Meqë u bë pak subjekt shkëmbimesh me Stalkerin kjo temë, tërthorazi... thashë të bëja një kështu pyetje anonime (pa artikull poshtë saj).

Ka për tu shprehur sa të qelbet peshku nga postimet, kam përshtypjen. :D.

 

92 Komente

 

Nuk e ke bezdi te jap mendimin tim me nje imazh besoj (syri do te veten) smiley

e kemi thene qe kinem, amerikane eshte e mbushur me klishe, happy-end-ra, personazhe alla kruiz "qe u valeviten floket nga era" smiley

apo bredok=ra qe vrasin 1000 vietnameze me nje te shtene smiley

sidoqofte ka nje pjese jo-kommerciale te saj te cilen e pelqej shume, psh: thuajse te gjithe filmat e jack nicohson apo te gjithe filmat regjine e te cileve e ka bere robin williams

Pjesa me e madhe e kinematografise amerikane eshte "shume zhurme per asgje". Kinematografia europiane eshte ndryshe.

 Kam dalluar kete detal ne dallimin midis filmave Europiane dhe Amerikane.

Ne Amerike ...ushtrojne profesionin e aktorit , regjizorit , producentin dhe tere zanantet qe lidhen me nje film . "Te Shkare "nga e gjithe Bota . Dhe quhet kinemtografi Amerikane .

 Sa me shume te shkare aq me shume PARA .

Ne Europe ushtrojne profesionin  "te shkaret" por vec e vec , ne cdo shtet europian por , qe nuk mund te quhen e gjith Europa .. pra  Europiane .Ata emertohen sipas shteteve nga rrjedhin .

Sa me pak te shkare  aq me shume PARA

Ne gazeta, emisione apo websites filmat rreshtohen nen kategorite:

US - Entertainment.

Europe - Art & Culture.

 

 smiley

Ne Amerike e shikojne/trajtojne me te vertete si "entertainment" shumica, kane nje industri te zhvilluar rreth ketij koncepti, pasi eshte shume fitimprurese dhe gjithashtu "te rinjte" kane shume me shume mundesi (sidomos "producentet" duke qene me shume ne rolin e biznesmenit e nuhasin talentin apo thene ndryshe "makinen e ardhshme qe do prodhoje leke&quotsmiley se ne Europe, per te krijuar diçka te re pasi ato fitimet e medha lejojne edhe eksperimentimet e here-pas-hershme (ne Europe kritika te kryqezojne nese deshton me ndonje film).

Sdq nuk mungon "arti i vertete" i kinemase Hollywood-iane, qe kompenson ate pjese te industrise ne fjale qe e shikon vetem si biznes per te "prodhuar leke"...

Flas per Kubrick, Scorsese, Hitchcock, Spielberg, Tarantino ndoshta dhe Nolan se fundmi...

Ne Europe e trajtojne si "Art & Kulture" por problemi mendoj se eshte thjesht "Europian" (pa u nisur te fakti qe nuk ka nje industri si ajo Amerikane qe te mbyt me leke) thjesht "Europa eshte kontinenti i vjeter", pra po te shikosh ne cdo shtet europian te gjithe kane "nostalgji" per regjisoret e vjeter, aktoret e dikurshem (psh ne Itali per Vittorio De Sica si regjisor apo Marcello Mastroianni si aktor) vetem ata jane regjisoret/aktoret e denje dhe jane te paarritshem, kane fare pak besim tek rinia dhe hezitojne te investojne tek keta te rinj.

Ky problem "Europian" mendoj se nuk eshte thjesht ne fushen e kinematografise, por qe i perket te gjitha fushave te jetes, ne Europe "te vjetrit" kane ngulur kthetrat ne pozicionet qe kane dhe nuk i lene vend rinise te ece para.

Rast konkret eshte regjizori Gabriele Muccino (The Pursuit of Hapyness)

Ketu ke nje interviste te bere nga Fabio Volo (komedian italian?) regjizorit ne fjale.

Pjesa e intervistes me Gabriele Muccino. (italisht)

E kisha tekstualisht ne fakt, por ti shume mire bere qe e zgjerove.  Hap gazeten/website dhe jane nen ate kategori.  

Hollywood eshte sic quhet e pamohuar ne keto ane "entertainment industry."  Dhe patjeter, apo mundesisht "super-sized."  Ne "super-sized" hyjne gjithashtu  buxheti, reklamimi, studiot etj.  Hurt Locker psh, eshte nje nga perjashtimet e rralla shume per nga suksesi (nga cmimet e jo nga shitjet e biletave) dhe nga buxheti relativisht i vogel me 13 milione dollare; s'jam e sigurt per shifren e sakte. 

Sikur te mos mjaftojne faktoret me lart, Cantor Fitzgerald, kompani ne Wall Street, deri dje kishte njefare si "fake-gambling" loje qe luhej me sa do fitojne filmat ne box-office.  Tani po kerkojne license nga qeveria qe ta hapin ne tregjet financiare ...

E gjera te kesaj natyre ... smiley

Keshtu qe filmat apo kinematografia amerikane, nen nje klime te tille nuk mund te gjykohen nen te njejtin prizem me kinematografine europiane.  Pa hyre pastaj ne faktore te tjere qe Luliani i ka prekur disi "pa dashje", propaganda per x, y, z arsye. 

Realisht pra, perbrenda kesaj kornize, qe s'eshte sic thashe, aspak e fshehur, cfare filmash prodhohen?  Ndaj kam bere sherr "me shpulla e me thupra" me Stalker diku tjeter per "Inception" sepse e mbroj kete film nen keto kushte.

Por "entertainment industry" menjane, ne metropole te medha apo kush ka Sundance, IFC ne shtepi, ka dhe opsione te tjera.

sepse e mbroj kete film nen keto kushte

 

Filmat e mire mbrohen pa kushte !  smiley

Per mua ndryshimi kryesor (pervec komentit te eklipsit qe patjeter qendron) eshte qe ne kinematografine evropiane publiku trajtohet si i perbere nga njerez disi inteligjente, qe jane te afte t'a nxjerrin mesazhin e vepres vete. Ne USA nga ana tjeter, mesazhi percillet si per ata nxenesit e dobet dhe pak te trashe. Sa me pak kompleksitet, sa me shume perseritje dhe sa me shume ekzagjerim te cdo lloj dukurie.

