Jemi fëmijë të epokës,
epoka është politike.

Të gjitha çështjet tua, tonat, tuajat,
çështje të ditës, çështje të natës,
këto janë çështje politike.

Deshe nuk deshe,
gjenet e tua e kanë të kaluarën politike,
lëkura, nuancën politike,
sytë, aspektin politik.

Çfarëdo të flasësh, ka rezonancën,
për çfarëdo të heshtësh, ka shqiptimin
sidoqoftë politik.

Edhe kur të shkosh pyllishtes
bën hapa politikë
në bazën politike.

Poezitë apolitike po ashtu janë politike,
ndërsa lart ndrit hëna,
objekti tanimë nuk është i hënës.
Të rrosh apo mos të rrosh, kjo është çështja.
Çfarë çështje, përgjigju i dashur
Çështje politike.

Nuk duhet të jesh madje as qenie njerëzore,
që të fitosh rëndësi politike.
Mjafton të jesh naftë e papërpunuar,
ushqim i koncentruar ose lëndë dytësore.

Ose tryezë konsultimesh, për formën e të cilës
zihen muaj e muaj:
rreth së cilës duhen bërë pazarllëqe
mbi jetën dhe vdekjen,
rreth tryezës së rrumbullakët ose katrore.

Ndërkohë vdiskan njerëzit,
ngordhkan kafshët,
djegur janë shtëpitë
dhe fushat e lëna pas dore
si në epoka të moçme
dhe më pak politike.    

nga Wislawa Szymborska
përktheu Mazllum Saneja

38 Komente

Kujtova se e kishe bere ti ne fillim, edhe mushkrite si kacek gajde smiley

Prurje e bukur. Po pate detaje plotesuese, ndaji me ne te lutem.

Flm!

I like it too. Thjesht e qarte dhe bukur. 

thanks qe i keni bere vend ke letersia smiley ( ngaqe ka hy pa rradhe)

Szymborska s'e ka fshehur kurre qe eshte e angazhuar, sepse ne te vertete poet te paangazhuar nuk ka. madje me sa del nga poezia, angazhimi shtrihet dhe tek inorganikja smiley  nuk kam detaje, sepse e gjeta rastesisht dhe e solla.

 

 

Ok, po e ve ketu variantin tim te poezise, se bashku me nje poezi tjeter te Szymborska-s dhe me problemin e perjetshem te perkthimit nga gjuha e dyte. Varianti i Sanese duhet te jete nga nga polonishtja, varianti im eshte nga italishtja ... Perendia e perkthimit me falte! smiley

Bij të epokës

Jemi bij të epokës,>>

epoka është politike.>>

 >>

Punët e përditshme, të përnatshme,>>

të tuat, tuajat, tonat,>>

janë të gjitha punë politike.>>

 >>

Do apo s’do,>>

gjenet e tua kanë të shkuar politike,>>

lëkura jote ka nuanca politike,>>

sytë e tu pamje politike.>>

 >>

Çka thua ka një rezonancë,>>

çka nuk thua një valencë>>

në një mënyrë a në një tjetër politike.>>

 >>

Gjer edhe fushave, pyjeve,>>

hedh hapa politike>>

në një sfond politik.>>

 >>

Edhe poezitë jopolitike janë politike,>>

dhe lart shkëlqen hëna,>>

diçka jo më hënore.>>

Të jesh a të mos jesh, kjo është çështja.>>

Cila çështje, përgjigju mbi temën.>>

Çështje politike.>>

 >>

S’ka nevojë as të jesh qenie njerëzore>>

që të marrësh domethënie politike.>>

Mjaft të jesh naftë,>>

ushqim për bagëtinë a material i riciklueshëm.>>

Ose edhe tryezë bisedimesh, mbi formën e së cilës>>

është debatuar për muaj:>>

për jetën dhe vdekjen duhet negociuar>>

rreth një tryeze të rrumbullakët apo katrore?>>

 >>

Ndërsa njerëzit vdisnin,>>

kafshët ngordhnin,>>

shtëpitë digjeshin>>

dhe fushat djerrë mbeteshin,>>

siç në epoka të shkuara>>

dhe më pak politike.>>

 >>

 >>

Disave u pëlqen poezia

Disave –>>

domethënë jo të gjithëve.>>

Dhe as shumicës jo, por pakicës.>>

Pa llogaritur shkollat, ku është me detyrim,>>

dhe vetë poetët,>>

numërohen ndoshta dy në një mijë.>>

 >>

U pëlqen ->>

porse u pëlqen edhe gjella me lëng,>>

u pëlqejnë komplimentet dhe ngjyra e kaltër,>>

u pëlqen një shall i vjetër,>>

u pëlqen të thonë fjalën e fundit,>>

u pëlqen të përkëdhelin qenin.>>

 >>

Poezia – >>

vallë ç’është poezia?>>

Më shumë se një përgjigje e paqartë>>

është dhënë rreth saj.>>

Por unë s’e di, s’e di dhe kapem pas kësaj>>

siç mbështetem pas tubit shkallëve.>>

 

 

 

Poezia – vallë ç’është poezia?Më shumë se një përgjigje e paqartëështë dhënë rreth saj.Por unë s’e di, s’e di dhe kapem pas kësajsiç mbështetem pas tubit shkallëve.

