Këngë me karma

 

Gjithë ç‘kam parë, gjithë ç‘kam ngrënë-karma

Gjithë ç‘dëgjova, gjithë ç‘preka

E ardhmja është nesër apo thjesht’ e djeshmja

Me këmbët

Shtrënguar në këpucët e mija?

Karma

Unë vetë të mëkova

Dhe gjithë ç‘di për mua vetë t’i mësova

Pa më marrë shumë leje ti tani po përdor

Për direkë, krahët e mi të lirë

Qepallat e mija për vela ke qepur

Pa ma varur lundron për ku je nisur

Ku shkon, fjala vjen, një pëllumb që ikën

Përveçse për t’u bërë çift me një tjetër

A ke nga fillon vallë i ri, shteg

Përveçse në një nyje të rrugës së vjetër?

Të shtegtosh. Të ikësh. Po ku të shkosh?

Po zgjate këmbën, të jepet veç tokë

Pa ujë të ëmbël justifikimesh

Kjo

Është toka për ecje

Toka e njerëzve

Toka e mundësive ku nuk u iket dot përgjegjësive

Karma

Ajo që ke lexuar ti je ajo që ke ngrënë ajo që ke nënë.

2002

 

*   *   *

o hënë mos ma humb gjakun

klithte

njëri tek vdiste në këmbët e tjetrit

që vazhdonte ta vriste-mbytur në gjak e hëna

sipër e plotë s’humbiste

mes resh mbi shtegun shkretan

o Zot vetmia sa e rëndë me vrasës përmbi. . . e hënë aty

dy. . . tri. . .  pesëmbëdhjetë hëna numëroje si kopsa

në pllakat e gjalla të gjakut të tij

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

e njëjta hënë (vite më pas)

(një hënë që hyn në dhoma gjumi)

-ç’ke që qesh i thotë gruaja burrit

(shpinëz shtrirë mbi shtrat)

-ç’ke që qesh?

burrit më s’iu ndenj, s’u mbajt

-e di si është puna? (merr frymë thellë

gati sa nuk thith dhe hënën në zgafellë)

-e di sesi? mësoje pra:

kaq vite më parë  isha unë

ai që vrava filanin një natë

e vrava; mos më pyet pse/si. e vrava

e tek i bija, hënës i bërtiste mos ma humb gjakun

dëgjon? hënës i fliste mos ma humb gjakun

(gruaja dëgjonte e bardhë)

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

nuk dihet sesi, por gruaja e burrit

ose foli me gratë ose me burrat…

e rëndësishme: fjala me hënë mori dhenë

dhe burrin e zunë e vranë

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

kur gjyshi ma trgonte këtë gojëdhanë

në fund më thoshte (unë skuqesha)

- grave tregoju ç’ke brez e poshtë po kurrë

ç’ke brezi e sipër

brezi kështu ishte pra thelbi kufitar i burrit; brezi

që shtrëngon pas shpirtit koburet dhe poturet

problemi është se gjyshi neglizhonte në një farë mënyre

rolin drejtues të hënës, peshën e hënës në këtë histori

si edhe në gjithë historitë tona me vrasje edhe gra

(me eros e thanas si i thonë)

se është një hënë mbi ne, mbi njerëz që ecin, një hënë

torturuese si

makina e së vërtetës

është një hënë si llampë morgu përmbi

e poshtë që shtiresh i vdekur ti

poshtë ti tek shtiresh mish

është hënë-fanepsje e një gjiri nxjerrë nga rrobat gabimisht

për një fëmijë-femër që qenka rritur

që tashti pi cigare e jo qumësht njeriu-ky je ti

dhe hëna ai fakti i bezdisshëm që çdo nënë

në gjak

ka brenda rrobash gjirin si shantazh

por njëherësh edhe gjyshit i bie të ketë

të drejtë:

në i rrëfen gruas ç’ke sipër brezi-janë të njëjtët gjinj:

ajo të hedh e rend të gjejë ndonjë

që ia del të mbajë më gjatë të errët

fshehur

në një këmishë burri me kuadrata

gjysmëhënat e njëjta të anës tjetër

2002

 

Vajzat e tranzicionit

(kujtime)

Hyrje.

 

pjesëmarrje vullnetare

e fytyrave nëpër

dekore qytetare

faqe që përtërihen

faqe vajzash, fasada dekadash

që përhihen në

fizarmonikime

kolibrore

ditaresh

të një

(dy, tre, katër, pesë…)

adoleshence

me afat të parashikuar skadence

 

Thirrore korridori.

 

Goca t’buk’ra të rinisë sime të parë

Për ju më hapen e më bien përdduarsh

Freskoret kineze të enumeracionit

Me ju hapen e mbyllen afresket

Përgjithësisht bardhezi

Të arkivave të tranzicionit

“… Sonila Sopi u gjet e therur

Në Milano, në plehra e hedhur”

Gocat e buk’ra të rinisë sime të parë

Ju ishit pa e ditur dhe pa faj

Bija të luleve të San Françiskos oqeanike

Por shampot ju vinin nga Bullgaria

Fallco dhe ballkanike

Ju vetëm liri, liri kërkonit

Dhe mëshirë nga motorristët e palarë të Babrroit

Goca të mira të Tiranës së parë

Burrat tuaj janë reporterët italianë

E ju më dukeshit të gjitha të mira

Kure unë isha thjesht i pakrehur

Dhe nuk kam pasur kurrë Sida

Thjesht’ më pëlqenin legjendat dhe Stigma

Si kafshë shtëpijake, por e egërsuar

Ju vrojtoja

Përtej Bob Marlit bjond të flokëve të mia

Goca të mira, të njohura, të Tiranës së natës

Me zhargonin tuaj të zhdukur tashmë

Bashkë me baret efemere

Në jug t’Unazës

Bashkë me pseudonimet romantike të spaçatorëve të

Vjetër

Që në fakt e nxirrnin bukën

Me ndonjë zanat tjetër

Zhdukur zërat tuaj si mente në mitingun e opozitës

Që zgjaste sa besimi ndaj politikës

Zhdukur përfundimisht silueta juaj e mirë

Nëpër palestra

Ku sot fabrikojnë një tip femrash të tjera

(pak më të lehta)

 

Dalje.

 

Në zemër më vijnë

E mblidhen

Ta nxijnë

Kujtime të vjetra ëmbëlake

Me një kreshendo prej flake (kashte

 

Kujtime të gjalla privuar

Tashmë

Në detajet banale –

Mbetën veç frazat, gjestet teatrale

Ashtu siç ishin shkruar

(Nën rekuizitën e vjetëruar

Erëmonte djersa e aktorit të ri

Të dhjetë vitesh më parë

 

Kujtime të gjalla qëruar

Nga detajet banale

Dhe mbetën simbole vetëm

Si kafka

Pas tretjes së lëkurës tullace

Dhe mishrave të lodhur të mimikës ne faqe

 

Kujtime që refuzoni shpejtësinë e dritës

Thellë perspektivës, brenda dritaresh të qytetit

Dritës

Tek i përshtaten rreth kurmit një ish-vajze

Që plaket jashtë meje (e re përbrenda

Ose e anasjellta

Kujtime, ju i përkisni më shumë errësisrës

Ku marrin në heshtje format e veta

Gjallesa gjuhësore nga e djeshmja

(Përdhe, mbledhin në heshtje rrobat e veta

 

2002-3-4

 

(agenda)

 

të hapësh derën, të mbyllësh derën

të presësh me syze dielli verën

të ndërrosh parfumin

dekorin

kostumin

të bësh maksimumin

të përdorësh telekomandën

të shtypësh tetën

dyshin

gjashtën

të kujdesesh për tonin kur ngre telefonin

-të djelën votonin

të zhysësh kartonin

për një emër

mashkull a femër-si herën tjetër

të ndërrosh fenë, ndoshta dhe seksin

të gjesh pretekstin

 

(breaking news) (BBCNN)

 

prapë luftë dhe prapë

makinat

e refugjatëve nën avionë

kanë targat perse të

afganistanit

 

mjekë pa kufi

të parruar

tymosin

jashtë vdekjes pop të bob marlit

 

(chorus)

