Bardh’ e zi


“Nisi!”-m’pëshpërite kur u err,
Por qe fundi, përndryshe nuk do të duartrokitej,
Kush qe ulur në radhën e parë e po klithte biiiiz?
Ne prekëm verbër numrat në fanellat e mumjeve,
Sytë e lagur të orës së paguar.

“Katarsis”- the, kur shiu i lotëve nisi t’binte,
Ish turma, që po vajtonte heroin,
“Sa kohë e kemi parë këtë triller tragjik? Sa herë?”,
Spektatorët mësynë skenën e ra qetësia,
Hije mbi hije, film përmbi film...

Ne ndezëm qirinjtë, që patëm sjellë me vete,
dhe kërkuam daljen atje nga vinte erë e djegur,
Jashtë prisnin të parët, që do t'qenë të fundit në fund,
Adamët dhe Evat e rinj, dy e nga dy në rresht,
duke i qeshur tjetrit, me bileta ndër duar...

Tregomë rrugën për në shpellë, lerna të shkojmë,
Nën stalaktite dua të dergjem, duke pritur pikën,
Mbi hi të shenjoj plagën e dhimbjeve që vijnë,
Strallin të lëmojmë me durim, derisa të ndrijë, të digjet,
e t’kalërojmë pastaj n’anën tjetër, hipur mbi shkëndijë..

Schwarzweiss

„Es fängt an! “- sagtest du, als es dunkel wurde,
Es war aber das Ende, sonst gäbe es keinen Applaus,
Wer saß auf der ersten Reihe nach Wiederholung rufend?
Wir tasteten blind die Rückennummern der Mumien,
die weinenden Augen der bezahlten Stunde...

„Katharsis!“ – sagtest du, als der Tränenregen fiel,
Es war die Menge, die dem Helden nachtrauerte,
“Wie oft sahen wir diesen tragischen Thriller? Wie lange?”
Die Zuschauer stürmten auf die Bühne, wurden still,
Schatten auf Schatten, Film auf Film...

Wir zündeten die mitgebrachten Kerzen,
Suchten den Ausgang dort, wo es brannte,
Draußen warteten die Ersten, die die Letzten werden am Ende,
neue Adams und Evas, paarweise in der Schlange,
Einander lächelnd, mit Tickets in der Hand...

Zeige mir den Weg zu der Höhle, lass uns gehen!
Unter Stalaktiten will ich liegen, den Tropfen wartend,
Auf Asche die Narben zeichnen der kommenden Wehen,
Den Feuerstein geduldig streicheln, bis er glänzt und strahlt,
Auf dem Funken emporsteigen bis zur anderen Seite...


Black n white


"It's starting!"- you whispered as it dusked,
But t'was the end, otherwise there'd be no applause,
Who sat on the front row calling "encore"?
We palpated blindly the numbers on the back of mummy sweatshirts,
them tearful eyes of the paid for hour ...

"Catharsis "- you said as rain of tears fell,
T'was the crowd mourning for the heroes,
"How often have we seen this tragic thriller! How long?"
The spectators rushed onto the stage, became silent,
Shadow over shadow, film over film ...

We lit the candles we brought along,
Looked for the exit after burning smell,
Outside were waiting the first ones, the last to be in the end,
The new Adams and Eves, all duos in line
Smiling to each other, tickets in their hands ...

Show me the way to the cave, let's go!
Under stalactites I'm willing to lie down, waiting for the drop,
And draw on the ashes the scars of upcoming pains,
Patiently smooth the flint up to shine-and-burn,
Then ride to the other side mounted on the sprakles' saddle ...


përktheu: emigranti

7 Komente

Versioni gjermanisht - nje mrekulli!

Per qejf tone, a te sjell nje anglisht?

 Ja bitte wird mehr interesant auf englisch.

 ...jo vetëm që silleni, por do të jua dimë edhe për nder.

Nje min, me u sqaru me Brad-in: e kisha llafin per tjeter poezi.

Po ne fakt, a priori, e di qe s'e ka keq Bradi? Vetem qe duhet me prit pak, se jam me pune neper duar. Po anglisht, mir-keq, e bejme kete "Black'n'white"-in  qe c'ke me ate pune.

me aq sa munem e me ca na u ndodh. beji kabull kabimet.

 

Black n white

"It's starting!"- you whispered as it dusked,
But t'was the end, otherwise there'd be no applause,
Who sat on the front row calling "encore"?
We palpated blindly the numbers on the back of mummy sweatshirts,
them tearful eyes of the paid for hour ...

"Catharsis "- you said as rain of  tears fell,
T'was the crowd mourning for the heroes,
"How often have we seen this tragic thriller! How long?"
The spectators rushed onto the stage, became silent,
Shadow over shadow, film over film ...

We lit the candles we brought along,
Looked for the exit after burning smell,
Outside were waiting the first ones, the last to be in the end,
The new Adams and Eves, all duos in line
Smiling to each other, tickets in their hands ...

Show me the way to the cave, let's go!
Under stalactites I'm willing to lie down, waiting for the drop,
And draw on the ashes the scars of upcoming pains,
Patiently smooth the flint up to shine-and-burn,
Then ride to the other side mounted on the sprakles' saddle ...
 

 thnx. em. do e vë në blog përkthimin.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).