Si mbarova punë në shtëpinë e Joshajve, palosa paralajmërimet e tyre në xhepin e parmë të këmishës dhe u drejtova për nga shtëpia e dytë në rradhë. Joshajt më kishin thënë se aty banonin Lemajt të cilëve fatkeqësia u kishte ardhur nga një bombol gazi e shpërthyer gjatë gatimit. Ata më kishin thënë se nga ai aksident, gruaja e shtëpisë kishte humbur dëgjimin, burri shikimin dhe prej atij llahtari, djali i tyre kishte mbetur pagojc.  

 

Ngjita kodrinëzën e vogël ndanë luleve dhe trokita mbi kanatin mbrojtës të derës. Një djalë tek të dymbëdhjetat zgjati hundën dhe një sy e një vetull që pas dere. I thashë se jam nga zyra e rregjistrimive civile dhe i tregova dokumentin identifikues. Djali u zhduk dhe pas pak nga pas dere u shfaq një grua, nëna e tij, së cilës i përsërita arsyen e ardhjes time. Një minutë – tha ajo duke më ndërprerë, iku dhe kur u kthye pas pak, dera u hap dhe pas saj u shfaqën djali, e ëma dhe një burrë me syze gri të cilin gruaja e drejtonte lehtas prej bërryli. Unë jam Jonuzi – m’u drejtua burri, ejani brënda.

I ndoqa në pesë këmbë shkallë deri në tavolinën pas kthinës së gatimit. Pasi u ula, nxorra nga çanta dosjen dhe letrat e mia dhe duke i falënderuar për kohën dhe mirëpritjen u thashë se kam ardhur për të bërë rregjistrimin e familjes. Nuk mu përgjigjën ndaj vazhdova. -A mund të më thoni emrat tuaj, duke filluar nga ju zonjë, Jonuzin tashmë e di. Gruaja u hutua pak, kërkoi me sy nga i biri, pastaj nga i shoqi, ky foli me zë të fortë e të sigurtë: Jolanda, Jolanda Lema.

Gruaja uli kokën si e turpëruar kur shkrova emrin e saj dhe duke prekur me përkëdheli kokën e të birit tha ëmbëlsisht: Ky është im bir Sindrit Lema. Iu shpjegova se shumë pyetje në vazhdim nuk ishin punë kurioziteti por punë shteti dhe se unë isha një rrogëtar i thjeshtë që mbushja dhjetra forma të tilla në ditë.

- Cila është mosha juaj? Djali pa nga e ëma sikur donte ti shpjegonte diçka pa e marrë vesh unë, gruaja e qetësoi me shikimin përgjigjës, ndërsa Jonuzi me zërin e tij të fortë e përsëri të sigurtë më rreshtoi në ajër datëlindjet e të treve.

-Pra 50, 45 dhe 12, e përfocova shënimin me zë. Djali tundi kokën, Jonuzi tha “po” dhe gruaja na pyeti nëse donim kafe.

Porsa gruaja u largua në kthinën tjetër, Jonuzi u afrua në drejtimin tim dhe foli, këtë herë me zë të ulët. -Dëgjo mik. Dy vjet më parë ne na ndodhi një fatkeqësi. Na plasi një bombol gazi dhe që atëherë unë kam humbur shikimin, Jolanda ka humbur dëgjimin dhe ky këtu nuk flet. Të na falësh për vështirësinë, por kështu u ndodhëm. I shpreha keqardhjen dhe e sigurova se nuk kjo nuk përbënte asnjë problem për mua duke e falënderuar përsëri dhe duke i kërkuar falje për shqetësimin. Jonuzi u ndje i lehtësuar nga sjellja ime dhe vijoi të më tregonte për vështirësitë që hasnin në jetën e përditshme dhe shpresën se një ditë të birit do ti kthehej goja. Apo jo o bir? – i drejtohej Sindritit, por ky si shpend fshihte kokën nën sqetull dhe heshte. I thirri tri herë së shoqes: A u bë ajo kafe? Por ajo nuk përgjigjej, ndërsa herën e fundit ajo ia uli dorën me ngadalë mbi filxhan.

I imagjinova një çast të tre duke parë televizor, gruan që komentonte për veshjet, burrin që përsëriste me zë të lartë komentuesit dhe djalin që flinte me kokën këputur mbi prehrin e së jëmës. Më pëlqeu të mendoj se kjo fatkeqësi i kishte mbajtur bashkë, afër e afër, ashtu siç asnjë lloj tjetër jete nuk mund ta lidhë një familje. Si askush më parë, ndjeva zili për fatkeqësinë e tjetrit, për mënyrën sesi papërsosmëritë e tyre individuale e kishin forcuar përsosmërinë e familjes së tyre.

Iu thashë se janë me fat që kanë një djalë kaq të urtë. Gruaja çuditërisht sikur e kuptoi ndërhyrjen time dhe me ton lojcak vëreu se sado djalë i mirë që ishte, ai nuk po e vinte në gojë supën e drekës. Më pëlqeu thirrja e saj për ndihmë dhe pa ditur ç’të thosha por i ngutur për të thënë diçka, fillova t’i tregoj djaloshit se unë kisha gurë në veshka, dhe doktori më kishte kërkuar ti kapja gurët me një sitë e t’ia çoja atij për analizë.

E kuptova që e trëmba djaloshin me këto fjalë dhe për ta çliruar i thashë se pas analizave doktori më kishte thënë se gurët që prodhoja ishin diamante dhe se tani mund të jetoja shumë mirë me paratë e tyre. Djaloshi u bë kureshtar në fytyrë dhe Jonuzi më pyeti nga ana e tij se çfarë haja. Supë, i thashë, supë nga e nënës time.