 

kinezë, francezë, senegalezë

hieroglife me bojë kine të zezë

njëlloj të gjithë ndryshe ngjajmë

po na shpove njëlloj na del gjak

dhe kokakola

në xhinse gri na del boja

dhe e njëjtë është jehona

pop që lëshjnë fort rrugët tona

(por edhe aroma)

e njëjtë fytyra

përsëritet rruar nëpër pasqyra

si  a-të e rrumbullakëta

në fundet e vakëta

të emrave italianë

të grave

të fqinjëve tanë

(me rimë)

 

2002-3

 

Këngë dashurie për kandrrat

 

Kandrrat me sheqer kërcitës dhëmbësh

Kandrrat me fyej të vegjël instaluar

Në buzët kampjuterike

Kandrrat- një miniaturë e thekëses së bukës, salduar

Me elektrofreskore ndezur

-Prodhojnë helm dhe mjaltë,

Acid dhe bazë,

Zoti më faltë,

Sa të bukura kandrrat

Këto insekte që ndërkapërcejnë zhanret

Këto kompozime të mendjes time

Që gjithsesi fluturojnë

Janë kandrra; kanë nofulla dhe flatra

Sa të bukura kur i than dielli e mbesin

Këmbëtmerruara shtang

Në parvaze dritaresh

Si zbrazen nga çdo jetë

E mbesin dizajn

Si firma stilografësh në cepa paragrafësh

Si karfica qimeshkulëse grash

Sapondarë nga burri

Si të shkelësh mbi varre, aq

U rri me kujdes

Si u vij vërdallë…

U ulem në gjunjë

I cek lehtas si nënën në gjumë

(Po fle apo vdes?)

Nuk kam sukses në delikatesë

Në ballin me djersë të gishtit më mbet’

Një femur i blertë bosh karkaleci

Një kokëz e vyer gjinkalle,

Zhvidhosur vetë

Si viruse më strehohen në qiellzë

Të gishtërinjve

Trashëgimi maori-suva me tatuazhe

Prej kaftani të pluhurt, të fluturt…

Kandrra të tejpashme si shiringa

Kandrra mbushur me pak mente

Syri juaj është një lente

E kthyer mbrapsht

Ku unë palosem

Zbres, zvogëlohem

Derisa meritoj të hyj në mendjen tuaj

Si në një botë më të mirë.

 

2003

 

Shënim: Poezitë janë të vëllimit “Pasqyra e Lëndës” Sh.B. “Ora”, 2004

113 Komente

Syri juaj është një lente

E kthyer mbrapsht

Ku unë palosem

Zbres, zvogëlohem

Derisa meritoj të hyj në mendjen tuaj

Si në një botë më të mirë.

 

Vetem keto gjashte  vargje-poezi  gjetem  ne tere kete hashure fjalesh  "shto uje e shto miell" te  gjashte  poezive  te  mesiperme, ku megjithate tek- tuk ka edhe miell. Te mjaftueshem per ta  renditur Hatibin te  poetet  mbi medioker. Por  "ne mbreterine e qorrave,  cakerri  eshte mbret", thote doraci sa here  qe niset  te marre  pensionin e invaliditetit.

po aq di ti, o burre i dheut. nuk pritet me shume, ta kom llafin.

Llafin te mos na e kesh hic. E ke humbur  te drejten e komunikimit me ne me  deshiren tende te plote. Te konsiderojme Çemigrant.

takeiteasy, ky komenti yt aspak i bute duhet te vinte pasi te kesh lexuar dhe: ''kjo letra jote e bute''.

larg duart nga hatibi, eshte si nje qiell-or.smiley

fol, me shume, me gjate... ajo pipza jote eshte flaut magjik per shume vesh te desheruar ... 

fol, fol, mos me mundo... smiley

 

mund ta thyej lakonizmin tim vec per nje bashkebisedim me hatibin.smiley

me vjen mire...

pa me thuaj, nese do benim nje hit parade me 10 me te mirat e hatibit, cila do ishte lista jote.

ne timen psh, letra jote e bute nuk figuron fare, pasi eshte nje bullshit i tipit te gurit kilometrik te kavaje-lushnjes kur shkohet per ne Breg dhe je nga mesi i Llogarase.

jam ne pritje (te paduruar)... derrmoje at lakonizmen tende qe na e hengri shpirtin prej kaq kohesh... smiley

alba1, poezia qe permende  na pelqen edhe ne nganjehere.

po pse nganjehere? se poezia o te pelqen o jo. e shikon, jemi aq te ndryshem. s'besoj se do eci mire komunikimi, duke mos harruar qe jemi dhe shqipo.smiley

pastaj, mos jeni grup nen kete nik, qe flisni ne shumes? te pakten ta di se sa antareve po u pergjigjem

alba1 e mire (deri tani kete perceptim kemi per ty unanimisht),  mos  u shqeteso per komunikimin, se pavaresisht  nervave  tona prej bakri, mes nesh ka  edhe budiste paqesore, edhe pse nuk i kane vene akoma zjarrin vetes  per  Hatibin smiley  Aktualisht po u pergjigjesh vetem 3 personave qe pretendojne se jane  te nderuar brenda  dhomave  te tyre te gjumit, pa llogaritur  edhe beben e palindur akoma te  Sashenkes.

smiley takeiteasy,  ne pritje te zhivillimeve te ketyre  personazheve;

thote doraci sa here  qe niset  te marre  pensionin e invaliditetit.

smiley

si quhet kjo pothuajse-feja zoti Emigrant dhe zonja Alba? hatibizëm?
do të doja pak më shumë informacion para se të ndërmerrja ndonjë anëtarësim, i cili mbetet tani për tani, shumë pak probabël.

ndoshta po The U..., dhe une jam hatibi-zja e pare. po dije ama se mijra me vine pas.

eshte me deshire cdo gje. ti nuk do te futesh tek grupi hatibi, e drejta jote kjo.smiley

jo. per mua pasqyra e lendes eshte nje regres me tri-kater maja kulmore, qe ne te tyren e tejkalojne 6-en mac megjithsej.

me duhej ta boja ket sqarim diku dhe nje here.

ne te gjithe kemi deshiru qe hatibi te shkruaje prape poezi sa rri merret me guxhulla; por mbase i zoti e di me mire punen e vet. mbase e mylli fiks kur duhej. kur nuk kishte me gje per te thene. fakti qe ne flasim prape per te eshte tregues per drejtesine e mundshme te atij vendimi (neqoftese e ka marre, gjithnje).

Dobesi e kam Hatibin si poet, megjithate nder poezite e tij, me pelqejne paak fare me shume ato qe nuk bejne pjese te Pasqyra e lendes smiley

Ky or ti thuj c'te dush po si Poet eshte Kaliber .Ne fakt nuk eshte per te semure menderisht , eshte e vertete kjo .Biles as per ata qe kane digjuar se ka nje fushe qe quhet ben "behen vjersha:   dmth per 14 - 18 vjecaret .

VU Marrofte  ai Injorant e Idiot qe e ka shtyre te mendoje se "ka Kulture Fetare " ! Ta kishte kohe tjeter  kete , pa influenca Fetare , Hatibi per cdo forum Poetik Nderkombetar do ishte ne krye te nderes ! Humbi dhe Humbet  shume dhe jo vetem KOHE kur cfaqet si FETAR e ne ndonje rast edhe si Politik !

Nje "thelb" Lirik si KY eshte shume i rralle .Nje Bard i vonuar i shekullit tone ! Te kesh nje perfytyrim aq te thelle per te prure aq thjesht e embel , lirshem e rrjedhshem ne mendim nje Episod te jetes , eshte rang Gjeniu !

 

   

të hapësh derën, të mbyllësh derën

të presësh me syze dielli verën

të ndërrosh parfumin

dekorin

kostumin

të bësh maksimumin

të përdorësh telekomandën

të shtypësh tetën

dyshin

gjashtën

të kujdesesh për tonin kur ngre telefonin

-të djelën votonin

të zhysësh kartonin

për një emër

mashkull a femër-si herën tjetër

të ndërrosh fenë, ndoshta dhe seksin

të gjesh pretekstin

-------------

Si keto bejte gjen ngado zotnia juej Idris. Tjeter se miletit i duken perla sepse emri Hatibit punon si libreza e studentit qe ne dy provimet e para ka marre 10.

eh, jo. smiley

pasi ka marre Bachelor dhe Master, spiritus. Dhe nuk desh me vazhdu per PhD.