Po tamam. Filmi ne USA eshte me teper produkt komercial qe kerkon te terheqe nje porcion sa me te madh njerzish dhe per pasoje edhe finesa, "subtlety", zbret ne emeruesin me te vogel te perbashket. Cdo detaj i filmit shpjegohet e stershpjegohet me dialogje qe mos ngeli hajvan pa e kuptuar, perndryshe hajvani del nga kinemaja duke thene "se mora vesh kete, se mora vesh ate", dhe nuk te kthehet me, dhe fitimi iken tatepjete.

Movie for dummies smiley

Une nuk besoj se ka ndonje dallim thelbesor. Ne kinematografine amerikane nuk ka vetem big bucks, ka edhe mom and pop shops, apo filma indipendente qe jane shume te arrire. Megjithate nese po flasim per Holywood, Bollywood apo industri kinemkatografike ne pergjithesi, besoj se ketu mund te gjenden elementet simbolike me themelore te realizmit socialist te zhvilluara deri ne ekstremin me logjik ku natyrisht fitohet jeta e perjetshme smiley nderkohe qe ne kinematografine indipendente, ngado qofte, gjejme fytyren e pameshirshme te vdekjes. Ky ne fakt eshte dallimi qe ben W. Benjamin mes simbolikes dhe alegorikes, ku tek simbolikja une do fusja industrine e filmit, ndersa tek alegorikja filmat indipendente.

smiley Kush me thote se cfare e dallon Vojo Kushin e Sali Shijakut nga Superman e ka hak nje birre ku do qofte.

Kush me thote se cfare e dallon Vojo Kushin e Sali Shijakut nga Superman e ka hak nje birre ku do qofte.

Po ti e ke dhënë përgjigjen lart vetë.

p.s pa të lexuar postimin, vajta të të shaja për fotot më poshtë.

 

Jo, une po flisja per te perbashketat. Doja me dit dallimin.

Me gjithë mend tani?

Vojo e ka grushtin poshtë, i duhet të përballohet me sfidat tokësore. Tankse, pushtues etj. Është personazh tokësor. I fuqishëm, por tokësor "biri i kësaj toke". Vojo Kushi është personifikimi i një ideologjie materialiste - marksizmi në këtë rast.

Supermeni e ka grushtin lart. "He is up there in the sky". Është personazh alien. Personifikimi i një kulture me ndjesi të thella metafizike. Supermeni = SuperJesus.

Tamam kontrasti ideologjik që shprehe më lart.

 

Ok qendron, por prape ky eshte dallim ideologjik, jo estetik. I bie te dalloje aq sa dallon Superman nga Captain America. Cfare eshte dallimi mes Vojo Kushit dhe Captain America, atehere?

E kam seriozisht. U be disa kohe qe po krruaj koken me kete pyetje. Ca s'po lexoj qe t'i jap pergjigje. Vetem Agron Tufa duket sikur i jep pergjigje, por pergjigjen nuk ia marr vesh.

Tani ku do të dalësh? nga cili prizm do e shofësh?

Mbase një përgjigje që do të pëlqente, do ishte se ska asnjë dallim.

Nëse nuk është as kjo, rri e krruaj tullën gjithë ditën. lol Nuk ma ndjen hiç.

Legen, ashtu te thoshe qe ne fillim, se thashe se po me zinte tulla rehat.

Qe s'ka asnje dallim eshte pikerisht pergjigja qe nuk me pelqen, prandaj edhe pyes. Nuk dua te pranoj qe te vetmet dallime mes artit ne nje regjim totalitar dhe artit ne nje regjim demokratik jane dallimet ideologjike, perndryshe i bie qe arti ne nje regjim totalitar te kete vlera te larta estetike pikerisht per faktin qe jane te vetmet vlera.

Nejse, se kjo eshte pak jashte teme, por besoj se jam brenda diskutimeve te koheve te fundit neper peshk.

Po s'mund të barazohet gjithë arti me nga një përfaqësues të tij dhe në këtë mënyrë.

As mund të mohosh pozitivitetin e Vojo Kushit, dhe të fiction Superman-it këtu.

Për diskutimin, yes je me të vërtetë peshkwise.

Vetem Agron Tufa duket sikur i jep pergjigje, por pergjigjen nuk ia marr vesh.

aaahaaaaaa sa larg e larg! dmth po na e shtrike kabllin  si dy aviona qe furnizojne njeri tjetrin lart ne ajer smiley

dhe une naivi qe rash si hamalli mbas birres smiley

Jo mer jo, se e kom sinqerisht per birren.

 Jo për birrën por për ty që të flesh rehat ; 

Vojo toksor - sm jashttoksor (kriptonien)

vojo muskuloz por muskuj bukurie për Mr Bota -sm produkt i badi bumillding me magjinë 

Vojo bukurosh -sm hiç i pashëm

vojo i bronctë dhe statik duhet të vesh imagjinatën në punë për të  vazhduar aksionin e tij - sm vizual e në lëvizje dhe ti sheh me habi imagjinatën e tij për të kryer aksionin 

vojo real si personazh -sm fiksion

vojo  skulpturë një autor -sm  ka dy autorë dhe shumë pretendentë për autorsi

Vojo  nuk ka elementë  mitologjie(përveç asaj si pelerinë që ka vesh) - sm është pothuajse i karakterit mitologjik 

Për Vojon e S.Shijakut nuk ëndërron e frymzohet kush edhe pasi e ka parë skulpturën e lexuar historinë   - Sm është ëndra e milionave fëmijve (por dhe të rritur ) që frymzon aventura e lufta gjithmonë ngadhnjimtare  për drejtësi 

Vojo  i S.SH një skulpturë për një hero të vdekur - Sm një superhero që s'ves kurrë .

Artistikisht e përmbledhur Vojo i Sali Shijakut është më njerzor se Superman i Siegel e Shuster 

Shpresoj të kem shpëtuar ose të paktën të hap një shteg për shpëtim .Gjatë por ç'ti bësh.

Ti birren e meriton vetem se ke emrin e nje prej qyteteve me te bukura te trojeve shqiptare, sic kam degjuar dhe sic me ka ngelur fiksim qe nuk e kam pare, as edhe kete vere qe mund te shkoja per Dokufest, me qe jemi tek filmi. Le me per mundimin.

Birren e ke hallall por keto te tjerat o i ke gabim, o me ke keqkuptuar pyetjen.

Ne rradhe te pare Vojo Kushi i Sali Shijakut nuk eshte skulpture, por pikture.

Ne rradhe te dyte pyetja nuk kishte te bente aq shume me dallimet ne narrative, pasi keto gjithmone ekzistojne. Keshtu qe origjina si nje nga elementet me themelor te narratives si narrative, tokesore apo jashtetokesore e Vojos apo e Superman, nuk ka rendesi.