Nuk jam i sigurtë nëse do të hante paskësaj, por jam i sigurtë se midis supës, gurëve dhe diamanteve, djaloshi do të ketë diçka për të çkoklavitur gjatë gjithë jetës së tij. Të katër së bashku i shkuam deri në fund pyetjeve të formës dhe në fund iu zgjata dorën në shenjë falënderimi, dorështrëngim të cilit Sindriti iu përgjigj pa belbëzuar, Jolanda butësisht dhe Jonuzi me një përpjekje të dështuar që vetëm sa rrëzoi kafen e tij të papirë përmbi formën e porsa plotësuar.

Jolanda e alarmuar, bëri një xhest dëshpërimi, djaloshi u struk nën tavolinë dhe Jonuzi pasi më preku me një shikim kuptimin e të cilit duhet ta mirrja vetëm unë, më tha zëfortë e i sigurtë:

- Zëre se nuk jemi!

Ndërsa zbritja pesë këmbë shkallë dhe kodrinëzën e vogël ndanë luleve, një zot e di sa doja t’a zija se ata nuk ishin.

 

54 Komente

Te them qe me pelqeu shume doesn't do justice.   

5*****

"Zëre se nuk jemi!"- me kujton ate kumtin e Kutelit tek "E madhe gjema e mekatit" ..."aty mbetsh"

fh bukur

fh, me pelqeu edhe mua. E kishe degjuar historine e tre majmuneve te tempullit hindu?

Tregim i prekshem

 E ke qa ket Floro. Shuuuume bukur!

rrofshi, gezonem qe u ka pelqyer.

Finis-o po 7 nota jon ato t'shkreta smiley

 mua smu duk e bukur por me tingelloj shume e jetuar kjo  histori. me nje gjysem goje do te kesh fatin e tyre per te qene nje FAMILJE. 

Të lunte Bayerni si shkrun ti o vlla, vallaj e kishit përla kupën dhe ua kisha bërë hallall. smiley

 

pune mjeshterore!

 Shumë bukur FH, e ëmbël dhe e trishtë njëkohësisht.

 

Te lumte pena, fh.

Më pëlqeu të mendoj se kjo fatkeqësi i kishte mbajtur bashkë, afër e afër, ashtu siç asnjë lloj tjetër jete nuk mund ta lidhë një familje. Si askush më parë, ndjeva zili për fatkeqësinë e tjetrit, për mënyrën sesi papërsosmëritë e tyre individuale e kishin forcuar përsosmërinë e familjes së tyre.

Te njejten gje mendova dhe une pa mberritur ende tek keto rreshta, por sinqerisht shkunda koken ne cast per ta larguar kete lloj mendimi, sepse nuk e di, por me trishton e s'e pranoj dot te qendruarit bashke te familjes per hir te fatkeqesise.

 Fllu!  Nuk eshte artikull.

   Merru me tregimin e shkrurter!Por qe per heronjte e tu, ata te thjeshtet, fshatare a qytetare qofshin, te veloje  deshira qe te jene, te jetojne  me sy e pa sy, me kembe e kembeprere,  mes vuajtjeve te medha e sakrificave qe u sjell pamundesia per ta perballuar jeten, qe u sjell sistemi.Se sistemet u ngjajne stineve.Te ngohin, te mbajne fresk, te fusin plevitin, te zhurisin, te vdesin  duke te lene mbi dhe!Lere si e fetishizojme kete "te riun"  sot !

   Stili yt me pelqeu shume.Veç duhet te jesh rritur...  pakez i perkedhelur..Vete, me duket se  nuk e ke njohur vuajtjen.Vazhdo e mos e ler me kaqe!Miqesisht

grava,

me fal per nderhyrjen, po s'e kuptova, c'domethene "te veloje" dhe "nuk eshte artikull"?

Pastaj, c'lidhje kane sistemet ne kete mes? Mua me duket se ngjarja eshte e pakohe, e papolitizuar, madje po te mos ishin emrat e personazheve, per mua, fare mire ngjarja mund te kish ndodhur dhe ne Filipine ( tanto per dire) dhe prape do te kish te njejtin mesazh...

ups, e kuptova, qenka "te vloje"... 

50 45 12 .

 Nje  bombel gazi ka shperthyer.

Nuk degjon , nuk sheh , nuk flet.

Me ngjan sikur ke dashur te thuash gjera te medha, te thella, po ne fund u binda se nuk eshte keshtu, se ndryshe do cilsoje se keto jane ato  qe i shpetuan mbytjes kur u fundos tetaniku.

 se keto jane ato  qe i shpetuan mbytjes kur u fundos tetaniku.

Jo po tetanozi Lumidrin smileysmiley

Shkrim i bukur, por se cka dicka qe duket shume i stisur. Ndoshta nje shperthim bombole nuk eshte kaq dramatik e seleksionues, nejse... ne pergjithesi bukur.

asteriks.

kemi nje degjon por nuk shikon , se kush mund te jete, gjeje.

Kemi nje qe shikon por nuk degjon, kush mund te jete gjeje.

kemi nje qe shikon e degjon, por nuk mund te flase, kush mund te jete gjeje.

Ky shkrim mund te kete sjell rastesisht nje dykuptimsh pa dashje.

I shpetuan tetanikut, e kunderta e titanikut, luksi, qejfe, liri, po varferi, vuajtje , e mungese lirie.