 

 

Sa e bukur kjo e dyta...dhe sa mizore smiley yeah. E bukura eshte gjithnje mizore, te trazon e te prish rehatin smiley

 

Eh, dy ne nje mije Av!

ku ma gjen, Fin! e ka tepru pak. dy ne dymilion ndoshta

Me i llaf kater ne Shqypni smiley

Av and Fin, meqe e premte, si dhe ngaqe P Simon u ngul si ganxhe spirance ne rerat e mia, po ju sjell kte liriken, e cila verteton edhe nji her qe klasiket jon te tille (klasike) for a reason.

The Mississippi Delta was shining
Like a National guitar,
I am following the river
Down the highway
Through the cradle of the civil war,

I'm going to Graceland
Graceland
In Memphis Tennessee
I'm going to Graceland,

Poorboys and Pilgrims with families
And we are going to Graceland,
My traveling companion is nine years old
He is the child of my first marriage,
But I've reason to believe
We both will be received
In Graceland,

She comes back to tell me she's gone,
As if I didn't know that
As if I didn't know my own bed,
As if I'd never noticed,
The way she brushed her hair from her forehead,
And she said losing love
Is like a window in your heart,
Everybody sees you're blown apart,
Everybody sees the wind blow,

I'm going to Graceland,
Memphis Tennessee
I'm going to Graceland,
Poorboys and Pilgrims with families
And we are going to Graceland,

And my traveling companions
Are ghosts and empty sockets
I'm looking at ghosts and empties,
But I've reason to believe
We all will be received
In Graceland,

There is a girl in New York City,
Who calls herself the human trampoline,
And sometimes when I'm falling flying
Or tumbling in turmoil I say
Whoa so this is what she means,
She means we're bouncing into Graceland,
And I see losing love
Is like a window in your heart,
Everybody sees you're blown apart,
Everybody feels the wind blow,

In Graceland Graceland,
I'm going to Graceland,
For reasons I cannot explain
There's some part of me wants to see
Graceland,
And I may be obliged to defend
Every love every ending
Or maybe there's no obligations now,
Maybe I've a reason to believe
We all will be received
In Graceland

shtojce: rronxho bonxho ka plot, tha, por Paul dhe Paul numerohen me gjishta smiley

strof(cool)a si kjo e poshtmja, 75.6% e poeteve nuk i shkrujn dot kurr:

There is a girl in New York City,
Who calls herself the human trampoline,
And sometimes when I'm falling flying
Or tumbling in turmoil I say
Whoa so this is what she means,
She means we're bouncing into Graceland,
And I see losing love
Is like a window in your heart,
Everybody sees you're blown apart,
Everybody feels the wind blow,

per dashamiresit e poezise.Te qellon te gjesh ne web, ne mes te plehrave, tek tuk perla.Ja nje e tille, nga autori "Diabolis", (Ylli Stefanllari) qe e kam ndeshur ne nje forum virtual shqiptar. Publikimi ketu behet pa lejen e tij.     Gorrica e pusit

Nuk është mirë që kush nuk i trembet Zotit të sfidojë atë që i trembet.
Ksenofani (rr.570-500 P.K.)

Meshtar i përunjët që rrugën ke marrë drejt kishës
Ndaloi pak hapat, bekoje dhe kryqin bëji gorricës.
Mbi degën e saj me gunga u var këmbana e këmbanares;
A të kujtohet, ti qave kur kishës ja hoqën si manares,
Kur gjaku i parrullave mbuloi lekurën e saj të bardhë,
Ti nëme dhe mallkove, “...mos bëfsh kurrë një dardhë.”
Sikur të ishte nga dardhat që mbajtën statujën e Zeusit
Dhe jo e ndrojtura e varfër, e vogla Gorricë e pusit
Ku s’mbeti pa u lidhur kalë, gomar dhe mushkë,
Përsa në kishë vinin dhëndër e nuse, krushk e krushkë.

Ty atëhere ta hoqën veladonin dhe kryqin ta shkrinë
Këmbanoren e bënë pikë vrojtimi, kishën magazinë,
Një çerek shekulli të ndaluan të shkelje në këto anë
Dhe ti çuditeshe kur dëgjoje të binte ajo këmbanë,
Kryqin bëje dhe thoje tinëz “Zot qofsh i lëvduar!”
E nga ta dish pa të ta thënë: I bija unë o i uruar,
Unë çamarroku që ateistët me quajtën Djall i Madh
Kur këmbana mbi gorricë ishte vërtet një dardhë,
Një dardhë bronzi që e kishte bishtin mbrapa
Nga koha kur Shën Pali hodhi këtej të parat hapa.

