Në shkrepje qerpikësh

-Shkrepëtimë

E pashë veten time nimfë.

 

Flakë e ylltë  përnjëmend...

Me më të kaltrin zë     

i mora shpirtin  kujtdo.

 

Ai s’ish ishull

Por pirg me të vdekur.

 

Pa dyshim, isha çmendur.

 

 

...

Qëlloi atëherë të shkiste mbi dallgë

Udhëtari rravgues në anije të tij

E atëherë i thirra unë direkëve të tij

Atij

I këndova me zërin tim

 

 

 

Eja, burrë i bukur, eja,

Si ndodh vallë që ti je kaq i pashëm

Dhe kaq i fortë

I dashuri im?

 

Kristalet s‘do të shkrijnë kurrë

Zbardhëllim

Dhe verbim

Ato ndrisin të akullta

Unë ndris e avullt

Në një erë bojëblu

Stërpikur me violet...

 

Po mbi borën e shkrifët

Mbijnë gjethe të holla gjatoshe

E rrjedh ujë i kulluar

Ti puthe borën time të sheqertë

O burrë-hyjni

I mrekulluar

Dhe unë të tregoj pse bora është e sheqertë

Se stina e  artë po vjen

Plot fryte të lëngëta të shijshme

Pranë teje shtrihem unë

Drenushë e hijshme

Preki lulet grimcë portokallta pa çelur

A i sheh

Duke qeshur

Dhe unë

Të tregoj pse lulet kanë

Qeshje të portokalltë

Eja  gjallëruar si tulipan

I ndritshëm,  i rrallë

Fluturo drejt meje, si një shpirt, fluturo

Të të tregoj

 Ç’pëshpërisin peshqit nën anijen tënde

Kur shket ajo

Të të tregoj

Si Circeja të mashtroi

 

Se është borë

Dhe është ngrohtë

Në sy unë kam

Një dritë kaq të kaltër për ty

Sa deti të duket mavi!!!

 

 

Në avuj të bardhë

Në vise të ulëta

Në gryka malesh

Ne pleksëm pëlhura ...

 

 

Po ti s’mban mend...

 

Me harpë përkundëm

Ujërat

Dlirësitë

E endëm

Polenin

E tymin e ftohtë

Meloditë

 

Po ty s’të kujtohet

 Bregu i fildishtë...

 

 

Pra, bëhu shpirt dhe eja!

 

 

 

Ma dëgjoi këngën udhëtari rravgues i lidhur me litarë...

Në njëqind litarë të fortë

u përpëlit më kot

e rrëshqiti siç ia behu anija mbi valë

ma dëgjoi këngën e s’u ndal.

 

Tutje në horizont anija e tij zbehej

zbehej si vjeshtë.

E ç’vjeshtë u zhvesh!

Dëshpërim drurësh të verdhë,

të përjetshëm

të pandjeshëm.         

 

Pikëllim i madh,

ai s’u ndal.

 

 

Para se të tretej në firament

u hodha kokëposhtë nga shkëmbi në det

e u bëra shkumë valësh që u zhduk

 

(kristalet u shkrinë

dallgët më përpinë)

 

u bëra Blu.

 

...

10 Komente

fort bukur

Lirika te kendeshme.Por autria duhet te kete parsysh se sipas mitologjise ! Shkruhet :Ninfa ( dhe jo Nimfa ) presupozonte vajza te reja qe jetonin neper puje, male, ishuj e dete, ... Si shoqeruese te perendive, ne se vertet e ka ndjere vehten Ninfe ....
Ka dhe nje gje tjeter qe duhet pas parasysh ..."Ninfomanine"Zbuluar per here te pare J.D.T.De Beinville ne vitin 1771.Ne fillim u quajt si perversion, por me vone u konsiderua ne patologjine sxuale femrore,u karakterizua nga nje kerkim i partnerit shoqeruar me nje frixhiditet....Mungesa e arritjes orgazmes....Ne 1992. ORG BOT.E Shendetsis nuk e njohu kete fenomen.Por me vone.....shifni si e konsideroi Shoqata Amerikane e Psiqiatrise....!
I thash keto se ninfomania ne gjuhen e zakonshme sipas amerikaneve ...jane shume shume hipersexuale.Si gra te lira, ne kuptimin sexual......

nymph (Greek: νύμφη, nymphē) in Greek mythology is a minor female nature deity typically associated with a particular location or landform

Shkruhet :Ninfa ( dhe jo Nimfa )

e ke gabim, eshte pikerisht e kunderta qe sugjeron ti.

Hap wikipedian dhe tere literaturen botrore e mandej flasim !Lexo "Gjuha e Perendive " te Aristidh Koles!

Te duhet vetem pake mundim,... qe duhet ta kishe bere...

hap fjalorin e gjuhes shqipe, lere wikipedian se e ka mbush ndonje si ti.

 

Ninfa: Betilla, la Ninfa più anziana, è la Ninfa della terra ... Poteri: Ninfa: Edith Up, in inglese è la Gourmet Nimph. Questo potere dà la ...14 KB (2 110 parole) - 17:42, 16 dic 2012Vengono rappresentate come attraenti fanciulle, vergini in età da marito. Il termine greco νύμφη (nýmphe, "fanciulla") ha infatti la stessa radice del verbo latino nubere[1], "prendere marito" (da cui la nostra "nubile"). Sono benefattrici e rendono fertile la natura. Proteggono i fidanzati che vanno a bagnarsi nelle loro sorgenti, ispirano gli esseri umani, alcune sono anche guaritrici di mali. Amanti di dei e di comuni mortali, le ninfe cantano perduratamente felici nel luogo a loro consacrato. Dalle loro unioni nacquero varie figure mitologiche: per esempio ChironeTeucroMopso. Tra le ninfe più celebri, si può nominareEco, la ninfa del monte EliconaEra le tolse la possibilità di proferire parola, così Eco non poté più ripetere altro che le ultime parole pronunciate da altri. Un'altra ninfa famosa fu Euridice, moglie di Orfeo (vedi Orfismo). Si ricordano inoltre le Naiadi che rapirono il giovane argonauta Ila.

Le ninfe greche sono più tardi state assimilate alle divinità romane delle fontane, sorgenti e fiumi

 

"...Kristalet s‘do të shkrijnë kurrë

Zbardhëllim

Dhe verbim

Ato ndrisin të akullta

Unë ndris e avullt

Në një erë bojëblu

Stërpikur me violet..."

 

 

Lirike dhe erotizem i rralle, plot sharm dhe elegance! Gjuhe e zgjedhur, sikur e diktojne qeniet e nje universi suprem! 

do thoja gjuhe e zgjidhur, jo e zgjedhur.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).