Qarte!?

 

 M'pelqeu! 

Struktura ishte special, me grusht surratit ne fund. 

Urime.

O fh!

 sa here lexoj ne shqip fjali te shkruara dhe linje narrative si me siper, mendoj "shyqyr, ka shprese!"

 

flm

Ne nje bisede dje ne lidhje me kete shkrim, po thoja se si "stil" me kujtoi Heshtjen e Lornes, film pa kolone zanore, pa lajle e lule.  Personazhet, mesazhi, meze pa raki, pertypi.   

Realizem(sur).  

edhe njehere, great fh.    

 Nje sqarim i detyruar, per Ana H dhe  ndonje tjeter:

Ana H.  Qe ne fillim thuhet:" Ky artikull eshte importuar ...." E shikon pse them :Nuk eshte artikull!

Se dyti" te vloje eshte e figurshme, do te thote te eci, te rrjedhe, ngjarja apo ngjarjet,  vet  tegimi, me te njejtin stil  rrejdhes.

" Ç`lidhje kane sistemet ne kete mes.Ngjarja eshte e pakohe e papolitizuar, madje po te mos ishin emerat e personazheve, per mua, fare mire, ngjarja  mund te kishte ndodhur dhe ne filipine(t.p.d) dhe prape do te kish te njejtin mesazh..." - thoni Ju

  Se pari  do te duhej te kishe parasysh..  cogito ergo sum.. te Principia philosophioe..(parime te filozofise)- Une mendoj, pra une jam... qe them, ato qe thashe. Pra, siguria e pare eshte " une mendoj" dhe prej qe ketu  te shpie tek siguria e dyte "une jam " qe.. them mendimin tim.E ketu nuk ka asgje per tu habitur ne thenien e tjetrit e aqe me pake, per ta  paragjykuar edhe pa e thene kete si shprehje.

 Se dyti, Ju thoni  "Ç`lidhje kane sistemet"...  fare mire ngjarja mund te kishte ndodhur ne ... Filipine...

 Ahere me duhet, qe pa dashur t`ju fyej, t`ju ve ne dukej se  do tu duhet te kolaudoni koncepetet, per sistemet ekonomiko-shoqerore.Pra ne sensin e te kuptuarit qe ata jane menyra te organizimit dhe funksionimit  te shoqerive te caktuara, pamvarsisht prej territoreve.

Ai, Jonuzi i tregimitsmileyqe mund te ishte edhe nje Markos Pajand, Tajdu Him, Çin Du E, Xhonathan Sajd, apo Abebe Devebebe)..pasi e preku me nje shikim qe duhej ta ....i tha zeforte

.."zere se nuk jemi..!"  (me te gjalle)

Varferia dhe te gjitha pasojat qe ajo sjell nuk vine prej Zotit   moj/mor Ana H.Se ndodhi fatkeqesia prej nje bombole gazi,(ketu apo ne Filifistun te Filipineve, si ngjarje ka te njeten peshe emocionale) por qeverrite, shoqeria, sistemete organizuara, nuk jane qe njerezit ti mbrojne prej ...termeteve, apo prej shperthimit te bombolave e  ku di tjeter çe, por qe tu ndodhen prane sapo fatkeqesia u ka ndodhur.

  Nje  digres.Ra termeti ne Diber 3 vjet me pare.Pati rene termet... edhe 38 vjet me pare, po ne Diber.Atyre njerezve dibrane, termetrene e shtepia prishur, te   38 vjeteve me pare, te nje sistemi  diktatorial, ju rregulluan shtepiat per 20 dite.Me aksion me goditje te perqendruar, specialiste  e lende nga i gjithe Atdheu,  punua naten dhe diten...E fatkeqesia u eleminua

 Dibraneve, shtepiarrafshuara  3 vjet me pare, nen nje sistem akull te ri, demoktratik sa nuk ka ku vete me, sikur u ka rene sot termeti.Apo don shembulla nga Italia?(tanto per dire)...Aquila

  Ja pra, "nje tregim" me te njejtet personazhe, per te njejten fatkeqesi, perseritur dy here, ne dy sisteme, ku njeri eshte i keqi realisht, ndersa tjetri me i miri . Me i miri, per cilet? Jane pra si stinet sistemet? Asnjeri nuk te mban fresket, fresket.Por ...cave, fakireve ja u  ...sa..

Letersia, proza si ajo me larte, ate detyre ka jo thjesht te tergoje.Por qe ta beje lexuesin te mendoje, para se te flasi... kuturu

  Perfundimi  im...qe Ju nuk besoj se do te benit te njejtin gabim dy here

 Flluska, teknikisht ky tregimth eshte i arrirre. Por nje shkrimi i nevojitet dhe mesazhi qe percjell per tu kompletuar. Me duket se ke rene ne kurthin e personazheve te tu, te pakten te njerit, kur thote qe ''- Zëre se nuk jemi!'' Dhe autori- flluska perserit te njenjten gje. Pse? Jeta sido qe te jete ja vlen te jetohet. Ka aq dhimbje dhe vuajtje ne kete bote, dhe perseri njerzit zgjedhin jeten jo mosqenien. Te gjithe, ndoshta, ne momente te caktuara deshperimi kemi dashur mos ekzistojme, por te nesermen ne mengjes kur kemi hapur syte , kemi thene: ''o zot, shyqyr qe jam gjalle''

Tregimi te prek me solidaritetin njerezor, miresine, por mbyllja eshte pa kuptim dhe kur thuhet nga nje i jashtem. Si mund te shprehet ne kete menyre, te pakten per femijen qe eshte i pagoje? Mos i merr shume seriozisht theniet e personazheve te tu ne momente deshperimi. 