Po ashtu, pak rendesi ka fakti qe Vojo Kushi eshte person real ndersa SM fiktiv, pasi ne dac tek Vojo Kushi i Shijakut gjenden kollaj elementet fiktive, ne dac tek SM gjenden kollaj elementet e jetes reale.

Sa per ate qe Shijaku ishte autor i vetem nderkohe qe Superman ka shume autore, eshte pike interesante, por gjithsesi bie poshte per shkak te statusit te heroit legjendar qe mbart Vojo Kushi. Sali Shijaku e mban i vetem autoresine e Vojo Kushit aq sa e mban i vetem autoresine autori i kenges se Celo Mezanit. Tek Vojo Kushi i Shijakut ka nje element legjende qe nuk e lejon autoresine e nje personi te vetem, pasi si te gjithe legjendat i perket nje autoresie kolektive. Vojo Kushi i Shijakut ka nje autor te vetem aq sa ka nje autor te vetem Ungjilli sipas Lukes.

Nuk di cfare quan elemente mitologjie, por nga elementi legjendar tek elementi mitologjik nuk ka shume distance. Nga ana tjeter ke nje perballje tipike mitologjike mes te voglit dhe te madhit, mes njeriut David dhe makines se luftes Goliath, mes Vojos dhe tanksit, mes te mirit dhe te keqes, (per te mos e trajtuar nga ana e sakrifices mitologjike duke iu kthyer serish ungjillit).

E ke gabim qe thua se Vojo Kushi i Shijakut nuk frymezon luften per drejtesi. Nese nuk e ben kjo eshte faji i shpates se madhe me te cilen ka dale sot antikomunizmi. Kjo pikture eshte historike, pasi me sa di une, eshte e para ne llojin e vet ne historine e artit shqiptar. Ishte pikerisht fale ketij lloj reprezantimi artistik te mesuar nga Shijaku ne BS, si dhe duke marre kete lloj reprezantimi si shembull qe arti i realizmit socialist arriti te artikulonte projektin e njeriut te ri, projekt sa frymezues, aq edhe indoktrinues, aq edhe dogmatik.

Pastaj kujdes kur flet per vdekjen e heronjve. Vojo Kushi jo vetem qe nuk vdes, por fal legjendes, mitit, apo edhe perfaqesimit artistik te Shijakut, ai jeton pergjithmone ne castin dhe ne gjestin ku jeta e tij arrin piken me kulminante te kuptimit, pikerisht aty ku ai shnderrohet ne simbol.

Sa per permbledhje artistike, Supermani i Siegel, Shuster, apo kujtdo qofte, ka nje aspekt human, all too human tek Clark Kent, aspekt qe perleshja titanike e Vojos me tankun nuk ia lejon Shijakut ta tregoje.

Bukurine origjinale trupore te Vojos para asaj fallco te Superman nuk po e marr parasysh, pasi eshte gjykim tejet subjektiv.

Sidoqofte rrofsh dhe birren e ke hak pasi me dhe ca pika te fuqishme ku te mbeshtetem. E dhente zoti e pime ne Prizren.

Une nuk besoj se ka ndonje dallim thelbesor.

Lul, mos leviz nga "istikami" : nuk ka dallim ! Nuk ka dallim midis shumices se filmave USA dhe atyre europiane (le qe s'ka ndonje "kinematografi europiane", ne sensin e kombetaris&eumlsmiley.

Sikurse e kam thene dhe dikund tjeter, sot i gjithe planeti Toke ben kinema alla-hollywoodiane, me ne krye Indine, 800 filma ne vit !  E ka marre ferra uratën ate pune... !

Ah ok, mund te flasim deri diku per "ndryshime" midis kinematogtafise komerciale amerikane (90-95% e prurjes totale "made in usa&quotsmiley dhe asaj komerciale europiane (75-80% e prurjes totale "made in UE&quotsmiley. Ne cilesi, ka ndonje ndryshim tek-tuk te vogel (jo detyrimisht ashtu siç mendohet shpesh here !); ne sasi, aty-aty jane : 90% njera, 80% tjetra. 
Sikurse mund te flasim per "ndryshime" shume te vogla pike-shikimi midis filmave indipendente amerikane (5-10% e prurjeve -- po tregohem zemergjere...), dhe atyre "art & essai" europiane (20-25% e prurjeve).

Pra vijme ne te njejtin perfundim: filmat e mire nuk kane kombesi, nenshtetesi. Jane te mire dhe pike. Mor po fundja si dhe njerezit : te mirët, nuk eshte kombesia ajo qe i ben te tille !

 

ps: me pelqen mendimi yt per diferencen midis simbolikes dhe alegorise ! Fort i qelluar !

 

"me pelqen mendimi yt per diferencen midis simbolikes dhe alegorise ! Fort i qelluar !"

Walter Benjamin ben ca dallime estetike qe jane aktuale edhe sot. Vepra e Artit ne Eren e Ripridhimit Mekanik (besoj do e kesh lexuar) eshte lexim i detyruar per nje diskurs si i joti, ku kinematografia mund te funksionoje si paradigme. Aty besoj edhe gjen nje lloj kritike te vlefshme ndaj puritanizmit hierarkik qe ndan kinematografine nga videoklipi. Megjithate, dallimin mes simbolikes dhe alegorikes mund ta gjesh tek Alegoria dhe Trauerspiel.

 

 

 

kinemaja amerikane kam pa 15 filma me nje familje te lumtur qe marrin nje babysitter  apo nje gardener dhe punet ne ket familjen shkojne t'u u lli,20 filma me nje gjeni qe i ka met hatri se e kan hek nga puna CIA dhe asht gati me hedh n'ere washingtonin po rastesisht aty ne tren a anije nodhet Stiven Sigal.Puna gjithmone shkon deri te presidenti po ky i ban mut ata legenat.Pastaj te filmat aksion ku ka njekje gjithmone del para nje maune po si i ndjekuri si djeksi shpetojne per qimet...

Ndryshimet?

Kinematografia amerikane eshte pergjithesisht kinematografi proletare, kurse ajo europiania eshte pergjithesisht kinematografi borgjeze.