Shikoja degës të zhvoshkur të gorricës vragat
Janë aq të thella sa mbi shpinën e Jezuit plagët
Pse nuk përkulesh, në gjunjë pse nuk bie meshtar
Pse s’lutesh, falesh, para saj nuk ndjehesh mëkatar?
Pse mos kërkosh të gjesh ku janë mjeshtrat e drurit
Prej saj të gdhëndin në ikonostas a kryqin e altarit?
Ti lexoj pa i thënë mendimet e mbrapshta meshtar,
Por druri i kësaj gorrice nuk është dru për zjarr,
Mos të të duket se ateisti, protestanti a djalli të flet,
Besomë: është i Tërëmëshirëshmi, zëri i Atij vetë.

This touches the right cord, mirazh.

Meqe jemi tek Femijet....

 

Nga L. Lleshanaku

 

FËMIJËT E NATYRËS

B. flet për botën tjetër
me të njejtën siguri
që bujku var rrobat e tij të punës
në mbrëmje vonë, pas derës.

Nuk është një shaka...

Për vite me radhë, ai ndoqi vijat paralele
të karrocës së të atit të paralizuar
që lidheshin nyje, tamam atje ku hapësira ishte më e madhe;
ishin nyje të forta, si nyjet e lidhëzave të këpucëve
të lidhura me padurim, kur, diçka i pret jashtë.
Dhe kur më vonë, gruaja e la,
me sa mban mend, ishte verë,
si zakonisht, ai, shkoi në kopësht,
mblodhi frutat e kalbura të rrëzuara gjatë natës
për të mbajtur grerëzat larg.
Kur ajo doli,
ai e mbylli portën lehtë, pa mllef, si të ishin kopsat e shpinës
së fustanit të saj të mbrëmjes.
Dhe hëngri mëngjes si zakonisht, duke e shijuar çdo kafshatë
me mirëjohje,
pa përdoruar dhëmballët e pjekurisë,
ashtu si besimtarët e ulur në radhët e para,
përtypin psalmet, të djelave në kishë.

Fëmijët që kurrë nuk i pati
vazhdojnë të kthehen vonë në shtëpi,
të djersitur nga loja, të pistë, me gënjeshtrën e tyre të radhës në majë të gjuhës,
ai i dëgjon me ëndje ndërsa pret thonjtë dhe dyshimet
si një fetus që përgatitet të hyjë në placentë.

Historia ndodh gjithmonë jashtë tij
dhe si mirëmbajtësi i hekurudhës,
ai ia pastron rrugën nga barërat, gurët,
..shtrëngon ndonjë vidë të liruar.
Ai nuk e sheh, po, e njeh fuqinë
dhe e di më mirë se kushdo
se kur është momenti të largohet nga udha
duke përgjuar me veshin e mbështetur
pas shine.

 

 

poezi e mire, vetemse e renduar pak nga "si"-ja e krahasimit.

po kujtoj ktu femijet poshte 15 katshit te hatibit (nuk e shoh te nevojshme me e  sjell thjesht per ta ruajtur nga konsumi).

Nuk do beje keq ta sillje. Here pas here duhet bere ndonje vaksinim i tille ketej nga Peshku.

Do permendja edhe dy emra ketu, qe per fat te keq permenden shume rralle : Ilir Belliu dhe Rudian Zekthi. 

Nuk besoj se poete si Hatibi e co. konsumohen nga ferkimi me masen. Perkundrazi, shkelqejne edhe me shume. 

doja te sillja nje nga R. Wilbur per ate djalin qe shikon nga dritarja njeriun e bores. gjera te zkonshme me nje llaf. po Finis shko e sjell tjeter klas, pra edhe une po e bi hatibin. ja sa ta gjej.

e gjeta:

 

KUSHTUAR KALAMAJVE QE E GDHIJNE NE KEMBET E ”PESEMBEDHJETEKATESHIT”

Nates
Vezullojne si peshq jetet tona
I diktojme me avullin tek hov
Nga goja
Tek brof si gisht femije
Prej vrimes ne corap

I ftohti
Me tri pale dhemballe
Shtrengon duart e popullit si me prange
I ftohti po ashtu mpiks e zbardh
vesen e erret mbi trotuar

Naten dimerore ne qytete
Drita ka marre yjet mbi vete
Si cuna te rinj nga provinca
E i puneson
Ne shkronja tabelash me neon
Bar ”London”
Taverna “Blue Sky”,”Alfa Bank”
Hotel “Tirana International”
Shpejtesise se drites i kercen persiper
Anglisht
Pingul i ftohti si nje luzme me pinguine
Qe hidhen vrik nga kati i pesembedhjete
Me koke
dhjetra mije cope pinguine te tejdukshem
Ne ere
Qyteti bombardohet me frigorifere. Te gjithe ne prize

