Lubonje !

    Sot jane miratuar dy te rinj te tjere ( ne komisionin e ligjeve ) : Alfred Karamuco dhe Rustem Gjata si anetare te KLD te drejtesise

    Alfred Karamuço lindi më 27 janar të vitit 1943 në Korçë, Shqipëri.

    Kete te dytin mund ta njihni si babain e atij Gjates qe eshte Kryetar i Komisionit Qendror te Zgjedhjeve.

    Se ke qef te besh filozofi ti dhe me shume akoma te duket sikur e shikon realitetin !

    Nje m.ut shikon !

  12. bledi thotë:

    27 November 2007 @ 10:02 pm

    Fundi i fillit te rinjeve do jete Argita Malltezi (Berisha), ne krye te PDse.

    Para ca muajsh, qe ne shtyp nje artikull i nje gazete greke qe analizonte politiken ne shqiperi, e ai thoshte qe vajza e Berishes do mari kreun e PDse sic kane bere dhe ne greqi ca udheheqes, dhe per kete grupe greke biznesi e politike do ta mbeshtesnin qe kjo te vazhdonte linjen e tanishme progreke te babait.

  13. Penar Musaraj thotë:

    27 November 2007 @ 10:11 pm

    Une mendoj se ka me teper rrezik tek te rinjte se tek te vjetrit. Qofte edhe thjesht per arsyen pragmatike se 20 e 30 vjecaret e sotem do i kemi per nje kohe te gjate. Nuk kam frike ish-komunistet e thekur se e di cfare kane mundesi te bejne–dhe kete e shohim gjithe diten sot e kesaj dite–por kam frike gjysem-te rriturit e sotem qe flirtojne me pushtetin, qe bejne duel me presidentin e kryeministrin, apo qe kane filluar te monopolizojne hapesiren e “te rinjve” qe do sjellin ndryshim.

    Minator, nga njera ane me duket se ky paragraf eshte shume i sakte, nga ana tjeter, me irriton.

    Eshte veshtire te flasesh per “te rinjte” e “te vjetrit” ne menyre objektive. Lobo eshte normalisht “biased” per te mbeshtetur pleqte, e une (e disa te tjere ketu) jam po njesoj “biased” per te qene dakord me kalamojat, thjesht nga mosha. Nuk eshte cudi qe Lobo e interpreton historine e angazhimit politik te rinise ne Shqiperi si nje histori te erret, dhe normalisht, une kam rezerva per kete. Sepse shume ngjashem mund te argumentohet se nje mal te mirash, si ne Shqiperi, ashtu edhe jashte, kane ardhur nga levizje te rinjsh. Nje histori me e plote e rinise ne politike do kishte perfshire te pakten studentet e 90-91.

    Pra, ne kete diskutim eshte shume veshtire te dalesh jashte grupmoshes tende e te arsyetosh objektivisht. Une vete, e kam te veshtire t’a bej kete, sepse ne cdo hap e ndiej preferencen jo-objektive per gjene e re.

    Ajo qe me irriton me shkrimin tend eshte frika me e madhe per te rene sesa per te vjetren. Ka dicka qe me shqeteson brenda kesaj frike, dhe s’jam i sigurte se cfare eshte. Por kam nje ide jo te zhvilluar mire, dhe po e provoj ketu.

    Si Lubo, dhe deri diku edhe ti, e keni friken ndaj te rinjve ne nivel intelektual, dhe me kete nenkuptoj ate qe Freud quan “the narcissism of smaller differences”. Si ti, dhe Lubo, jeni intelektualisht shume me afer me te rinjte (po perfshij ketu Ramen, Veliajn dhe deri diku Meten) sesa me Salen & co., por ama ka dallime te vogla qe kthehen ne frike te madhe. Kjo frike mund te jete me sakte xhelozi. Shpesh, sidomos intelektualet, e kane me te lehte te drejtohen nga nje “tjeter” sesa nga nje i tyre. Eshte ndjenje normale e egos ambicioze, qe e ka cdo intelektual. Por eshte problem, dhe ne shkrimin me siper, me duket mua se kjo xhelozi maskohet ne interpretim historie.

    Kuptohet qe kjo eshte thjesht nje hamendje, por fakti qe ti ke shume me teper frike te rinjte sesa te vjetrit me nxit ta them keshtu, haptazi dhe pa shume “disclaimers”. Qe te kuptohemi, une vete nuk jam aq entuziast per te rinjte sa c’jane ata vete. Po s’mund te mos mendoj se ka dicka qe nuk shkon nese mendojme se jemi me mire me keta pleqte e vjeter qe po na shesin sapunin per djathe cdo dite. S’mund te pranoj “kohen per ndryshim” te plakut Berisha, e te hedhe poshte pretendimet e nje te riu per politike te re, thjesht sepse ky i fundit do jete verdalle per shume kohe, apo sepse po tenton te monopolizoje te rene (kjo e fundit eshte kritike shume me e rendesishme se e para, te kuptohemi). Eshte me e ndershme t’i japesh te riut “the benefit of the doubt” sot, sesa ta kritikosh per abuzim te pushtetit para se ky t’a kete marre kete.

  14. Koth thotë:

    27 November 2007 @ 10:22 pm

    O Penar !

    Po pse mi nre nervat tani qe do iki . ;)

    Ushtare!

    Quhen ushtare si te rinj dhe te vjeter !

    Po do prova i ke ke emrat qe te permenda me siper.

    Babe e bir ne dy nga institucionet me te rendesishme te vendit !

    Baba ne KLD i biri ne KQZ. Ca je duke than mer burr !

    Bile bile , me keq akoma mercenare ne drejtesi !

    Ku i dyti nuk i dha te drejte vlonjateve te benin referendum , megjithese eshte e drejte kushtetuese !

    Ca hyn zotesia apo termi i vjeter me te ri ketu, nje zot e mer vesh !

  15. Selfmaderadio thotë:

    27 November 2007 @ 10:24 pm

    Penar,

    ndoshta eshte xhelozi, por ndoshta eshte edhe frustrim: frustrimi se te rinjte tek te cilet kishin shpresuar shume nuk jua plotesuan pritjet; sepse te rinjte e adaptuan lojen e te vjetres shume shpejt. Une mendoj se ka te rinj qe jane agresive e lakmojne pushtet ashtu sic ka edhe te rinj qe jane te mencur e nuk jua ndjen moshen. Po keshtu ke te vjeter te kalcifikuar ashtu sic ke te vjeter qe nuk jua ndjen moshen.

    une vete mendoj se eksperienca dhe kualifikimi duhet te jene perparesore. Duhet te vijne njerez qe dine te kuptojne e zgjidhin problemet.

  16. Penar Musaraj thotë:

    27 November 2007 @ 10:26 pm

    Koth, me ler te zihem rehat me minatorin, o burre i dheut. O do dalesh te rrugica jote o s’ka. :-)

  17. ujku i zi thotë:

    27 November 2007 @ 10:29 pm

    Une mendoj se ka me teper rrezik tek te rinjte se tek te vjetrit. Qofte edhe thjesht per arsyen pragmatike se 20 e 30 vjecaret e sotem do i kemi per nje kohe te gjate.

    Minator, mbase ketu ke kapur pa dashur nje moment te rendesishem. faktin qe politikanet ne nuk i kemi “disposable” por i kemi aty per gjithe jeten. Nje mangesi e sistemit qe nuk i zgjedh elementet qe i sherbejne asaj por eshte e detyruar ti nenshtrohet pushtetit. Politikanet nuk i kemi ingranazhe te nje makinerie moderne - versioni i demokracie sic e njohim ne sot - qe pasi jane konsumuar zevendesohen. “Disposable” sot vazhdojne te jene qytetatret, subjektet e pushtetit. Dhe te ndryshosh kete nuk behet fjale per ndonje “revolucion” por per nje “modifikim” te pushtetit ne funksion te demokracise dhe jo e kunderta - . E pare keshtu a ka ndonje ndryshim i ri apo i vjeter?

  18. ados thotë:

    27 November 2007 @ 10:31 pm

    Ore nje fjale nuk thate per te ndjerin Jimmy Hendrix…65 vjetori i tij…28 vjec kur vdiq..idhull.. nejse jashte temes, por nje lidhje mund te kete :)me temen te rinj vs te vjeter

  19. swed thotë:

    27 November 2007 @ 10:38 pm

    Nje nga konstatimet qe njeriu s’duhet t’ja lejoje vetes ta shprehi kurre, eshte ky qe do shpreh une tani ne sekonde “Partia Demokratike eshte e mbushur me hajvane, dhe Berisha shyqyr qe ka gjetur keta te rinjte qe ti japin pak motion qeverise”, bravo i qofte, jo po t’vej sali shehun minister te drejtesise dhe cim babasin minister te jashtem.

  20. Pjer Thomas thotë:

    27 November 2007 @ 10:43 pm

    Si artikull nuk mund te gjeja nje vend ku mund ta kundershtosh, ndersa per ate artikullin me poshte per vajzen e Saliut, do te thoja s’ka gje me te demshme per ekonomine kur ne krye te politikes dhe drejtimit te puneve , vihen njerez qe mirren me biznes. Nuk mund te mbahen dy kunguj nen sqetull. O do e kesh mendjen te rregullosh interesin e pergjithshem ose do e kesh mendjen tek interesi personal.

  21. Irisi thotë:

    27 November 2007 @ 11:11 pm

    Pse Kryetari i Partise eshte bere vend pune i trashegueshem?? :D

  22. Zana thotë:

    27 November 2007 @ 11:44 pm

    Problemi nuk mund te shtrohet i ri medoemos apo i vjeter keshtu e ashtu.Duhen persona te zote e te ndershem.

  23. lumidrin thotë:

    27 November 2007 @ 11:49 pm

    Artikulli eshte mese i goditur, trajton problemin kryesor te politikes Shqiptare,te “vjetrit” me mendesi te vjeter: te rinjte me ç’fare mendesie:?
    Shkrimi eshte origjinal,pa krahe politike, ku eshte e reja e ku ndodhet e vjetra.
    Ajo qe me shqeteson eshte se Lubonja edhe pse duket qe e urren diktaturen, i ben elozhet e duhura.
    Sipas tij jeta politike Shqiptare paska filluar ne ‘45,sipas Lubonjes para ‘45 ne Shqiperi nuk ka ekzistuar asgje,po nje popull injorant e i pakulture.Sepse po deshe te marresh si shembull moshen e re mjafton Ahmet Zogu,(24 vjeç minister i mbrendshem, 26 vjeç kryeminister e 29 vjeç President.
    Fatos diçka duhesh ta kesh te qarte,ajo qe na ben te ndihemi krenar se jemi Shqiptar nuk eshte periudha e diktatures deri me sot,perkundrazi do kishim turp te quheshim te tille,(nuk e di ku do e mernim kete krenari nje kohe qe jemi rritur ne nje apartament dhome e guzhine per me shume se 50 vjet, me shume se gjysmen e ketyre viteve jemi ushqyer me triska,kemi punuar 8 ore ne dite per te qene te varfer, e kemi mesuar te ndersyjme te afertin,e pasi e lane pushtetin prendimi na hudhte thase me miell nga qielli.)
    Krenaria te qenurit Shqiptar vjen me larg Fatos,shume me larg se mund ta mendosh ti apo ndonje tjeter si puna jote.