 Kete fenomenin a arritjeve ne art e ka spjeguar for mire Kadare. Nuk mund te kete maja 100% ne cdo lloj te artit. Eshte e pamundur dhe jo natyrale. Po te ndodhte kjo nuk do kish maja, sepse krahasimi nuk do ekzistonte. Keshtu pra dhe kinematografia amerikane duke ezauruar ate europiane ka arritur majat dhe e ka lene europen pas, si ne cdo fushe tjeter. 95%, pastaj eshte art medioker, aq i rendesishem per te ushqyer miliardat e kesaj bote dhe per te mbajtur gjalle artin.

Mutacionet jane te rralla ne natyre. Pra edhe perlat ne art jane te rralla, gjithashtu.

Amerika (Sh.B.A) prodhon rreth 300 filma në vit e ka aty për të lënë e për të marrë por në të gjithë llojet e zhanreve të filmave filmat evropianë janë më dobët për të mos thënë shumë më dobët në tê gjithë treguesit planin regjizorial ,lojën e aktorit ,skenografi ,truke etj  për ta parë më mirë ndryshimin shihni filma që janë prodhuar në europë dhe i njenjti skenar  në amerikë ..të pakrahasueshëm.

amerikanet prodhojne endrra me sy hapur...ate happy ending e kane te tyren.  evropianet kane shije me te holle... Keta i bejne gjerat me pak madheshtore

Si kaluam nga ndryshimi i kinematografise Amerikane vs asaj Evropiane tek Vojo Kushi dhe me pas tek LNCL dhe Komunizmi dhe antikomunizmi i komunisteve?

OK

Per temen ne fjale. Ndryshimi qendron tek ajo qe ka thene dikush me lart

Amerikanet bejne filma per te gjithe, Evropa ben filma per spektatoret me kulture. Te pa kulturuarit Evropiane shikojne filma Amerikane.   "Neokolonizmi" Amerikan edhe ketu e shfaq fytyren e vet duke exploruar shtresat e pakulturuara smiley

Si fillim ju falënderoj shumë shumë për fshirjen e postimeve jashtë teme. Se ishte bërë bozë fare...

Në temë tani...

Pavarësisht ndarjes "entertainment/art and culture", e cila mua nuk më thotë gjë, fare. Të paktën në mënyrën sesi demostrohet këtu.

Madje më kujton një episod që përshkruan komediani Bill Hicks, kur dikush nga salla ngrihet dhe i thotë:

- hey, we didnt come here to think!

- then where do you go to think? I'll meet you there! There is no need to do it here...

Kam bindjen se kinemaja, është një nga pasqyrat më të sakta të jetës reale të një vendi. Cilësia e filmave, tematika, trajtimi etj. janë indikatorët ndoshta më të saktë të asaj çka ndodh në dhe me një shoqëri të caktuar.

Për të qënë më konkret, marrim këta dy filma: All That Heaven Allows 1955

dhe Ali: Fear eats the soul 1974

Legjenda thotë se janë remake të njëri tjetrit. Më saktë Fassbinder thonë se ka marrë shkas prej Sirk për të krijuar filmin e vet në 1974.

Mua më intriguan ndryshimet në secilin film. Te filmi amerikan, kishim një vejushë të pasur por të bukur, e cila bie në dashuri me një djalë të ri. Te filmi gjerman... kemi një vejushë që pa frikë mund të konsiderohet plakë, e cila lidhet me një arab, më të ri në moshë se ajo.

Masa e intrigës rreth të cilës përmblidhet i gjithë filmi në të dy rastet, është e ndryshme. Tek filmi i parë dashuria e të dyve, duhet të kalojë në pengesën e pranimit që njerëzit e të njëjtit rang shoqëror i bëjnë lumturisë së znj. Scot. Filmin nuk e kam parë, por vë me bast se shumë violina duhet të dëgjohen në këtë film për nder të znj Scot dhe dashurisë së vet "të pamundur".

Tek filmi i dytë, kemi një rast krej të ndryshëm... dy përfaqësues të asaj pjese të mohuar shoqërore - siç janë të moshuarit dhe të huajt (arabët), përplasen me njëri tjetrin, dhe përplasja rezulton fatale. Intriga nuk ka sesi të jetë artificiale, as e ndërtuar në klishe dhe e transformuar në soap opera. Intriga është reale, është përfaqësuese e një drame shoqërore e cila pasqyrohet në ekran.

Përfundimi: Kinematografia amerikane, është e përfshirë nga vaniteti. I cili nuk përkthehet vetëm në investime në para, por është mbi të gjitha pasqyrim i asaj shoqërie.

Për më tepër... bëra këtë provë për të argëtuar veten. Mendova se cila ishte vepra më vanitoze letrare që kam lexuar ndonjëherë dhe dola në përfundimin se kjo ishte "Madame Bovary". Isha i sigurt se ky libër do ishte bërë film amerikan, dhe mendja ime nuk më zhgënjeu.

Madame Bovary 1949.

p.s remake evropian, është bërë në vitin 1991. Film francez.

 

Kur ta shohesh  "All That Heaven Allows", do konstatosh qe nuk ka asnje gram vanitet !

Filmat e mire nuk kane kombësi. Jane te mire dhe pikë. 

është tek tematika vaniteti siç e thashë më poshtë. Një vejushë dashurohet. So what?

pastaj me këtë temë nuk dua të shikoj vetëm filmat e mirë. Shiko si e shikoj këtë çështje unë... shoqëria amerikane dhe ajo evropiane, kanë dallime mes tyre. Dhe një pjesë e këtyre dallimeve, unë besoj me besim të patundur se pasqyrohen në filma. Siç thotë Kiarostami... filmat janë e vërteta.

Kështu që nuk shikoj thjesht filmat e mirë, por NORMËN. Norma është përkufizim matematik. Shikoj mesataren. Ku janë dallimet në përgjithësi ndërmjet këtyre filmave? Çfarë trajtojnë? Si e shohin më së shumti veten personazhet me kombësi të ndryshme? Çfarë predikojnë? etj etj etj. E di që është punë e rëndë fort, po e bëj një tentativë amatoreske gjithsesi sepse po më pëlqen kjo punë.