Ne kembe te hotelit
I fshihen qiellit
Femije pa shtepi
Veshtrojne shkronjat neper graffiti
Elektrike
Derisa syte u digjen prej asaj drite
U behen hi
E keshtu ne ate erresi/nis i merr
Gjumi i nates/e i grumbullon
Me autobusin e vet transparent
Xhamathyer/pa shofer

Mos i fol shoferit meqe s’ekziston
Nderro pozicion ne cdo stacion
Qe te mos mpihesh rrotullohu nga pak
Nga e djathta ne te majte
Si nje qengj ne hell symbyllur{sikur enderron}
Me hurin permes vetes qengji, si vija
Kur S-ne e dollarit penetron

kur isha me i vogel, shkronja g
Me ngjante me nje milingone
Pastaj s-ne shikoja qe ne fakt eshte nje dhelper
A-te jane arinj
F-ja ngjan me nje kafshe krejt tjeter
Gjirafe
Po ti ke ftohte, e vec kesaj
Nuk di as te lexosh
Mbyll syte dhe mbush koken me prushe bosh
Tabelash drite
Ku alfabeti rri nuseron
Mbi nje karrige elektrike
Ti mbeshtillesh me teper
Pas qenit qe fle
Bri dritareve te kuzhines se hotelit
Jeni mbeshtjelle
Ambalazhe per banane apo artikuj te tjere
Femije dhe prape femije!Nise te trashegosh boten
Duke u nisur nga i ftohti
Ngroh syte me reklama
Nxjerr avull nga goja dhe je femije
Nise ta trashegosh jeten tone, shoqerine
Per fryme
Nen shkronja nomade qe ecin gjithe naten
E u shmangen shume fjaleve per te dale ketu
Neper elektro-graffiti banale komerciale
Dhe hutohesh;
nje hallkez e vogel je, ne zinxhirin
E te ftohtit klasor
Qe deshmojne
Te gjithe
perfshire dhe ata qe s’merdhijne
Nje halkez ende prej ari je
kapur ne renditje me nje qen
Dhe ai prej ari te ftohur krejt
Kapur rresht, perdore zinxhir
Me dyzinat e lypsave te mitur, prostitutave
Me cmim te lire
Dhe me gjunjet te ngrira si gjinj morgjesh ato
Patrullojne krahehapur, te gatshme per t’u vrare
Ne shesh-masakrat e qyteteve te nates anembane

Rrethuar
Nga yjet prej neoni limoni
Te flamurit festiv evropian

Te ftohurit ne kete bote
Jane vete i ftohti
Jane ky zinxhir mishi prej politike dhe moti
Zinxhir ashensori
Vertikal trashegimie qe na vjen thelle nga historia
Qe nxjerr turma-turma me asfiksi
nga zgafelle e minierave fytyrendrakur
Per ne transhete adoleshente te luftes se pare,me debore
U lidhet per kercinjsh reumatike roberve rremtare
Ne galere
Nje zinxhir me ar minierash
Per sahatin me qostek te lare ne ar
Te Bakuinit, Cese, Karlosit-Ilic
Bombe, flamur, draper, cekic
Ti nuk e kupton kete siklet qe vjen
Nga poshte ajrit
E te lidh
Pandalshem-pastaj gishtat nuk jane me te tute
Ke doren tende ne xhep, s’eshte hajdut
Ti vec shtyn orteqet e bardhenjta
Te frymes
Qe te zgjatohen rreth fytyres
Si mjekra fallco
E plakut paftyre te vitit te ri

Te kesh ftohte
Do te thote
Se s’di gje per ty njeri
Gjalle ne bote
Qeveria dhe media te fsheh
Si monedha ne kek
Ne darken e bamiresise se fundvitit. Te fshehin
Pas se vertetes se hidhur te druve te shtetit
Emri yt si formula e gazit te perditshem
Harruar neper tuba
Verret
Perdhe neper zorret e Rusise apo Algjerise qe ha qebap
Me mishin e vet
Teksa luhatet e dridhet bursa
Ti ke ftohte, jo femijet e atyre qe te zhdukin
Nga ekranet, kopertinat me reklama/madama
Nuk merdhin femija
Qe si kangure mbartin ne fund
Te matrioshkes se moshes. Si ca gladiatore te penduar
Te afrohen kokezbuluar ngadale
Pronare kantieresh, qeveritare
Me helmetat e medha publike ne duar