  24. Idris thotë:

    28 November 2007 @ 12:10 am

    Koha ka ardhe per nje pergjithesim te vlerave te SHQIPRISE per ta fiksuar ne trashegimine Themeltare ne forme TESTAMENTI.
    #Ne trasheguam nje nga perlat me te medha te dijes njerezore sintezen Frashiane:-”Dhe drit e diturise perpara do na shpjere”.
    Sinteze qe deri tani nuk e kam gjetur ne asnje kulture te ndonje populli tjeter te shprehur kaq qarte e kaq drejtpersedrejti.
    Le te jete kjo nje nga kriteret baze te vleresimit te Menazhuesve e udheheqesve shoqerore te perfaqesuar ne SHTET ,PUSHTET e DREJTESI,qofshin ata te vjeter e te rij.
    #Themelore per Shqiperine patjeter e pershtatur por me vlera UNIVERSALE do te ishte edhe sinteza AMERIKANE “Mos kerko c’fare te dha atdheu ty,por shiko c’fare i dhe Atdheut ti”
    Dhe le te perfshihen e perfaqesohen te gjithe moshat ne kete levizje mbi te gjitha me projekte e afate e grupe PERGJEGJESISH(jo portofolmbajtesish).Ketu do te behej vetvetiu seleksionimi i cdokujt para se tevendoste per te pranuar e marre pergjegjesite perkatese;ketu do te mbillej nje ideologji kombetare me pjesmarrje te gjere te cdo individi.
    #Jo me pak vlera duhet te perfshihet ne kete trashegimi edhe thenia e Gjergj Kastriotit(Skenderbeut):
    -”LIRINE nuk ua solla une por e gjeta ketu midis JUSH”
    Deri tani jemi nje popull me udheheqje te PAMATESHME tip Bumb -Barabump,me tipiku i tipikeve te te gjithe menyrave te Marra (mbrapshta),pa objekt e me c’ti dale perpara mbetet mentaliteti BERISHIAN,brenda te cilit u perfshime per te respektuar nje mga perfaqesuesit e Bump-barabumpit,z.F.Lubonja.

  25. minator thotë:

    28 November 2007 @ 12:14 am

    Penar, provokimin per “the narcissism of smaller differences” e mirekuptoj, madje me duket verejtje qe mund te aplikohet mire ne disa grupime shqiptare te kesaj natyre. Problemi eshte qe nuk ka qene gjithmone keshtu. Sic thote Selfmaderadio, ne kemi pesuar nje “disenchantment” me te rinjte (se po flas sikur une vete jam me i rritur, gje qe nuk eshte e vertete). A ka ne thelb ndoshta ndonje xhelozi? Edhe mund te kete.

    Por nuk eshte se kam me shume frike a priori te rinjte nga te vjetrit; doja te thoja vetem kete, qe te vjetrit jane si jane, kane pasur modelin e tyre (komunist, servil, hajdut, etj) ndersa te rinjte — ata qe jane modeluar keto vitet e fundit — marrin formen e enes ku futen. Kjo me tremb. E panjohura e nje gjenerate qe eshte edukuar pa etike, ka zhvatur mundesi ku te kete mundur, ka uri por jo ndroje. Nuk e bej me faj kete mase amorfe, i eshte dashur te behet keshtu. Po pergjithesoj, po duhet pergjithesuar ne kete teme. Kjo me duket nje frike koshiente, e ndergjegjshme, e ndershme. Nen koshience mund te jete edhe ajo qe thua ti, po nuk e zgjidh kete frike koshiente per te panjohuren oportuniste qe po kerkon gjithmone e me shume pushtet. Kete oportunizem rinor e gjen kudo ne Tirane: drejtori administrate, menaxhere, keshilltare, per te mos folur pastaj per morine e OJQve dhe forumeve rinore.

    Pastaj, sigurisht, ajo qe thote Koth qendron: te gjithe ushtare jane. Vetem se gjeneralet nuk ndryshojne. Domethene jo tamam te gjithe disposable, sic thote Ujku, nje pakice e fuqishme e lidershipit, sic dihet, jane te perhershem, ndersa te rinjte-imazh po depertojne gjithmone e me shume. Po cfare po sjellin? Me duket se vetem po legjitimojne ate qe egziston prej vitesh.

  26. Penar Musaraj thotë:

    28 November 2007 @ 12:52 am

    Mbi “disenchantment”: me teper se te zhgenjyer, apo frustruar sic thote selfmaderadio, ne jemi te paduruar. Ne politiken tone ka nje mekanizem tejet kapitalist qe konsumon cdo aktor te ri. Qofte Mjaft-i, qofte forumet rinore, qofte dhe avokati i popullit. Situata eshte bere e tille qe brenda shume pak kohe, cdo aktor i ri (jo nga mosha, por nga koha qe eshte futur ne valle) ose ngjitet lart, ose bie menjehere poshte. Them qe eshte mekanizem kapitalist, sepse ndikohet shume nga nevoja e menjehershme per “return on investment”. Mua me duket se zhgenjimi nga “te rinjte” eshte pikerisht rezultat i padurimit dhe mosbesimit te vazhdueshem. Per shembull, kur flitet per Mjaft-in, flitet a thua se shpresa e kombit ishte atje (faj per kete lloj “branding” e ka vete Mjafti). Po ca do bente Mjafti xhanem? Cfare mandati kishte qe na zhgenjeu kaq shume?

    “Te gjithe jane ushtare”: normal, qe keta te Berishes jane te gjithe ushtare. Sepse s’mund te jene tjeter, te rinj qe katapultohen ne poste te larta. Po a jane ata te tjeret, te Rames, Metes, Veliajt, etj. ushtare? Dhe nese jane, te kujt jane?

    E ne fund, kthehemi tek ajo qe thote Llukani: nese te gjithe jane ushtare, nese te rinjte nuk besohen dhe te vjetrit kane huqet e tyre, nga mund te na vije (apo ta sjellim) e mira? Nga qielli?

  27. swed thotë:

    28 November 2007 @ 1:03 am

    E ne fund, kthehemi tek ajo qe thote Llukani: nese te gjithe jane ushtare, nese te rinjte nuk besohen dhe te vjetrit kane huqet e tyre, nga mund te na vije (apo ta sjellim) e mira? Nga qielli?

    O Kryepeshq, po kush tha qe e mira do vije? Ose le te pyes ndryshe, pse besoni se nje dite e mira do vika patjeter dhe qenka ceshtja vetem qe ti hedhim rruges nje dore asfalt qe t’ja bejme rrugetimin me te kolljashme te mires? Hiqeni ore nga mendja idene se Shqiperia do rregullohet, edhe ka mundesi te ndodhi kjo, po jo se eshte e pashmangshme sic e shihni ju! Pak vende e popuj ka ne bote qe rropaten prej mijera vjetesh neper gerxhet e historise dhe atje ku kane qene atje jane prape? Me fal, me ndryshimin qe tani komunikojne me celular. Ndryshimi nuk behet te ata lart, ata jane “te emeruar” me votat e atyre poshte. Ata poshte m…n kane votuar, m…n do vazhdojne te votojne edhe per 450 vjet te tjera.

  28. Idris thotë:

    28 November 2007 @ 1:10 am

    Minator ! Me keqardhje per te rinjte; i fute ndoshta prap andej nga i nxorre.
    Tek MOSBESIMI.
    Ne kete rast ndoshta je shfaqur produkt i pastert i psikologjise (komunist ,servil,hajdut) pasi te gjitha perfundimet te shpinin ne keto cilesime.
    Nga fjalet e mendimet e tua te “mufatme” besoj se me e sinqerta e kesaj prurje mbetet rreshtimi Juaj tek ushtaret. CUDI ne kete teme!
    Moshat gjithmone kane karakter biologjik, por budallai cfaqet ne te ri te tij dhe nuk e harrin kure pleqerine.

  29. toko thotë:

    28 November 2007 @ 2:00 am

    LlTako thotë:
    27 Nëntor 2007 @ 9:06 pm
    … Kush do te zgjidhet, si do te zgjidhet, si do te kontrollohet, keto jane ceshtje qe s’preken fare…..
    ——–
    Vec kesaj pjese qe permend Llukani ( mbase edhe ndonje tjeter dhe me ka shpetuar dhe te me falini) nuk pashe njeri tjeter te permend faktin. Kush do ti zgjedhe keta te rinj?
    Le te supozojme se do te kete te rinj qe do te dalin dhe te krijojne nje force politike te re. Them krijojne nje force politike te re pasi shnderimi i forcave te vjetra ne forca te reja eshte pothuaj i pamndur. Faktet e PD dhe eksperimenti i Rames e tregoj kete. Atij per te mbijetuar brenda forces se vejter ju desh te bej te alenca me te vjetrit,per te mbijetuar brenda forces se vjeter ju desh te sillet si te vjetrit, dhe per te mbijetuar brenda forces se vjeter ju desh te shnderohej ne nje i vjeter,ne nje deshtak. Pra le te supozojme se krijohet nje grupim i ri. Kush do ta zgjedhe kete grup te ri ne pushtet? Populli prape do e votoj disa per Salen, disa per Nanon dhe tani disa per Ramen. Perse? Sepse ate pelqen populli. Prandaj te rinjte dhe te zotet do te perfundojne ose ne deshtim ose do te kthehen ne te vjeter qe te behen te mbijetushem. Po nuk u ndrua mentaliteti i popullit qe voton ne baze te klaneve apo modes qe ndjek udheheqesi, qe voton genjeshtaret me genjeshtr me te bukura per nje ardhme te bukur e te kollajte, dhe te mos votoj demokratet, te zotet qe afrojne drejtesi. Dihet qe drejtesia eshte me e veshtire se hilerat dhe genjeshtrat.
    Do te thoja se sot implikimi i te rinjeve ne politike pa pasur nje baze te shendoshe ne popull qe ti zgjedhe eshte dhe do te ishte vetvrasje e tyre. Do te ishte humbje e vendit. Duhet ndryshuar mentaliteti i popullit dhe pastaj dalja e tyre ne skene. Si behet kjo? Nuk dua te behem boze E kam then mendimin tim ne disa komente per tema te tjera.
    Pra mendoj se as te rinjte e emeruar ne PD as ata te ngritur ne pozite ne PS nuk jane te rinj ( jo nga mosha dhe lloji i modes, apo jeta qe bejne) ata jane dhe veporjne njesoj si te vjetrit.Eshte e kote te shpresohet tek ta. Dke then kete nuk dua te mohoj se ata sjellin dicka te re te grupimet ku jane. Por forca e regresit neketo grupime eshte aq e madhe se ajo qe ata sjellin eshte nje pike uje ne oqean.Duhet te jemi gjithashtu realisht se pike pike mbushet oqeani. Por sa kohe duhet perkete. Pra ose duhet nje zgjidhje radikale e shpejte ( nje fund i tmershem) ose nje pritje e gjate ( nje tmer pa fund). Zgjidhni e merni

  30. tropizma thotë:

    28 November 2007 @ 2:11 am

    Qenka bere nje goxha diskutim, ne raste te tilla te vjen qejf qe ke te besh me peshq.

