7 Komente

Kam varrosur aty keq kujtimet,

që s’po duan të vdesin përfare, 

brengat e hershme, përsëritë

dhe trishtin tim të përjetshëm,

atë kafshë që ushqehet me hi. 

smiley

te dyja lidhen me njera tjetren, mendoj (edhe pse ndonjehere i thone gjerat kundra). I guess, e marr vesh perse mund te behet fjale - nuk e di nese c'ka ngjau do jene ndonjehere te shpjegueshme e te zgjidhshme ne kufij te jeteve tona me neve. Tani gjendemi ne bote tjeter - si bota e trumcakut: "mos pyetni si e tek u gjet trumcaku n’at vend, dhe si e tek u gjet njeriu në kët pikë kozmike". Human life in its relativity, is similarly a short span life, and it's everybody's right and duty to push himself out of the long term perspectives (future & past), once every so often, to live it'.

Ketlina, edhe une ajo pjese me ra ne sy me te paren.

smiley

Awesome!!! 

GatI te gjitha poezite e Mirazh pershkohen nga nota melankonike qe te gjithe ne perjetojme ne momente te veshtira apo edhe te bukura te jetes tone,madje atehere kur jemi pjekur me shume dhe krejt pa e vene re , gati instiktivisht ndjehemi te mbushur me dashuri dhe embelsi per gjithshka na rrethon,atehere vjen ai çast i tmerrshem  per te gjetur ate qe thote autori* kufirin qe mdan dheun me renien" por Mirazh tek poezia tjeter qe kishte prure para disa ditesh qe s'me kujtohet thoshte me duket" vreshte ishim,vere do behemi" smiley smiley

Me thone te drejten nuk shkru e vjersheron pa motiv .Eshte e brendeshmja e paqarte , tollovi apo ne kerkim e ne paqartesi ...diku e mbyll me vergjet e te dytes ...

Të shkuarën shohim në ëndërr, po ku shihet e ardhmja?......

Pas i kemi lënë, e s'mbahet mend qyshkur, shtyllat e Herkulit…

Them se krahas pelqos duhet me pas kujdes edhe ne krahasime te tilla si

si gruaja e Lotit e ngrirë , ndër ikje .???? ..Ndoshta nje shpejtim ne shprehje apo nje figure reale e perdorur ( simbol ) ose dicka qe shoket dhe shoqet  e dine ,  por mund e duhet te na e thone se cfare kuptim ka . 

une (meqe kam fol me lart) nuk e di kuptimin. Besoj e kam te qarte kontekstin e se teres, por shprehja ne vecanti ('si gruaja e Lotit te ngrire) sic duket, nuk pengoi te pergjithshmen. Pra nuk e di.

Paqartesine qe dyshon, mendoj eshte ne te vertete pamundesi per te pas nje kuptim, nje relacion logjik, domethenes, ne prezente, mes te shkuares se larget ne jetes se tij (para '90 - shtyllat e herkulit) dhe te shkuares se afert - keto 25 vjet te fundit. E ardhmja qe kerkohet te shihet, eshte rrugedalja nga dhimbja e absurdit, e pakuptimshmerise mes ketyre dy pjeseve te jetes. Autori vete eshte teper diskret.  Gje qe eshte kuptueshme, sepse private dhe e komplikuar. Shpresoj te mos jem gabim, edhe kaq = guxim i tepruar, nese lendoj njeri, me ndjeni. Pyetje per ju, oidriso: cdmth "pelqos"?

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).