Po marrim në analizë një shkrim të gazetës MAPO, “Anti-psikologjizmi te Kanti, Hegeli dhe Marksi” nga Gent Carrabregu. Shkrimi në fjalë fillon: “Filozofia, si ligjërim autonom brenda shkencave humane [,] gjithmonë ka pasur një raport shumë polemizues me fusha të caktuara shkencash humane.”

Qysh në fjalinë e parë kuptojmë se kemi të bëjmë me ndonjë student që përton të lexojë e studjojë shumë, kështu kopjon shkrime të ndryshme amatorësh të tjerë në gjuhë të huaja; përveç kësaj kuptojmë edhe se sot mësimdhënia ka rënë në nivelet më të ulta, pasi me të këtilla paçavure, para 30 dhe 40 vjetëve e kishe të siguruar katrën dhe ngeljen në klasë. E para, filozofia nuk është fare ligjërim, siç mund të jetë retorika, p.sh., por është shkenca që studion pikpamjet dhe drejtimet më të përgjithshme të shkencave të tjera, raportet e këtyre shkencave me njëra-tjetrën dhe me çdo kategori tjetër, si dhe përpiqet ti përgjigjet pyetjes “pse”, aty ku shkencat e tjera nuk e kanë në fushë të tyre ti përgjigjen kësaj pyetje. Në gjuhën popullore filozofia konsiderohet si shkenca e shkencave, si mbishkencë. Pra, nuk ka të bëjnë me ligjërimin në vetvete, ndonëse ligjërimi është një nga të shumtat rrugë të filozofisë. E dyta, filozofia nuk është kurrë brenda një apo disa shkencave të caktuara, por vetëm jashtë tyre dhe lidhur me ‘to, për faktin se ajo bazohet në shkencat e tjera. Po të ishte brenda një dhe disa shkencave, ajo do të na prezantohej vetëm e një drejtimi. Pikërisht shumanshëmria e saj tregon se ajo nuk është brenda as edhe një shkence. Edhe fakti që autori përmend, një raport të caktuar të saj (atë polemizues) me këto shkenca, tregon se filozofia nuk është brenda tyre, por jashtë; në të kundërt nuk do të kishte raport polemizues, por pajtues-identifikues e biles nuk do të kishte fare raport me ‘to, sepse do të ishte pjesë e tyre, -siç na thotë gabimisht ky autor. E treta, përderisa filozofia paska karakter autonom, (dhe ajo vërtet që është autonome në lidhje me cilëndo shkencë tjetër), ajo ka pra një raport të caktuar me cilëndo shkencë dhe (përsëri na del se) nuk është brenda asnjërës prej tyre! E katërta, filozofia nuk ka raport polemizues vetëm me një grup të caktuar shkencash, por ka raport polemizes me të gjitha shkencat, ashtu siç edhe ka raport pajtues (kondicionues) me ‘to, sidomos me ato më ekzaktet.

Ecim më tej, duke qëndruar po tek kjo fjali e fillimit. Deri tani i kemi pasë ndarë shkencat në ato ekzakte (matematika, gjeometria, etj), ato natyrore (fizika, biologjia, kimia, etj.), ato shoqërore (historia, psokollogjia, letërsia, gjuhësia, etj.), si dhe disa grupe të tjera, ku hynin muzika, sporti, kultura, etj.. Natyrisht, këto ishin grupet kryesore, pasi pasonin edhe nëndarje të mëtejshme, si shkencat filologjike, ku hynin gramatika, historia e gramatikës, historia e shkrimit, gjuhët orientale, sllave, etj., gjuhët e vjetra, gjuhët e reja, gjuhët e ndryshme (të çdo vendi), etj., pa hyrë këtu edhe në nëndegë të mëtejshme si onomastika, etimologjia, leksikologjia, fonologjia, semantika, etj.. Apo shkencat biologjike, ku pasonin botanika, zoologjia, anatomia, mikrobiologjia, neurobiologjia, gjenetika, bionika, etj. pa fund. Apo tek historia hynin arkeologjia, etnologjia, etj., të cilat me kalimin e kohës, për shkak të zgjerimit dhe pasurimit të tyre me materiale, ato i qëndrojnë shkencës së historisë jo më dhe aq si nëndegë, por gati-gati si shoqëruese të saj. E nën ‘to vijnë, historia e kohës së lashtë, mesjeta, etj., apo etnografia, kultura amerikane, etj., e më tej kraniografia, etj., apo dhe degë lidhëse midis shumë shkencash, si hieriografia, didaktika e Greqisë së lashtë, etj. E kështu pa fund; nëse ndokush i ka harruar, mund ti gjej mjaft kollaj në internet.

