........

4 Komente

Vjersha e pare eshte e mrekullueshme. Nuk jam e bindur qe me pelqen rreshti i fundit por zgjedhja eshte e autorit dhe "detyra" ime eshte t'i gjej vendin, dmth te mos e heq menderisht.

Vjershat e tjera nuk i kam lexuar akoma. Dua te rri pak me gjate me te paren.

Ndërsa unë të shkruaj këtë që po sheh

Ajo qe mbetet, por edhe trungu, deget, duart. Shtatzania me veten tjeter kuptohet me qarte kur e ndihmon figura e memecit, njefare dyfishimi ne zero, p dhe p prim. Me shume perkujdesje i shtohet i verbri memecit, qe pamundesia per te nisur vektor drejt tjetrit/vetes te kuptohet bashke me pamundesine per te qene mberritja e vektorit te tjetrit/vetes. Nuk dua ta banalizoj poezine duke e analizuar, eshte me elegante dhe me komode heshtja, por thashe te nisja nje fare debati, a muhabeti, ketu me shoket e shoqet e tjera.

Per metriken, ritmin, figuracionin, nuk po them gje sepse e marr te mireqene qe pa ato nuk do ta kisha te mundur hyrjen ne ide apo rrugen drejt idese. Si thuajse perhere me vjershat e Arb Elos e perjetoj vjershen si nje bebez qe zmadhohet e zvogelohet koreografikisht (vertet shume shpesh te jashteshkruar-brendashkruar ne rrathe).

Me pelqeu Ora e avullit.

 

I hollë qoftë filli yt o shtegtar,

qëndisma jote qoftë e lehtë!

eshte me elegante dhe me komode heshtja

Ishte.  Por ndoshta mire beri penari qe hoqi  (5) yjet.

Pasdite e nje dite me diell qe shkrin boren, nje kafe dhe me shume endje leximi i poezive te mesiperme.  Vecoj Ora e Avullit dhe Shisha.

Flm, mirazh.   

Cingaret litarë dhe shiu zinxhirë. miiirë.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).