Femije si ti behen sapo i mallengjen ndonje
vjershe e perkthyer apo gote shampanje
Femije,por qe s’kane ftohte si ti jane
ministra, vipa, mendimtare zyrtare
Trashegimtare shtate brezash
Rojtaresh pylli qe ngrohen
Me vatrat te ndezura
Si festa,
Me drute stive
Ata
Qe na vene revolucionin si alternative
Per te na qeverisur me friken nga ai
Ata qe na trembin me anarkine
Ata qe deformojne fene dhe fjaline
Per te mos prishur rehatine
Per mos te te ngrohur
Mbrohen pas faktit se nuk te kane njohur
Personalisht
Nise jeten mbrapsht ta trashegosh
Me hipin nervat
Kam frike
Mos behesh komunist;me keq
Frigohem mos harrosh
Te ftohtin
I cili eshte ata qe te lane
Te kesh ftohte
Frigohem se mos mendosh
se te ftohtin s’taka kush borxh
Semos te duket vetja teper
Se mos behesh i eger
Se mos behesh vrases serial, ku i dihet
Dhe na fut ne shenjester
Si ne nje varr te perbashket
Te gjitheve qe djegim drute e Zotit
Popullin Kain te te ngrohtit

Mirazh, une e dua shume Zekthin per ta hedhur perpara ca komentuesve:

http://www.peshkupauje.com/2009/04/pune-dashurie 

Zekthi eshte planetdiktatureshijesh, provim i detyruar per kandidatet per te dashur/a... Te kujtohet ajo qe "s'njihte Shekspirin"? Ah sa ia kam kuptuar hallin atij djalit nder vite! smiley

...tani Fin., cdokush mund te jape emrin e tij ne Google dhe e gjen, ndaj nuk besoj se te hedhurit ketu apo atje do ndryshonte ndonje gje.

Une e pranoj pa turp, se Hatibin psh. e kam njohur fare rastesisht para ca muajsh nga nje citim e em-it. Po ashtu dhe Zekthin me shoke.

Eshte vertet torture te marresh e te lexosh me radhe te gjitha brockullat qe publikohen ne net, per te gjetur dicka te hajrit. Ndaj mendoj, (te pakten per ne, qe kemi kohe qe kemi ikur), qe ne kushtet e mungeses se kritikes objektive, nuk eshte asnjehere e tepert te reklamosh vlera te mirefillta. Do ngrihen si gjithnje ca te fandaksur e do komentojne si ua do zemra, po nuk eshte as hera e pare dhe as e fundit. Nganjehere besoj se biles eshte dhe mire keshtu: gjerat e ndaluara dihet qe shijojne dhe me shume.

Mirazh, duhet te jesh larguar vertet shume heret nga Shqiperia!

Ka qene nje kohe qe ne Tirane rroje mes poezise, poezise se nivelit nderkombetar e kam fjalen. Hapje nje faqe gazete dhe lexoje nje poezi te mire, nje mik te dhuronte nje liber me poezi dhe libri ishte shume i mire, shkoje per kafe dhe pije kafe me nje qe shkruante poezi shume te mira ... Se c'ndodhi me pas s'di te te them, ose edhe e di po s'me vjen shume mire ta them!

thuje, ndryshe nuk me ze gjumi mua.

Nuk e di per cfare kohe e ke fjalen Fin. Une kam ikur ne 90-en, ne vere e ajo me siguri nuk ka qene koha qe permend ti.

Beni sevap dhe na hidhni edhe neve ndonje therrime nga ajo tavoline. Mire do qe te hapej psh. nje teme me gjerat me te mira te atyre viteve.

Nuk di, ndoshta gabohem, po kam pershtypjen se njerezit qe shkruajne apo ata qe dine te ndajne shapin nga sheqeri, sidomos ne Shqiperi, jane hedhur ne nje fare "ilegaliteti" dhe operojne ne qarqe te mbyllura, gati sektare.

Nivele nderkombetare thua ti...Tani, pervec Hatibit, une nuk do dija ndonje tjeter, qe do i rezistonte ndonje gjuhe te huaj. Zekthi eshte i paperkthyeshem, ndersa te tjeret, ose kane shkruar pak e kane vdekur, ose kane shkruar pak e nuk shkruajne me. Nese me bind per te kunderten, do te isha shume mirenjohes.

une ne prill 91. e fundit qe maj mend nga shqiperia ka qene komiteti i partise a ekzekutiv i shkodres i djegur. Dhe kalimi i hanit te hotit ne kembe, me te ardh turp, dhe shatra patra me ushtarin malazez, me thirr nje taksi, per te treni, treni ... cuf-cufi... Poezi the, Fin? E mire o mire.

Po ka te drejte mirazhi. Ne cdo fjali. Une nuk e duroj dot sektarizmin, as insider info approach. X-i ben ca poezi, qe e shkallmojne trigonometrine e dhomes dhe ligjet e reflektimit te drites. Jeta ne perendim ka shum te kqija, por edhe ca te mira, nga te cilat njera eshte xherri mekguajer, show me the money, kupton, kurse ato poetic conspiracy theory knej marrin pergjigje te tipit get the f... out of here.