Per Cat Stevens ka nigju zotnia tate? 

Alamet kengetari ishte...sa u njoft me islamin, leshoi mjekren dhe vate arti, vate!

Ashtu thua ti, po si thote Yusuf Islami? 

mire. por fenomenin e kemi fol edhe per te tjere - edhe per markezin, po deshe, meqe Lira tha qe na duket vetja si markezi smileysmiley

pra mqse shterrja qofte edhe e perkoshme nuk ndodh vetem neper konvertime islamike, nuk mund te vertetosh qe kto te fundit jane shkaku dore me nji. per kete do na duhej nje hatib kunderfaktual, i pakonvertum, te cilin s'kemi ku e gjejme.

uroj t'i lexoje keto komente hatibi. dua t'i them qe me gjashten ka arritur te krijoje ate qe duhet me se s'ben ta arrije nje liber i mire: realitetin paralel. po te vazhdonte  ashtu, me ekstrapolim pra, po te kish nje korpus, do arrinte tek nje univers paralel artistik, qe ne letrat shqipe e ka arritur vetem Kadareja.

Mire mire po Jusufi ka shkel ligjet e shenjta sepse ne Kuran konga eshte e ndalume. Ja se cthote nje komentuese e vemendshme.

I'm just happy that he came to realize that his past music wasn't anything to shun or be ashamed of . His music touched hearts and souls, and God was speaking through him even as Cat Stevens. That his religious beliefs and his work CAN co-exist. I respect his beliefs, but to be honest, he always be Cat to me smiley

pikerisht me pra, shpresa vdes e funit.... eh sa po permahem ketu.. ika, nuk du te prish temen...

  

   oh, po te kete master  ndryshon puna, poezite e tij ften poshte jasikut, syte mbyllen dhe 1000 endra ne qytet shifen me poetin smiley

Fusha te gjera Spiritus dhe patjeter shije te gjera .Pikerisht kjo qe solle ti eshte nje nga Perlat e pasqyrimit THJESHT te nje Individi te Sotem qe Pordhet e medhaja e therasin Kramza .Une them dhe ngul Kembe se duhet ta zotrosh problemin ne menyre shume te thelle si Ai Hatibi ,  qe ta japesh aq qarte e aq thjeshte mesazhin . Stili eshte vete Njeriu ..ka thene AI i Madhi Gjenijve !

Fundja perse do ishim 7 miljarde ne Bote ne se nuk do kishim shikim te ndryshem smiley

Pertej vleresimeve, sa here lexoj Hatibin ndermendem per poezite qe nuk ia kam lexuar. Vellimet e para-Pasqyra e lendes nuk figurojne ne raftet e Bibliotekes Kombetare. Ne librari jo e jo. Di gje njeri si eshte puna?

po tre libra jane gjithsej me poezi. te me korrigjojne kjo dora hatibjane ne e paca gabim.

nga te cilet dy nuk i gjej ne qarkullim.

te tre nuk para gjinden. te parin me ryrje te kadarese nuk e kam lexu as vete. por me thane qe ishte si pune e frymezime djaloshare te ismailit, qe edhe ate nuk e kam lexu. se s'kam pse.

dy te tjeret, sidomos gjashta, jane qellimisht te pa gjindshem, pasi si legjenda vlejne me shume.

si legjenda vlejne me shume.

dhe mua do te me binte kurioziteti (e fle mendjen robi) 

Mbasi u shqyrtua shkencerisht penisi i bejtexhive te Shqiperise se Mesme, tani policia e kultures paska vene rregulla qarkullimi qe ndalon poetet dhe shkencetaret te jene besimtare sepse shterrojne gjenite e pozise dhe shkences qe jane te gjithe ateiste.

ti vje sa here iki une, dhe anasjelltas...

"Njeri ik e tjetri vjen", ka pas qene nje varg i nje kenge te lashte me duket.

Njeri ik e tjetri vjen, por problemi rri ne vend, dhe problemi i kompleksit te inferioritetit ndaj Evropit te intelektualit mysliman do jete aty ne vend numro per jete te jeteve derisa te zgjidhet.

Ta maje me shnet kompleksin edhe Kadareja (po njesoj si Konica), i cili gjate jetes se tij ka keputur shume mufka, por me mufka grandjoze ka qene ajo e konvertimit te myslimaneve ne te krishtere. Leri te tjerat per te cilat u shtergua te hante llafin, por eshte nje mufke e pafalshme edhe per nje student te psikologjise, sepse konvertimi fetar eshte nje traume e tmerrshme per personin, minon themelet e ekzistences.

Teksti qe solle ti ne temen tjeter per bejtexhijte eshte nje spekullim i tere, sepse asnjeri nuk mund t'i kerkoje pashaporten dashnoreve te bejtexhive per t'i pare moshen, erotika folklorike ne te gjithe boten mund te akuzohet si perverse, nuk ka asnje te dhene per folklorin mesjetar te krishtere (bejtexhijte mund te jene vazhdues te ketij folklori, dhe vazhdues te nje folklori akoma me te lashte te dokumentuar nga fqinjet tane greke te vjeter me dashnore adoleshente).

Ka akoma me teper, neper rreshta, por edhe hapur ne shkrime te tjera te K., ka edhe nje perbuzje superioriteti tosk per Shqiperine e Mesme (si e trashe, injorante, e pergjumur), edhe mosmirnjohje, sepse pa Shqiperi te Mesme, te trashe, injorante, te pergjumur, etj (tip familja drama Qazim Mulleti) nuk do te kishte Shqiperi, sepse te zgjutet toske (edhe ortodokse) dhe te zgjutet gege (edhe katolike) do t'i kishin ngrene kafken ne dhembe njeri tjetrit. Pastaj mosmirnjohje edhe si gjinikoasterli qe ha buken e Tiranes, perfytyro mundesine e nje kryeqyteti ne Corovode, ne Gurkusar ose ne Mirdite.

Po t'i ç'ke qe je kaq i zjarrte, ti nuk je sunit, je bektashi, e ke brenda krishterimin, ke edhe Baba Tomorr. Te tana i ke, nuk te duhet as Evropi.    

une i zjarrte? smiley

pa e kaparos ket perceptim i her, s'bojm dot muhabet me tutje.

 edhe mosmirnjohje, sepse pa Shqiperi te Mesme, te trashe, injorante, te pergjumur, etj (tip familja drama Qazim Mulleti) nuk do te kishte Shqiperi, sepse te zgjutet toske (edhe ortodokse) dhe te zgjutet gege (edhe katolike) do t'i kishin ngrene kafken ne dhembe njeri tjetrit.

Këtë "argument", e kam lexuar nga FRD-ja, për herë të parë. Po te mos fusnin komët në ujë të mesmit e po te mos e nxirrnin ditën me dy koqe qepë; këta jugorët - thosh FRD-ja, do njiteshin deri la në male. 

nemesis,pa shtu nga vetja dhe duke i heq ironin qe perdor heretiku çer ka qe nuk shkon ke citati qe ke nxjerr? pa frd n'mes. 

Më thuaj më parë, ti ndihesh "rehat" me atë interpretim? 

sic thashe ke pyetja,hiqi ironin dhe pa fut frd ne mes.

rehat? çer ka per rehatllik aty.gjojnat s'jan asiher bardh e zi nemesis ne 100 % t'rasteve jan gri. 

ta kam llafin që nuk më the nëse ti e aprovon mesazhin më lart, apo jo? Se më duket pakëz e ulët të konsiderohesh si buffer zone, dhe kaq. Nëse ti je ok me atë - atëherë flasim. Thjesht më duhet me e dit më parë. 

 land to conquer  no buffer zone.per fatkeqsin e shqiptarve kshu u shndrru  se do ishte ajo qe ka qen, periferi qendrore e botes shqiptare.

Mqse është fushë, përgjithësisht, you can conquer it, veç me një rrul rrugësh. smiley

Është vetë-përmbushëse ajo që shkruan heretiku, Alke. Thats it. Nuk më dalin llogaritë me lidhjen shkak-pasojë. Nuk besoj se ajo zonë e gjitha i përgjigjet atij përshkrimi së pari, se është goxha e madhe Shqipëria e mesme. Në rast se nuk do te ishte ashtu si thotë heretiku, do ishte gjetur një tjetër lloj ekuilibri. Veç nëse mendojmë se gjendemi në "botën më të mirë të mundshme". 