Termi “shkencat humane” duket se është term i ri, pra i shekullit të 20, e ndoshta gjysmës së dytë e këtej, pasi (me sa pashë në internet), ky grup përmbledh disa shkenca relativisht të reja, të cilat kanë në qendër njeriun (homus), prej nga rrjedh edhe kjo fjalë, human-e, që në shqip kuptohet sikur kemi të bëjmë me aspekte humanitare. Pra, përshtatja në shqip e këtij grupimi fjalësh (shkencat humane), të jep përshtypjen e diçkaje që ka të bëjë vetëm me humanizmin si aspekt dhe proçes aktual, dhe jo me njeriun në tërësinë e tij historiko-kulturore. Megjithatë ne po e pranojmë këtë përcaktim mbi këtë grupim shkencash, meqë gjithshka është në lëvizje, e duke sqaruar se në këtë grup (sipas vikipedias) hyjnë shkenca që përpara studjoheshin nga antropologjia, etnologjia, socio-biologjia, etj. të këtij drejtimi, por që tani janë ndarë nga ‘to, duket për tu marrë me aspekte më sociale të kohës, se sa të së kaluarës, e patjetër për të hapur vende të reja pune në didaktikën shkollore. Por mbi të gjitha, çdo njeri e ka të qartë se ky term është mjaft relativ këtu dhe përfshin (sipas vikipedias) mjaft shkenca, si psikollogjinë, pedagogjinë, didaktikën, humanizmin, punën sociale, etj.. Si përfundim, mbi fjalinë e parë do thoja se ajo na thotë kurrgjë, megjithë fjalët “e mëdha” që përmban, si dhe vetëm na ngatërron qysh në fillim me qorrsokake të pakuptuara! 

Dhe tani lexoni vazhdimin, fjalinë e dytë. “Ky raport madje, disa herë është identifikuar aq fort me filozofinë [,] sa është bërë pjesë e pandashme e përkufizimit të identitetit të saj.” Po të lexoni me kujdes të dyja fjalitë e para, e dalloni qartë se jemi akoma brenda një rrethi vicioz, pra edhe fjalia e dytë nuk na sjellë ndonjë gjë të re, përveç një tautollogji të kamuflluar dhe një gomarllëku artificial; biles ky i fundit e kamufllon edhe më tepër këtë tautollogji. Kjo tautollogji konsiston në atë ku sapo na është thënë njëherë, se ky raport është identifikuar me filozofinë, dhe në anën tjetër (më tej) na thuhet se ky raport është pjesë identifikuese e filozofisë. Fjala “përkufizim-it” është ajo që përpiqet ta mbulojë këtë tautologji, por pa sukses. Dhe gomarllëku që lëshon autori, e që akoma më tej don të fshijë gjurmët tautologjike në fjali, është kur autori don ti japi në veçanti filozofisë një identitet, në këtë rast, atë të raportit polemizues! Është njëlloj si të themi se njeriu dallon që është njeri, nga fakti se ai është një qënie. Mirpo qënie janë edhe kafshët! Kështu, edhe shkencat e tjera dallojnë për karakter polemizues. Sa më tepër ti largohemi shkencave ekzakte, aq më tepër bëhet i dukshëm karakteri polemizues i ideve dhe pikpamjeve të ndryshme në këto shkenca. Dhe filozofia, aq më pak do ketë ndryshim nga shkencat e tjera në këtë drejtim! Pra, çfarë identiteti qenka ky karakter polemizues vetëm për filozofinë!?! Përse na qenka identitet i filozofisë ky karakter polemizues, kur na qenka identitet edhe për shkencat e tjera!?!