Do ishte priceless sikur te behej ajo thuhet ketu siper: nje teme me the best of 90's.

Em, s'ka qene fare ceshtje sektarizmi, perkundrazi. Ne elitarizmin e vet, poezia shqiptare e asaj kohe u kthye ne "sport popullor". Ndoshta duhet te informohem per tirazhet e Zerit te Rinise ne 1993, por di te te them me siguri se redaksia e gazetes (ndodhej anash Hotel Dajtit) ishte gjithmone plot me fytyra te reja e te vjetra... smiley

Absurde duket sot, por asokohe librat me poezi lexoheshin. Dhe shyqyr qe ndodhi ajo pune (qofte edhe per me pak se nje dhjetevjeçar), se ne e dime sa e rendesishme eshte poezia per ekologjine e nje gjuhe.

Fini isha shumë shumë i sinqertë kur të pyeta dje. Fillim vitet 90 kanë pasur dhe një bum muzikor përveç poezisë siç thua, dhe unë jam vërtet i interesuar të di mendimin tënd (edhe te tjerëve) mbi arsyet e rënies së nivelit më pas.

 

J. me se shumti arsye te seres ekonomike. Dikujt iu desh te ushqeje familjen... nje pjese zbuloi se bota ishte shume me madhe se Shqiperia dhe kjo e shastisi krejt smiley ... dhe ne pergjithesi te gjithe zbuluan se te fluturosh ulet eshte shume me e kollajte se te fluturosh lart...

Eh, kjo do te duhej te ishte material per teza te tera universitare, po ne Shqiperi kush ua ka ngene diskutimeve mbi kulturen?

Mirazh, kete punen e te qenit ne nivel nderkombetar (sic e kuptoj une) ndoshta duhet ta sqaroja pak. Krahasimin e bej psh mes poeteve te gjuhes angleze brenda gjuhes angleze me poete shqiptare brenda gjuhes shqiptare.

Tjeter gje fakti qe nje poet anglez, edhe nese eshte i veshtire per t'u perkthyer, ka megjithate shanse te lexohet ngaqe "lind" brenda nje gjuhe te perhapur dhe te mesuar gjithkund...

Periudha se ciles i referohem jane vitet 1991- 2000. Ne linja te trasha: ka patur nje brez te pare poetesh te permbedhur te "O moj Shqypni dhe lirika te tjera" (djemte dhe vajzat e "Te Per7shmes&quotsmiley dhe nje brez te mevonshem qe e vijoi krijimtarine e vet tek "Zeri i rinise" (apo tek revista "Aleph&quotsmiley e me pas me libra te vecante ...

Nje poet dhe perkthyes shume interesant i brezit te dyte qe vijon te punoje ende eshte psh Arben Dedja. Se fundi ka perkthyer dhe botuar Guido Cavalcanti-n ne shqip (Ombra GVG 2007). Libri i tij me i mire (i dyti) titullohet "I thopërkuom" (Korbi 2003).

Jam dakort per te hapur nje teme posacerisht ketu te Peshku. Aq me teper qe nje pjese e librave te botuar ne ato vite jane zhdukur nga qarkullimi.

p.s. Gjithnje sipas meje, eshte me e veshtire te perkthehet pozia e Hatibit, sepse eshte me kontekstuale (me e lidhur me pop-kulturen shqiptare) se ajo e Rudianit.

Ma beni hallall po ketej eshte ora 4.24. Po shkoj te fle. Premtoj te rremoj ne biblioteken time per poezi ne shqip, sidoqe jam e sigurt qe nje pjese te mire te librave i kam lene ne Tirane. Naten smiley !

Ne linja te trasha: ka patur nje brez te pare poetesh te permbedhur te "O moj Shqypni dhe lirika te tjera" (djemte dhe vajzat e "Te Per7shmes&quotsmiley dhe nje brez te mevonshem qe e vijoi krijimtarine e vet tek "Zeri i rinise" (apo tek revista "Aleph&quotsmiley e me pas me libra te vecante ...

 

Do ishte psh. nje pune e fisme, qe kjo antologjia te sillej ketu apo te gjendej diku tjeter ne web. Gjithashtu edhe shkrimet e tjera qe permend ti.

Persa i perket perkthimit te Hatibit dhe Zekthit ne gjuhe te huaja i qendroj mendimit te meparshem. Perkthimi qe i kish bere Emi. psh asaj poezise gjermane ishte i arritur, megjithese edhe ajo vjen nga nje kontekst i ngjashem me tonin. 