Mqse është fushë, përgjithësisht, you can conquer it, veç me një rrul rrugësh.

po flisja per expansion condensation

Nemesis, do ishte mire qe komentet t'i beje me te qarta (aq me teper se poziten nuk e ke shume te qarta), dhe ne nje fare kuptimi edhe me te ndershme. Neqoftese ti ke probleme me Jarin dhe FRD-ne, mbaji me shnet, bashke me kunderpergjigjet frd-iste me akuza me qelbezim gjaku dhe Janullatos. Nuk me ke mua nga ajo ane, te kujtoj se kohe me pare me ke akuzuar per vuçidolas. Ja pra t'i vete je shembulli me praktike laboratorike i teorise time qe kafkat dolikoqefale kafshohen vazhdimisht me kafkat brakoqefale, edhe kur mungon duhet krijuar armiku, tamam çfar ndodh ne realtetin postmodern.

Qasjet ti i ke postmoderne gjithanej. Nje nga motivet kryesore te kultures postmoderne eshte te turbulloje ujrat, te asgjesoje çdo shprese per kuptim, qe i bije ne plan te fundit çdo shprese per kullim, te nxjerre çdo gje kellire. Te relativizoje çdo qasje qe kerkon deshifrimin nepermjet nje kodi. Konkretisht neqoftese hidhet teoria si me siper, qe presupozon ekzistencen reale te Shqiperise se Mesme, menjehere fillon dituria te bluaje si mulli bosh per te treguar se meqense kufijte nuk jane te qarta ose jane me te medha se i kam shprehur une (ku eshte harta qe kam sjelle?). E njejta gje, megjithse me banale, hop fillojne edhe akuzat dijetare, ti dashke me e nda Shqiprine ne tresh, qeke me keq se Janullatosi dhe Cubriloviçi.

Pertej kufijve dhe madhesise, ekziston nje Shqipri e Mesme si mendesi dhe kulture, ashtu si ekziston nje Shqipri dhe nje Greqi pa lidhje me madhesine ose vogelsine e kufijve, nje zone tampon turkesh muti, qe nuk lejon kontaktin me greke bizantine kake dhe italiane rinashimentale kakerdhie. Nje nga karakteristikat e kesaj zone eshte: "qe ne nuk e rrujme fare mer jau!", dhe po te lexosh historine e krijimit te kryeqytetit, ky eshte shkaku emocional i krijimit te Tiranes, ne mbledhjen vendosese paria ishin te gjithe kacup sa nga jugu ne veri. Fitoi ai qe se rru fare mer jau si neutral. Ka edhe nje argumet tjeter me te forte per ekzistencen e Shqip.Mes. ne lidhje me Qeverine e Durresit, po vete gjate puna.

Edhe qasja jote qe i ben problemit te Zotit dhe fese, eshte postmoderne, dhe me motivacion krejt negativ, me te hidhur se ateizmi. Beji te fala Aleksander Bllokut dhe Majakovskit.

Pjetermustakuqi, mos te vije keq per Mirditen, por e kam permend fare rastesisht, mund te kisha thene edhe Kopliku.

 

 

Po ti heretik, nga cila pozitë flet? Se edhe mua e jotja nuk më duket shumë e qartë. Të paktën për mua e di deri tani, se jam brakikefal. 

Unë problemet që kam me Jarin dhe FRD-në, i bëj të dukshme (është e drejta ime kjo që e përdor, qoftë duke të cituar), por nuk t'i vesh ty. Për qasjet skam ndonjë faj. Kudo që hedh sytë, bota është postmoderne gjithandej. T'i qëndrojmë leksikut fekal, kjo akuzë ndaj post-modernitetit më duket një moot-point. Për më tepër që, ashtu si thotë Billy Joel ne post-modernistët didn't start the fire/It was always burning/Since the world's been turning/We didn't start the fire/No we didn't light it/But we tried to fight it.

(ku eshte harta qe kam sjelle?).

këtu

pa Shqiperi te Mesme, te trashe, injorante, te pergjumur, etj
 

nuk besoj se gjithë Shqipëri e mesme i përgjigjet këtij përshkrimi... 

Edhe qasja jote qe i ben problemit te Zotit dhe fese, eshte postmoderne, dhe me motivacion krejt negativ, me te hidhur se ateizmi. Beji te fala Aleksander Bllokut dhe Majakovskit.

Pse mer negative dhe e hidhur? Ja shikoje nëpërmjet syve të postmodernistit, kur gjithçka është e turbull - se e tillë është, atëherë Zoti qëndron në këmbë. Last man standing. Po lexoja diçka nga Iezekieli i Biblës. Edhe ai i stërlashtë postmodern do ketë qënë, nuk i kishte "vizionet të qarta" para se të bëhej profet. Pastaj u kthjellua. Uji le të turbullohet, mos ki frikë, nëse është i rrjedhshëm, pastrohet prapë. 

Eshte harta e Kadarese & com., nuk eshte e imja. Nuk e ke kuptu mire ironine time, megjithse alke e vuni ne dukje. Ja pra shqeto dhe pa ironi: ti prap i trubullo ujrat duke me tregu mundesine e ndonje shkencetari ose poeti nga Kavaja me brekushe te mbedhaja, ose ndonje kooperative nga Shijaku qe ka pas rendimente me te larta se ne Angli.

Por une jam duke fol per diçka tjeter, per nje esence vlersuese qe eshte reale edhe pse ndodhet ne imagjinarin kolektiv, si fjala vjen harta e Kadarese, te cilen une e pranoj, por nuk pranoj motivacionin e qefaleve per te denigruar totalisht nje person, krahine, shtet, fe, etj. Konkretisht, per ke shef me sy te paster, dmth me dashuri, vlera e Shqiperise se Mesme ndodhet pikerisht ne trashesine, injorancen, pergjumjen, te cilat perceptohen te deformuara nga qefalet superiore si inteligjente e te kenduar si vlera negative. Prane erresires ndodhet edhe drita, e cila ne kete rast eshte nje pervujtesi pa fund krejt e natyrshme. Per ta kuptuar kete qe thashe, vlera eshte tek ija tiranase, çdo ije ka nje miresi te natyrshme mikpritese, te gjitha ngjajne me Nene Terezen, kane te njejten zone injorance dhe budallalleku si Nene Terza (qe takoi Nexhmijen, Enverin e takoi Ije Farka). Edhe e folmja e trashe tiranase, mer nje muzikalitet te veçante e te sterholle ne gojen tyre. Eshte pikerisht ky themeli qe ka themeluar Tiranen, eshte pikerisht kjo pervujtesi injorante qe ka duruar nje shekuj pordhe te qelbta superiore qefalesh te çdo lloji qe e mbanin veten superiore edhe kur sapo kishin shkeputur kontaktin me dhite duke vrapuar me opinga shpat me shpat e shkrep me shkrep.

Qe te moste ngelet hateri ty dhe qefaleve te tjere, ja nje shembell te ngjashem vlersimi. Nese dikush quan me perçmim Gurkusarasit kriminele gabon si motivacion, sepse eshte pikerisht ky agresivitet i skajshem, fjala vjen i vlonjateve (partizane, ushtarake, sigurim) vlera e vertete e tyre, nuk flejne gjume. Nuk behen pune krijuese pa qene agresiv, ose edhe kriminel po deshe, gjithe sekreti eshte ta sublimosh agresivitetin.

Njerzit jane si stinet, te gjitha kane vlere, stinet jane gjendje shpirterore ne rradhe te pare. Zakonisht shumica pelqejne shpirtrat pranveror, por ka vlere edhe shpirti dimeror, i zymet, i ftohte, por kur troket ne dere dhe dera hapet ka nje ngrohtesi ndryshe nga vera

Mund te sjellesh shembullin ku e ke lexuar nga FRD-ja? Flm paraprakisht per mundin.

Po ku ta dinte e mjera Shqiperi  /se fati do ti jepte nje si ty / ta ndricoje ne ke terr diareje / me drite Dielli e Bucima rrufeje ..