Miqesisht!

Ana H.  Qe ne fillim thuhet:" Ky artikull eshte importuar ...." E shikon pse them :Nuk eshte artikull!

grava "ky artikull eshte imponuar" nuk eshte togfjalesh i fh-s por "gjuhe" e peshkut pa uje.  Del automatikisht per prurjet (perfshi poezite, apo pikturat) nga blogjet qe jane te lidhur me ppu-n.  

Per te tjerat, mbase sqarohesh me Anen. 

Lira, hajt se po e zgjas une pak muhabetin. Ne fakt s'e kam fare me ty personalisht: e kam me ato qe thua. Me nje llaf me ca pohime qe i ndesh andej-ketej, leshuar lirshem, thua te jene karamele a oriz per dasem.

"nje shkrimi i nevojitet dhe mesazhi qe percjell per tu kompletuar. (...) Jeta sido qe te jete ja vlen te jetohet. (...) Si mund te shprehet ne kete menyre, te pakten per femijen qe eshte i pagoje? "

Letersia s'rron per hir te mesazheve, ajo - shyqyr zotit! - eshte e vetemjaftueshme.

C'domethene qe jeta ia vleka t'u jetoka sido qe te jete? Ndoshta per disa mund te jete e vertete. Per disa te tjere jo. Pyesni ata qe jane me vite te paralizuar ne shtrat, apo ngjitur mbas tubave... C'kuptim ka t'u kerkosh me ngulm te jetojne?! Per bese, vdekja do t'ishte lule per mua edhe syte vetem po te humbja. Natyrisht secili i lire te mendoje si te doje, po kujt mund t'ia heqesh te drejten te vdese?

Pse te mos flasim keshtu?! Po si te flasim?! Si u dashka folur? Me ç'gjuhe?! C'te themi pra per femijen e pagoje?! Te mos e zeme me goje femijen e pagoje...

Sa per shqisat qe u mungojne personazheve, ndoshta mund te vihet re qe te tre personazhet jetojne ne simbioze pikerisht per shkak te mungeses se ketyre shqisave. Te çlirohesh nga trupi ne fakt do te ishte fitore e madhe sikur te mund te zgjidhnim dhe jo te detyroheshim prej shperthimit te nje bombule gazi.

Lira, edhe nje here, thjesht perdora argumentet e tua per nje ligjerate te mevetesishme. Mos e merr ters te lutem.

Lidhja qe ka bere autori/ja, ishte e perkryer, me dell tamam prej shkrimtari, fantazi qe lidh irealen me realen, dhe qe mendoj se ka te ardhme ne letersi.

Me duket se ke rene ne kurthin e personazheve te tu, te pakten te njerit

te kujt nga te tre? une e kam nje guess, por druaj ta them kshu me te paren.

 ..mos e thuaj më mirë, se ka të ngjarë pastaj të biesh edhe ti në atë kurth..smiley. Ka shumë personazhe këtu që vazhdojnë akoma gjuetinë e mamuthit, ndonëse ky i fundit ka 20 vjet që është zhdukur, por sidoqoftë kemi sisorë të tjerë akoma të ngjashëm qafëleshë dhe po aq modernë. Mirë që FH ka vetëm 3 personazhë, (pa llogaritur Xheromin), se po të qenë më shumë do kishim afërmendjes po aq kurthe, natyrisht nëse vlen maksima: një personazh, një kurth, gjë për të cilën jo vetëm mundet, por edhe duhet dyshuar.smiley

 

Gjasat jane si vijon:

Monokurth: 1) Jonuzi; 2) Jolanda; 3) Djali pa goje;

Diplokurth: 4) Jonuzi dhe Jolanda; 5) Jonuzi dhe i biri; 6) Jolanda dhe i biri;

Triplekurth: 7) Jonuzi, Jolanda dhe i biri.

Ai qe quhet support set i gjasave te kurthrenies eshte nje bashkesi me 7 mundesi (outcomes).

Nje shqyrtim naiv i mbeshtetur mbi supozimin ne dukje te drejte qe cdo mundesi ka gjasa te njejta, do na kequdhezonte tek nje probabilitet 1/7 per cdo mundesi. Por kjo eshte vetem ne dukje ashtu. Sepse nderlikimet fillojne tek nderveprimet (interactions) me 2 apo 3 elemente. Sa per nje shembull, Jonuzi dhe Jolanda mund te kene efektivitet me te larte ne ngritjen e kurthit, se sa ta zeme Jonuzi dhe i biri. Cka tregon qe gjasat nuk jane 1/7.

6/7 is my fav ratio smiley, pavaresisht kurtheve te fh-s smiley.

I le Florit vec nji Dardanele te vogel me pshtu koken smiley

Ncuq, ajo e vogla qe per me fjet gjum, e me shplodh kryet pa e vra mendjen shume smiley.  

problemi eshte kur kryet cakisin vetem nje pike tangenciale, nga ku mendohet qe shplodhja eshte e pamundur, si pasoje e projeksionit ortogonal me radiusin (pl. radii) te rrethit.

Mos me bej te zgjeroj perimetrat (e diskutimit), compasses be damned, cause you know I would smiley  

Who would dare after this... smiley

I didn't think you would smiley, smart of you and duly noted smiley.