    Une e kisha lexuar artikullin e Lubonjes, patjeter artikull i mire, por perpjekja per te qene i ekuilibruar nuk eshte dhe aq e suksesshme, jo per mungesen e zgjidhjes qe kerkon Llukani (sepse Lubonja po sqaronte premisat, gje qe ka po aq, ne mos me shume vlere, se gjetja e zgjidhjeve…. madje eshte pjese e zgjidhjes ne nje rast si ky, ku nuk mund te sugjerosh ndonje perqindje te rinjsh a te vjetrish), po per anesine e Lubonjes. Si shkruan dhe Penari, pse le Lubonja jashte 90-91shin? Per me teper, meqe PD-ja ka ‘te vjetrin’, a ka (pyetje retorike) ndonje ndikim te qenit ‘i ri’ i Rames ne perceptimin e rrezikut te te rinjve si ‘ndoshta me te keqinj’ qe paraqet Lubonja. Eshte edhe veshtje metodologjish - kur na duket se njera pale po ekzagjeron me perkhrahjen e te rinjte, sqarojme rreziqet e te rinjve, duke dashur te ekuilibrojme situaten ne pergjithesi, por duke humbur pak nga ekuilibri i argumentit tone ne vetvete.

    Me aq sa kam lexuar, edhe ne vende te tjera ish-koministe pasurimi i shpejte (se nuk mund ta perkthej dot direkt ‘rent-seeking’) eshte me i vleresuar nga te rinjte sesa nga te vjetrit. Si thote Lubonja, tranzicioni e ka stimuluar kete vlere te te rinjte, nderkohe qe te vjetrit mund te kene mbetur akoma disi idealiste. POR, cilet te vjeter e sa te vjeter mbeten idealiste? Kush perfitoi nga privatizimet ne Shqiperi? Kush e trashegoi pushtetin ekonomik te shtetit? Praktikisht, kush grabiti sa mundi, sa shpejt qe mundi? Une, pa statistika, them te vjetrit. Ju lutem me kundershtoni nese keni me shume informacion.

    Me kenaq si gjithmone Idrisi me idete e tij moraliste-revolucionare, mgjs trashegimia qe ai permend eshte tejet konservatore (revolucioni ne kete rast eshte rikthim ne iluminizem :) ). Ose sic thone ekonomistet, institucione institucione institucione, sic thote Mjafti kushtetute kushtetute kushtetute :p . Sa per ushtaret vs. ideologet, kur te rinjte futen brenda strukturave te vjetra ka shume te ngjare te shkojne ne fis, prandaj ndryshimet thelbesore (qe per ujkun jane modifikime, por per mua revolucione politike te mirefillta) vijne nga forca te reja. Me duket shume heret per te folur per disenchantment nga forcat e reja, nese me kete ju nuk po flisni per PDR-ne e Pollos apo LSI-ne e Metes. Se ata ishin djem qe u grinden me babain. Po Veliaj, ke ka baba? Sorosin? Nese eshte keshtu, ky baba te pakten eshte jashte politikes shqiptare, e per mendimin tim ca me i hajrit se 2 baballaret e politikes shqiptare. Jam edhe une e shqetesuar per pozicionin vetmitar te Veliajt, per rrezikun qe ai te mos sjelle gjera thelbesisht te reja, per rrezikun e koalicioneve per karrige ministrore, etj…. po kjo eshte per te tema e Veliajt.

    Minator dhe Selfi, ju lutem krejt seriozisht, argumentoni pak me gjate zhgenjimin tuaj nga te rinjte, sidomos zhgenjimin nga te rinjte ne krahasim me zhgenjimin nga te vjetrit.

  31. Idris thotë:

    28 November 2007 @ 3:11 am

    Tropizma !
    Shpesh e gjej veten te befasuar nga kendet e shikimit te zhdervjellet e plot nteligjence tuajes,ashtu si edhe ne kete rast.
    Vetem se gjithashtu me habit fakti qe ne shume nga prurjet e NICK-ve te respektuar e me nje kulture te thelle bejne analiza ,bijen mendime e perpiqen te gjejne argumente ne gjera qe jane te shkruara e te tejkaluara.
    Dhe ketu bien ne diskutime qe shpesh here i kemi perqasur me avazin e Nastradinit qe kerkonte lopen pasi ajo ishte kthyer ne shtepi.
    Ne se eshte i sakte perfundimi qe ne teresisht JEMI PRAPA ne shume pikpamje por si me te rendesishmet;se pari ekonomike e se dyti organizative anuk do te ishte me e udhes qe kjo inteligjence e pruresve te shndrohej ne prozime konkrete ashtu si dhe per rastin konkret.
    E perse duhen “fytyrzbehtit”te dominojne ne “tip” analizash Lubonje se kush kal eshte me i kuq..i riu apo i vjetri…Kur edhe ne Shqipri eshte provuar qe punimi me i mir i tokes behet kur MBREH dy qe ;nje KA te vjeter dhe nje KA te ri.
    Kjo eshte arsyeja qe ti tek disa prurje sheh REVOLUCION ….
    PO !dhe eshte me se i domosdoshem ne se duhet te NDERROHEN mentalitet e VJETRA te zgjidhjes se problemeve.
    VENIA ne KUSHTE te MATSHME e te ARSYSHME ne KOHE PROVE eshte nje njesi qe s’do lejonte askend te merrej me gabime e shtremberime per hir te MOSHES.
    Dhe kjo e kalon cakun e iluminizmit por edhe te tjerrjes pambarim…. qe si rast bota njeh vetem PELHUREN e PENELOPES.
    Atehere c’te bejme(” ka thene Lenini”?) te rrijme e te qajme hallin e dyluftimit midis Brezave(teori e kaperxyer qe ne vitet 70) dhe kush tjerr e thote llafe te mufatme apo te “guxojme” te shprehemi per forma konkrete perfshirjeje te MATSHME per te DY BREZAT.
    Sikur te kisha mundesi te merrja pergjigje NGA JU do hiqja nje siklet personal, sepse ju cmoj per mendimin sic Ju thashe me siper ,por gjithsesi (ndoshta je e RE….:D :D :D ) nuk shpeton dot nga kurthi i “rratheve ” .

  32. ujku i zi thotë:

    28 November 2007 @ 3:32 am

    tropizma, leximit tend te holl sigurisht nuk i shpetoi disekuilibri i Lubonjes. Dhe eshte e veshtire kur te gjitha palet mundohen ti mbushin pjatat e veta te kandarit plot e perplot me “te rinje” e “te reja”. Dhe e di pse? Se ne qe diskutojme ketu bashke me Lubonjen kemi harruar (vetem per momentin besoj) se sa i imponuar eshte si debat. Ne fakt eshte nje debat qe i sherben vetem imazhit te politikes, por veshtire thelbit. Ka nje lloj tendence nga Lubonja per ta cmitizuar debatin rreth te “rinjeve” - karakteristike e analizave te tij - porse nuk ja arrin. Personalisht nuk shoh se si ky lloj debati te con ne perfundime racionale - konkrete? Gati gati ai debati rreth centralit berthamor duket sikur eshte me frytdhenes…

  33. minator thotë:

    28 November 2007 @ 3:42 am

    Swed thote:

    O Kryepeshq, po kush tha qe e mira do vije? Ose le te pyes ndryshe, pse besoni se nje dite e mira do vika patjeter dhe qenka ceshtja vetem qe ti hedhim rruges nje dore asfalt qe t’ja bejme rrugetimin me te kolljashme te mires?

    Mendoj se kjo eshte ceshtja. Ne ketu diskutojme sikur kemi mangut vetem shtrimin e asfaltit, emrat, procedurat. Tropizma ne kete pike e di qe nuk biem dakort, por nuk e shoh permiresimin si te paevitueshem. Vetem sepse duam, nuk do te thote se do te ndodhe. Ky nuk eshte dorezim, eshte nje menyre te pari. Nje e mete e madhe e “luftes mjaftiste ndaj apatise” eshte qe mundohet tu mbyll gojen skeptikeve ose atyre qe nuk perloten nga protestat apo kombetarizmi i semure dhe qe nuk e shohin te ardhmen te lulezuar. Eshte si hendeku midis Laures dhe asaj gruas tek shtypshkronja: Ajo i thoshte Laures, “Po ik mi nane, se je mire andej.” Ne: jo, duhet ta ndryshojme patjeter realitetin!

    Manifesti prozaik i Idris-it eshte si gjithmone i kendshem, por nuk e di nese shtet-formimi eshte ngaster qe punohet kur “MBREH dy qe, nje KA te vjeter dhe nje KA te ri.” Ngastrat tona jane akoma gjysem-feudale. Trashegimia jone pervec sintezes Frashiane, per fat te keq, mbart edhe luftra gjeneratash qe nuk besoj fare se jane ezauruar. Perkundrazi. Do behen me te egra. Keshtu qe tema qe prek Lobo me duket shume e rendesishme. Vetem se duhet hequr premisa qe ndryshimi per mire eshte i paevitueshem.

    Penar: Per brand-in e Mjaft-it, dakort. Dakort edhe per “mosdurimin.” Historia ka treguar qe popujt qe ju ka sosur durimi e kane pisk.

  34. ujku i zi thotë:

    28 November 2007 @ 3:58 am

    Trashegimia jone pervec sintezes Frashiane, per fat te keq, mbart edhe luftra gjeneratash qe nuk besoj fare se jane ezauruar.

    Kujt i intereson kjo lufte gjeneratash qe po rekrutohen kaq shume ushtar ne emer te saj?

  35. Idris thotë:

    28 November 2007 @ 4:32 am

    Minator!
    E drejte gjithshka .ASNJE kundershtim.
    Vetem nje gje te vogel po te vogel fare…Ky diskutim i LO..BOS eshte variant tipik i NASTRADINIT me LOPEN.
    Variante qe perendimi i zgjidhi qe ne vitin 60 nuk ka nevoje te tirren me pervec ndonje plotesimi me karakteristika KOMBETARE. E kush mund ti zbuloje?
    Aterchmanet,disentchmenat,mendermenat,bradenbrandet,. qe teorizojne per henen ,ne ambiente me mentalitete 1/2 feudale.
    Pikerisht se ne Shqipri ka vajtur nje mentalite henor nga disa te shkolluar te rij AJO nuk do beje perpara kurre.
    Vleresoje pergjigjen dhe ndikimin e saj ne Shqipri nga ca pordhe te REJA
    -” Nuk me duhet gje mua .Ai eshte problemi jot.”
    Ose
    -”Ka ikur koha qe drejtorit i dhimte koka mos i thonin gje per puntorin .Tani eshte koha ti dhembe koka punetorit per Drejtorin”
    Ose (mentalitet badiguardesh)
    -Hyri ke shefi.E boni m..,helaq e boni shefi.
    Besoj se po tu heqesh te mufatmen fjaleve do biesh ne mendime me te thjeshta e me te qarta,per tu kuptuar edhe nga ne te vjetrit.

