nga Eljan Tanini Çfarë dhurate do t’i çojmë zyshës për 7 Marsin? Gati të gjithë e dimë që shkolla e parë shqipe është hapur në Korçë, më 7 Mars 1887. Në kujtim të kësaj ngjarjeje, 7 Marsi është shpallur Dita Kombëtare e Mësuesit. Nga gjithë kjo histori e gjatë e arsimit, çështja që shtrohet e [...]

11 Komente

Lule

 Lule,akoma ne kohen e babaqemos ky.

Zyshes sot i dhurohen leke qe te mos kete mundesi me ble Lule.

 edhe lule edhe leke

Ja materialisti kapitalist smiley Asnjehere nuk i iken koha luleve.

Pastaj, nese ti do qe ti japesh dhe dicka shtese zyshes per ta korruptuar eshte gje tjeter, ne vend te kartes se urimit qe i vihet buqetes me lule mund ti vesh direkt cekun smiley

 Nuk thashe qe po i iken koha luleve,por thashe qe zyshes po i iken mosha.

Dhurata me e mire per mesuesen jane dhjetat ne mesime smiley

Hahaha, totalisht!!! smiley

tani, meqë unë jam zysh, i dhuroj zyshës një fundjavë të rrëshkitshme mbi malet e austricës, me lule në dorë smiley

 

 

Ky Eljan Taninin eshte ai tipi 20 vjecar qe shkruante para do kohesh, artikujt e te cilit dilnin dhe ne peshk. Ne mos gaboj ka nxjerre dhe nje bestseller, me bekimin e Filozofit tone me te madh te gjitha kohrave, Artan Fuges..Edhe ky duket nje nga ato persiatjet e tij, madje do thosha eshte me mire se shkrimet e Fuges..

Dhuroje cfare te duash, por mos bej gabim ti dhurosh ndonje liber se te merr me sy te keq!!!!! smiley

Me pelqeu shume... Stil teper terheqes.

Fillon te perceptosh ate ndjenjen e tensionit qe ne rrjeshtat e pare. Mban te njejtin nivel pa eksese, ndoshta duke kafshuar buzen... deri sa kulmon ne paragrafin e fundit... clirimin final...

Pasi dilema në shtëpi u zgjidh, Qerosi vendosi t’i bënte zyshës një dhuratë të bukur për këtë festë. Ai i shihte të tjerët përreth dhe mendohej. Një djalë, që i punonte babai në një dyqan lulesh, i kishte sjellë një tufë me lule mësueses. Një vajzë, mamaja e së cilës punonte në një bonboneri, i kishte sjellë një pako me çokollata. Qerosit, që i punonte i ati në një dyqan pijesh, i kishte sjellë mësueses një kuti të rëndë. Mësuesja e ngriti lart dhe pa se diçka po pikonte. E provoi me gisht dhe tha: “Është verë?”. “Jo”, ia kthen Qerosi. Provoi edhe një pikë tjetër. “Shampanjë?’ “Jo”, i përgjigjet përsëri ai. “Nuk e di, dorëzohem! – i thotë mësuesja. – Ç’farë është?” Qerosi i përgjigjet: “Është një qenush”.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).