Emi ajo "vjersha" ka marre cmim te pare  ne nje konkurs te Poezise absurde dhe kishte pak a shume  nja njezet vargje ose te ngjashme me keto te Heretikut smiley me perfytyrim ngrenie kafksh 

Kur une hyra brenda / Ti dole jashte / Kur ti dole jashte / une hyra brenda ...dhe mbyllej .../prandaj nuk takohemi ...me duket Zeri Rinise 1964 me sa mbaj mend !

Kot erdha per qejf para buke !

Për frymëzimin fetar, për te krijuar letërsi, ke të drejtë - si gjithnjë. Edhe Jari që është një copë avdalli, u kish thënë një herë (për vit të ri më duket?) krijuesve: mos i thoni vetes krijues, se krijuesi është NJË. Budallai dhe kalamani, thonë të vërtetën. Edhe kundërvënia ndaj Krijuesit, është akt fetar në thelb. Kishat dhe xhamitë në këtë botë, i kanë lënë të ngritura dhe i kanë kritikuar. Provuam t'i shembim ne, dhe filluam t'i faleshim "nënës Parti". 

Edhe ti hyre te keta me "diare " ? ...Sa per ta kuptuar ti ,  ka nje pjese njerzish qe thone Shume La . por kishte idene qe murishte nuk jane Obkjekte Historike as Objektet Fetare POLITIKE Ortodokse apo Katolike !Dhe kadal kadal po i provon se te jane shtrire edhe ne"varre " si Ortodokse , te kane antemuar si"katolike " dhe po te rheqin zvarre drejte Fondamentalizmit Terrorist islamik . Mos e pacin fat ne ate vend ne se ke njerez akoma qe te perjetojne Fuqizimin e tyre mbi Shtetin sic i Joshi KryeInjoranti Babasqap !...dhe sic Fatkeqesisht ushty edhe ky njeri i Talentuar ne fushen e Pezise . Dhe per kete eshte prurja !

Po gjej a me e lehte ne kete Kohe sic duket paska qene te kesh diare mendore dhe te shpikesh variante ne tru me PARTI duke dashur te shtypesh Iriqin me " bythen e tjetrit " ! Dmth varianti iFluturimi tme presh ne byth "se Bota zotrie " gjen fusha pa mbarim edhe tek  Memdhemja as 100 vjecare smiley

Keshtu ndodh kur ne fshat i shpjegon "Inercine "karrocierit te fshatit smiley

shif, trinia e shenjte komuniste:

kam tre nena o femi nje ne shkolle,nje ne shpi dhe nje tjeter thelle ne gji e ka emrin nena parti

Po kishte dhe Popullore po ty vetem ato do te kene mesuar ..Psh ...

Nje moter ne Novosele / e kishte sa nje bucele ...ja kjo eshte dyshe dhe nukka te beje metrinitite .dmth qe varet se cfare ke mesuar permendesh nga trinitite !

Rishikoji dhe një herë filmat e real socit, Idris. Sa herë të dëgjosh shprehjen "për ideal të partisë", aq herë lutju Zotit. Do bëhesh njeri më i mirë. 

perfytyro mundesine e nje kryeqyteti ne Corovode, ne Gurkusar ose ne Mirdite

 

Ti i squt qe ku je,ne i ditun sa te dush dhe imagjinate do keshe me bollik-ma pershkruj pak,n'pac vak (edhe deshire), ca do i kishte ba vaki kitij veni,sikur kryeqyteti te qenkesh vu n'Mirdite?

Çfare kenaqesie.

çdo fjale terheq doren e tjetres ne vallezim, edhe ato duken te lumtura me ket muzike.

 

Gjithnje kenaqesi t'i lexosh. Rrofsh, Monda.

Dini gje , Hatibi i ka shkrujt tekstet per Ritfolkun??

disa te tilla

Cilat jane te Hatibit??

psh 'Afrohu':
 

Dua ti harroj sot fjalet 
le te flasin vete veshtrimet, 
le te flase dora qe dridhet, 
ketu mbi kitaren time. 

se kur erret bie nata 
nje drite ndizet brenda meje, 
njerezit fytyrat fiken, 
asgje tjeter s'ndjej vec teje. 

neper jave rrjedh trishtimi 
cigaren prape kam filluar 
nuk je ndryshe nga te tjerat 
vetem une kam nryshuar. 

e terhqeh imazhin tend, 
dhe veten neper gjume 
jemi bashke, por ne agim, 
i vetem mbetem une. 

te shoh me qarte kur ti je larg, 
afrohu te te dua 
dhe nese kjo eshte loje 
nuk me pelqen te luaj. 

dicka mire e kam ditur 
vajzat vdesin porsi lulet 
nje petal qe me solli vjeshta 
permbi floke vjen e me ulet. 

te shoh me qarte kur ti je larg...

E bukur kjo, po tjeter di ndonje gje  qe ka bere per Ritfolk?

Deshire Dhe Heshtje

Tej dritares eshte ngrohte 
njerez jan ulur ne tavolina 
qyteti nis e del prej vetes 
ne rruge bredhin klube e makina 
Nuk eshte e thene te jem krejt i vetem 
s'eshte e then te jem as vete i dyte 
me miq te rastit po te mbushet nata 
nje vend do gjej ku the clodh syte. 
Kam ftohte e s'te shoh prane 
mendoj, mendoj se si 
avujt e ngrohte te frymes time 
si zogj te bardhe e te verbuar mberrijne te ti 
ne enderr vijne, e qete kendojne 
e une me syte pak mbyllur ri 
koken ngre lart, degjoj ngadale 
kengen e hene te brisht si zane qe solle ti. 
E di se hesht hija ime 
e di se lotet s'flasin kur 
ata ata degjojne vec fjalet e mia 
ne heshtje qendrojn dhe ata si une 
Pas pak ngadal do te iki 
qe lotet te shkoj ti fshi diku 
ketu prane mbase atje larg 
pas pak ngadal do kethehem une

kete e ka mohuar ta kete shkruar. nese e mbaj mend mire ne nje interviste ka thene dicka "teksti eshte shume psikedelik" dhe se eshte shkruar nga Saimir Braho.

Figure Hatibi

Dikur shkruante, tashi shkruan me ralle ose une te pakten se kam hasur, gjithsesi ai per aq sa kam lexuar ka nje fare niveli

Ca atmosfere ka pas Tirona ne ato vite, une e maj men  Hatibin.Ka pas qen edhe Henri mondani nje figure tjeter

Ato vite ishin ashtu siq thua ti per arsyen se publiku shqiptar ishte i etur, ai ziente me kohe dhe koha beri qe te shperthente ashtu siq shpertheu si vullkan. Me vone shumkush u zhgenjye ashtu si edhe une qe po te shkruaj tashi dhe mjaft te tjere. Sot pas 20 e kusur vitesh une them se na prishen endrrat qe qofshin mallkuar soji i politikaneve legena me politiken e tyre perca e sundo,me vjedhje dhe korrupsion me nje art te pa mbeshtetur e te tjera si keto. Gjithsesi shpresa s'duhet humbur edhe per arsyen se fundja s'kemi cfare te humbim..lol

Sikur doli jashte normales cdo gje ose ndoshta ne si dinim mire gjerat  na kishim mesuar keq sna i kishin thene, se di  por kom shume nostalgji per atmosferen, sic the ti ishim te etur.

Dukesh i ri mor djale. Shpresoj shume qe mos ti kesh humbur shpresat, fundja nga ti dhe te tjere si ti do behet ky vend, une e uroj me gjithe zemer per femijet e mi, per ty dhe per gjithe shqiptaret. Ishte kenaqesi bashkebisedimi i shkurter yni. Gjithe te mirat !

Si adoleshent me duket vetja.Rrofsh ,gjithe te mirat.Na kenaqe

..ndoshta avash avash pa e kuptuar po plakemi,dhe na humbet kurioziteti per çdo gje...

Nuk doisha dakort Xheni, njeriu kur plaket ka edhe me shume kuriozitet,ka ç'tu jape por edhe s'ka pse te kete turp e te marre gjithsesi smiley

smiley s'na pyet njeri te jemi dakort ose jo,mgjt do thoja se ç'do kohe ka bukurine e vet te mbushur me surpriza te kendeshme,ja vlen ta kemi kete moshe,si fiku kur piqet apo jo?smiley

smiley

E lexova prap e prap kandrrën. Sa fantastike.

