Banorët e Ninives Krimbi i sheshtë i rrugës zgjatet murrmë, bren fletët që mbinë dje t’urthit të kësaj dite, Kujt pret, ulur përballë, të lindë dielli në perëndim, qyteti i ngjan me peshkun vjellë nga qiejt, me luspa ku akoma feksin jargë kozmike. Asfalti sjell në breg frymët mbi valë pluhuri, prej hiri krematorësh…N’altarë vetëshërbimi [...]

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).