 ...në gjuhën e pafajshme të bixhozit fëminor shqiptar ky lloj pikëtakimi, pika e fërkimit, cakitja e kresë dmth, një farë çoke dyfishe, shkëndija ka një tingëllim fonetik mjaft interesant që i përafrohet shumë asaj të xixës: xing. Ndodh rrallë statistikisht, mjaft rrallë, po ndodh dhe ndodh në momentin e puthitjes së tenxheres me kapakun, Gjonit me Mesinë, përballjes me klonin, bixhën. Është ajo lloj ndjesie, që përshoqërohet me mosbesimin dhe mallëngjimin njëherësh, që përjetojmë kur shiqohemi në pasqyrë. "Kjo të jem unë vallë?", apo "Sa e mirë qenkam bërë sot!". Të qenit unik është diçka e këndshme për sa kohë kënaq unin, po kjo është feksje e shkurtër dhe e rrallë, po aq e rrallë sa dhe takimi i bixhave, që thirren edhe shpesh fanta, tjetër tingëllim kompleks ky...

 

 Mirazh, asnje gjueti nuk ka ketu. Mbaj mend qe kishe te njejtin reagim, ca kohe me pare kundra cave qe nuk pelqyen dicka tenden. Me habisni vertet. Ne qoftese keni vendosur te shpalosni krijimet tuaja ketu, duhet te mireprisni dhe kritikat.

Kjo vlen dhe per finister..-n. Para ca ditesh na u praqit me nje proze te vije duart ne koke, dhe pas cdo kritike qe i behej reagonte me vrull, duke i mbushur mendjen te tjereve, jo po une s'doja te thoja kete po ate. Nuk bera asnje koment se do e keqkuptonte.

 

ohuuuuu 

Pa problem, cfaredo qe te thoshe s'do te ta merrja per ters.

Vetem merru me ate qe kam thene, jo me karakterin tim. Lutje kjo. 

iha............mire miraxh, je krijues brilant. Je i/e lumtur?

M´u  duk sikur po e vezhgoja gjithe ngjarjen. Aq e vertete eshte sjelle...

 

Grava,

 Nje sqarim i detyruar, per Ana H dhe  ndonje tjeter:

- Nuk je i/e detyruar per asgje. Ne ke deshire per dialog, ok, ne mos

______

Ana H.  Qe ne fillim thuhet:" Ky artikull eshte importuar ...." E shikon pse them :Nuk eshte artikull!

- Per kete te eshte pergjigjur Monda.

________

Se dyti" te vloje eshte e figurshme, do te thote te eci, te rrjedhe, ngjarja apo ngjarjet,  vet  tegimi, me te njejtin stil  rrejdhes.

- Kete e dija, por e kishit shkruar gabim dhe nuk po e kuptoja fare si fjale. Gjithsesi, shpjegimi qe po me jepni tani nuk me duket se ka lidhje me perdorimin qe i keni bere ne fjaline e pare "te veloje  deshira qe te jene," une e kuptoj si "te vloje deshira per te ekzistuar" dhe jo "te ece tregimi".

__________

" Ç`lidhje kane sistemet ne kete mes.Ngjarja eshte e pakohe e papolitizuar, madje po te mos ishin emerat e personazheve, per mua, fare mire, ngjarja  mund te kishte ndodhur dhe ne filipine(t.p.d) dhe prape do te kish te njejtin mesazh..." - thoni Ju

  Se pari  do te duhej te kishe parasysh..  cogito ergo sum.. te Principia philosophioe..(parime te filozofise)- Une mendoj, pra une jam... qe them, ato qe thashe. Pra, siguria e pare eshte " une mendoj" dhe prej qe ketu  te shpie tek siguria e dyte "une jam " qe.. them mendimin tim.E ketu nuk ka asgje per tu habitur ne thenien e tjetrit e aqe me pake, per ta  paragjykuar edhe pa e thene kete si shprehje.

 Se dyti, Ju thoni  "Ç`lidhje kane sistemet"...  fare mire ngjarja mund te kishte ndodhur ne ... Filipine...

 Ahere me duhet, qe pa dashur t`ju fyej, t`ju ve ne dukej se  do tu duhet te kolaudoni koncepetet, per sistemet ekonomiko-shoqerore.Pra ne sensin e te kuptuarit qe ata jane menyra te organizimit dhe funksionimit  te shoqerive te caktuara, pamvarsisht prej territoreve.

Ai, Jonuzi i tregimitsmileyqe mund te ishte edhe nje Markos Pajand, Tajdu Him, Çin Du E, Xhonathan Sajd, apo Abebe Devebebe)..pasi e preku me nje shikim qe duhej ta ....i tha zeforte

.."zere se nuk jemi..!"  (me te gjalle)

Varferia dhe te gjitha pasojat qe ajo sjell nuk vine prej Zotit   moj/mor Ana H.Se ndodhi fatkeqesia prej nje bombole gazi,(ketu apo ne Filifistun te Filipineve, si ngjarje ka te njeten peshe emocionale) por qeverrite, shoqeria, sistemete organizuara, nuk jane qe njerezit ti mbrojne prej ...termeteve, apo prej shperthimit te bombolave e  ku di tjeter çe, por qe tu ndodhen prane sapo fatkeqesia u ka ndodhur.

