Një ditë përpara mbylljes së panairit të 16-të të librit, juria e përzgjedhur ka shpallur edhe fituesit e këtij viti.

Ndër çmimet më prestigjoze të dorëzuara ka qenë ai për autorin e vitit, që këtë radhë i shkoi poetes Luljeta Lleshanaku, për vëllimin me poezi “Pothuajse Dje”.

Gjithashtu, çmimi për veprën më të mirë studimore me të cilin u vlerësua akademiku Sabri Hamiti, për librin e tij “Zef Pllumi”, kushtuar personalitetit të rëndësishëm të kulturës sonë, botim i shtëpisë botuese “Albas”.

Çmimi i vitit si autori më i mirë i librit për fëmijë iu dha shkrimtarit më të dashur për të vegjlit, Gaqo Bushaka, për botimin “Pas Festës së Abetares”, me motivacionin se bashkon aftësitë dëfryese me vlerat didaktike. 

Në fushën e përkthimit u vlerësua Astrit Beqiraj për shqipërimin e njërës prej veprave më të njohura të Kapushinskit, “Udhëtim me Herodotin”. 

Ndërsa Çmimi i Veçantë in memoriam këtë herë i shkoi autores së ndjerë Hida Halimi, për romanin “Shpina”, i vlerësuar nga juria për kthjelltësinë e fshehur dhe origjinalitetin e punës së saj. 

Një tjetër çmim in memoriam iu akordua përkthyesit Petrit Sinani dhe shqipërimin nga frëngjishtja të librit të Kamy, “Miti i Sizifit”, një prej kryeveprave të mendimit modern. Çmimi erdhi me mbështetjen e ambasadës franceze në kuadër të 100-vjetorit të shkrimtarit të madh të shekullit të kaluar.

12 Komente

Urime fituesve. Por edhe pjesmarresve. Patjeter edhe lexuesve. 

Pjesmarrja eshte nje fitore me vete.

Urime Lleshanakut! Nje poete me vlera. Kete librin e ri s'ia kam hasur, po me sa kam pa vargje te saj ketu ne blog flas.

ua sa poezi e bukursmiley. se c'i pelqejne shqiptaret poezive te saj s'e marr vesh. jane poezi qe s'mbahen mend.

hajt mo meqe eshte perkthyer, e do perendimi e duam dhe ne.

Lum si ata qe e pane Panairin e Librit smiley i kam zili vertet. 

pa merak se ske humb gje, kesaj rradhe ishte panair turpi e jo libri. 

po e ke fjalen per qoftet te dera eshte tjeter pune smiley

Ambulantet e qofteve dhe fast-fodeve smiley nuk i ndalon dot njeri se kane mbrojtjen e bashkise, se paguajne taksen e vendit atje ku shkojne, ka interes bashkia qe ata te punojne 16 ore smiley ne dite kur ka panaire se u merr dy here taksen e vendit, se taksa e tregut te levizeshem, eshte 8 ore dhe sapo ti e kalon kete paguan taksen per 4 ose 8 orarshin tjeter. 

Urime fituesve ! Viti i Lleshanakut smiley

u bo dhe lleshanaku me mor çmime mer jaho? po ketej pari ka poet te forte shume e nuk ju dha asnje çmim i modh !!!