Sidoqofte, kete mendim e shpreh si amator dhe me rezerve, pasi nuk jam i zanatit. Ja dhe kjo do ish ide e bukur per nje teme me vete.

me te mira

 

William Carlos Williams

 

 

To Elsie

 

The pure products of America
go crazy--
mountain folk from Kentucky

or the ribbed north end of
Jersey
with its isolate lakes and

valleys, its deaf-mutes, thieves
old names
and promiscuity between

devil-may-care men who have taken
to railroading
out of sheer lust of adventure--

and young slatterns, bathed
in filth
from Monday to Saturday

to be tricked out that night
with gauds
from imaginations which have no

peasant traditions to give them
character
but flutter and flaunt

sheer rags succumbing without
emotion
save numbed terror

under some hedge of choke-cherry
or viburnum--
which they cannot express--

Unless it be that marriage
perhaps
with a dash of Indian blood

will throw up a girl so desolate
so hemmed round
with disease or murder

that she'll be rescued by an
agent--
reared by the state and

sent out at fifteen to work in
some hard-pressed
house in the suburbs--

some doctor's family, some Elsie
voluptuous water
expressing with broken

brain the truth about us--
her great
ungainly hips and flopping breasts

addressed to cheap
jewelry
and rich young men with fine eyes

as if the earth under our feet
were
an excrement of some sky

and we degraded prisoners
destined
to hunger until we eat filth

while the imagination strains
after deer
going by fields of goldenrod in

the stifling heat of September
somehow
it seems to destroy us

It is only in isolate flecks that
something
is given off

No one
to witness
and adjust, no one to drive the car

 

any one wanna translate it?

Meqe u be puna keshtu, po vendos ketu nje nga poezite me te bukura te (mos)dashurise qe kam leçitur ndonjehere...

 

 

 Samuel Beckett

 

Cascando

 

1

why not merely the despaired of
occasion of
wordshed

is it not better abort than be barren

 

the hours after you are gone are so leaden
they will always start dragging too soon
the grapples clawing blindly the bed of want
bringing up the bones the old loves
sockets filled once with eyes like yours
all always is it better too soon than never
the black want splashing their faces
saying again nine days never floated the loved
nor nine months
nor nine lives

2

saying again
if you do not teach me I shall not learn
saying again there is a last
even of last times
last times of begging
last times of loving
of knowing not knowing pretending
a last even of last times of saying
if you do not love me I shall not be loved
if I do not love you I shall not love

the churn of stale words in the heart again
love love love thud of the old plunger
pestling the unalterable
whey of words

terrified again
of not loving
of loving and not you
of being loved and not by you
of knowing not knowing pretending
pretending

I and all the others that will love you
if they love you

3

unless they love you

(S. Beckett, 1936)

from Collected Poems in English and French, S. Beckett, Grove Press, Inc. N.Y. 1977

sam knew it.

Av. Shif ça kam gjet..

 

Charles SIMIC

 

 

 

Country Fair >>

  >>

> >

> >

If you didn't see the six-legged dog,>>

It doesn't matter.>>

We did, and he mostly lay in the corner.>>

As for the extra legs,>>

> >

One got used to them quickly>>

And thought of other things.>>

Like, what a cold, dark night>>

To be out at the fair.>>

> >

Then the keeper threw a stick>>

And the dog went after it>>

On four legs, the other two flapping behind,>>

Which made one girl shriek with laughter.>>

> >

She was drunk and so was the man>>

Who kept kissing her neck.>>

The dog got the stick and looked back at us.>>

And that was the whole show.>>

> >

   

> >

Pigeons at Dawn >>

  >>

 

> >

Extraordinary efforts are being made>>

To hide things from us, my friend.>>

Some stay up into the wee hours>>

To search their souls. >>

Others undress each other in darkened rooms.>>

> >

The creaky old elevator>>

Took us down to the icy cellar first>>

To show us a mop and a bucket>>

Before it deigned to ascend again>>

With a sigh of exasperation.>>

> >

Under the vast, early-dawn sky>>

The city lay silent before us.>>

Everything on hold:>>

Rooftops and water towers,>>

Clouds and wisps of white smoke.>>

> >

We must be patient, we told ourselves,>>

See if the pigeons will coo now>>

For the one who comes to her window>>

To feed them angel cake,>>

All but invisible, but for her slender arm.>>

> >

   

> >

Eyes Fastened With Pins >>

  >>

>>

> >

How much death works,>>

No one knows what a long>>

Day he puts in. The little>>

Wife always alone>>

Ironing death's laundry.>>

The beautiful daughters>>

Setting death's supper table.>>

The neighbors playing>>

Pinochle in the backyard>>

Or just sitting on the steps>>

Drinking beer. Death,>>

Meanwhile, in a strange>>

Part of town looking for>>

Someone with a bad cough,>>

But the address somehow wrong,>>

Even death can't figure it out>>

Among all the locked doors... >>

And the rain beginning to fall.>>

Long windy night ahead.>>

Death with not even a newspaper>>

To cover his head, not even>>

A dime to call the one pining away,>>

Undressing slowly, sleepily,>>

And stretching naked>>

On death's side of the bed.>>

> >

   