  36. tropizma thotë:

    28 November 2007 @ 8:29 am

    Idris ti ke te drejte per punen e rratheve, ne pergjithesi e ne vecanti. Por nje piktor-arkitekt cek ne nje aksh seminar paraqiti idene ne dukje absurde qe ne art zgjuarsia eshte vleresuar si krijimtari, nderkohe qe per te krijimtaria e vertete eshte ajo qe buron nga nderveprimi (guri bashke me rrathet), kurse zgjuarsia qe buron vec nga vetja, ai dell vetmitar artisti (nje gur i hedhur ne ajer), nuk eshte krijimtari e mirefillte. Tani, ti do te thoshe, ceshtja qendron te guri. Une do te thoja qe sa here e qortoj veten per reagim (ne vend te prezantimit te nje ideje origjinale), harroj se reagimi madje edhe perseritja e konceptit rreth pas rrethi sjell gjithmone nje gje te re, nje gje te perbashket. Kjo nuk zgjidh problemin e gureve. Eshte bere keq per gure.

    Sa per zgjidhjen qe propozon ti per kufizimin e mandateve, per matjen e efektshmerise se punes se ministrave, etj, une them sugjero ca me gjate. Ne koncept, ti je tek rrathet e gurit qe demokracia e politikes ne pergjithesi kerkon demokratizimin e partive ne vecanti (dmth zgjedhje te rregullta dhe brenda per brenda, ku rotacioni vleresohet pozitivisht). Ne praktike, nuk shoh se si rekomandimi yt i pergjithshem mund te vihet ne pune - po pres per gurin, jam gati per rrathet :) .

    Minator, une jam kontradiktore kur vjen puna te ‘progresi’. Per Shqiperine behem optimiste nga nevoja - me duket e domosdoshme qe une bashke me ju jo vetem te kritikojme, po te hedhim ca gure, qe germo Tare se po gjete gure aty mos me thencin…. Por do te behet me mire ne Shqiperi nese prapanicat tona dembele (more vesh shoku Idriz?) ngrihen nga kolltuqet. Sigurisht, behet me mire kur ’studentet’ qe kthehen nuk e bejne per ‘idealizem’, po pranojne qe iu pelqen me shume te japin mend se sa te rrobetohen kubiqeve apo meqe nuk iu doli viza e punes, pra qe jane te detyruar te punojne per ndryshime per te permiresuar jeten E TYRE. Minator, te them te drejten, me keto mend qe te shoh ketu, po te ishe ne Shqiperi (po te ta kishte zene rrota bishtin) nuk do te beje kritike aq te rehatshme po do te ishe duke u marre seriozisht me pune rregulluese - jam e bindur. Se harrova ambivalencen time. Permiresim, sepse mesim, ne fushen e rritjes se pergjegjesise se politikes shoh patjeter - sic shkruan edhe Kadareja te ajo intervista me lart, shqiptaret, qe me bisht paskan qene, po bishti s’paskesh qene kaq i gjate, po mesojne dalengadale te mendojne per politiken ne lidhje me te miren e tyre, jo vetem per te miren e Sales. Por cdo te sjelle permiresimi i situates politike? Per cfare progresi te pergjithshem behet fjale? A ekziston progresi ne vetvete, apo jane te gjitha levizjet rrethrrotullime? Nuk kam njohuri mjaftueshem ne fushen e teologjise, prandaj nuk po mufatem fare. Po keshtu nga brenda me pelqen nje shprehje “there is no travel inwards, you’re already there’ - zenizem dembel :) . U mufata.

    Ujku, une mendoj qe kjo puna e te rinjve mund te jete debat propagandistik, por mund te kete edhe ndonje gur brenda…. nuk i dihet.

  37. M O Z A thotë:

    28 November 2007 @ 11:07 am

    Gzuar festen e flamurit i here.
    E dyta, as kam nermend me lexu derrderrllisjet e Lubonjes.
    Ca ka ketu per te bere filozofi i here, jo i ri po i vjeter.
    Te riun i vjetri e ka pjelle (bobo e thashe prape ket llaf). :-) Te qenit i ri nuk eshte ndonje vlere e madhe, te gjithe kane qene te rinj e te gjithe me vone sdo jene te rinj. Une qeshe xhindos shume kur ne epoken e ndritur te Edi Rames (atehre kur punonte), rinia prezantohej si vlere e madhe, dhe kjo u ndoq edhe nga nje pjese e administrates socialiste te asaj kohe. Skishe ku perpalseshe, kalamaqe me kollare lidhur me koke te trashe boje roze qe sdinin nga lidhej gomari. Por nejse, ne ate kohe te pakten nuk ju vune kalamaqeve ne dore frena shume te rendesishme sic po ben doktorri sot e kesaj dite. Per te vene duart ne koke.
    Po prape te kthehem tek Vlerat. Vlerat qe i mungojne qeverisjes shqiptare kahere kane qene vlera baze si pergjegjshmeria, ndershmeria, perkushtimi, atdhedashuria, qendrueshmeria,burreria etj. Vlerat qe perkundrazi ka, si hajdutlliku, papergjeshmeria, oportunizmi, cipa e plasur etj etj nuk kane lidhje me moshen. I ri apo i vjeter, i shkollum jashte apo i pashkollum, bir kryeministri apo bir fshatari, ato vlerat baze merren ne familje dhe perpos kesaj trashegohen me breza e breza. Nuk te ben fytyra me push, njeri te ndershem dhe johajdut.
    Une e di mire qe shume te rinj mendojne se shqiperia ua ka borxh te rinjve qe ta gjejne shtruar, sidomos ato qe jane shkolluar jashte. Une them jo, rrugen sduhet ta gjesh te hapur, rrugen duhet ta hapesh vete nqs je i zoti.
    Sigurisht qe ka pengesa, sigurisht qe asnjeri ska qejf te te leshoje rrugen. Une them qe keto pengesa te ndihmojne qe te rritesh, e jo te ngelesh fytyrepush gjithe jeten. Burra te paburreruar kurre do ngelen keto servilo-marionetat e Sales. Na u shpif me Lulerat, Enkelejderat, Aldorat etj etj. Pika qe sna bie, nuk kam faj une qe them qe eshte zhduk rraca e burrave ne shqiperi.

  38. ados thotë:

    28 November 2007 @ 11:54 am

    Gezuar Moza….
    lets make peace for today..will you :)

  39. Idris thotë:

    28 November 2007 @ 4:49 pm

    Moza!
    Ke fole si burneshe.Me mire se soji Juaj askush nuk mund ti njohe e dalloje BURRAT nga buratinot.Po vi per te te uru nga festat

  40. ujku i zi thotë:

    28 November 2007 @ 4:51 pm

    Gezuar festen te gjithve!
    une mendoj qe kjo puna e te rinjve mund te jete debat propagandistik, por mund te kete edhe ndonje gur brenda…. nuk i dihet
    Tropizma
    Qe mund te kete nje gur brenda une as mund ta mohoj dhe as mund ta pohoj, porse qe eshte debat propagantistik - kjo nuk eshte me “munde” - eshte e sigurt. Problemi i atij gurit eshte i tille qe une preferoj me mire te kerkoj nje gur timin diku gjetke sesa te mblidhem rreth pellgut me gjithe te tjeret per te nxjerre ate qe ka hedh nje shejtan apo budalla. E di qe do hidhen dhe thone qe ti nuk po perdor ate “gurin origjinal” per te ndertuar murin e famshem - but I can live with that.

  41. Idris thotë:

    28 November 2007 @ 4:52 pm

    Tropizma ! Dhe nje gje te vogel dhe ika nga Moza per festat.
    BYTHA kurre nuk levizet nga i zoti.Aq me tepr kur ze REHAT.
    BYTHEN ta levizin o teTJERET o detyrimi ndaj vendit ku je ulur. :D :D :D.
    Dhe me e keqja RUAJE mos te te LAGET.

  42. toko thotë:

    28 November 2007 @ 4:58 pm

    Moza, Urime dhe ke folur shume drejt.
    Me kujtove J.F. Kenedin.
    Ask Not What Your Country Can Do For You, but ask what you can do for your country.

    Inaugural Address by John F. Kennedy - January 20th 1961
    Vice President Johnson, Mr. Speaker, Mr. Chief Justice, President Eisenhower, Vice President Nixon, President Truman, reverend clergy, fellow citizens, we observe today not a victory of party, but a celebration of freedom - symbolizing an end, as well as a beginning - signifying renewal, as well as change. For I have sworn before you and Almighty God the same solemn oath our forebears prescribed nearly a century and three quarters ago.

    The world is very different now. For man holds in his mortal hands the power to abolish all forms of human poverty and all forms of human life. And yet the same revolutionary beliefs for which our forebears fought are still at issue around the globe - the belief that the rights of man come not from the generosity of the state, but from the hand of God.

    We dare not forget today that we are the heirs of that first revolution. Let the word go forth from this time and place, to friend and foe alike, that the torch has been passed to a new generation of Americans - born in this century, tempered by war, disciplined by a hard and bitter peace, proud of our ancient heritage - and unwilling to witness or permit the slow undoing of those human rights to which this Nation has always been committed, and to which we are committed today at home and around the world.

    Let every nation know, whether it wishes us well or ill, that we shall pay any price, bear any burden, meet any hardship, support any friend, oppose any foe, in order to assure the survival and the success of liberty.

    This much we pledge - and more.

    To those old allies whose cultural and spiritual origins we share, we pledge the loyalty of faithful friends. United, there is little we cannot do in a host of cooperative ventures. Divided, there is little we can do - for we dare not meet a powerful challenge at odds and split asunder.

    To those new States whom we welcome to the ranks of the free, we pledge our word that one form of colonial control shall not have passed away merely to be replaced by a far more iron tyranny. We shall not always expect to find them supporting our view. But we shall always hope to find them strongly supporting their own freedom - and to remember that, in the past, those who foolishly sought power by riding the back of the tiger ended up inside.

    To those peoples in the huts and villages across the globe struggling to break the bonds of mass misery, we pledge our best efforts to help them help themselves, for whatever period is required - not because the Communists may be doing it, not because we seek their votes, but because it is right. If a free society cannot help the many who are poor, it cannot save the few who are rich.

    To our sister republics south of our border, we offer a special pledge - to convert our good words into good deeds - in a new alliance for progress - to assist free men and free governments in casting off the chains of poverty. But this peaceful revolution of hope cannot become the prey of hostile powers. Let all our neighbours know that we shall join with them to oppose aggression or subversion anywhere in the Americas. And let every other power know that this Hemisphere intends to remain the master of its own house.

    To that world assembly of sovereign states, the United Nations, our last best hope in an age where the instruments of war have far outpaced the instruments of peace, we renew our pledge of support - to prevent it from becoming merely a forum for invective - to strengthen its shield of the new and the weak - and to enlarge the area in which its writ may run.

    Finally, to those nations who would make themselves our adversary, we offer not a pledge but a request: that both sides begin anew the quest for peace, before the dark powers of destruction unleashed by science engulf all humanity in planned or accidental self-destruction.

    We dare not tempt them with weakness. For only when our arms are sufficient beyond doubt can we be certain beyond doubt that they will never be employed.