Dhe tani shikoni edhe fjalinë e tretë: “Kështu, për shembull, të gjithë e dimë historinë e raportit polemik mes filozofisë dhe retorikës.” Kthehuni edhe një herë tek fjalia e parë, e dytë dhe deri këtu. Menjëherë do dalloni dallkaucitetin, boshësinë dhe mos-seriozitetin e gjithë sa na thuhet nga ky autor. Në fjalinë e parë ky autor na thotë: “filozofia, si ligjërim autonom”, pra filozofia identifikohet me ligjërimin; mirpo nga ana tjetër ne dimë se ligjërimi është retorika, pra çdo ligjërim i caktuar është një retorikë e caktuar, pra kemi të bëjmë me dy fjalë sinonime, ligjërim=retorikë. Pra, ndërsa në fjalinë e parë filozofia na dilte e njëjtë me retorikën, këtu ajo na del si një kategori, (apo shkencë) tjetër nga retorika! Autori duket nuk di se ç’po shkruan! Ndryshe nuk mund të kishim brenda tre fjalive dy identifikime të ndryshme për të njëjtën kategori, (shkencë, në këtë rast)! Është mëse e qartë që filozofia është një kategori (shkencë) tjetër nga retorika /ligjërimi. Mirpo autori kujtoi se po na i hidhte, duke bërë lojra fjalësh! Pse? Për tu dukur se di shumë dhe flet me fjalë “të mëdhaja”! Pika këtyre analfabetëve, që na mbahen për filozofë!

Ja si ecën më tej ky filozof i ri: “Platoni i grumbulloi të gjithë intelektualët e antikitetit grek, që për dallim nga filozofët nuk besonin në barazinë e mendjeve dhe pranonin pagesë për t’iu mësuar njerëzve artin e të folurit elokuent, në kampin e retoricientëve – sofistëve famëkeq.”

Unë nuk e di se kur i ka grumbulluar ndonjëherë Platoni intelektualët e antikitetit, ashtu siç edhe nuk di ku bëhet fjalë që Platoni ti ketë grumbulluar këta intelektualë!?! Vetëm po të llogarisim në këtë “mbledhje” thjesht mbledhjen e nxënësve gjatë mësimdhënies së tij për kohë të shkurtër në akademinë e Athinës! Ose vetëm nëse e marrim këtë si metaforë më së shumti, duke parakuptuar faktin e mbledhjes së intelektualëve nga Platoni në veprat e tij, dhe jo fizikisht (në realitet)! Pa u ndalur në këtë fakt të parëndësishëm, që mund të jetë edhe një lapsus i autorit tonë, ndalemi tek diçka më e rëndësishme. Këta intelektualë –sipas Gent Carrabregut– dallokan nga filozofët! Pra, nuk qenkan filozofë, por mund të jenë mësues të shkencave të natyrës, të fesë, të artit, të fiskulturës, njerëz oratorë, etj. Mirpo pa mbaruar kjo fjali, mësojmë se bëhet fjalë për sofistët! Po-po, për sofistët! Çdokush e di se sofistët nuk ishin as më shumë e as më pak se sa filozofë, që përpiqeshin me artin e tyre elokuent të të folurit të provonin teza të ndryshme filozofike, si ato mbi botën dhe prejardhjen e saj, mbi njeriun dhe prejardhjen e tij, mbi shpirtin, mbi kategoritë e natyrës dhe të jetës, etj.-etj. probleme filozofike të kohës së atëhershme. Dhe ishin pikërisht sofistët që më tepër se çdo grupim tjetër filozofësh, ata që pranonin me kënaqsi pagesë për artin e tyre të shpjegimit të fenomeneve të ndryshme. Përse atëhere filozofi ynë i ri shqiptar nuk i njifka kolegët e tij të antikitetit?!? Përse i quan njëherë intelektualë, dhe një herë filozofë?!? Filozofët janë intelektualë, ndonëse një pjesë e tyre jetojnë me rrecka e pecka, si Diogjeni i lashtësisë. Por intelektualët nuk janë të gjithë filozofë! Biles vetëm një pjesë e tyre e vogël! Atëhere (e dyta kjo), përse i dentifikon filozofi ynë i ri shqiptar të gjithë intelektualët si filozofë!?!

