2 Komente

Jam absolutisht e mahnitur nga kjo poezi. Vraiment supèrbe.

 

"...hiri i vetes..." te le pa fryme.

M'pelqeu pafuqia e personazhit para vdekjes se vet te supozuar dhe te deshiruar, njelloj si para nje ngjarjeje qe s'e kushtezojme dot, ndaj edhe e tjerrim ne variante, te gjitha te perballueshme. Njeriu, me c'duket, qenkesh i mbushur me meshire per estetiken e vet. 

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).