 

Wow, that's a huge misunderstanding. Ta kam llafin tek Madame Bovary. Ngaterron subjektin, i cili eshte qasja ndaj perditshmerise qe mund te jete edhe vanitoze, me vepren, qe gjithcka mund te quhet pervecse vanitoze. Tek Madame Bovary gjen nje nder perplasjet e para dhe me te rendesishme te subjektit qe deri atehere konsiderohej si i vetmi i denje per art: elites, aristokracise apo borgjezise; dhe perditshmerise: subjekt i se ciles eshte kushdo, qe nga borgjezia apo aristokracia me e larte e deri tek sherbetori i tyre me i padenje. Eshte e vertete qe ka nje lloj vaniteti qe mund ta pershkoje vepren, por ky nuk eshte vecse vaniteti - kotesia - e veprimtarise te perditshme, qe ne kete rast i bie te nxjerre ne pah edhe kotesine apo vanitetin e te shkruajturit Madame Bovary-ne, dhe qe e nxjerr ne pah vete subjekti, e qe ne kete rast eshte Flaubert, shkrimtari. E kam hasur shpesh komentin qe Madame Bovary lexohet si te ishte lista e pazarit. Sikur asgje tjeter, kjo ve ne pah qe gjithcka mund te jete Madame Bovary, pervecse veper vanitoze. Here e pare prej teje qe lexoj se Madame Bovary eshte veper vanitoze.

more lugat ! Po Bovary eshte gjeja me e bukur qe më eshte dhene te kendoj ne gjuhen e frengut !! Ndofta Flaubert-i nuk eshte autori im më i preferuar, por romani i tij s'ka te dyte !!!

Pastaj, ai (Floberi) e ka pas thene dhe vete : "« Madame Bovary, c’est moi ! » (Zonja Bovari jam vete une !). I thuhet vanitoz dikujt qe njeh vanitetin e tij ???  smiley

Edhe mua me beri pershtypje vleresimi i Madame Bovary si veper letrare vanitoze. Cfare nuk lexon! Por nga ana tjeter, te notuarit "kunder rrymes" eshte nje fare sfide qe te grish. Do isha kurioz te na hapeshin syte per te pare vanitetin e ketij romani. Qe personazhi,Ema, ben nje jete vanitoze dhe kjo e fut ne krize shpirterore, eshte kaq e dukshme.Por ketu qendron merita e Flober-shmangu sentimentalizmin dhe i hapi rruge romanit epope te drames shpirterore te njeriut.

Dorezen e hodhi J dhe duhe ta shpjegoje se qysh e tek eshte kjo pune.

 

Wow, that's a huge misunderstanding. Ta kam llafin tek Madame Bovary. Ngaterron subjektin, i cili eshte qasja ndaj perditshmerise qe mund te jete edhe vanitoze, me vepren, qe gjithcka mund te quhet pervecse vanitoze.

Pikërisht Lulian. Nuk është ngatërresë. Këtu tamam ishte llafi! Tek subjekti.

Që të shkojmë edhe te Sirk që quhet në mos gaboj "babai i soap operas". Subjekti, tematika e këtyre veprave ËSHTË vanitoze.

Unë nuk e ngatërroj atë me vlerat artistike që kanë.

Por e thënë në një mënyrë ndryshe... kush priste në Evropën e pas-luftës të bëhej një temë e tillë film?

Mendoj se ndërgjegjia e mirëfilltë sociale në filmat amerikanë, ka ardhur në mesin e viteve 90'.

po mire, ti vet a ke ndjekur  ndonje soap opera?

subjekti s'eshte vecse nje mjet per te percjelle mesazhin. e mjeshteria me e madhe aty qendron; nepermjet banales  te shkosh deri ne skutat me te thella te thelbesores, qe tek e fundit mund te jete nje pike per zgjimin e vetedijes individuale pa te cilen s'mund te kete zgjim te ndergjegjes sociale. une te pakten keshtu e shoh.

per trajtimin amerikan te zonjes Bovari, s'di c'te them, se nuk e kam pare. por USA ish sh larg fizikisht nga tmerret e luftes, per te mos thene qe bumin e saj ekonomik ia detyronte pikerisht kesaj lufte, keshtu qe problemet e saj "ekzistenciale" ishin komplet te nje tjeter natyre nga ato europiane.

po.

shiko nga e ka marrë emrin soap opera një herë...

Problemi qëndron që tek s.o paraqiten njerëz të një statusi shoqëror të lartë të cilët përballen me probleme le të themi "luksi" të një shoqërie. Kur një shoqëri e caktuar është në prosperitet ose do ta reklamojë atë, nuk ka mjet më të mirë për ta bërë sesa soap opera.

Ja krahaso: Beverly Hills 90210 me The Wire.

Rritja e ndërgjegjies sociale të amerikanëve në formë rebelimi, kryesisht pas viteve të luftës u arrit pas dramave të luftës në Vietnam dhe Kore, e përfaqësuar nga Hollywoodi me "The new Wave" duke filluar nga mesi i viteve 60'.

 

dhe zonja Bovari vetem prosperitet nuk reklamon, pervecse dekadence...

po nje soap drejtuar femrave kam pershtypjen se nuk e ke ndjekur, thjesht duke u nisur nga lehtesia me te cilen lidhe ne nje fare menyre zonjen Bovari. aty nuk behet fjale per ceshtje "luksi" te shoqerise borgjeze. cdo qenie njerezore, e cfaredolloj shkalle sociale, nuk e ka te lehte te gjeje veten ne raport me realitetin.

pastaj, se cfare kerkon ti ne menyre specifike nga letersia ose kinematografia cilesore, eshte pune tjeter. kush terhiqet nga problematika psikologjike, kush nga ajo sociale e kush nga ajo dashurore (qe eshte sh me komplekse se ajo e s.o). pa dyshim, nen diell ka vend per te gjithe.

"Subjekti, tematika e këtyre veprave ËSHTË vanitoze."

Jo pra jo. Te pakten jo ne lidhje me Madame Bovary. Subjekti mund te jete vaniteti, por ky nuk eshte subjekt vanitoz. Subjekt vanitoz mund te jete elita e kohes, por vaniteti i kesaj elite nuk mund te jete subjekt vanitoz. Maybe I'm spliting hair here, por me duket e rendesishme te cilesohet.

edhe te gjthe filmat e atij shyalamanit a si e ka emrin mund te futen tek ajo lista e filmave imposter.

Na hape pune !

Perkundrazi, per mendimin tim, Mister Night Shyamalan futet tek lista e filmave anti-imposter, domethene tek ata filma te keqkuptuar e te konsideruar si filma komercialë ("inteligjencia" kulturore i kujton si te tille), por qe ne te vertete, janë thjesht filma te mrekullueshem !

Keshtu qe, si sevdalli listash, po bej nje timen :

top-5 keqkuptime :

1. Te gjitha komeditë amerikane te regjizorit-producent Jude Apatow
- si producent : Forgetting Sarah Marshall , Pineapple Express
- si regjizor : Funny people , Knocked Up  

2. Komedite amerikane te regjizorit Greg Mottola : SUPERBADADVENTURLAND 

3. "Rocky" (1976) me regji te John G. Avildsen (vetem "Rocky I", jo Rroqet e tjere !!