  Nje  digres.Ra termeti ne Diber 3 vjet me pare.Pati rene termet... edhe 38 vjet me pare, po ne Diber.Atyre njerezve dibrane, termetrene e shtepia prishur, te   38 vjeteve me pare, te nje sistemi  diktatorial, ju rregulluan shtepiat per 20 dite.Me aksion me goditje te perqendruar, specialiste  e lende nga i gjithe Atdheu,  punua naten dhe diten...E fatkeqesia u eleminua

 Dibraneve, shtepiarrafshuara  3 vjet me pare, nen nje sistem akull te ri, demoktratik sa nuk ka ku vete me, sikur u ka rene sot termeti.Apo don shembulla nga Italia?(tanto per dire)...Aquila

  Ja pra, "nje tregim" me te njejtet personazhe, per te njejten fatkeqesi, perseritur dy here, ne dy sisteme, ku njeri eshte i keqi realisht, ndersa tjetri me i miri . Me i miri, per cilet? Jane pra si stinet sistemet? Asnjeri nuk te mban fresket, fresket.Por ...cave, fakireve ja u  ...sa..

Letersia, proza si ajo me larte, ate detyre ka jo thjesht te tergoje.Por qe ta beje lexuesin te mendoje, para se te flasi... kuturu

- Une e perseris qe sistemet ketu nuk kane lidhje, te pakten nga kendveshtrimi im i letersise. Per mua, letersia eshte percjellje emocionesh shpirterore, zbulim i boteve te reja, rizbulim i ndjesive te vetvetes dhe te te tjereve, etj. etj... Ne kete kontekts, pjesen e sjelle nga fh, une e shikoj brenda mikrokozmosit te lidhjeve familjare, ata jane ne simbioze me njeri-tjetrin, sic thote Finisi per shkak te fatkeqesise qe ju ka ndodhur. Ndoshta po te mos kish qene kjo fatkeqesi, ajo nevoje e deshperuar per njeri-tjetrin, prinderit mund te ishin divorcuar me kohe e me vakt e familja do te ish shkaterruar. Une ketu e shikoj njeren ane te thelbit te pjeses. ana tjeter eshte qe packa se burri ne fund thote zere se s'jemi, ata jane, dmth. ekzistojne qe c'ke me te, jane nje entitet i vetem, me tre shpirtra, si te thuash  Ati, Biri dhe shpirti i shenjte.

Para ca ditesh po perktheja nje film "Il primo giorno di quiete", me Alen Delonin. personazhi banonte ( e theksoj banonte, jo jetonte)  nen nje cati me gruan, dhe ne nje moment i thote asaj: "Ne nuk kemi ndenjur bashke nga zakoni, por nga deshperimi." sepse secili kishte pasur dicka te dhimbshme ne jete para se te ishin bashke dhe vetedija qe tjetri e di se c'eshte deshperimi e dhimbja i bente te ishin me tolerante ndaj njeri-tjetrit. Them tolerante, pra, nuk po flas per dashuri. Gje qe ndryshon ne personazhet tane, ata duke pasur keto lloj gjymtimesh, jane vertet te detyruar te rrine bashke, por n'ajri' ndjehet dhe mirekuptimi, dashamiresia, dashuria dhe perkujdesja qe kane ndaj njeri-tjetrit.

_______

  Perfundimi  im...qe Ju nuk besoj se do te benit te njejtin gabim dy here

- Perfundimi im eshte se ju po bini ne kundershti me veten tuaj, pasi ne kry me thoni "une mendoj, pra jam" ne kuptimin qe une duhej te respektoja mendimin tuaj ( gje qe e pranoj), dhe tash viheni ne rolin e keshilluesit dhe e konsideroni te gabuar mendimin tim. Une mendoj, pra jam, grava.

smiley

Ne fillim, komplimente fh per subjektin e gjetur,si  parakusht per te mbajtur ne kembe ngrehinen e nje tregimi te shkurter.

E lexova (dhe e  rilexova me shume i intriguar nga disa vleresime maksimale por pa asnje shpjegim se cfare dhe perse )

Nuk ka asgje mistifikuese , nje copez jete reale por jo e zakonshme: nje familje me tre te gjymtuar aksidentalisht. Nenpunesi i thjeshte, i informuar paraprakisht dhe ekzaktesisht per gjymtimin e tyre, teksa  regjistron te dhenat, papritur e kap veten duke ndjere zili   per kete ishull familjar  persosmerie te perftuar nga papersosmerite e tyre individuale ! 

Më pëlqeu të mendoj se kjo fatkeqësi i kishte mbajtur bashkë, afër e afër, ashtu siç asnjë lloj tjetër jete nuk mund ta lidhë një familje. Si askush më parë, ndjeva zili për fatkeqësinë e tjetrit, për mënyrën sesi papërsosmëritë e tyre individuale e kishin forcuar përsosmërinë e familjes së tyre.

I gjithe mesazhi tregimit permblidhet ne kete meditim. Po a eshte i sakte ? Jeta (dhe arti ) ofrojne shembuj te shumte se si njerzit ne fatkeqsi (semundje, varferi, aksidente ) manifestojne  nje lloj solidaritetit te vecante, si e vetmja strategji per te mbijetuar ne situata te veshtira.

Une shikoj solidaritet dhe jo persosmeri ne funksionimin e kesaj familje ku te tre anetaret, pikerisht sepse jane te gjumtuar, jane komplementare me njeri tjetrin.Ne kontekstin e shkrimit  nuk ka  asnje indikacion per te arritur ne perfundimin e harmonise se persosur   familjare.

Mbetet te hamendesojme se, nenpunesit te sjellshem, kjo tablo i duket idilike ndoshta ne perqasje me eksperienca te tjera, (personale ose jopersonale ) ku harmonia e raporteve nderpersonale familjare cekuilibrohet, pikerisht kur kerkojme te tjetri individin e persosur, ideal, pa cene dhe mangesi karakteriale/shpirterore.

