Nga Hervis Nakuçi Tepër ndodhi ma kanë pushtuar zemrën. Tepër ndjenja që i ndrydh përherë, me shpresën se një ditë do i shfarros të gjitha… me një shpërthim të shpirtit… me një çjerrje të ndërgjegjes… nga një buzëqeshje e vagullt që bie prej qielli si tallje hyjnish, Tepër lotë kam frenuar… aq sa do mund [...]

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).