Fjalia e mëtejshme është: “Disa prej dialogëve më të famshëm platonikë (p.sh., Gorgias, Protagoras) janë të titulluar me emrat e disa prej këtyre sofistëve bashkohës të Platonit, që kishin bërë emër me artin e tyre.” Fjalia e mësipërme është e ndërtuar nga ana gramatikore dhe didaktike jo në rregull. Dy emrat në kllapa duhen shkruar pas emrit të Platonit, në mënyrë që kjo fjali të kuptohet dhe të ketë ndërtim strukturor të rregullt gramatikor dhe didaktik.

I gjithë paragrafi i parë i këtij shkrimi mbaron me këtë fjali të gjashtë: “Natyrisht, këto dialogje kishin për synim një kritikë të rreptë filozofike, si ndaj artit të retorikës si të tillë, ashtu edhe ndaj mënyrës sesi e kuptonin këtë zanat ushtruesit më të famshëm të tij gjatë antikitetit.”

Duket se këtu bëhet fjalë për dialogjet e Platonit në veprat e tija, të cilat përfshinin brenda tyre edhe dialogjet e sofistëve, apo pjesë të tyre! Një njeri që nuk e njef as Platonin e as sofistët, ka vështirsi për ta kuptuar fjalinë e autorit tonë, duke menduar se mund të bëhet fjalë edhe për dialogjet e sofistëve! Dhe kjo vjen sepse ky autor shqiptar e ka nisur shkrimin e tij sa më komplikuar, për tu dukur se ai është vërtet një filozof, e biles nga ata që mezi kuptohen! Mirpo ne i tregojmë lexuesit, se ai është një nga ata analfabetë të filozofisë, që nuk dinë si të hynë në filozofi! (vazhdon)

22 Komente

Po marrim

qenka dhe ai

Nuk e njoh Gent Carabregun dhe nuk e kam lexuar librin e tij, por s'duhet shume per te ditur, apo per te guglluar e gjetur, se pse autori i librit perdor fjalen "ligjerim" (discours) lidhur me filozofine.

Shkrimi me siper me duket pretencioz, pa ofruar asgje ne kembim. Psh, si mund te diskutohet e kritikohet struktura e fjalive te librit nepermjet fjalive si kjo:

"Dhe ishin pikërisht sofistët që më tepër se çdo grupim tjetër filozofësh, ata që pranonin me kënaqsi pagesë për artin e tyre të shpjegimit të fenomeneve të ndryshme."

Personalisht nuk gjeta ndonje gje te pakuptueshme ne fjalite e cituara nga libri. Po ashtu nuk e kuptoj merakun per ata qe nuk njohin Platonin - kujtoj qe si filozof e kam hasur ne vit te pare gjimnaz.

Ne fund, uroj qe autori i recenses te marre parasysh qe askush s'e ka takatin te diskutoje te gjithe librat e botes.

Karl!