Zbukurohet robi me 20 rreshta lexim. Sa bukur. 

E kshu kshu Hatibo, çdo kandërr e ka nji andërr. Whole lotta love.

 

Ja nje shume e mire e Hatibit (kjo hap pasqyren e lendes, mos gaboj):

**

Zone ushtarake, adriatike, Bisht` i Palles.
Pasdite e korrikut, monedhe e florinjte
me profil mbreti, ne gojen e mbyllur te nje femije
qe nuk e di ku shkon.
(Atyre qe e dijne u dhemb).
Pasdite e prillit-gisht kembe me thoin e porsaprere
mbi nje qilim Persie plot flaute e zogj.
Ky eshte Bishti i Palles, ky eshte emer gjiri
pasdite per pasdite
rrethuar me revani te thata kodre: dhe deti perpara
si xhami ne kornizen e sapovarur ne nje agjenci
udhetimesh.
Mbyllur gjithe lumturia ne nje epruvetez trishtimesh,
rere e lagur gjer ne kerci
dhe kercunj bie deti ne gjinj, dhe mijera shishe
plastike,
pa asnje mesazh,
dhe kukull-foshnje me kokerdhoke gome,
dhe gjurme qeni ne ranishtet bie deti,
dhe dhembe te thyer guackash.
Lufta ime me genjeshtren dhe harresen
prodhon poezine per gjirin tim
hermetik te Bishtit te Palles, zone ushtarake
shkurre celiku,
kuba betoni rrekellyer nga Enver Hoxha, ngulur jeshile
pergjysem ne plazh.
Vij te gjej detin vetem me gjire ushtarake kubane
ne postblloqe e zona te minuara i vidhem
publikut,
ne plazhe te nje virgjerie ruajtur dhunshem nen
infibulacione
te Traktatit te Varshaves.
Nudistet, heroinomanet, muslimanet me mjekrra te gjata,
serfista intime te palavdi,
te perndjekur, po ne lufte me shoshoqin per
ekskluzivitetin
e Gjirit
te Bishtit te Palles; topitur toponimia nen
diell,
larg harreses popullore dhe policise
e sidomos larg grarise, isha ne punen time, gati vetem
ne kilometra te drejta-lagur me uje, thare me rere
me koken plot gjera te vjetra,
duke qemtuar me nge si ne librari
neper sqetullat leshterike te plazhit,
kur ja, gjeta (dhe zemra me kumbon si gomone)
gjeta pas nje blloku betoni, betohem,
nje shiringe te holle te heroines
dhe
nje pale mbathje gjumi.
Nje shiringe te vdekur, me nje thep te vjeteruar gjaku
ne fytin e tejpashem.
Kurse perbri, nje pale mbathjesh te lageshta, ende te gjalla,
me lule te erreta gocash,
elegante si nje klavikul e zier delje
ne fytin tim.

Pasdite prilli apo shtatori apo maji,
me te renkuar rremova
reren
dhe hapa gropen
dhe ngaqe nuk me nxinte,
varrosa thjesht
shiringen, me agen e thelle si orgazma,
dhe ato te tjerat-lulet nje nga nje,
varrosur me rere, diku vite me radhe,
ne Bishtin e Palles cdo pasdite,
ne nje gji sekret
me detin ne te djathte
dhe zemren-bregdetare-ne te majte,
qe dridhet jugut
ku balli merr kokrra rere ne cdo perkulje,
ne ca vende, o shok, mund te shkohet vetem
duke vdekur me pare.

Shpesh, shume "nga keto kerresa" na deftojme se nuk jemi asgje dhe se na kujton me ndonje prove te ketille, dobesine tone te harruar.Atehere,na qe endrrojme perjetesine, jemi te detyruar t'i kthejme shikimet tona.... nga vdekja.
Ashtu te ngopur.....

Keto poezite "moderniste" te Hatibrave me shoke jane, sic thote Driteroi, si gjelle e zier dy here. Mjafton te shikosh kryetitullin sa shabllon dhe i shplare eshte. Do sjell ndonje dite nga ajo vera e vjeter kineze (ose ajo rakia 50 gradeshe me mire), nga ajo ku i kendohet dashurise per njeriun (Thone qe kandrrat do te jene burimi i proteinave ne te ardhmen, keshtu qe do na duhet t'i duam edhe ato e te ngreme edhe shoqata per mbrojtjen e tyre nga babesia njerezore, po derisa te behet njeriu i bardhe si aziatiku lindor e juglindor, ka kohe)  

mos ka dash me thone raki e zjere dy here smiley

hatibi eshte yni! me kimet, si cun pleqerie.

Me shume se hajku

Plakja e stjuardesave ne linjen

Austrian Airlines, brenda nje jave, tetor 1995

Kater mije vjet haiku pa te tilla

Infermiere/Interiere qiellore te ndricuara fort

Helga aromatike, Betina apo Zelda

Brune

Vajtje-ardhje

Qe plaket si inkoshienca/brenda javes ne mendjen time

Si nje gjethe/neper shfletime te panairit te librit

Frankfurt, vjeshte

Plakja e stjuardesave mbi kepuce pa taka, mbi re

Dhe miresjellja qe ma keput shpirtin atje

Dhe brenda vecese ajrore uniseks

Nderronte djersen me antidjerse

Stjuardesa mashkull ne pozite te veshtire

 

pabesueshmerisht e bukur:

E SHTUNA E MOTRES
(Incestit tim)

Kete te shtune
Dashuria hapi kemishen e saj prej nape
Krisen kopsat perdhe
Ne u derdhem te kafshonim gjinjte e saj prej smalti
Ne dihatnim, nuk dihet a vertet deshem kete:
Ca puthje me jehona alkooli
Teksa gishtat na rrezohen-panik ne keneten thithese
Te llastikut te brekeve te tua
Syte i kemi mbyllur (shihet here pas here)
Mbyllur kushedi sa po vuaj
Me kenaq habia, ti munde te mos me neveritesh
Bejme si te pire qe ta harrojme
U hapen kopsat varfer sic dritat ndizen
U therrasim taksive te dashurise, si e ka sot emrin kjo?
Vraje lodhjen
Kjo eshte dashuria,
kjo qe po te jap per hir te dashurise
Ti terheq barkun, fryma mbarohet
Ti pengon doren qe shtyhet tek sharrat e qimeve
Po, aty tek Fushe-Arrezi i pabraktisur
Aty ku zhurmojne vatanet e bariut
Do doja te isha ti
Ta ndaloja, ta mbaja doren e tjetrit, gishtat
Si ullinj ne dege
Pastaj te zgjidheshim, te m’i ndaje djerset si taste flauti
Nga ashkla e zemres brenda preherit
Te me ndizej uji i rralle
E shtune. Ra kembana e dashurise
Ra ne kuptimin “u rrezua”
Perdhe qe nga maja e kembanares
Ra dhe litari i brejtur me dhembe
Si dhe kembanari ra gjithashtu me koke poshte
Me duart e buhavitura nga litari
I kremtimeve te te tjereve

 

 si erdh kjo vjeshte me  gri neper qiej

  nostalgji per hatibin , bjondin bob marley

 poezi te embla si hurmat, pjekur

 kopshti poezise priste ne shekuj 

 dashni ;posmoderne shofim ne andrra

u velem me hurma e tash duam kandrra smiley

 

per vete interesin qe ngjall, trazimin e vemendjes, njerezit qe preokupon - te gjithe keta tregues objektiv - Hatibi vetem me aq sa ka shkruar, them se eshte poeti me i suksesshem (lexo me i miri) i post-90tes deri tani.

Ne gjykimin tim, eshte nder tre poetet me te mire qe ka prodhuar Shqiperia, letersia e rilindjes perfshire.