    But neither can two great and powerful groups of nations take comfort from our present course - both sides overburdened by the cost of modern weapons, both rightly alarmed by the steady spread of the deadly atom, yet both racing to alter that uncertain balance of terror that stays the hand of mankind’s final war.

    So let us begin anew - remembering on both sides that civility is not a sign of weakness, and sincerity is always subject to proof. Let us never negotiate out of fear. But let us never fear to negotiate.

    Let both sides explore what problems unite us instead of belabouring those problems which divide us.

    Let both sides, for the first time, formulate serious and precise proposals for the inspection and control of arms - and bring the absolute power to destroy other nations under the absolute control of all nations.

    Let both sides seek to invoke the wonders of science instead of its terrors. Together let us explore the stars, conquer the deserts, eradicate disease, tap the ocean depths, and encourage the arts and commerce.

    Let both sides unite to heed in all corners of the earth the command of Isaiah - to “undo the heavy burdens -. and to let the oppressed go free.”

    And if a beachhead of cooperation may push back the jungle of suspicion, let both sides join in creating a new endeavour, not a new balance of power, but a new world of law, where the strong are just and the weak secure and the peace preserved.

    All this will not be finished in the first 100 days. Nor will it be finished in the first 1,000 days, nor in the life of this Administration, nor even perhaps in our lifetime on this planet. But let us begin.

    In your hands, my fellow citizens, more than in mine, will rest the final success or failure of our course. Since this country was founded, each generation of Americans has been summoned to give testimony to its national loyalty. The graves of young Americans who answered the call to service surround the globe.

    Now the trumpet summons us again - not as a call to bear arms, though arms we need; not as a call to battle, though embattled we are - but a call to bear the burden of a long twilight struggle, year in and year out, “rejoicing in hope, patient in tribulation” - a struggle against the common enemies of man: tyranny, poverty, disease, and war itself.

    Can we forge against these enemies a grand and global alliance, North and South, East and West, that can assure a more fruitful life for all mankind? Will you join in that historic effort?

    In the long history of the world, only a few generations have been granted the role of defending freedom in its hour of maximum danger. I do not shank from this responsibility - I welcome it. I do not believe that any of us would exchange places with any other people or any other generation. The energy, the faith, the devotion which we bring to this endeavour will light our country and all who serve it — and the glow from that fire can truly light the world.

    And so, my fellow Americans: ask not what your country can do for you - ask what you can do for your country.

    My fellow citizens of the world: ask not what America will do for you, but what together we can do for the freedom of man.

    Finally, whether you are citizens of America or citizens of the world, ask of us the same high standards of strength and sacrifice which we ask of you. With a good conscience our only sure reward, with history the final judge of our deeds, let us go forth to lead the land we love, asking His blessing and His help, but knowing that here on earth God’s work must truly be our own.

  43. toko thotë:

    28 November 2007 @ 4:58 pm

    Moza, Urime dhe ke folur shume drejt.
    Me kujtove J.F. Kenedin.
    Ask Not What Your Country Can Do For You, but ask what you can do for your country.

    Inaugural Address by John F. Kennedy - January 20th 1961
    Vice President Johnson, Mr. Speaker, Mr. Chief Justice, President Eisenhower, Vice President Nixon, President Truman, reverend clergy, fellow citizens, we observe today not a victory of party, but a celebration of freedom - symbolizing an end, as well as a beginning - signifying renewal, as well as change. For I have sworn before you and Almighty God the same solemn oath our forebears prescribed nearly a century and three quarters ago.

    The world is very different now. For man holds in his mortal hands the power to abolish all forms of human poverty and all forms of human life. And yet the same revolutionary beliefs for which our forebears fought are still at issue around the globe - the belief that the rights of man come not from the generosity of the state, but from the hand of God.

    We dare not forget today that we are the heirs of that first revolution. Let the word go forth from this time and place, to friend and foe alike, that the torch has been passed to a new generation of Americans - born in this century, tempered by war, disciplined by a hard and bitter peace, proud of our ancient heritage - and unwilling to witness or permit the slow undoing of those human rights to which this Nation has always been committed, and to which we are committed today at home and around the world.

    Let every nation know, whether it wishes us well or ill, that we shall pay any price, bear any burden, meet any hardship, support any friend, oppose any foe, in order to assure the survival and the success of liberty.

    This much we pledge - and more.

    To those old allies whose cultural and spiritual origins we share, we pledge the loyalty of faithful friends. United, there is little we cannot do in a host of cooperative ventures. Divided, there is little we can do - for we dare not meet a powerful challenge at odds and split asunder.

    To those new States whom we welcome to the ranks of the free, we pledge our word that one form of colonial control shall not have passed away merely to be replaced by a far more iron tyranny. We shall not always expect to find them supporting our view. But we shall always hope to find them strongly supporting their own freedom - and to remember that, in the past, those who foolishly sought power by riding the back of the tiger ended up inside.

    To those peoples in the huts and villages across the globe struggling to break the bonds of mass misery, we pledge our best efforts to help them help themselves, for whatever period is required - not because the Communists may be doing it, not because we seek their votes, but because it is right. If a free society cannot help the many who are poor, it cannot save the few who are rich.

    To our sister republics south of our border, we offer a special pledge - to convert our good words into good deeds - in a new alliance for progress - to assist free men and free governments in casting off the chains of poverty. But this peaceful revolution of hope cannot become the prey of hostile powers. Let all our neighbours know that we shall join with them to oppose aggression or subversion anywhere in the Americas. And let every other power know that this Hemisphere intends to remain the master of its own house.

    To that world assembly of sovereign states, the United Nations, our last best hope in an age where the instruments of war have far outpaced the instruments of peace, we renew our pledge of support - to prevent it from becoming merely a forum for invective - to strengthen its shield of the new and the weak - and to enlarge the area in which its writ may run.

    Finally, to those nations who would make themselves our adversary, we offer not a pledge but a request: that both sides begin anew the quest for peace, before the dark powers of destruction unleashed by science engulf all humanity in planned or accidental self-destruction.

    We dare not tempt them with weakness. For only when our arms are sufficient beyond doubt can we be certain beyond doubt that they will never be employed.

    But neither can two great and powerful groups of nations take comfort from our present course - both sides overburdened by the cost of modern weapons, both rightly alarmed by the steady spread of the deadly atom, yet both racing to alter that uncertain balance of terror that stays the hand of mankind’s final war.

    So let us begin anew - remembering on both sides that civility is not a sign of weakness, and sincerity is always subject to proof. Let us never negotiate out of fear. But let us never fear to negotiate.

    Let both sides explore what problems unite us instead of belabouring those problems which divide us.

    Let both sides, for the first time, formulate serious and precise proposals for the inspection and control of arms - and bring the absolute power to destroy other nations under the absolute control of all nations.

    Let both sides seek to invoke the wonders of science instead of its terrors. Together let us explore the stars, conquer the deserts, eradicate disease, tap the ocean depths, and encourage the arts and commerce.

    Let both sides unite to heed in all corners of the earth the command of Isaiah - to “undo the heavy burdens -. and to let the oppressed go free.”

    And if a beachhead of cooperation may push back the jungle of suspicion, let both sides join in creating a new endeavour, not a new balance of power, but a new world of law, where the strong are just and the weak secure and the peace preserved.

    All this will not be finished in the first 100 days. Nor will it be finished in the first 1,000 days, nor in the life of this Administration, nor even perhaps in our lifetime on this planet. But let us begin.

    In your hands, my fellow citizens, more than in mine, will rest the final success or failure of our course. Since this country was founded, each generation of Americans has been summoned to give testimony to its national loyalty. The graves of young Americans who answered the call to service surround the globe.

    Now the trumpet summons us again - not as a call to bear arms, though arms we need; not as a call to battle, though embattled we are - but a call to bear the burden of a long twilight struggle, year in and year out, “rejoicing in hope, patient in tribulation” - a struggle against the common enemies of man: tyranny, poverty, disease, and war itself.

    Can we forge against these enemies a grand and global alliance, North and South, East and West, that can assure a more fruitful life for all mankind? Will you join in that historic effort?

    In the long history of the world, only a few generations have been granted the role of defending freedom in its hour of maximum danger. I do not shank from this responsibility - I welcome it. I do not believe that any of us would exchange places with any other people or any other generation. The energy, the faith, the devotion which we bring to this endeavour will light our country and all who serve it — and the glow from that fire can truly light the world.

    And so, my fellow Americans: ask not what your country can do for you - ask what you can do for your country.

    My fellow citizens of the world: ask not what America will do for you, but what together we can do for the freedom of man.

    Finally, whether you are citizens of America or citizens of the world, ask of us the same high standards of strength and sacrifice which we ask of you. With a good conscience our only sure reward, with history the final judge of our deeds, let us go forth to lead the land we love, asking His blessing and His help, but knowing that here on earth God’s work must truly be our own.

  44. M O Z A thotë:

    28 November 2007 @ 5:02 pm

    Qyqja
    Pse mer gjithmone ato qe kane hang plumin ju kujtoj une e ?
    Emigranti me thote si John Lennon, toko si Kennedy .
    Tobestafkurllah, mos do te thote kjo qe dhe mu do me vrasin ?
    Ne fakt keto Adminet e peshkut gati e kane kosen. :-)
    Idris edhe une te uroj NGA festat !

  45. minator thotë:

    28 November 2007 @ 8:18 pm

    Moza, po lexoji njehere derdellitjet lexoji, se mbase del qe postimi yt eshte njefare perifrazimi i atyre qe thote Lobo. (Great minds think alike.) Nejse, sot me baltosjen e Kadarese andej nga intervista dhe me emocionet e Fest(ave)es, besoj se kjo teme nuk do mund te mbahet dot me ne kembe. Po kjo puna e te “rinjve” nuk ka per te ikur gjekundi; do jete me ne per nje kohe te gjate.

  46. Pjer Thomas thotë:

    28 November 2007 @ 9:40 pm

    Ata poshte m…n kane votuar, m…n do vazhdojne te votojne edhe per 450 vjet te tjera.
    Kjo shprehja e Swed-it , le te behet shprehja e dites.

  47. ujku i zi thotë:

    28 November 2007 @ 9:58 pm

    Po kjo puna e te “rinjve” nuk ka per te ikur gjekundi; do jete me ne per nje kohe te gjate.