Ke dashur te besh nje analize kritike  dhe ke rene ne goditje ad hominem duke perdorur terma jo etike si" pacavure' "gomarlleqe" "dallkauklleqe","jo serioz".Keto te nxjerrin ty nje kritik JO SERIOZ!

E quan "pacavure" shkrimin e autorit dhe ke shkruar vete nje pacavure te vertete.Ja sepse:

e para e punes, para se te kritikosh tjetrin, qarteso vete kuptimin shkencor te termave/koncepteve si "ligjerim" "retorike", "filozofi", "smileyhkenca humane" "identitet" etj.

Ti kritikon autorin dhe ja fut si kau peles dhe madje guxon (a je mire??) te kundershtosh me injorancen tende ose te  vesh ne pikpyetje koncepte dhe perkufizime themelore te gjithepranuara. Ja me konkretish ku qendron corba e analizes tende:

Thua: E para, filozofia nuk është fare ligjërim, siç mund të jetë retorika, p.sh., por është shkenca që studion pikpamjet dhe drejtimet më të përgjithshme të shkencave të tjera, raportet e këtyre shkencave me njëra-tjetrën dhe me çdo kategori tjetër

a.Ligjerimi si koncept ka disa kuptime (shiko fjalorin shqip-shqip) .Nje nga kuptimet eshte ligjerimi si stil ne letersi, ligjerimi poetik.Ne kete rast autori i referohet konceptit discourse te Foucault dhe eshte fare normale te thuhet ligjerimi/diskursi  filozofik, filozofia si ligjerim, ligjerimi /diskursi politik, mediatik.

b.Filozofia nuk studion pikpamjet dhe drejtimet e shkjencave te tjera (sikurse e perkufizon ti)edhe pse furnizohet me arritjet e tyre dhe i interpreton ato.

Shkurt po te citoj : Definition of "philosophy, n.". Oxford English Dictionary Online. June 2015.  The study of the fundamental nature of knowledge, reality, and existence, and the basis and limits of human understanding; this considered as an academic discipline.

Thua:...filozofia nuk është kurrë brenda një apo disa shkencave të caktuara, por vetëm jashtë tyre dhe lidhur me ‘to. 

Filozofia perfshihet ne shkencat humane, pra eshte pjese e kesaj familje. "Shkencat humane" qe ty te futkan ne konfuzion mendor, dallohen nga shkencat e natyres dhe shkencat sociale. Ndryshe quhen Humanitete (the study of classics, languages, literature, music, philosophy, history, religion, and the visual and performing arts are referred to as the humanities) .

 

 

 

Daje, cuni thjeshte ka shkrujtur nje polemike/kritike, jo nje teze masteri. Nuk eshte tu mbrojt diplomen para teje, kshu qe "take it easy".

Ka shprehje teper te ngjyrosura, e vertete, po edhe kjo pergjigjja jote ka ("ja fut si kau peles", "injoranca jote", "corba qe ke shkrujtuar".

Ne Gjermani, filozofia nuk konsiderohet "shkence humane" (Humanwissenschaften) as "shkence shoqerore" (Sozialwissenschaften), por "shkence shpirti" (Geisteswissenschaften), nje kategori e qe nuk ekane anglosaksonet. Me shkence humane nje gjermon kupton dicka tjeter.

 

Cuni gushpellumbi mund te shkruaj cfare ti doje kokra e qefit , nuk e ndalon kush.Por kur merr persiper te kritikoje dike per paskatesi dhe ta quaj pacavure, dhe une kam te drejte te ushtroj te njeten te drejte.  

Une lehte e marr se nuk po i shtie me arme zotniut. Ky eshte nje log publik dhe te drejten per te komentuar s ma jep ti.Kshu qe ose thuaj ndonje gje, ose ik kric bythen dhe mos na bej mesuesin ketu.

 

Ha ha ha, para nje postimi, boje moral zotrote per gjuhen e terci e verci, tani u leshove. Mos ki merak, nuk te bezdis me. Qenke thjesht troll.

nje kategori qe nuk e kane anglosaksonet

Gjermanet !?