E gjithe kjo tablo e "persosmerise prej te papersosures" papritur ne fund permbyset, kur narratori thote:

  Ndërsa zbritja pesë këmbë shkallë dhe kodrinëzën e vogël ndanë luleve, një zot e di sa doja t’a zija se ata nuk ishin.

Gjesti i formularit mbi te cilin derdhet kafeja eshte kuptimplote: nenpunesi aty regjistroi ca te dhena te cilat do te hidhen ne nje regjister apo data base. Pra ca jete njerzish te gjymtuar, qe jetojne ne fatkeqsine e tyre, do te kthehen ne statistika te ftohta dhe kaq. Jetojne apo nuk jetojne keta njerez, jane te lumtur apo te deshperuar,c `rendesi ka per zyrat e shtetit.Ata jane vetem shifra, statistika dhe asgje me shume. Per institucionet e shtetit  ata mbeten virtualisht "te padukshem" dhe  te perjashtuar .

Ne kete kontekst, fjalet  e Jonuzit : "zere se nuk jemi" jane shprehje e deshperimit per indiferencen e shoqerise apo institucioneve shteterore. Pavaresisht ketij deshperimi, ky trinitet te gjymtuarish (sic thote Ana H ) i  ka dhene kuptim jetes edhe ashtu ne fatkeqsi.

Po perse atehere nenpunesi i sjellshem do te donte  me gjithe shpirt qe ata te mos  ishin ?Ne emer te kujt?

Ka ndonje shpjegim per kete mbyllje cinike?

 

mund te ta jap une pergjigjen ashtu sic e mendoj une ?

sepse ndonjehere ne njerezit normale ( qe per fat te mire nuk na kane rene per barre fatkeqesi te tilla) shpesh mbyllim syte( dmth fusim koken ne rere si struci), dhe kemi gjithashtu nje fare ndjenje  mospranimi ndaj ketyre padrejtesive te fatit

nuk shkruaj dot me gjate se kam pune

por do te doja qe nje dite ta analizoja gjate kete ndjesine e mospranimit

 Po perse atehere nenpunesi i sjellshem do te donte  me gjithe shpirt qe ata te mos  ishin ?Ne emer te kujt?

         Ka ndonje shpjegim per kete mbyllje cinike?
 

 

Sp, megjithse pyete autorin, une po rrekem me shpjegu si e lexova une! smiley

Une e kuptova qe kjo ndodhi eshte vetem brenda kokes se autorit, dhe i verberi, i pagoi dhe i shurdheri, jane faqe te ndryshme te autorit.

Kur ai thote do doja qe te mos ishin, une e kuptova qe ai po vajton keto kufizime per te komuniku midis botes se brendshme te autorit dhe asaj te jashtme! 

Jete e komplikume qe nga jashte duket si jete e thjeshte

mroklle po shkruanim ne te njejten kohe smiley

te mos ishin apo te zinte se nuk ishin? e para ka nje fare cinizmi pasi nenkupton se nepunesi do te donte ata te mos ekzistonin.. e dyta, me c'kuptoj, nenkupton nje fare injorimi, nje fare harese vullnetare.. tip bej nje sy qorr e nje vesh shurdh.. qe me tej krijon si tip loje stilistike etj.. por gjithsesi kto jane te gjitha spekulime dhe mbyllja e tregimit mund te mos kete qene fare e paramenduar por spontane prej autorit.

Flm mrroklla dhe flo!

Te dyja shpjegimet, interesante si optika per te "lexuar" tekstin. Shpjegimi mrroklles me duket shume i sofistikuar per te qene nje nga leximet tekstuale. Mund te jete kontekstual, gjithsesi me intrigon interpretimi i kesaj "jete te thjeshte".

PS: Pyetja nuk ishte per fh sepse ai tashme ka folur smiley Harrova te ndalem ne detajin e supes, gureve dhe diamanteve-nje detaj qe ilustron fantazine pjellore te fh, groteskun dhe humorin e zi.

nje detaj qe ilustron fantazine pjellore te fh, groteskun dhe humorin e zi.

kjo shpjegon jo pak vleresime maksimale smiley

Pas nje poezie te vjeter me karrocier (e di Fh per ca flas), une nuk e besoja qe Flori do me godiste prape. Dhe kjo s'ka te beje fare me cilesine e shkrimit, shkrime cilesore Fh ka plot, por gjera si kto jane te krahasueshme me "perfect swing" ne lojen e golfit. Eshte edhe ceshtje e gjatesise se duhur te vales ne nivele mikronesh. Spiritus, u munova me shpjegu vlersimin tim maksimal, dmth ne ket rast pergjegjes per maksimumin eshte jo vetem fh si e dhene e pare, por edhe vetja ime.

cheers!

 Ana H, Eshte mendimi juaj  per  sa i perket  problemit te sistemeve dhe une e rrespektoj.Por une, ndoshta edhe e kam gabim, kam medim te kundert.Gjitheçka  zhvillohet ne kohe dhe hapesire te caktuar, ne njemjedis te caktuar, brenda nje sistemi ekonomiko shoqeror te caktuar.Kur veteqenia eshte pjelle e ambjentit ...Qofte edhe brenda kater mureve te asaj shtepise.