    Minator,
    Shume e drejte qe do jete me ne, por vetem per sa kohe ne vazhdojme te flasim per “te rinj te shkolluar jashte” apo brezi “i vjeter idealist brenda” dhe nuk shohim cfare behet realisht. Nderkohe ne nje nga temat e shumta ketu te peshku sot kishte nje koment i Nard Ndokes, ministrit te famshem te shendetesie i cili kritikonte komentuesit e peshkut qe “shanin shume”. Une nuk e di nese ishte Nard Ndoka i vertet apo jo. Por cfare rendesie ka? Ky personazh qe asnje se di se c’ eshte - as i ri e as i vjeter, as me shkolle brenda e as me shkolle jashte, as me ideal e as pa ideal (demokristian?) - drejton sot nje sektor aq te rendesishem, po seriozisht aq te rendesishem, sa ai i shendetesise dhe ne nuk flasim per keta lloj njerezish por meremi me filozofi - jo te rinje e jo te vjeter. Merremi me mizat dhe elefanti na ka kaluar para syve dhe nuk e shohim. Po a ka popull qe ja beson shendetin e vet nje mekaniku? Mos te flas per ata idealistat si puna e Xhuvelit pastaj, se do vij ndonjeri ketu ti kendoj edhe bejte…

  48. minator thotë:

    29 November 2007 @ 1:28 am

    Ujku, drejt, natyrisht, kur fillon te shikosh kush drejton shtetin nuk te behet me as te komentosh, as te lexosh, as te teorizosh. Megjithate, teoria dhe analiza duhen panvaresisht se ne kontekstin e rrumpalles njerezve ju neveritet nga abstragimet. Nuk kane faj. Po ja qe me Ndoken dhe me Leshajn duhet te ballafaqohemi. Cfare do bejme?

    Megjithate termat e “te rinjve” perdoren gjeresisht sot ne Shqiperi per te legjitimuar levizje politike. U perdoren per KOPin, MJAFTin, te rinjte e forumeve, Ramen, etj, etj. Pra nuk eshte se i shpikem ne apo Lobo si abstragime. Ne kete kuptim e kam, lufte gjeneratash do kete, duam apo s’duam, panvaresisht nga emrat qe do perdorim apo teorizmat. Lufte do kete dhe do jete e ashper. Do kete lufte per vende pune, per poste, per resources. Mendoj se lufta do jete edhe me e ashper sec ka qene deri tani.

  49. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 2:56 am

    Minator,
    Mua nuk me pelqen qe ju e barazoni konceptin e “legjitimimit te levizjeve politike” me “lufte gjeneratash”!
    Pra a ka mundesi ti ndajme gjerat qe ne fillim. Gjenerata e re nuk po ben asnje lufte. Keta njerez jane qe te gjithe te katapultuar. Megjithate me lere te qendroj per nje moment ne linjen e mendimit tuaj apo te swed qe nuk e shihni permiresimin si te paevitueshem qe ne fakt eshte premisa me reale. Kjo lloj premise do te thote qe keto qe drejtojne sot politiken do vazhdojne ta drejtojne ate edhe me pas, pra qe do te thote se ne ate vend nuk do te kete ndonjehere konkurence por vetem katapultime ne politike. Kam pershtypjen se kjo shpjegon perse ne debatojme seriozisht ketu per te rinj apo te vjeter, sepse shpresojme qe keto njerez te katapultuar do te kene karakterin e duhur qe duke qene brenda neser t’i hapin portat per te gjithe!!! A jam duke alucinuar? Ndoshta. Por per mendimin tim kjo eshte nje mundesi hipotetike qe ska asnje vlere dhe eshte e kote ta them psene.
    Tani le te kthehemi edhe njehere tek katapultimet. Ajo qe po ndodh realisht eshte qe duke katapultuar keta te rinj politika po realizon nje skenar qe do ta quaja pa frike kriminal per shoqerine, sepse nje brez i tere rrezikon te humbase kredibilitetin. Keta te rinj nuk eshte se po i bejne gjerat pavaresisht nga te vjetrit, ata po i bejne bashke me te vjetrit, apo akoma me keq bashke me Ndoken (as i ri e as i vjeter). Nese deri ketu do bini dakort me mua atehere mund te themi se nuk ka lufte gjeneratash. Vetem tani une mund ta shtroj problemin ne linjen tuaj te luftes midis gjeneratash ne sensin qe : A do e kete koshiencen per te ndjere rrezikun qe ka perpara kjo gjenerat - ate te humbjes se kredibilitetit? Vetem po te jete koshiente per premisen e mesiperme mendoje qe kjo gjenerate mund te jete e interesuar per lufte, ndryshe…

    Megjithate une vazhdoje te kem nje mendim krejt tjeter per menyren se si duhet te ecin gjerat pa e paragjykuar premisen per permiresim as si te evitueshme dhe as si te paevitueshme. Per mendimin tim e vetmja mundesi qe ka kjo shoqeri perpara eshte qe te rrise mekanizmat dhe fuqine reale per te kontrolluar pushtetin. Cfare domethen kjo? Kjo domethene qe kur protestohet per shembull nga Mjafti, e rendesishme mos te jete protesta ne vetvete por ajo qe fitohet pas protestes. A ka dale Mjafti me nje seri masash ligjore pasi ka kontestuar nje problem te caktuar? Te pakten une nuk di ndonje. Dhe nisma ligjore me adoleshente nuk behen. Por ligji eshte thelbi i demokracise sot, neser, qofte me te rinj dhe qofte me te vjeter. Ketu them une se duhen shpenzuar energjite, jo ne luftra boshe qe nuk i dihet se kush i fiton…

  50. minator thotë:

    29 November 2007 @ 3:18 am

    Ujku, perderisa jam pergjithesisht dakort me gjithe kete qe ke shkruajtur me lart, me duket se nuk ndryshojme ne mendim as per ate qe po ndodh as per ate qe do te ndodhe. Sic duket nenkuptojme gjera te ndryshme me “luften” e gjeneratave — une me “lufte” nuk nenkuptoj qe te rinjte te behen koshiente dhe te “luftojne” te vjetrit. Pra nuk kam ndermend nje lufte “te mire” ose “te frytshme” midis gjeneratave. Nuk e kam si nocion normativ. Nuk pres qe “lufta” te sjelli ndryshime.

    Lufta midis gjeneratave mund te jete e piste, amorale, ose thjesht per te ndare tapi apo leje ndertimi. Eshte teper e thjeshte te themi keta jane vetem te katapultuar, rob te Berishes, apo yes-men te Rames. Nuk e di, me duket teper e thjeshtezuar, pa asnje dinamike. Edhe ne autoritarizmin me ekstrem ka dinamika te forta gjeneratash. Apo jo?

  51. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 3:25 am

    Dakort me ty qe te gjitha keto mund te jene arsyet pse kjo “rrokade” gjeneratash po ndodh, por do isha kurioz te dija cmendim keni ju per ate qe mund te quhet opinioni, sepse nese dicka behet per te manipuluar opinionin ateher dikush e ka ndjere qe opinioni ka rendesi… apo jo?

  52. minator thotë:

    29 November 2007 @ 4:53 am

    Veshtire te thuash. Nuk e di, besoj se “dikush” e ndien peshen e opinionit [kjo vihet re me shume tek faktoret jo-politike ne leter (dmth shoqeria civile)] nuk besoj se nuk e cajne fare per opinionin. Por e cajne deri ne ate mase sa e kuptojne qe pushteti nuk mund te kushtezohet prej tij, sic e shpjegove ti pak me lart (flasim me “ti” meqe bashke diskutojme shpesh). Si mendon ti per kete opinionin? A je ne nje mendje me Kadarene kur thote qe shqiptaret po fitojne me shume terren mbi politikanet e mbrapshte?

    Interesante eshte. Do duhej te benin nje studim per kete pune, jo se do na jepte receta, por faktikisht duhet thene qe ne dime vetem gjera te turbullta ne lidhje me funksionet e shtetit, si funksionojne keta njerez, nga vijne, etj. Te gjitha me thashetheme i kemi dhe me “une njof ate”, “une njof ata.” Ngaqe jane “mafioze”/thugs, cdo gje i kane me prapaskena dhe me te fshehta. Tribale, me nje fjale.

  53. tropizma thotë:

    29 November 2007 @ 7:28 am

    Shoke, (qofshi mire dhe gezur!) ajo puna e ‘fitimit te terrenit’ nuk eshte ndonje shpikje e Kadarese por verejtje sasiore mbi ‘mesimet elektorale’, dmth mesimin e vleres se votes se vet nga populli sic pasqyrohet nga 1) renia e votes se cuar dem (dmth vota qe nuk nxjerr kandidate), e vlefshme per Evropen lindore ne pergjithesi, perfshire ketu dhe Shqiperine dhe 2) sistemin elektoral, qe eshte ne rritje me respektues i perfaqesimit te votes se popullit. References available upon request.

    Pastaj per ta cuar ‘demokracine’ pertej perfaqesimit parlamentar futemi tek territori burre e burrnesha qe ka apo nuk ka Shqiperia (Moza, sinqerisht ketu me zhgenjen, po c’eshte kjo burrni o gru!?).

  54. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 7:51 am

    Minator
    Faleminderit per pergjigjen! Une nuk gjykoj dot ate qe thote Kadareja sepse e kam te parrokshme. Porse nje gje qe mu duk e vecante kesaj rradhe ishte fakti se ka theksuar moralitetin (imoralitetin) me fort se here te tjera. Dhe kjo te ben pershtypje kur thuhet nga nje njeri qe e ka shprehur bindjen se gjerat thuhen ne kohen e vet, dhe qe ka pas heshtur kur ka menduar se paragjykohej. (Mbase e kam gabim?) Ai ka folur shpesh per moralitetin (imoralitetin) europian apo serb karshi shqiperise dhe e kunderta, por rralle ka prekur ate shqipetar. Ndoshta kjo ka te bej dhe me faktin se tashme Kosova duket sikur ka marre nje rruge. Por megjithate mu duk me i plote dhe i besueshem. Mbase ne kemi kuptuar dicka dhe ai e ndjen me te lehte te thote dicka.

    Megjithate, une mund te mos e rrok dot Kadarene por nuk do me thene qe nuk mund ta perdor - ne sensin qe moraliteti mund te jete si te thuash nje pushke qe mund t’i drejtohet politikes. Problemi eshte si e prdor? E perdor per te carmatosur politiken nga ‘tribalizmi’ per ta bere me trnsparente, apo ke operacione te tjera ne mendje p.sh. likujdim/zevendesimin? Ndonjehere kam pershtypjen se ne nuk dime cfare duam, dhe kjo i ben me te veshtira gjerat.
    Me pelqeu lidhja qe bere me “shoqerine civile”. Fakti qe shoqeria civile deri edhe tani vone eshte perdorur per katapultim ne politike thote shume. Ajo eshte po aq pergjegjese sa politika per cfare ndodh. Sic e thashe jam per carmatosje te ketyre nga mendesia “tribale” sic e quan ti me te drejte dhe per transparence maksimale. Po ne nuk e bejme me te njejten zell punen gjithandej - kuptohet me aq pak sa punojme. Ne shqiptaret rralle jemi konsistent dhe te disiplinuar.

    Ok, po ta them se cfare mendoj pas ketyre qe thash me siper. Mendoj qe opinioni ka shume fuqi, por do ushqyer ne menyre konstante. Publiku duhet mesuar qe te kerkoje nga politika ate qe i “intereson” dhe jo ate qe “do”. Pra shoqeria civile duhet te analizoje thelle dhe ne menyre te vazhdueshme se cfare i intereson publikut. P.sh publiku do drita, por kjo nuk ka kuptim te kerkohet sepse thjeshte nuk ka. Dikush duhet te bej analizen se cfare i interson publikut ne kete rast. Nuk e di a kuptohem, por thelbi eshte qe shoqeria civile ka nevoje te ndryshoje teresisht rolin e saj, deri aty sa ti kerkohet edhe qeverise te leshoje disa nga sherbimet e veta ne drejtim te shoqerise civile. Po te fitohet shoqeria civile eshte fituar shume.
    Tani ketu kthehemi tek problemi i te rinjve. A mund ta marrin te rinjte kete mision dhe te shnderrojne shoqerine civile ashtu si duhet, dhe te provojne edhe veten? Apo do vazhdojne te enderrojne per karrike ministrore? Fola shume, por vertet desha te degjoja ca mendime. Ka ndonje gje reale tek shnderrimi i shoqerise civile, apo zvogelimi i rolit te shtetit? Ti dhe miqte tane ketu ke peshku si i mendojne keto gjera?