Shtoj qe Hatibit i prishin pune gruppiet, qe pervec ofshamave ne thelb idiote, te ngjashme me muhabetet e gurit, nuk kane thene asgje me vlere per te, gjithe keta vjet. Ngaqe edhe nuk mundin - aq e kane dollapin. Edhe ne shtypin me serioz, niveli i kritikes ngjitet deri tek Agron Tufa - merret me mend pra.

 dmth Naimi, Migjeni, Hatibi. duket pak e tepruar kur mendon, me dy tre libra, por nje analize e panshme aty te con.Cfare propozon , sjell nje poet, krahasimisht me paradhesit. Te tre rezultojne pa paraardhes ne letrat shqip. Thyerje ne koncepte dhe ne gjuhe. Driteroi eshte nje Naim i Shqiperise socialiste. Reshpja nje Lasgush (minus mistiken e tij.), Kadare nje majakovsk shqiptar (ne poezi-edhe pse poezia e tij industriale dallon, eshte nje pike kthese nga poezia rurale e deriatehershme).Eshte si veza e Kolombit kjo pune.Kurora i jepet pruresit me te pare. Pasi hapet brazda, eh, ka plot qe hedhin faren por brazda po ajo mbetet.Pas Hatibit, grupi viteve 90 ka levruar variante te ndryshme te se njetes tipologji.

PO! (gjithnje ne mendimin tim).

ps. Ngadale po behen dy dekada nga vitet-thelb 92-96 te hatibit. Pra kohe per ftohje "plaga" ka pasur.

pps. me vjen keq qe ne trinine e shenjte nuk hyn dot Mjeda (ne vend te Naimit). por eshte aty tek cardaku, pa diskutim. pa dyshim shume i madh... por keto pune jane si krasitja: asnje meshire, asnje kthim koke mbrapa. smiley

Nuk jam dakord smiley

Problemi eshte tek Histrionizmi. Naimi dhe Hatibi jane histrionics. Migjeni eshte i vetmi qe nuk ra pre e tij, Naimit nese hyn tek 3 te medhenjte i falet per shume rrethana. Ne mendimin tim Hatibi nuk arriti te shkeputet as nga Histrionizmi as nga nje lloj infantiliteti gjuhesor. Flasim per gjuhe sepse ide te jashtzakonshme s'para ka ne poezine e tij.

idete, moj av e dashur i kane dhene iliada dhe odiseja me kohe e me vakt, bibla e vjeter gjithashtu. cdo gje perseritet dhe perseritet. hatibi di qe te perserisi aq bukur...smiley

Moj, idete na kane ardhur nga Siriusi per ate pune smiley

Hatibi per hir te se vertetes shkruante bukur, nuk e di se çfare ndodhi me te se voni por mbetet tek ato pak poete qe lexohen ne Shqiperi

 Do te shpallim edhe trinine e gjinise tjeter smiley Histrioniks, ne kuptimin e patetizmit, eksklamacionit (qe ne googull sinonimohej me ejakulacionin gjuhesor smiley. Mendoj se stili, gjuha e hatibit eshte e re ne mjedisin poetik shqiptar (eshte nje thyerje dhe kalim  nga patetizmi i socrealizmit per aksionet, kooperativistet, konviktoret etj. ne parodizimin e atij realiteti. Poezia qe i largohet temes se madhe dhe i drejtohet temave  "te vogla" te njeriut tashme jo me hero dhe personazh pozitiv sipas klishese socrealiste. Ti po thua qe edhe kete e ben perseri me nje lloj patetizmi nihilist dhe neosentimental.Ok, duhet te flasin ekspertet e sektit na bashkoi shurupi i shijeve speciale smiley

Histrionic eshte teatraliteti i tepruar. smiley Me shume eshte i dukshem ne kinematografi. E pata ne kuptimin e teatralitetit gjuhesor, metaforik etc. 

 

ps: nuk ka gje me te poshter se kritika letrare, analiza e teksit etj Nese do ta vdesesh nje poet te mire, merre ne analize, kaloje ne skaner... gjithe fryma, magjia zhduket ne eter smiley

 Pikerisht , prandaj duhet kritika e mire dhe kompetente.Te cliroje frymen, magjine qe mbart poezia e ta shperndaj ne eter, ta ktheje esencen e saj tek burimi ekzistences  , eternity, immortality smiley Poezia pa kritike eshte si guacka qe mban brenda perlen. Problemi eshte se duhet elegance , guackes nuk i bihet me vare-thote diku emigrant,  per te shperfaqur perlen brenda saj. Duhet aq delikatese sa rrezet e buta qe celin trendafilin.dmth operacion me rreze lazer smiley

Baladë e gjatë nostalgjike me Gjuhët e Huaja

Muzg.
Kudo
në menca konviktesh 
u ndezën
Lulet
e çajit
të malit
Dashnorët
meshkuj
të viteve tetëdhjetë
Nis’ e ikin
pa paguar
Prej bar
-lulishte
“Një majit”
E errët,
në rrugë të Elbasanit,
bri postës
Ora shënon një orë darke
Me çaj malesh e djathë Gjirokastre
Kurse oborri i konviktit nis
Një mbushj-e-zbrazje
Baticë-zbaticë
Me përparëse
Të zeza basme
Që poshtë kanë konviktore
Hënore
Alabastre
Halabakët-dashnorë
Grupe-grupe si dasmorë
Fërshëllejnë
Nëpër kangjella, dritare të stinës
Me guralecët
E dhëmbëve të nikotinës
U fërshëllejnë gocave të Dibrës
Që mësojnë anglishten gjithë ditën e ditës
Gocave të Shqipërisë së vogël u fërshëllejnë
Gocave të Gramshit, Kavajës
Që janë shpesh goca të dajës dhe hallës
Për ata që gju’jnë konviktore të Sarandës,
Gocat e konviktit kur dritat fiknin
Këndonin në kor këngë
Me llafe disi  të pista
Në vitet që pasuan nisën të këndojnë
Me pizhama e ulërima
Në dhomat e tyre pa drita
Këngë me tekstet e mija
Pa ditur që i shkruaja unë
Pa e ditur se sa herë shqiptonin
Ndonjë folje të vetës së parë
Brenda tyre futej një djalë
I panjohur
Që e kishin kaq pranë
Po kjo u ndodhte kaq kollaj
(Se) për kohën unë figuroja
Një djalosh ende shumë femëror
Për të merituar kështu
Identitetin e tyre provizor
Një çun i padirsur isha, fëmijë
Që rritesha veç kur i shihja
I informoja plot tmerr për lëvizjet
E dashnorëve halabakë
Teksa ata i gjurmonin
Në oborre e korridore
Me një dihatje plot kërcënime e citate dashurore
Teksa edhe ata vetë njëkohësisht
Të përndjekur ishin
Nga dezhurnët e shkollës, kujdestarët e konviktit
(Policia seksuale e regjimit)
Sepse ata prishnin orarin e studimit
(Dashnorët)
Për të shkelmuar me tërbim
Konviktoret e Kurbinit
Të kapluar ashtu
Nga xhelozia
Dhe papunësia
Dashnorë si marinarë nëndetësesh
Të etur për njerëz më shumë se për femra
Me bluzat e tyre vija-vija
Dhe pantallonat varur rreth këmbëve të shtrembra
Si këmborë. (Këtyre u thoshin pantallona kauboj)
Dashnorë të dobët me mustaqe
Dhe ndonjë push tjetër në faqe si perandorë
Austrohungarie
Hipur në taksitë e shtetit
Nën efektin e shkurtër
Të morfinave të maternitetit
Nën aromën e çajit të malit
Dhe djathit mercenar të Rrapo Hekalit
Kurse nata ku zhvilloheshin këto ngjarje
Ishin konviktoret me përparëse
Të zeza basme
(Zgjedhonin symbyllur lloj-lloj foljesh
Të italishtes
Për të kapërcyer me mend
Kufinjtë me korrent
Të Republikës)

 

Konviktoret e Dropullit janë minoritet i popullit
Ato merren vesh greqisht me konviktoret e Himarës
Që i përkthejnë tek djemtë e Tiranës
Si edhe konviktoret e Shkodrës
S’i ke dot në vend të motrës
Konviktore të Gjuhëve të Huaja
Konviktore nën diktaturë, duke pritur
Nën frymëmarrje të dhunshme
Kapitalizmin në horizont, si kushëririn zhvirgjërues
Për të punuar më pas përkthyese tek Usaidi
Fë-më-në-ja
Pnudi, Rinasi, Frankofonia
Për t’u bërë ashtu urat mbi të cilat
Vinte në Shqipëri
Teknologjia, demokracia
Antropo-morfizuar
Në forma të ndryshme meshkujsh të huaj
Kurse dashnorët e hershëm profesionalë
Vendas
Vdiqën në përgjithësi
Nën plumbat liberalë
Të tranzicionit
(Disa drejtojnë në Milano, Londër
En-xhi-o-në imediate të prostitucionit)
P.S.
(Ndërkaq tregimtari vazhdonte (mes zakonit
Dhe muzave)
Të koleksiononte mes vargjesh fytyrën e kohës
Nxjerrë nga sytë provizorë të meduzave.)

