nga Georg Trakl (1887-1914)

Dielli

Përditë vjen dielli i verdhë mbi kodër.I bukur është pylli, kafsha e errët,Njeriu : gjahtar ose bari.
Kuqëlues kërcen në pellgun e blertë peshkuNën qiellin e rrumbulltLundron peshkatari lehtë në varkën blu.
Dalëngadalë piqet rrushi, drithi.Kur dita qetësisht shuhet,Gati është e mira dhe e liga.
Kur nata bie,Ngre udhëtari lehtë qepallat e rënda;Diell del nga humnera e frikshme.
shqipëroi: a prioriDie Sonne

Täglich kommt die gelbe Sonne über den Hügel.
Schön ist der Wald, das dunkle Tier,
Der Mensch; Jäger oder Hirt.
Rötlich steigt im grünen Weiher der Fisch.
Unter dem runden Himmel
Fährt der Fischer leise im blauen Kahn.
Langsam reift die Traube, das Korn.
Wenn sich stille der Tag neigt,
Ist ein Gutes und Böses bereitet.
Wenn es Nacht wird,
Hebt der Wanderer leise die schweren Lider;
Sonne aus finsterer Schlucht bricht.



Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).