4. Te gjithe filmat e Mister Night Shyamalan ("The Last Airbender", The village" "Lady in the water", "The Happening" ...)

5.  "Death Proof"  i Tarantinos

 
 

po tall meneren ti. lol

Pineapple express dhe jo american beauty?

Knocked up? Pse nuk shtove Zack and Miri make a porno lol.

Për Rocky 1 ke të drejtë. Duhet ndarë nga rroqet e tjera.

Për Death Proof, kam lexuar te blogu që i jep një shpjegim personal se çka dash të thotë autori, por mua nuk më bind... Shumë pjesë të atij filmi janë marrë nga filma të tjerë, si ajo skena ku ajo goca lidhet mbi makinën e vet dhe ato lojërat me përplasje nëpër rrugët e Amerikës.

 

Quentin Tarantino ka deklaruar se eshte i apasionuar dhe i frymezuar nga B-Movies italian te viteve 70-80-te.

Po. Por jo vetem. Frymezimi kryesor mbeten filmat e Jean-Luc Godard-it. Hidhi nje sy ketyre dy fragmenteve :

BANDE à PART (Godard, 1964): http://www.youtube.com/watch?v=NDHPTvADJ9s

PULP FICTION (Tarantino, 1994) : http://www.youtube.com/watch?v=Ik-RsDGPI5Y

(shikoje me kujdes fragmentin nga Godard; dhe bej vesh tek fragmenti i Tarantinos : kenga eshte ne frengjisht, homazh i paster per Godard-in  smiley

 

Le pastaj, bisedat e gjata e te "pafundme" ne filmat e Tarantinos (pjesa me interesante, per mua, ne filmat e tij !) : jane puro homazh ndaj atyre te Godard-it  (filmat e te cilit shquhen per fragmente te tera, ku ne dukje, personazhet "grijne sallatë" ). Edhe pse nuk grijne aspak sallate !!

Keto dy skenat kane nje ndryshim shume te madh mes tyre. Quhet John Travolta dhe thesi i rende i pritshmerise valltare qe mban ne shpine.

Une sinqerisht, preferoj ate te parën, te Godard-it. Sigurisht, kurrsesi se e ka realizuar "më parë", por sepse ka me shume besueshmeri (i besoj me shume). Ka fort mundesi qe kjo te kete te beje me faktin qe skena e Godard-it, po ta vesh ré, eshte nje plan i vetem sekuence, nuk ka asnje "cut", asnje montazh : eshte si nje sy i paster qe shikon (vezhgon, me sakt) nje copez-jete !

Ti ndofta e sheh ne prizmin edhe profesional (psikanalitik) - thesi i rende i prtishmerise valltare te Travoltes. Por nese do shihje te gjithe "Bande à part", doemos qe do kuptoje edhe sensin e skenes ne fjale (tek Godard, e kam fjalen). - dhe sigurisht qe do zbuloje nje "thes" tjeter !  smiley

Nuk e ve ne dyshim vleren e "Bande à part." Ajo qe po thosha eshte se tek skena e vallezimit tek Pulp Fiction, te gjitha referencat kinematografgike qe mund te gjenden, ndaj Godard apo ndaj kujtdo, zvogelohen deri ne oblivion perpara references performative te Travoltes te Saturday Night Fever, Grease, dhe te gjithe performancave ikonike me sfond vallezimin. Madje une do guxoja te thosha se po te ishte ndonje aktor tjeter qe do luante rolin e Travoltes ne ate film, skena e vallezimit nuk do ekzistonte.

po te ishte ndonje aktor tjeter qe do luante rolin e Travoltes ne ate film, skena e vallezimit nuk do ekzistonte.

 

Absolutisht dakort ! Mund te shihet eshte keshtu... !

Uuuu, po "pineapple express" eshte i mire shume !! Kuptohet, pjesa e fundit eshte film-aksion, se duhet pak rentabilitet financiar (me terheq turmat, ne sallat e ciné-se); po s'ka gje ! Pjesa tjeter eshte ultra !

Aman....,  "american beauty" eshte film i bere me idhësi ! I ka bere amerikanët moooooo, sikur te ishin ndyresisat e planetit ! Ngadale dhe Mendes (regjizori), se njerez jane dhe ata ! S'eshte rastesi qe "inteligjencia" nder-boeterore e elozhojë s'ka ku te behet më ! Ndaj dhe mori Oscar, se me demek, film inteligjent. Pppfffffffff...

 

"Knock Up" e du shume shume ! Si te gjitha komedite e Apatow-t ! Realizuar me zemer-miresi !! Pa u tall me personazhet ! (shpoti ka, sigurisht, po jo tallje !!)

"Zack and Miri make a porn" nuk e kam pà kurre !!!!! Nuk ka dale ne France  smiley  Do doja shume shume ta shihja !!! Ketu nuk doli, se me demek, "film vulgar".... ! ahahaha, po ka me vulgarë  se filmat oscaristë !!! smiley

Sa per Tarantinon (per te cilin shkruan se "merr pjese nga filma te tjere&quotsmiley, jam shpjegu gjere e gjate se si e mendoj une kete punen e "vjedhjes" tarantiniane. E ke ketu

 

po ik o ik ikkkkkkk ikkkkkkkkkkkk! më justifikon atë pjesën e fundit që është një gomarllik me brirë nga pineapple edhe sta tret stomaku dot Begninin?

p.s Tarantino te Kill Bill ka marrë shkas nga një film me Bruce Lee.

Ke parë filma të këtij?

Do flas për këtë te kjo temë. Tek ndikimi i kulturës së filmave amerikanë nga artet marciale kinezo-japoneze.

 

Did you just try to redeem Apatow???

haha, Apatow s'ka nevoje te rehabilitohet !

Hesapi me të eshte i thjeshte : Apatow s'ka ndonje pretendim artistik, ne filmat e tij, ne sensin ngushtazi estetik te fjales. Mizaskena e tyre eshte pa surprize dhe pêr kete, ai eshte koshient.

Amà, kur vjen puna per te thene ca gjera, Apatow i ka ca !  Ai vete, me duket mua, eshte natyre e zhgenjyer (edhe pse duket se ka qene dikush qe kishte besim tek miqesia, tek camaraderie); sa per martesen (si insitucion, kuptohet), i ka lare duart me kohe (s'beson m&eumlsmiley.  
Te gjitha keto, i thote me nje humor jo detyrimisht te zi. 

