Triptiku i Francis Bacon i quajtur “3 studimet e Lucian Freud” është shitur për 142,4 milionë dollarë në një ankand të organizuar nga ‘Christie’s’, duke u bërë kështu vepra e parë e artit e shitur më shtrenjtë në një ankand.

Piktura që i përket vitit 1969, e vënë për herë të parë në një ankand, pati një numër shumë të madh kërkesash nga koleksionistë të ndryshëm, duke nisur nga një çmim fillestar vlerësues prej 85 mln dollarë. Triptiku i Bacon i shitur për 142,4 mln dollarë një koleksionisti i cili ka preferuar të qëndrojë anonim, rrëzoi nga froni ‘Ulërimën’ e Edvard Munch, e shitur në majin e vitit të kaluar në “Sotheby” për 119,9 milionë dollarë.

Piktura me tre panele përshkruan shokun e piktorit të lindur në Dublin dhe ish-artistin Lucian Freud mbi një karrige, me një shikim nga secili krah dhe njëri përballë.

23 Komente

_

_

_-

Ju jeni duke u talle me emrin e ketej tasqebabit (vertet me loqe prifti, pare qe ka kryqzime te Krishtit nga pikpamja e kasapit), sikur te ishte ky nje peshe pupel, ne fakte eshte superpeshe mishi, dinozaur mishi, shembull i gjalle qe emri eshte percaktues i karakterit te personit (sipas konceptit primitiv).

Shifni çfar thote:

"Well of course, we are meat, we are potential carcasses. If I go into a butcher's shop I always think it's surprising that I wasn't there instead of the animal."

http://queridobestiario.blogspot.it/2011...

Kurse kjo eshte e forte fare edhe nga pikpamja grafike:

http://surrealiststreetgang.com/?p=384

 

Sidoqoftë mua Bacon-i piktori më tërheq. Shakatë ishin për kontekstin dhe nga sikleti i përgjithshëm. Rrekjet filozofike ngelen për një ditë tjetër.

Ka rendesi qe sot te te pelqeje mishi, se filozofia gjithnje eshte si per pasneser.

 

Epo filozofi me zor nuk bëhet, Heretik, sepse del bajate. Sidoqoftë, mos u bëj kaq nihilist, është vetvetiu e qartë se ata që interesohen me këmbëngulje për mishin janë po ashtu ngultazi duke kërkuar frymën. Siç ata që interesohen për plehrat kanë interes të veçantë për funksionin e gjërave.

Kjo shprehja mos u merr me filozofi me ka ndjek gjithe jeten, dhe jo vetem per kete kam arsye ta quaj idiote, dhe shume e bezdisur.

Ta kam fjalen se neqoftese ne nje ambjent ku permenden vetem fjale konkrete: tasqbab, karrike, salep, çorape e palare, bythe, ndiz televizorin, shko blej nje çik buke, mos me ça koken etj, etj, po te dalesh jasht tyre je duke bere filozofi.

Tani te bej nje çike filozofi ne lidhje me shprehjen tende:

ata që interesohen me këmbëngulje për mishin janë po ashtu ngultazi duke kërkuar frymën

Ashtu eshte si thu tina, vetem se keta e kerkojne frymen me bythe, biles ne rastin konkret te tasqebabit qe po diskutojme, tamam me bythe, ne te gjitha kuptimet.

Ne nje fare kuptimi po njesoj edhe per plehraxhijte qe kane interes per funksionimin e gjerave. Jo rastesisht i gjen te rreshtuar ne te njejtin front.

 

Nuk po të kërkoja hiç të mos merreshe me filozofi, po jepja arsye për mosmarrjen time. Kur qasja kërkon që idetë ti tendosësh në kufi të shqyerjes, duhet të kesh fuqi edhe të ushtrosh forcë, edhe të përmbahesh. Karate. Për veten flas gjithmonë se ti ke llogaritë e tua. Natën.

 Ja çdo të thotë të merresh vesh pa fjalë...

gjete muhabet dhe ti monda. aty po na rref se kush eshte me e shtrenjta.smiley

Alba nr 1, ne fillim vjen ere kerme mish i ngordhur, pastaj vjen ere LHL, zarin e zaman, of amon aman:

"Bacon appropriated the famous portrait, with its subject, enthroned and draped in satins and lace, his stare stern and full of authority. In Bacon's version, animal carcasses hang at the pope's back, creating a raw and disturbing Crucifixion-like composition. The pope's hands, elegant and poised in Velázquez's version, are rough hewn and gripping the church's seat of authority in apparent terror. His mouth is held in a scream and black striations drip down from the pope's nose to his neck. It's as if Bacon picked up a wide house painting brush and brutishly dragged it over the face. The fresh meat recalls the lavish arrangements of fruits, meats and confections in 17th-century vanitas paintings, which usually carried subtle moralizing messages about the impermanence of life and the spiritual dangers of sensual pleasures. Sometimes, the food itself showed signs of being overripe or spoiled, to make the point. Bacon weds the imagery of salvation, worldly decadence, power and carnal sensuality, and he contrasts those things with his own far more palpable and existential view ofdamnation".

Mary Louise Schumacher of the Milwaukee Journal Sentinel.

 

Per te kuptuar qe jetojme ne epoken e plehrave dhe LHL-ve (dmth nuk duheni te shqetsoheni hiç fare), ky sallami per te cilin po flasim, kur vdiq ne studjon e tij kishte nje meter plehra mbi dysheme, plehera te grumbulluara qe nga koha e paleolitit te mesem.

Ky gjeni i modh mer jau (dhe ata qe vinin ta vizitonin sallonin e jevges Bertini) ka jetuar mbi nje sasi kolosale plehrash, nje record i pa arritur as nga nje gabel i Brrakes. Qeveria angleze dha 1 milion e gjysem sterlina (midis diskutimesh pro dhe kunder) per identifikuar, kataloguar dhe trasportuar mbi 7000 objekte plehra te çdo lloji me nje operacion bere nga specialiste qe zgjati muaj te tera:

Quando, circa 10 anni fa, il contenuto dello studio londinese di Francis Bacon fu trasportato in blocco a Dublino, la maggiore difficoltà consistette nel preservare la polvere che vi regnava sovrana. Il resto - un fantastico accumulo di spazzatura e testimonianze preziose: carte, fotografie, ritagli, bottiglie di champagne vuote, multiformi contenitori di pittura (tubetti, pastelli, barattoli, bombolette) mescolati a scatole di conserva, pennelli, libri, stracci, tele squarciate, dischi, attrezzi, spugne e vestiti vecchi; in totale più di 7000 oggetti - fu rilevato, catalogato, mappato con cura maniacale e ricostruito in maniera identica alla Hugh Lane Gallery. Un´operazione da un milione e mezzo di sterline, durata mesi. Solo per trasportare il tavolo e quanto vi era accatastato furono necessarie 8 settimane. In quanto alla polvere, la preziosa polvere accumulatasi per tre decenni, fu impacchettata, etichettata «Bacon´s Dust» e ridistribuita con cura sul tappeto impastato di pigmenti che copre il pavimento nella nuova sede, ricreando la materia viscida e multicolore che ai rari visitatori richiamava il compost, il terriccio fertile rigenerato dalla decomposizione di materiali organici.

http://ilmuseoimmaginario.blogspot.it/20...

Shkoni e pirdhuni tani megjith LHL, zarin e zaman.

mjaft mire Heretik, i pergjigjesh vetes, packa se ke te drejte...smiley

Kush e bleu?

Ai qe "ashtusi" Doruntinen!

Dje e dhane ter kanalet televizive dhe radiot. U thye rekordi. 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).