   P.Kalderon (dramaturg spanjoll  pati bere nje pjese teatrale te cilen e titulloi "Jeta eshte nje enderr"Dhe bente fjale, per nje princ te cilit edhe pse i ishte grabitur trashegimia, ja mbushnin mendjen fatziut se  ai po jetonte thjesht nje enderr, brenda sistemit shoqeror .Atij,  me ne fund i vjen ne ndihme ...cogito-s kartezian, sipas se ciles  "Uni" qe mendon, i sundon trupin dhe boten fizike ne ate mjedis...

  Te mendoshe, duke arsyetuar bazuar neparametra shkencore, nuk do te thote se  ke sigurine e plote te pohoshe  se asgje  nuk mund te na shfaqet persosmerisht e sigurte dhe e qarte.Duhet ti perkushtojme  problemit  aqe perberes  sa do te jete e nevojshme  qe te arrijme te flesim me siguri  per krejt problemin.

  "Uni"qe sundon, qe mbereteron mbi trupin, synon te sundoje edhe natyren jashte trupit..Dikur ky definicion u pasi koncept i ri  ne zhvillimin e historise mendimit.Spse  vreheshin dallime mes tij dhe "Unit" mesjetar, qe bazohejne tradita,  e qendrushme, , i lire ndaj deshirave te natyrshme.Por  u pa se edhe "Uni" i Rilindjes  italiane, kerkonte lirine e pasioneve fizike.Sociologu Gjerman N.Elias e pagezoi  "Proces te qytetrimit" Unin e rinovuar te shek 17-te. Teregtaret holandeze dhe angleze  i kaluan ne plan te dyte  kerkesat e momenteve,  per te grumbulluar kapitalin ne transaksionete e ardheshme.Ata  "disiplinuan kashtu vetvehten"ndanin keshtu  "Unin" e tyre nga nevojat  dhe pasionet fizike. U arrit shkalle shkalel , sipas zhvillimit te anes sociale, (te sistemit) tek "Uni modern".Ky  lloj "UNI modern" u pasqyrua fort edhe ne letersie,   kulture, art.Si ne autoportretet e famshme te Rrembrandit, ne dramat e Kalderonit etj.

   Ky sistem  zhvillimi( quajtur i Dekartit) i cili lintemenjane  problemin e shpirtit dhe te trupit, upa me i perpunuar se i Hobsit. Ajokonkurence  midis racionalizmit  kartezian dhe empirizmit  pragmatik anglosakson u perjetua deri ne keto kohe.Ama eshtepranuar se  qe te dy sistemet kane nje fillese te perbashket, sa iperket kundershtimit  te tradites skolastike aristoteliane ne leretsi dhe art, qe ishte vleresuar aqe shume nga kisha.Por askush nuk mund te thote te kunderten qe shkenca , kultura, arti dhe deri diku edhe  letresia ne pergjithesi ecen shume.

  Eh! Na pelqen kjo fushe dhe  sikur kenaqim vetvheten..

grava,

princit trashegimtar tek "jeta eshte enderr" ( David Tukiqi kishte bere nje pune te lavderueshme per ta kthyer ne opera) ia hoqi vet  i ati trashegimine, sipas fatparathenies qe i biri do te behej nje mbret i keq. ndaj, djali u denua te dergjej i mbyllur brenda burgjeve te ndertuara nga i ati, i denuar po nga i ati, qe per nje qellim te larte qeverisjeje ( une do ta shikoja me teper si frike te te atit per fronin dhe jeten e vet, se sa si perkujdes per keqqeverisjen e popullit ne te ardhmen - tipike kjo e fundit e periudhave te miteve romake, kujto Xhazonin dhe Bashken e arte ) dhe ruajtje te sistemit te tij, qe s'mund te themi se ish fort me i mire, nga ai qe mund te kish ngritur i biri. Por, per mua, drama e personazhit qendron gjetke. njeriu i rritur ne roberi e egersi s'mund te sillet ndryshe nga c'eshte rritur, kur s'e ka njohur kurre perkujdesjen apo dashurine. Mua titulli s'me pelqen hic, duke pasur parasysh fundin e drames. une do t'ia kisha vene titullin "jeta eshte makth".

Me vjen keq qe persiatjet e tua per filozofine e sistemeve me duken krejt te erreta, s'kam studiuar filozofi te mirefillte, gje qe nga komentet e tua me duket sikur ke kopju leksionet e pedagogut ( shaka smiley  por gjithesesi me duken te pavend ne kete teme mbi jeten e thjeshte.

ndoshta shpjegimin e ke dhene vete "Na pelqen kjo fushe dhe  sikur kenaqim vetvheten..

 Ana H, te kam qejf se je i kendshem ne bashkebisedim.Nga qe te gjykojme brume.Sa per filozofine e  sistemeve ekonomiko-shoqerore  nuk di pse xhanem i ke per zet.Mos beso mua  dhe mos me  kundershtomua.Gje mundesi e kohe dhe lexo nga  historiku i filozofise letersise .Qoftenen prizmin shkencor por edhe ate vertikal.

  Sa i perket titullit  "jeta eshte makth" me beso qe ne vitet 95 ashtu e kam menduar.Te jap te drejte.

 Une i qendroj besnik idese se R.Dekart: ..."Se asnjenga principet tona jeteshkurtra nuk mund te marte siguri.Siguria  e vetme  eshte  qe "une  jam" dhe  qe" une mendoj". Sigurite e tjera  mund te jene shtjelluar  duke filluar  ngaketej, me ndihemn e matematikes;nga ana e saj  ajo, na lejon  teveme rregull ne boten  e dukjeve te jashteme..."

E keshtu ne fakt jepet thelbi i kartezianizmit.

Te gjitha te mirat!

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).