 

1. Termat e mesiperm Artur, qe ty te duken te rendomte, gjinden ne te gjitha polemikat shkencore; biles edhe vetkritikat e autorve te ndryshem; si shembull po te sjell vetkritiken e Ajnshtajnit per konstanten e tij te universit, per te cilen shkencetari ne fjale thosh se ish nje nga gomarlleqet e tij me te medha te jetes. 

2. Persa i perket shpetimit qe don ti besh autorit me diskursin tend, mos harro se autori e ka fjalen per retoriken e sofisteve, qe permend me tej, ndaj jepi autorit ndonje mjet me te sigurte shpetimi!

3. Tekstin ne anglisht jepe edhe ne shqip, (meqe une nuk e njoh anglishten ne detaj, por sa per tu marr vesh), jepe sa me mire te perkthyer, apo ne dy-tre variante, pasi kam vene re se perkthimet e viteve te fundit calojne dhe jane ne nje shqipe te pakuptueshme.

4. Filozofia mund te perfshihet si shkence ne grupin e shkencave humane, ashtu siö perfshihet fizika tek shkencat natyrore, por ajo serish mbetet shkence me vete, si dhe fizika. Persa i perket grupimit shkenca humane, ky lloj grupimi do jete i gjysmes se dyte te shek. 20, e ndoshta me vone. Po te shkosh tek biblioteka kombetare, hidhi syte tek tabela e vogel lart skedinave, dhe aty do te shohesh: Politika ... e me tej nendege te ndryshme, apo Historia dhe me poshte nendege te ndryshme. Por nuk do te gjesh shkencat humane. Shiko komodinen me botime deri tek viti 1989. Cdo gje eshte ne ndryshim. Dhe keto ndarje te reja behen nga njerezit, per shkak duket te shumimit te degeve te ndryshme te studimit.

Nuk po i hedh ndonje kameradre autorit te cilin as e njoh fare! Une i bej llogarite me vetedijen time, me ate cfare di, cfare lexoj ne burime per konceptet te cilat ti i kritikon dhe duke e lexuar shkrimin tend, nuk mund te rri indiferent .Per hir te kohes qe i kushtova leximit te shkrimit, duhet te shprehja mendimin tim. Ti tani po thua " meqe ndarjet, klasifikimet behen nga njerzit, dhe meqe une jam njeri, atehere dhe une mund te bej klasifikimin tim.! Tani mos e ul nivelin e bisedes kaq posht o robo duke sjelle si argument skedaret e BK! Jo po te marrim si kriter bibloteken e Mamurrasit!

Po dhe ti, gjete me ke te harxhosh kohen, falje per nderhyrjen - s'i ke pare (s'po them lexuar) carcafet qe poston ky... 

 

e drejte, ky noton ne ujrat e  perroit psikik dhe nuk ka derman.

Pikerisht, thank you

Artur: "...per konceptet te cilat ti i kritikon..." 

Une nuk kritikoj konceptet ne vetvete, une kritikoj ngaterresen me keto kategori (shkenca, ne kete rast) qe ben autori i shkrimit. Ne mos gaboj ne pjesen e dyte apo te trete flas per kete ngaterrese me teper. Por nuk e di kur i nxjerrin adminet e peshkut pj. e 2 dhe te 3!? Persa i perket ndarjeve qe ne u bejme kategorive te ndryshme, ne rastin tone shkencave te ndryshme, nuk kemi pse diskutojme dhe e bejme terkuze, pasi nuk eshte ky problemi; ky eshte nje problem subjektiv i pranuar me marrveshje nga shumica. Pra, qe bota ka pranuar sot kete ndarje, me grupimin shkenca humane, (grupim i panjohur ne kohen dhe vendin tim dikur), ku ka futur aty nje sere shkencash te ndryshme, ky eshte nje problem tjeter tek i cili une nuk kapem fare.  