> >

The Something >>

  >>

>>

> >

Here come my night thoughts>>

On crutches,>>

Returning from studying the heavens.>>

What they thought about>>

Stayed the same,>>

Stayed immense and incomprehensible.>>

> >

My mother and father smile at each other>>

Knowingly above the mantel.>>

The cat sleeps on, the dog>>

Growls in his sleep.>>

The stove is cold and so is the bed.>>

> >

Now there are only these crutches>>

To contend with.>>

Go ahead and laugh, while I raise one>>

With difficulty,>>

Swaying on the front porch,>>

While pointing at something>>

In the gray distance.>>

> >

You see nothing, eh?>>

Neither do I, Mr. Milkman.>>

I better hit you once or twice over the head>>

With this fine old prop,>>

So you don't go off muttering>>

> >

I saw something!>>

> >

e fundit... stunning. ka material sa per dy akte drame..

(per balance ne humor smiley me kujton , nje skene nge seinfeld kur cramer thote: oo you are wondering if there is anything else out there...but let me tell you buddy, right now...

Po vendos nje poezi te Rudi Erebares. Jam e sigurt qe do t'i behej qejfi! smiley

 

Prova

      - e dashura e mikut

 

Si frut, e lëmuar,

Mjafton e lakmueshme për mua,

Zog i ndaluar në ajër,

Apo femër e paprekshme dot,

jo prej natyrës,

   veç prej gjakut të mikut,

që lidhet kular dhe bën nyje,

Ajo mbetet femër se femër,

dhe unë mashkull se mashkull

Dhe i lirë si thashë,

s'e prek dot.

    Marrë nga Rudi Erebara, "Fillon pamja", Albin 1994

Per te thyer pak boshtin shqip/anglisht, dhe per qejf smiley

Pierre Reverdy

Tard dans la vie

Je suis dur
Je suis tendre
Et j'ai perdu mon temps
A rêver sans dormir
A dormir en marchant
Partout où j'ai passé
J'ai trouvé mon absence
Je ne suis nulle part
Excepté le néant
Mais je porte caché au plus haut des entrailles
A la place ou la foudre a frappé trop souvent
Un coeur ou chaque mot a laissé son entaille
Et d'où ma vie s'égoutte au moindre mouvement

***

Nazim Hikmet

In questa notte d’autunno

In questa notte d’autunno
sono pieno delle tue parole
parole eterne come il tempo
come la materia
parole pesanti come la mano
scintillanti come le stelle.
Dalla tua testa dalla tua carne
dal tuo cuore
mi sono giunte le tue parole
le tue parole cariche di te
le tue parole, madre
le tue parole, amore
le tue parole, amica
Erano tristi, amare
erano allegre, piene di speranza
erano coraggiose, eroiche
le tue parole
erano uomini.

ok, me qejf e thyejme boshtin smiley

 

Eugenio Montale

 

La Bufera >>

  >>

La bufera che sgronda sulle foglie >>

dure della magnolia i lunghi tuoni >>

marzolini e la grandine, >>

  >>

(i suoni di cristallo nel tuo nido >>

notturno ti sorprendono, dell'oro >>

che s'è spento sui mogani, sul taglio >>

dei libri rilegati, brucia ancora >>

una grana di zucchero nel guscio >>

delle tue palpebre) >>

  >>

il lampo che candisce >>

alberi e muro e li sorprende in quella >>

eternità d'istante - marmo manna >>

e distruzione - ch'entro te scolpita >>

porti per tua condanna e che ti lega >>

più che l'amore a me, strana sorella, - >>

e poi lo schianto rude, i sistri, il fremere >>

dei tamburelli sulla fossa fuia, >>

lo scalpicciare del fandango, e sopra >>

qualche gesto che annaspa... >>

Come quando >>

ti rivolgesti e con la mano, sgombra >>

la fronte dalla nube dei capelli, >>

  >>

mi salutasti - per entrar nel buio. >>

 >>

"prej arit q'u shua mbi mogan... digjet ende një thërrmijë sheqeri nën cipën e qepallës tënde"

 

...

Fillimisht do të kalojë dashuria jonë,

pastaj një shekull, edhe një tjetër, pastaj,

do të jemi bashkë :

> >

Ti do të jesh i papërballueshëm mbi skenë,

me kollaren dhe krizat e tua të xhelozisë

> >

Koka ime e kthyer mënjanë,

koka ime, zemra ime, të kurorëzuara

zemra ime budallaqe që çahet,

dhe kurora që rrokulliset përtokë.

> >

Në fund, ne do të përshëndesim dhe loja merr fund.

dhe njerëzit do të shkojnë të flenë

të kënaqur që kanë qeshur aq shumë.

 

Perkthyer nga frengjishtja

Nikollaq Kollokotrumi, acar 2010.

 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).