  55. Selfmaderadio thotë:

    29 November 2007 @ 5:30 pm

    Ok, po ta them se cfare mendoj pas ketyre qe thash me siper. Mendoj qe opinioni ka shume fuqi, por do ushqyer ne menyre konstante. Publiku duhet mesuar qe te kerkoje nga politika ate qe i “intereson” dhe jo ate qe “do”. Pra shoqeria civile duhet te analizoje thelle dhe ne menyre te vazhdueshme se cfare i intereson publikut. P.sh publiku do drita, por kjo nuk ka kuptim te kerkohet sepse thjeshte nuk ka. Dikush duhet te bej analizen se cfare i interson publikut ne kete rast. Nuk e di a kuptohem, por thelbi eshte qe shoqeria civile ka nevoje te ndryshoje teresisht rolin e saj, deri aty sa ti kerkohet edhe qeverise te leshoje disa nga sherbimet e veta ne drejtim te shoqerise civile. Po te fitohet shoqeria civile eshte fituar shume.

    Ujk, nuk jam e sigurt ne se te kuptova mire. Njeriu kerkon ne proteste pikerisht dicka qe nuk e ka. Eshte e vertete, se nuk ka drita (gje qe une e kuptova ne se ka 10 kg domate nuk mund te kerkosh te te japin 20kg, menjefjale ne se nuk ka energji nuk te japin dot energji, te kam kuptuar mire?), por njeriu proteston per faktin qe kane kaluar 17 vjet dhe ky problem nuk eshte zgjidhur. Duke kerkuar drita nuk kerkohet e pamundura, por kerkohet llogari per faktin qe nuk eshte investuar tek e mundura. Ketu, duhej futur shoqeria civile dhe te bente opozitaren e qeverise per mendimin tim; dhe jo te futej ne qeveri e te behej pjese e saj sic edhe ka ndodhur e po ndodh, fenomen qe po ve ne krize vete nocionin shoqeri civile. Jo per te bere protesta qe te ndergjegjesoje popullin. Sepse fakti qe njeriu del ne protesta nenkupton qe ti je i ndergjegjesuar. Por, per te analizuar aktivitetin e qeverise si nje institucion i pavarur, oponent i cili me reputacionin e tij (dhe ketu duhet patjeter reputacion i madh) e ben qeverine te mendohet e ndoshta edhe te ndryshoje pak. Eshte kerkesa e llogarise qe mungon ne realitetin shqiptar, me duket mua, dhe ketu nuk po flas per kritika analistesh, edhe kjo duhet, por per kritike e oponence ne nivel institucional, qe me duket se e kemi inekzistent (edhe ne se ekziston).

  56. Selfmaderadio thotë:

    29 November 2007 @ 5:54 pm

    Edhe dicka per Mjaftin,

    Po krijoj gjithnje e me teper pershtypjen se eshte bere viktime e nje fenomeni interesant: ja krijuam vete mitin, e beme te madh, e ngjitem shume lart, na zhgenjeu, dhe tani e kemi rrezuar; dhe nga ajo lartesi qe e kemi rrezuar, dhimbja eshte e madhe. Ka dicka prej Mesie ne rolin qe i atribuohet Mjaftit ne te gjtihe kete kakofoni kritike, ku eshte e veshtire te kuptosh Perse? Kjo me duket e gabuar, absurde: duhet te ishte nje organizate midish shume te tjerash, me ate rolin e saj specifik; nje midis te tjerave. Por jo; gati gjithe shoqeria civile po barazohet me Mjaftin, duke vrare mjaftin vritet edhe shoqeria civile. Une nuk e di se cfare ka bere Mjafti gabim apo mire. Sinqerisht rezervohem ne kritiken time. E njoh mjaftin si shumica e te tjerave nga ajo media e seleksionuar qe vjen tek pehsku apo nga ajo qe e kerkoj vete. Por, a mjafton ky informacion per t’i bere analizen mjaftit? Ne menyre te vecante, ne kontekstin ku punon media shqiptare dhe interesave te saj te lidhura me politiken, sa i sakte eshte ky informacion qe askush nuk ja diskuton me vertetesine? Boll fjala Mjaft dhe cdo gje eshte e mireqene: sulmi eshte i justifikuar. Ka dicka komplet irracionale ne kete qendrim. Prandaj dhe e quajta kakofoni, sepse nuk ja gjej dot llogjiken. Shpesh them se ndoshta fakti qe keta te rinj te mjaftit, duke ja ditur vleren medias e shfrytezuar ate si askush tjeter u bene me shume protagoniste mediatike, me shume se sa protagonizmi qe ata kane ne realitet. Ndoshta eshte ceshtje proprocionesh, por .. eshte vetem nje aludim, … qer tani tek e shkruaj nuk e di pse me sjell nje ngjashmeri me menyren se si funksionon koncepti i VIP ne boten e jashtme, fenomene si tip Britney Spears …. :)

  57. minator thotë:

    29 November 2007 @ 6:42 pm

    SMR, vleresimi jot per MJAFTin eshte i sakte, por ne kakofonine kritizere ndaj tij nuk me duke se ka absurditet apo irracioanlitet. Perkundrazi. Ti vete thua qe keta rinj “bene me shume protagoniste mediatike, me shume se sa protagonizmi qe ata kane ne realitet.” Une do te beja nje kualifikim, qe MJAFTI nuk eshte se eshte “me shume”mediatik, eshte thjesht mediatik. Protesta eshte teresisht, thellesisht mediatike. Eshte ndryshim ky? Po. A eshte ndonje ndryshim i dobishem? Ketu ndahen mendimet. Per mendimin tim, ndryshimi mediatik eshte i padobishem, mundesisht i demshem. Tani do me dalin e do me thone qe po neglizhoj fushaten shkunde voten dhe websitin per vendet e punes dhe fletushkat dhe sensibilizimin, etj, etj. Kjo pune eshte me e thjeshte se kaq: varet si e koncepton ndryshimin. Nese e koncepton me intervista ne gazeta dhe protesta ne rruge, ok. Deri tani ky ka qene konceptimi i ndryshimit. Eshte koha per ta vene ne pikepyetje.

  58. klajdevour thotë:

    29 November 2007 @ 6:52 pm

    o minator, pash zotin o vlla, boll me mjaftin vend e pavend!!!!! Aman te lutem se sot eshte dhe dite pushimi. Se njecike me vone do te te tregoj dhe nje perralle.

    Sa vjec je, meqe ra fjala? Te kam pyetur njehere, kemi patur ca nga ato perballjet mes “historianeve” para ca kohesh :)

  59. Latex thotë:

    29 November 2007 @ 6:58 pm

    Mire thote Kristi, c’merreni me Mjaftin - nuk ia vlen… :-)
    Punon gje per Mjafti-n ti minator? Kristi, tek ajo fotografia e para ca koheve, i treti nga e majta apo e djatha je ti? :-)

  60. klajdevour thotë:

    29 November 2007 @ 7:33 pm

    Latex, me pelqen humori vlla. Keshtuqe ste them dot gje per c’thua :)
    une nuk kam fytyre… jam i padukshem… jam imazh virtual… :)

  61. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 7:37 pm

    Self, e dija qe ajo qe te “intereson” dhe jo ate qe “do” do krijonte konfuzion, por i perdora si terma per diferencuar midis ndergjegjesimit dhe protestes, gjithashtu per te then se shoqeria civile mund dhe duhet te flasi me gjuhen e politikes per sa kohe eshte transparente ne ate qe kerkon.
    Pak a shume mendimi im eshte qe shoqeria civile duhet te kaloje ne nivel profesional, pa friken se publiku nuk do ta kuptoj. Dhe kam pershtypjen se “koncepti” i “profesionalizmit” ekziston tek nje pjese e saj, por ato jane thjeshte porne apo biznese private. Kurse Mjafti nuk duket si e tille sepse ka ose ka pasur (e cila eshte nje premise per ta rifituar) nje fryme publike, por eshte deshmuar shume i dobet ne transparence dhe ne menaxhimin e asaj - e thene bute ne menyre joprofesionale. Njerzit ne shqiperi nuk jane naive! Ka nje perqindje te konsiderueshme njerzish te edukuar qe potencialin e tyre e humbasin kote. Me keto njerez duhet te jesh shume i kujdesshem. Ne kemi nje problem shume te madh si shoqeri pasi sektori privat nuk pergatit njerez te drejtojne shtetin sepse eshte per faqe te zeze. Ne shqiperi te mesosh si te drejtosh shtetin duhet te punosh patjeter ne shtet, kurse si te komandosh ne privat - megjithese dyshoj se e vetmja gje qe dime eshte te komandojme. Megjithate ideja eshte qe shoqeria civile do ndertuar edhe per kete shkak. Prandaj thashe qe ato duhen modeluar si organizata qe i ndihmojne shtetit te kuptoj se cfare i intereson publikut. Reduktimi i rolit te tyre ne protestues nuk sjell asgje.

    Por jo; gati gjithe shoqeria civile po barazohet me Mjaftin, duke vrare mjaftin vritet edhe shoqeria civile

    Dakort me ty, po te jemi te zgjuar duhet te kerkojme modifikimin e rolit te Mjaft, per ta larguar nga sindrome “Britney Spears” sic thua ti. Megjithate sa me shume e mendoj aq me shume bindem qe ka per te qene nje evoluim i ngadalte.
    Nuk e di ne kuptohemi?

  62. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 7:47 pm

    klajdevour, pse nuk i analizon gjerat me kujdes. Mjaf me Mjaftin? C’fare eshte kjo?

  63. klajdevour thotë:

    29 November 2007 @ 7:49 pm

    Ujku, dil te ballina e peshkut. Shko te rubrika e shkrimeve sociale dhe lexo “Kuptimin e jetes”. Te betohem, eshte me interesant se ky muhabet ketu qe do kohe te konsumohet. Me beso. Provoje njehere, flasim dhe qe nga ajo tema atje, po te duash, sinqerisht :)

  64. Kuqo thotë:

    29 November 2007 @ 8:07 pm

    Te gjithe jemi dakord qe ne Shqiperi duhet te ndryshojne shume gjera. pra dicka e re duhet te paraqitet, ndertohet, etj. Per qellimi politike ne Shqiperi ka grupe te caktuara qe etiketojne veten si te rinj, ergo mbartes te se rese dhe perpiqen te emerojne kundershtarin si te vjeter, pra krijuesin e gjendjes se sotme te pakenaqshme.