Keto jane ca gjera qe me pelqejne smiley 

 

Ciniku i ka gjithmone ca gjera per te thene. Problemi eshte se ciniku ashtu si thua ti nuk e ka humorin te zi sa duhet, eshte i zhgenjyer nga jeta por jo nga vetja, dhe fakti qe "ia ka pi longun jetes," i siguron nje lloj adhurimi siperfaqesor prej te tjereve. Problemi eshte se ato qe thote ciniku jane limonada. Edhe Apatow, sa do koshient te jete per kete, aty mbetet, duke bere limonada, te embla e te tharta per te terhequr miza e per te krijuar buzz, por jo te hidhura sa duhet.

Nuk jam dakort me keto qe shkruan, sepse une nuk mendoj se Apatow eshte cinik ! Thjesht i zhgenjyer nga jeta, qe nuk do te thote detyrimisht cinik !! Tragjedia (kam parasysh mbi te gjitha komedine e tij te fundit, "funny people", qe ne thelb eshte tragjedi), nuk eshte monopol i cinikeve !

 

Nga vetja ama, nuk eshte i zhgenjyer, perndryshe nuk do bente te njejtin film gjithmone e gjithmone.

perndryshe nuk do bente te njejtin film gjithmone e gjithmone.

Ketu po, ke thene thelbin ! Normalisht, te berit e "te njejtit film" eshte normalisht shenje dalluese e regjizoreve autorialë. Une nuk pretendoj se Apatow eshte definitely autor, por shenjat jane. Gjithmone per mua. 

Gjithsesi, "superbud" (aty eshte producent, por e njejta "bandë" eshte) eshte më i miri i te mireve !

 

Pastaj, ca lesh tragjedie eshte Funny People? Gjithe filmat e tij, por ky mbi te gjithe, duhet te hyjne ne fjalor si shembulli perkufizues i funksionit te "jewish jokes in feel good movies."

Keto lloj filmash si Pineapple express apo knocked up etj. eshte e pamundur te mos i pelqesh se kane ate lehtesine apo genuinitetin (ma boni hallall frongjishten) qe vetem nje artsy pompoz mund ti hedhi poshte. Me kujtohet kur shoqnia ime e impenjume politikisht s'me linin te shihja rehat filma si independence day. Se ça hyte aty imperializmi amerikan apo bushi ne irak hec e mere vesh. Une doja vetem te rrifja me shkelma e grushta nje ufo dhe ne fund e mira te triumfonte e te gjithe te perqafoheshin te lumtur. Jane ca ndjesi qe vetem filmat hollivudiane ti japin. Ne evrope edhe ti vrasesh e kane te pamundur te krijojne te njejten atmosfere aq te natyrshme sa kane filmat hollivudiane.

Amà "Indipendence day" nuk ka te beje me filmat e keqkuptuar : ka te beje me filmat qe te vjedhin kohen !  smiley 

Koha s'eshte fare problem, por po shof qe ti paske i problem me tifozllikun. Kshu eshte kur s'di ku e ka deren stadiumi, i heq vetes ca kenaqsi qe sidomos ne keto lloj filmash eshte e garantuar. Kali i bardhe gjithmone del fitimtar ndaj kalit te zi. ole.

haha !

Ok, por e kisha fjalen qe, "independence day" eshte thjesht humbje kohe !

Por ne kete pike, ke te drejte per diçka : varet se si e shikon fenomenin. Qe ne kete rast, quhet kinema. Koha eshte shume problem per mua, sepse perndryshe, nuk me del per ata (filma) qe dua ti shoh, nese mi merr "independence day"., qe per me teper, as nuk më argeton... 

Forgetting Sarah Marshall
Funny people

Ok, këta janë me të vërtetë të mirë. Sidomos i pari (e pashë mbrëm&eumlsmiley, më pëlqeu jashtë mase.

 

I dyti eshte më i mire, por më i veshtirë per t'u "kuptuar" (ndjere) teresisht

 

ps: ore, shpresoj se i shikon ne origjinal !

By the way : a dublohen filmat ne Greqi  ? (siç dublohen ne vende te dalura nga fiqiri si Franca, Italia, Spanja, Gjermania... - me demek, vende te medha nga popullsia -- pretekst per te dubluar filmat) apo nuk dublohen, siç nuk dublohen, psh ne Hollande ? (nen pretekstin e mrekullueshem qe eshte vend i vogel, dhe nuk ja del dot financiarisht per ti dubluar). 

Shpresoj se jo !

Jo, nuk dublohen për fat të mirë! Të dubloheshin në greqisht do ishte mallkim për mua!! Përjashtim bëjnë filmat për fëmijë.

meqë ra llafi, po mësoj hollandisht smiley, nuk është fare gjuhë dublimi.

 

biles edhe ky i fundit i scorceses.. shuter island. aty futet, tek filmat imposter.

Scorsese -- Bergman

Coppola - Fellini

Hitchcock (anglez por u be i famshem ne USA) -- Goddard

Tarantino -- Tarkovsky

Spielberg - Bresson

John Ford -- Antonioni

 

si ta marrim kete liste ?

Dakort qe majtas jane regjizore amerikane, e dhjathtas - europiane, por nuk korrespondojne kerkund as stilet e tyre, e mbi te gjitha as epokat kur i kane bere veprat e tyre...

Veshtire ti krahasosh.....

 

Lista ka per qellim te tregoje se europianet kane rregjizore shume me te medhenj se amerikanet. Kur Ingmar Bergman bente "Emblema e Shtate" ne Hollivud behej "Disa e duan te nxehte".

hahaha !

Ore qerratà, po "Disa e duan te nxehte" eshte hatà !!! Per me teper qe e ka bere nje nga me te miret regjizore amerikane te te gjithe kohrave : Billy Wilder !!!!

hajt ti bejme nje top-FIVE Billy-t :

1. Sunset Boulevard
2. Duble indemnity (ndofta "film-noir" më i bukur ne bote !!)
3. Some like it hot
4. The Apartment
5. One, Two, Three

Ndofta nuk me kish shku ne mendje ti krahasoja, por tani qe po rendisja keto 5 tituj, me perjashtim ndofta te te fundit, te gjithe te tjeret, per mua, jane  me te mire se "Emblema e Shtate" (e Bergmanit). 

