Trokas në portën e gurit,

''Jam unë, lermë të hyj,

vij të të shoh, të të bëj vizitë,

të dëgjoj frymëmarrjen tënde.''

 

''Ik, thotë guri,

jam mbyllur me çelës.

Edhe krejt i copëtuar

do rri gjithmonë i mbyllur,

edhe i kthyer në rërë

askënd s'do lejoj të hyjë.''

 

Trokas në portën e gurit.

''Jam unë, më ler të hyj.

Vij thjesht nga kureshtja

dhe jeta është rasti i vetëm.

Do doja veç të shëtis në pallatin tënd

para se t'u bëj vizitë gjethes dhe pikës së ujit.

Nuk kam shumë kohë

ngaqë kam vetëm një jetë.''

 

- Unë jam prej guri, thotë guri.

Duhet të rri serioz. Largohu,

ti e sheh që s'i kam muskujt e të qeshurit.

 

Trokas në portën e gurit.

- Jam unë, lermë të hyj.

Thonë që tek ty ka salla boshe të mëdha,

madhështore dhe pa zhurmë hapash,

që askush s'i ka parë ndonjëherë.

Pohoje që as ti vetë nuk e di.

 

- Salla boshe të mëdha, është e vërtetë,

por nuk ka vend, thotë guri.

Të bukura, ndoshta,

por jo me bukuri që ta kapin shqisat.

Ti mund të më dish, por s'mund kurrë të më njohësh.

Ti më sheh në dukje por jo në thelbin tim.

 

Trokas në portën e gurit.

- Jam unë, më ler të hyj.

Të premtoj që s'do rri pafundësisht tek ty

dhe as të gjej strehë,

nuk jam fatkeqe dhe kam ku e fut kokën.

Pastaj, bota ja vlen që t'i rikthehesh.

Do hyj në shtëpin tënde e do dal duarbosh,

pa prekur asgjë.

 

Si provë për vizitën time

do shkruaj veç ca fjalë

e, për më tepër, askush s'do më besojë.

 

- Nuk do hysh jo, thotë guri.

Ti nuk e ke ndjenjën e të përbashkëtës

dhe asnjë ndjenjë tjetër s'e zëvendëson dot atë,

madje as largpamësia.

Nuk do hysh,

ti nuk e njeh të përbashkëtën

ke vetëm një ide të largët të saj.

 

Trokas në portën e gurit.

- Jam unë, lermë të hyj.

Nuk mund të pres dy mijë shekuj

për të ardhur tek ty.

 

Nëse nuk më beson, thotë guri,

pyet gjethen, ajo do të thotë të njëjtën gjë,

dhe pika e ujit njëlloj si gjethja.

Mund të pyesësh edhe një flok nga koka jote, po deshe.

Po më shkrin së qeshuri, e sheh ? Po shkulem së qeshuri,

sikur të kisha mësuar të qesh.

 

Trokas në portën e gurit.

- Jam unë, më ler të hyj.

 

Unë nuk kam portë, thotë guri.

 

10 Komente

Më pëlqeu shumë xhaTan. Përgëzime!

Xha Tani, nuk duam te besojme qe  poezine e  Simborskes e  ke sjelle  si tenden. Urojme qe padashje  te kesh harruar  te na thuash qe eshte perkthim.  Megjithese  cdo gje  ben vaki  ne epoken e internetit.

TALKING TO A STONE

wislawa szymborska
translated by m. cygalski

talking to a stone

i knock at the stone's door.
—it's me, open up.
i'd like to come in,
have a look around
take you in like a breath.

—go away—says the stone -
i'm closed.
even broken to pieces,
we shall remain closed.
even when crushed to sand,
we shall let no one in.

i knock at the stone's door.
—it's me, open up.
i come out of curiosity.
life is its only opportunity.
i'd only stroll through your palace
and later visit a leaf and a waterdrop.
but i've got little time for this.
my mortality should touch you.

—i'm stone—says stone -
out of necessity i maintain my gravity.
so go away.
i've no muscles for smiles or laughter.

i knock at the stone's door
—it's me, open up.
i heard there are great empty halls within,
unseen, beautiful to no avail,
mute, without echoes of anyone's steps.
admit that you yourself know little of this.

—great and empty halls—says the stone -
yet without vacancy.
beautiful, perhaps, yet beyond your feeble sense of taste.
you can know about me yet cannot ever know me.

my whole surface turns to you,
yet my whole interior's turned away.
i knock at the stone's door.
—it's me, open up.
i'm not looking for eternal home.
i'm not unhappy nor homeless.
my world is worth returning to.
i'd come in and leave emptyhanded
and to prove that i was truly present,
i'd represent nothing but words
to which no one'd give faith.

—you can't come in—says stone. -
you've got no sense of partaking.
no mind shall substitute that sense.
had your sight been sharpened till allseeing
it would be of no help without the sense of partaking.
you can't come in, all you have is a mere inkling
of that sense, its bud, an imagination.

i knock at the stone's door.
—it's me. open up.
i can't wait two thousand centuries
to get under your roof.
—if you don't believe me—says the stone -
talk to a leaf, it'll say what i say.
talk to a waterdrop, it'll say the same thing.
finally ask a hair from your own head.
i burst with laughter
overwhelming laughter
though i cannot laugh.

i knock at the stone's door
—it's me, open up.

—i've no door—says the stone.

smiley

[CA]  takeiteasy 

 cdo gje  ben vaki  ne epoken e internetit.

smiley 

Absolutisht qe une nuk bej kurrsesi te tilla gabime. Shpresoj , qe fajin per detaje te ketilla ta gjeni medoemos tek '' Finistere't ''...

Shoke,spiunin e vrau Milo! smiley

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).