    Lubonja ne vend qe te demaskoje menyren se si krijohet ky imazh dhe forcen e tij mes votuesve, i konsideron keto imazhe si kategori objektive dhe perpiqet te tregoje se cila kategori eshte me e pershtatshme per shkak te cilesive te saj, per te sjelle te rene ose udhehequr vendin.

    Me me dobi do te ishte qe ne vend qe te analizonte kategorite, Lubonja te analizonte udheheqesit politike me te mirat dhe te keqiat e tyre, cfare ata thone dhe se cfare ata kane ndermend te bejne.

  65. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 8:10 pm

    Klajdevour, asnjeri nuk po kerkon tema interesante - thjesht mendojme se eshte teme e rendesishme.

  66. tropizma thotë:

    29 November 2007 @ 8:21 pm

    Vetem nje nderhyrje e vogel: minator, ketu je kunder protestes mediatike, te Laura je pro….. ndoshta nuk te kam lexuar me kujdes po cfare sugjeron ti praktikisht?

    Kur vjen puna te Mjafti, apo te rreziku i te rinjve, apo te tmerri i te vjeterve, me duket se hiqemi sikur idete i kemi te formuara mbi baze informacioni, nderkohe qe shpesh behet fjale per hamendesime mbi baza personale dhe ide te formuara rrembimthi. Llogjika sigurisht nuk mungon per te argumentuar idene, por argumentimi post i idese nuk duhet ngaterruar me arsyetimin qe con te pergjigjja (kur pyetja eshte e sinqerte). E kam edhe per veten. Me duket sfide per te gjithe ky problem.

  67. klajdevour thotë:

    29 November 2007 @ 8:22 pm

    E drejte ujk, me fal per arrogancen e nderhyrjes. Por thjesht mendova se mund te kemi nevoje ta clirojme veten nga tema qe sigurisht jane shume te rendesishme, ama jane edhe shume te gjera, edhe shume abuzive kur gjithcka qe bejne eshte thjesht ngritja e nje pluhuri e tymi pa asnje drejtim. Mendova mos, meqe sot eshte dhe dite feste e pushimi, do ndiheshe mire duke lexuar nje perralle :) Nejse, zgjedhja jote, serish ndjese

  68. Selfmaderadio thotë:

    29 November 2007 @ 8:24 pm

    minator,

    ne se une thjesht me leximet e artikujve arrij ta perkufizoj sakte mjaftin … sa i ceket qenkerka ai? Sa perkufizimi qe i dhashe … sorry, ky ishte mendimi i pare qe me erdhi. Sa per ate qe thashe irracionale e thashe nga pozitat e njeriut qe nuk di me shume se kaq dhe me duket se kjo lloj dije qe kam eshte e pamjaftueshme per te thene shume.

    ujk (ke nje ton diskutimi teper te kultivuar per nickun ;)

    Ne shqiperi te mesosh si te drejtosh shtetin duhet te punosh patjeter ne shtet, kurse si te komandosh ne privat - megjithese dyshoj se e vetmja gje qe dime eshte te komandojme.

    Me kujtove, qe ne Zvicer ministrat vijne vetem pas eksperiencave shume te sukseshme ne sektorin privat (pervecse jane gati te gjithe pensioniste) dhe komandimi nuk ekziston si mentalitet.

    Modifikim i Mjaftit …. ose lindja e “mjafteve” te tjera, sepse fokusimi tek Mjafti ndodh sepse mungon alternativa tjeter …

  69. klajdevour thotë:

    29 November 2007 @ 8:40 pm

    E di cpo mendoja tani qe me “dhune” u risolla ne kete teme?! Qe kur je jashte Shqiperise, nje pike e forte referimi per ndryshimin, ne mos pika me e forte eshte as me paak e as me shume po MJAFT! Askush tjeter!

    Une nuk e di saktesisht akoma, nese pritshmerite ndaj mjaftit jane ndonjehere edhe me te medha se vete mjafti, apo nese mjafti lundron diku jashte hapesires ne te cilen e enderrojne shumica e shqiptareve jashte shqiperise.

    Di te them vetem qe po: mjaft ka nje force te madhe qe qendron ne thelb te mireperdorimit te medias per hir te nje qellimi te mire. Sepse kjo eshte nje menyre shume e shpejte per te arritur deri dhe tek njeriu me pak i informuar per te drejtat e tij si qytetar i ketij vendi.

    Po: mjaft shpesh here konsiderohet me pa apo me te drejte si gjithe shoqeria civile ne kete vend. Dhe ketu ka vend per nje diskutim te sinqerte dhe sa me gjithperfshires. A kemi mundesi t’i japim vleren qe i takon shoqerose civile ne shqiperi? A kemi mundesi ti japim forcen qe i takon? Dinjitetin qe e kerkon prej vitesh qofte dhe heshturazi, qofte edhe duke uleritur por me nje ze qe vetem pak arrijne ta degjojne? Mjaft do te kete natyrshem pozicionin e vet ne shoqerine civile shqiptare, pa patur asnje faj nese identifikohet me gjithe shoqerine civile.

    Po: mjaft tani dikush mund ta krahasoje me spears. Ashtu si eshte e vazhdon te krahasohet me coca colen e aktivizmit. Nuk kane rendesi emrat: rendesi ka fuqia qe ky brand vazhdon ta kete, pavaresisht lidershipit, pavaresisht atyre qe ikin e vijne. Mjaft eshte tashme pjese e pashmangshme e ketij realiteti.

  70. ujku i zi thotë:

    29 November 2007 @ 10:59 pm

    Self, it is all about the nick… faleminderit!
    Besoj se pas miresise qe pati Klajdevour te na shpjegoj dicka me shume per Mjaftin duhet te te kene ikur dyshimet se dikush mund te “vrasi” Mjaftin bashke gjithe shoqeri civile! Si thua?

  71. Selfmaderadio thotë:

    29 November 2007 @ 11:32 pm

    eh, Ujk … c’te them?!

  72. ujku i zi thotë:

    30 November 2007 @ 1:54 am

    Me kujtove, qe ne Zvicer ministrat vijne vetem pas eksperiencave shume te sukseshme ne sektorin privat (pervecse jane gati te gjithe pensioniste) dhe komandimi nuk ekziston si mentalitet.

    Self, sic e tha dhe Minatori ky problem do jete me ne per nje kohe te gjate, dhe nje aspekt tjeter pozitiv i ketij shkrimi, qe nuk e kisha menduar me pare, eshte perpjekja per te filluar e gjykuar per standartet e njerezve qe na drejtojne. P.sh. rasti i fundit i miratimit te prokurores. Parlamentaret tane as nuk paten kohe ta shohin CV-ne para se te votojne. Pra administrata jone nuk e ka as si procedure te detyrueshme njohjen dhe prezantimin me kandidatet, pale pastaj te gjykojme jane zbatuar apo nuk jane zbatuar keto procedura. Tropizma, kredibiliteti shkaterron institucione financiare, harroje pastaj politiken. Duhen ca fakte ne tavoline qe te mos paragjykosh dike dhe te fillosh dhe ta konsiderosh kredibel… apo jo?

  73. minator thotë:

    30 November 2007 @ 4:01 am

    tropizma, po mundohem te sqarohem: reportazhin e Laures e perkrah plotesisht sepse nuk pretendon te jete me shume se sensibilizim mediatik. Lexo komentin e fundit te klajdit - me duket ndryshimi eshte i qarte. Sidoqofte, te kuptohemi, une nuk pretendoj t’a kem te qarte cfare “na duhet” apo ti di “gjerat” - jam po aq konfuz dhe ambivalent sac mund te jesh kur ke te besh me nje ambjent te bere lemsh.

    klajd - ne kemi patur konfrontimet tona, shpesh te nxehta, por besoj se thelle thelle te vjen mire qe MJAFT behet objekt diskutimi i perhershem. Tek e fundit nese MJAFT do injorohej, s’do kishte kuptim pasi eshte teresisht nje perpjekje mediatike. Pra, i bie qe une qe merrem me MJAFTin ketu (edhe pse si pergjigje ndaj te tjereve se vete nuk e kam diskutuar i pari, ver re lart) po bej pune pro bono per ju. =) faleminderit per perrallen, por nuk e kapa dot. mbase eshte ceshtje stili. perballe realitetit shqiptar, fantazite me te pabesueshme ndonjehere te duken te vaketa & te merzitshme.

  74. t_red thotë:

    30 November 2007 @ 11:59 am

    Po c’pakeshim qene per te kundershtuar ore? Asgje nuk eshte e mire kur e sjellin te tjeret,

  75. t_red thotë:

    30 November 2007 @ 12:07 pm

    …ja ta vazhdoj mendimin aty ku e lashe, se paskan ngordhur per uje peshqit e po e marrin ujin te padistiluar.
    Ai irritimi qe te nxiti Minatori mor Pen eshte i hidhur shume, sepse eshte i vertete. Po te ishin te rinj prej verteti, me shume do t’ju kishim friken sesa do t’ju varnim shpresat. Po keta vetem moshen kane te tyren; gjithcka tjeter as qe mund te quhet “e re”, teksa dirigjohet nga klane apo interesa shebyese. Dhe me e keqja eshte se vendet e reja jane me prenotim, dhe shanset per t’i kuptuar si dhe kur lirohen ato, i dine vetem te vjetrit. Eh, Argita, ajo vajze duhet ndjekur me me shume vemendje…

  76. Koth thotë:

    30 November 2007 @ 12:11 pm

    t_red,

    jo Argita, por Gita… ;)

  77. M O Z A thotë:

    30 November 2007 @ 12:19 pm

    Tani duhet me uru :
    Te rafte Argita shoqe bange :-)

  78. Koth thotë:

    30 November 2007 @ 12:27 pm

    Ose ose :

    Pula qe ben ve te kuqe !

  79. ados thotë:

    30 November 2007 @ 1:11 pm

    mos duhet te importojme budiste nga Birmania, i kane te gjithe aftesite..

  80. t_red thotë:

    30 November 2007 @ 1:44 pm

    Po kjo “Gita” eshte goxha e vemendshme. Madje me shume nga c’kujton shume kush se eshte (per vete e per te).
    Te kishin te gjithe zellin e saj per t’i kapur problemet per briresh, me mire do te ishte (edhe pse mund te justifikohet njeriu sa te doje se babain nuk ia quajne Sali, apo Argites nuk i kane ngelur me vite shkolle per te bere te tjere shoke bange :))
    Edhe Shkelzeni i biri i babes eshte, po ja qe nuk ka vemendjen, durimin, intuiten dhe largpamesine :( e se motres. Na pelqen apo jo eshte tjeter ceshtje. Ajo vajze di ta shfrytezoje rastin dhe per kete as qe duhet share hic. Perkundrazi!

  81. gjon cima thotë:

    30 November 2007 @ 2:09 pm

    Benazir Berisha. Banana Republic. Pa banane.

Komentet per kete teme jane te mbyllura.
Per t'u mbrojtur nga spam-i, Peshku pa uje i mbyll komentet e cdo teme pas 60 ditesh.

  • Po shikoni nje artikull ne faqen e arkivit te Peshkut pa Uje. Per te pare faqen aktive, shkoni tek peshkupauje.com