 

 

ah, "arsenic" i Capra-s !

do tregohem i sinqerte : nuk e du fort kete film ! E mbaj mend si tani ç'kam menduar kur e kam pare (para nja kater a pese vjetesh) : mu duk teater i filmuar ! Me vone, mesova rastesisht se filmi eshte i bazuar vertet ne nje pjese teatri (gje qe s'eshte problem ne vetvete !), por ... mua mu duk tmerresisht teatral ! Ose siç thashe me lart : teater i filmuar. Qe mbetet teater, gjithsesi (por i filmuar).

Por Capra-n e dua fort fort fort ! Ka qene konsideru si koshienca e majte e Hollywoodit. 

nje top FIVE - Frank CAPRA  per mua :

1. Its a wonderful life (filmi më humanist ne bote !- ka vdek ai muhabet !!  smiley  )
2. Meet John Doe
3. It happened one night
4. Mr Smith goes to Washington
5. Lady for a day

 

Shshsh! Po shof Pineapple Express.

po ti, nje sy nga ekrani, dhe nje gisht nga PC-ja ?  smiley

Jo, jo, e mbylla PC-ne dhe pashe nje komedi skematike, humor hashashi, dhe me thone te drejten u dhiva t'u qesh. Sa per ate qe thote ca gjera, e vetmja gje qe kam pershtypjen se thote eshte: "Po sikur nje rob qe eshte damell gjithe diten te jete deshmimtar i nje vrasjeje. Cool. Hajd ta bejme film." I parehabilitueshem. Limonade.

po mire mer Lul, na thuaj nje komedi te mire (po themi aktuale), qofte dhe nga Azerbajxhani (aq me mire biles !!). 

Mao Ce Dun me Fadil Hasen. Absolute jewel.

a ha, s'na the gjo ! Ne ishim tek filmat-keqkuptime. "Mao Ce Dun" eshte shume i pelqyer ne Tirane. S'ke ç'ti rehabilitosh- tha, eshte déjà i rehabilituar   smiley)

Falenderoj shume personin qe me sygjeroi "Nobody"! Nuk e di nese ketu apo tek tema tjeter e filmave.

E pashe dje. I bukur. Mbante ere Vanilla Sky!

 

Stalker, faktin qe eshte frymezuar nga B-Movies italiane e ka deklaruar vete Tarantino.

kinemaja aziatike ua hedh te dyjave  (s'po gjej dot per momentin ndonje postim te Ruzhdijes nga ku me bo copy/paste ate me llape perjashta, lol)

Meqe keto dite kam pasur ne dore nje dokumentar me titull "Rossellini visto da Rossellini", po ju sjell nje pjesez se si e shikon ai kinemane. Po sjell fragmente te shkeputura, pasi materiali eshte shume i gjate dhe ndoshta ne leter nuk ka te njejtin efekt sa ku shoqerohet me imazhet e dokumentarit.

 

Unë kisha shpresën që ta ktheja kinemanë në një mjet të dobishëm. “Roma, qytet I hapur” u bë pikërisht me shpresën për ta bërë kinemanë një kinema të dobishme,  sepse asokohe ishte e paimagjinueshme të shkoje të xhiroje në një mjedis real e të vërtetë,  ku njerëzit të dilnin e të lëviznin lirshëm nëpër dhoma, siç kemi xhiruar këtu. Kjo nuk bëhej asokohe. ngrihej në qiell miti I kinemasë, që xhirohej brenda teatrit dhe shesh-xhirimit, rruga e të tilla gjëra si këto ishin elementë të panjohur. Pikërisht për këtë filmi “Roma, qytet I hapur” përfaqëson një risi, pikërisht sepse kërkoja të bëja një kinema për të gjithë, të dilja nga organizimi I madh I industrisë me të gjitha skllavëritë që sillte kjo industri.

 

Unë nuk i besoj një skenari të bërë në tavolinë. Këtë gjë e kam të pamundur ta besoj. Nga përvoja ime, them se gjithçka që bëj, duke improvizuar ditë pas dite, ecën kryekëput më mirë. Atëherë, duhet të kem një lloj organizimi krejt tjetër. Kemi një metodë pune, të ndjekur nga të tjerët dhe kemi një metodë pune, që e  ndjek unë, por që është krejt ndryshe nga të tjerët. >>

Në këtë botë ku gjithçka është racionale, duhet të pranojmë që njerëzit kanë dhe një përmbajtje irracionale. Asnjë poezi e madhe nuk do të kishte lindur, nëse nuk do të ishte ky përbërës irracionaliteti, kjo mundësi për të ëndërruar, kjo mundësi për të marrë arratinë nga gjithçka...

 

 

Kinemaja në vetvete ka shumë nënkuptime,  sa nuk mund të kishte forcën për të zgjidhur ca probleme, ndaj unë sajova mënyra të tjera veprimi. Unë mendoj se mund të gjenden tema të reja. Lypset të dalim e të eksplorojmë realitetin, të eksplorojmë se ç’mund të na japë e të na sjellë material të ri dramatik. Kjo është njera anë. Diçka tjetër që më duket e vërtetë dhe thelbësore në botën e sotme është se… përgjithësisht dimë shumë pak për realitetin e sotëm, dimë shumë pak për botën tonë, ndaj ne duhet të përditësohemi. Meqënëse kjo është një botë tej mase e ndryshueshme, në ethe të vazhdueshme, them se duhet të sajojmë ca forma të informacionit të përhershëm , në mënyrë që të ndjekim ditë pas ditë se çfarë ndodh, pra pikërisht ato ndryshime në struktura, në drejtime dhe në vizione. E pra, këtë lloj drejtimi kam nisur të bëj unë, sepse besoj se është e nevojshme të bëjmë një fushatë të veçantë edukative informative për gjithë gjërat që I përkasin botës së sotme. >>

flm Ana për këtë shkrimin. Na sill akoma kur të kesh mundësi.

 Amerikanet jane "All style, no substance."

Kur Europianet perpiqen te imitojne amerikanet, jane "No Style, No Substance."

Kur amerikanet bejne nje film me skenar europian e regji europiane, filmi del vertet i bukur.

Në këtë botë ku gjithçka është racionale, duhet të pranojmë që njerëzit kanë dhe një përmbajtje irracionale. Asnjë poezi e madhe nuk do të kishte lindur, nëse nuk do të ishte ky përbërës irracionaliteti, kjo mundësi për të ëndërruar, kjo mundësi për të marrë arratinë nga gjithçka...

Me pelqen.

Tani, tek RAIUNO, i njejti diskutim qe po beni ju ketu.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).