6 Komente

Na kish marre malli per te lexuar poezite e tua. Flm! 

Sh bukur shkruan Arbelo. Si quhet tamam ky poet?

 dmth te pelqeu bukur-shkrimi ty Mimoze?

Ditën mbajmë veten në këmbë

për t‘u këputur netëve si gjuha

e lodhur brenda, nëpër dhëmbë.

Atje lëpijmë gulçet nga brenda,

 

 

 

  Keto jane poezi te mirfillta,Jane misherimi i ndjenjes,frymezimit dhe passionit ne vargje.

Me thene te drejten me eshte teper e afert deri  intime kjo"peshperime melancolike"e vargezuar

ne keto poezite e tua.Sec ka dicka nga ajo "fryme"pesimizmi  e "brezit te humbur" qe te "rrok"deshperimisht e te "kredh"ne  ate pellg limontie ku nuk mjafton as  fytyren te shohesh... 

Eshte interesante  tek veren e lexon se si "rreshqet"dita si krimb mbi zverkun e kohes pa u mbresuar kerkund,si nje "pakujtim"i mallkuar  per "asgjene " e "boshit" te madh qe mbush e mbush  me "alibine e qenies", ekzistencen...

Kisha kohe  pa lexuar  vjersha te tilla te mrekullueshme qe te fusin  ne menrdime te thella e te vene te zbulosh pa dashur  anet e padukshme,te erreta te vetvehtes.

Me duket e tepert dhe hipokrite te te pergezoj,vec kesaj nuk besoj se  e kini nevoje kete... thjesht dua tju falenderoj. sinqerisht ...Te faleminderit!SHPRESOJ SE NUK DOTE MUNGOSH KETU EDHE ME KRIJIME TE TJERA TE TUAT!

Nje dite, e pres me ankth, do rreshkasesh dhe do shkruash dicka zemer lehte, dicka qe ndoshta do ma vere buzen ne gaz, jo te erret e te zymte si zakonisht, jo kaq te shtrenguar nga kjo vorbull e zakonshme meditative, jo kaq pa fund shtigjeve te ekzistencializmit, dhe atehere edhe keto te rendat do jem ne gjendje t'i kuptoj me mire.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).