 "Të gjithë e dimë se deri dje, ne shqiptarët lexonim më shumë dhe sot lexojmë më pak. Ju si botues e dini më mirë pse ndodh kështu. Ju e dini edhe më mirë se çfarë duhet bërë ndryshe, çfarë duhet bërë më mirë dhe cili duhet të jetë roli i shtetit për t’ju mbështetur në këtë drejtim. Shpesh e mendoj që edhe shkrimtarët edhe politikanët kanë fjalën si lëndë të parë të punës së tyre, por me një ndryshim, që një shkrimtar pasi e thotë fjalën e tij, e ka mbyllur edhe veprën e tij, ndërsa një politikan pasi e ka thënë fjalën, atëherë e nis edhe punën e tij të vërtetë. Libri është dritare për njohjen e botës, është një lloj Beatrice që të çon në ferr dhe në parajsë. Besoj se dhe shteti dhe institucionet përgjegjëse që merren me këtë çështje do ta trajtojnë librin më me shumë pasion dhe vizionin e duhur për të nesërmen. Jemi të ndërgjegjshëm se edhe në këtë mall të shenjtë, siç është libri, ka shpërdorime abuzime dhe vjedhje. Pirateria dhe informaliteti që janë edhe në qendër të këtij debati, janë në treg të pranishme dhe dëmtojnë si cilësinë e librit që botohet, ashtu edhe zhvillimin normal të tij. Ky është një moment kyç, ku shteti duhet të ndërhyjë më fort sepse edhe e drejta e autorit është thelbësore për krijimtarinë njerëzore. Do të ofroj dhe kontributin e përkrahjen time për të gjitha ndërhyrjet e nevojshme legjislative që nevojiten në kurimin e problemeve të sotme dhe që mund të na ndihmojë të ndryshojë situatën për mirë. Jam i gatshëm t’ju dëgjoj sot edhe nesër, si grup interesi që ka shumë për të thënë dhe di më shumë se kushdo tjetër se çfarë duhet bërë”.  

Ilir Meta smiley

Così di ponte in ponte, altro parlando
che la mia comedìa cantar non cura,
venimmo; e tenavamo ’l colmo, quando

restammo per veder l’altra fessura
di Malebolge e li altri pianti vani;
e vidila mirabilmente oscura.

Quale ne l’arzanà de’ Viniziani
bolle l’inverno la tenace pece
a rimpalmare i legni lor non sani,

ché navicar non ponnoóin quella vece
chi fa suo legno novo e chi ristoppa
le coste a quel che più vïaggi fece;

chi ribatte da proda e chi da poppa;
altri fa remi e altri volge sarte;
chi terzeruolo e artimon rintoppaó:

tal, non per foco ma per divin’ arte,
bollia là giuso una pegola spessa,
che ’nviscava la ripa d’ogne parte.

I’ vedea lei, ma non vedëa in essa
mai che le bolle che ’l bollor levava,
e gonfiar tutta, e riseder compressa.

Mentr’ io là giù fisamente mirava,
lo duca mio, dicendo «Guarda, guarda!»,
mi trasse a sé del loco dov’ io stava.

Allor mi volsi come l’uom cui tarda
di veder quel che li convien fuggire
e cui paura sùbita sgagliarda,

che, per veder, non indugia ’l partire:
e vidi dietro a noi un diavol nero
correndo su per lo scoglio venire.

Ahi quant’ elli era ne l’aspetto fero!
e quanto mi parea ne l’atto acerbo,
con l’ali aperte e sovra i piè leggero!

L’omero suo, ch’era aguto e superbo,
carcava un peccator con ambo l’anche,
e quei tenea de’ piè ghermito ’l nerbo.

Del nostro ponte disse: «O Malebranche,
ecco un de li anzïan di Santa Zita!
Mettetel sotto, ch’i’ torno per anche

a quella terra, che n’è ben fornita:
ogn’ uom v’è barattier, fuor che Bonturo;
del no, per li denar, vi si fa ita».

Là giù ’l buttò, e per lo scoglio duro
si volse; e mai non fu mastino sciolto
con tanta fretta a seguitar lo furo.

Quel s’attuffò, e tornò sù convolto;
ma i demon che del ponte avean coperchio,
gridar: «Qui non ha loco il Santo Volto!

qui si nuota altrimenti che nel Serchio!
Però, se tu non vuo’ di nostri graffi,
non far sopra la pegola soverchio».

Poi l’addentar con più di cento raffi,
disser: «Coverto convien che qui balli,
sì che, se puoi, nascosamente accaffi».

Non altrimenti i cuoci a’ lor vassalli
fanno attuffare in mezzo la caldaia
la carne con li uncin, perché non galli.

"... Libri është dritare për njohjen e botës, është një lloj Beatrice që të çon në ferr dhe në parajsë... "  smiley

Sikur quhej Virgjil ai tipi, apo?

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).