Me tej thua:në këtë grup (sipas vikipedias) hyjnë shkenca që përpara studjoheshin nga antropologjia, etnologjia, socio-biologjia, etj. të këtij drejtimi, por që tani janë ndarë nga ‘to, duket për tu marrë me aspekte më sociale të kohës, se sa të së kaluarës.

Perseri ja fut kot! Sepse disiplinat  humane si Historia, Antropologjia, Historia e artit etj. studjojne jo vetem te tashmen por edhe te shkuaren e fenomeneve ne fushat perkatese.

Thua:  mirpo nga ana tjetër ne dimë se ligjërimi është retorika, pra çdo ligjërim i caktuar është një retorikë e caktuar, pra kemi të bëjmë me dy fjalë sinonime, ligjërim=retorikë.

Mos fol ne emer te nje grupimi apo shoqerise (NE).Fol ne emrin tend, thuaj "une e di se... . Retorika merrej/et me artin e te folurit ne publik, me ligjerimin ne publik, me rregullat e oratorise, te ndertimit te argumentave dhe lidhej edhe me Logjiken. Kurse autori perdor konceptin "Ligjerim" ne sensin e diskursivitetit, te sistemit te ideve dhe raporteve te saj me te verteten. Ligjerimi ne kete kuptim nuk ka asnje lidhje , asnje sens me Retoriken. Madje edhe barazimi yt Ligjerim=Retorike, eshte arbitrar dhe nuk tregon asgje. 

Po cfare i ke keto shprehje" autori po na i hidhka..por ne jemi vigjelente" ! Autori mund te qortohet qe nuk e ka shtjelluar deri ne fund ate cfare ka marre persiper por jo ne keto pika qe ke kapur ti me "vigjelence revolucionare"!

Sofistet ishin filozofe  dhe sofizmi nje dege e filozofise ne antikitet por ideja qe ti e ke kapur si pa kuptim eshte tek kategorizimi/vecimi (grumbullimi) i sofisteve nga filozofet e tjere ne sensin e dallimit me teper si metodiste, mesues te artit retorik. Pse mbytesh ne nje luge uje o Marks?! 

 

 

Pronomi "ne" eshte karakteristike e botes greko-romake, karakteristike e thjeshtesise. Pra edhe nje i vetem flet ne shumes per te mos u dukur si i vecante. Ne boten anglo-saksone perdoret sot pa merak dhe ne cdo rast pronomi ne veten e pare njejes, une. Ne shqiptaret kete e quajme mendjemadhesi. Pronomi "une" duhet te perdoret me teper kur hidhet dicka e diskutueshme, dhe shkruesi e merr pergjegjesine direkt vete.

O burri i Xhenit, shiko se nuk eshte e thene t'i dish te gjitha, por jane ca gjona qe neqoftese nuk i di del kallup fare, aq me teper kur merresh me kritika filozofike, kritika librash e ku di se çfare tjeter futja fenes edhe me kritika fetare.

https://en.wikipedia.org/wiki/Royal_we

Pa shife i çik çeshtjen semiotike-semantikesmiley: pse ne anglisht fjaleza "une" shkruhet me te madhe ne mes te frazes?

 

Biri, thuhet 'peremer' dhe jo 'pronom', he të keqen, me të thjeshtat në fillim pastaj merremi me epistemologji

Një paçavure “filozofike”?

 

Filozofia ne vetvete eshte nje paçavure, sidomos kur e shkruan vete Kar Marksi!

                                                                                                    i Modhismiley

Filozofia eshte e bukur djema, por kujt i intereson ne kete kohe te 10-re  smiley

Pse eshte kohe e 10 -re Pjero ?

ka shku kilja domotes dymijgjashqin lek.smiley

Kohe e 10-re Brado, se asnjeri nuk lexon filozofi, te gjithe i jan sulur filmave me dashuri smiley

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).