Per fat te keq  KOHA  me ndihmen e Ervinit  e diagnostikoi Hatibin  me  talent akut duke  na e  humbur shpresen per nje version kronik  te "semundjes". Ja  edhe nje radiografi  e  shpejte e kesaj poezie te bukur:

 Në vitet që pasuan nisën të këndojnë
Me pizhama e ulërima
Në dhomat e tyre pa drita
Këngë me tekstet e mija
Pa ditur që i shkruaja unë
Pa e ditur se sa herë shqiptonin
Ndonjë folje të vetës së parë
Brenda tyre futej një djalë
I panjohur
Që e kishin kaq pranë

dhe

Zgjedhonin symbyllur lloj-lloj foljesh
Të italishtes
Për të kapërcyer me mend
Kufinjtë me korrent
Të Republikës

kjo me pelqeka mjaft,flmsmiley

  

   

Kurse dashnorët e hershëm profesionalë
Vendas
Vdiqën në përgjithësi
Nën plumbat liberalë
Të tranzicionit

-------------

shume e bukur kjo, vdekja e nje epoke. dashnoret e socializmit, ne qoshe pallatesh a neper bordura, qe ikin prej andej kur u vinte...uria. smiley

Poezia e humbjes

Ti asnjëherë s'e kupton çfarë humb

lodron si një mace në hapësirën

e gjelbër të syve të tu

dhe unë i fyer i poshtëruar

të përgjoj pas hijes sime

bëhet vonë, sa vonë nga ndarja

unë mbi prush thyej shkarpa

si idiot i fryj hirit

ndizu zjarr

dhe hedh aty lule, shami, vjersha

rrobat e çdo gjë që kam

e ngel një lakuriq i varfër, zhveshur

që zjarri dot më s'e ngroh.

 

Ti asnjëherë s'e kupton çfarë humb

lodron si një gjethe në lulishtet pa anë

të syve të tu

por unë dua të të dua

me çdo kusht

e mire tani... OK.

''gabriel garsia markesit'' nuk i pelqen hatibi...smiley

Kjo letra jote e bute

Malli ynë është i ndryshëm moj vajzë 
Në qytete të ndryshme 
Lodhem në atë natë të hershme, unike 
Këtu brenda ikonave guacka 
Të qepallave të tua 
Ku shkundin varak fluturat e natës 
Rri e lexoj i praruar 
Letrën tënde të vetme 
Atë frut të largët që varet tani 
Duke u tharë me dinjitet 
Në degët e kopshtit tim 
Letra jote Vjen pa dëshirë 
E tërheqin zvarrë fijet e flokëve të tu të asaj nate 
Që si mina të harruara lufte 
Më plagosin vazhdimisht, nëpër rrobat e mia fshehur 
Por unë s’i di 
Letra jote e fundit, e lexoja që atë agim 
Me ty në shtrat, që flije ende 
Letrën tënde të vetme 
Ti strukur krejt mes këmbësh të mija 
Si një enë me qumësht të vakët 
Unë vëreja aty poshtë shtratit 
Sandalet e tua që diçka dinin 
Vëreja dhe e ndjeja 
Sapo t’i shkelje me thembra, unë 
Do të mbetja pa frymë 
Duke parë 
Të ngriheshe 
Thua se do të ngjishje pas këmbëve 
Mushkëritë e mija të dyja, e do të ikje me to 
Pa zhurmë 
Nga ajo dhomë që rastisi 
Oh, në ta nissha letrën tënde lamtumire 
Do të të trulloste edhe ty trishtimi
 

 

Ja keto jane disa nga poezite ku Hatibi ma ka thyer zemren. Por dashuria vazhdon...smiley

tashti kush e ka kete vellimin Poezi te 1995 (6 mac) ta ndaje me ne ndonje faqe te grisme ...

smiley

te kjo faqe gjen shumë poezi të 6-ës maç. durim dhe guxim!

sms

 

ritual i veshtrimit te avioneve

(avionet naten kane ca si mustaqe macesh

ecin avash duke nuhatur trishtuar

rrugicat midis yjeve te ndryshem

me emra kafshesh)

 

ritual i ndenjes sup me sup

deri na agim

me gruan e dashur

(qe vertet

perdor parfumin me jasmin)

(shqiptim i dehur hundor frengjisht)

 

ritual i te pasurit ftohte vullnetarisht

naten nen qiell te zgjatur

ritual i mbulimit te shpines se shokut qe fle

qe nga vitet '60

ritual i marrjes se mesazheve* nga nje i panjohur

i padukshem qe duket sikur na sheh

nga frengjite me prush cigareje te avioneve

tek cijasin pa tym mbi (lumin) Erzen

 

___________________

*arome jasemini, muzike flokesh, ere, kaligrafi krahesh insekti.

Ne lume rrathe uji...24/09 23:25 +355692128944

 

"Pasqyra e lendes"

gurlumi

 

shega e çarë e diellit

renditur poçe-poçe të zjarrta

poplat e tejdukshme të gushtit

rreth lumit

kurse brenda lumit pret nata e gjumit

ndërtohen shtëpitë e ëndrrës me gurë të paparë

ata nga brenda ujit

që janë në fakt si gurët e hënës

me të cilët ndërtohen themelet e ëndrrës:

siç u tha, nuk i sheh dot syri i njeriut-

veç në i pat puthur

memece

thembra e tij e përgjumur

Gjera si keto perbejne (per mua gjithnje) regressin qe thashe - ama krahasuar vetem me gjashten kjo!

Kam nje bindje qe edhe hatibi vete e di kete, ose e ka ndjere.

e para e gjashtes smiley

Too drunk to…
(Dead Kennedy’s)

Tani disponoj edhe seksin tend
jam i lejuar ta prek
i lutur ta hukas.

E ke te thjeshte ti
Thjesht rri shtrire ne krevatet e mija
dhe urdheron te pushoje muzika
te fiket drita
E qesh pertej mjekres tende me dhembe
si edhe pertej
Amfiteatreve te fytit
syte e shtrire, e bardhe, e bardhe….

Pastaj barku yt me faje terheq
vrraga te trasha
ajri
Ti po e punon me shate ajrin e dhomes sime
une sillem neper dhome si Lenini
bythet e mija te zhveshura ne terr
jane dy o-te tek fjala alkool
E ty te keputet shpirti
qesh,
Me cicat e tua prej qeni, kur une te them
se lipset te kesh nje pale te tjera si keto
Cica qeni qe i kane varur syte njera djathtas
tjetra majtas
si ne flamur
(pushon e qeshura, ato pushojne se duartrokituri, cicat)
(behet heshtje)
ti kerkon pa u ngritur cigaret
Qe i mban ne çante
ku ka edhe plot gjera te panjohura grash
Zhurma e çakmakut tremb barkun tim te vdekur
fshin shpejt figuren tende nga rera e syve te mij
atehere une shtrihem prane teje
kjo cigarja si femije pleqerie, ose si ndonje gje
tjeter me e sakte qe i lidh dy vete
edhe po s’qene ata te dy
fjalet e tua jane rrethuar nga nje ze i padegjuar
ti me thua mes tingujve se s’duhet te te therres me
- Kur je i pire… – shton
Asnje e dhene tjeter pastaj
per trupin tend, a je shendoshur me
a i ke krejt vetullat
Thonjte e mi
rriten
jane ngulure ne djerse
ne Viet-Namin tend te rruar pa napalm
Ti qesh megjithate me tym
Dhe une ta di emrin
E ti nuk do qe une te trishtohem
ndaj
me pickon here-here
ne nje nga bythet e mija te ligura
si mollezat e poetit me tuberkuloz
E asgje
s’me ndalon te qaj vete
mos ler te ulen syte e mij.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).