* Indrit Sinanaj * ora 13.45 Restoranti mesdhetar me pamje në det, Një tufë peshkatarësh, tutje, në një platformë kanë nxjerrë nga një grep. Unë e të tjerë, shohim si fati vendos se cili peshk do shkojë në cilën gojë. Peshku m’ i vogël e thënë s’është,  të jetë më naivi, ndon’se urt’sia popullore e shpërndan qerosllikun shkencërisht dhe [...]

50 Komente

"Ne pritje te grepit."

Pikturon bukur ky/kjo Indriti. Me duket sikur merret me ate hapesire e me ato ngjyrime qe shpeshhere I anashkalojme, te nderkryer sic jemi me rutinen dhe vetveten.

Po flas edhe njehere, me rrezikun per t'u bere i bezdisshem :

SHUME E BUKUR.

Per nga fryma, ritmi i qete, shpalosja e dekorit, kjo poezi me eshte dukur tipike carveriane. Per nga fjalori, mbase nuk eshte dhe aq, ngaqe Carver eshte nje minimalist dhe I.Sinanaj eshte pakez me e prirur drejt gjuhes se ftilluar. Nuk e kam lexuar ndonjehere ne kete pamje te re per mua (pa shiko, thashe dy here te njejten gje), por nuk e fsheh, me pelqen me shume keshtu. Mbase ngaqe Carver mbetet nje autor shume i dashur per mua, e qe fatkeqesisht, nuk po del dikush nga letrat shqipe qe te futet ne kete terren te pashkelur.

Carver me pelqen gjithashtu ngaqe ne çdo tregim te tij (madje dhe ne disa poezi te tij qe jane copeza te shkurtra jete qe ngjasojne si proza) ka nje shishe apo gote whisky, nganjehere nje Burbon. I shkonte kjo gje, nuk i binte ne koke, thjesht ia shkaterronte melçine. Dhe ka vdekur si nje pijetar i regjur, ne balle te furtunes, me nje poezi ne goje, e me shijen e hidhur te nje jete te vrullshme ne cep te buzeve. Ne fakt, gjithmone jam habitur nga mosperputhja mes jetes se tij plot peripecira dhe stilit te tij te qete. Nga i vinte kjo melankoli e bute ne shkrimet e tij ? Mos valle kerkonte ai ate qe nuk e pati kurre ne jete ? Mos valle autori krijon ne leter gjysmen e dyte qe ai nuk do ta jetoje kurre ? 

Pergjigjen e kesaj duhet te na e jape nje tjeter bishe e letersise dhe e studiove televizive, Charles Bukowski. E qe une po e kepus ketu zhbirilimin tim se me jane zene hundet keq nga ajri i fresket gati i ftohte i atdheut.

_______

Suksese per ISinanaj.   

Kush dreqin eshte Carver, dhe pse u dashka krahasuar pervecse per te kenaqur kanonet subjektive te krahasuesit?

Per Lulin:

 

Happiness 

By Raymond Carver
 
 
  So early it's still almost dark out.
I'm near the window with coffee,
and the usual early morning stuff
that passes for thought.

When I see the boy and his friend
walking up the road
to deliver the newspaper.

They wear caps and sweaters,
and one boy has a bag over his shoulder.
They are so happy
they aren't saying anything, these boys.

I think if they could, they would take
each other's arm.
It's early in the morning,
and they are doing this thing together.

They come on, slowly.
The sky is taking on light,
though the moon still hangs pale over the water.

Such beauty that for a minute
death and ambition, even love,
doesn't enter into this.

Happiness. It comes on
unexpectedly. And goes beyond, really,
any early morning talk about it.

 

 
 
 

Ua ua ua si qenkan gedhire sot te gjithe ne krah te mengjert, po ce mo Luli keshtu ?

Per xhaxhka Carverin, shko dhe pyet nje çupe pe Korçe, Vicky Pedhja, me shkolle te larte e te gjitha, dhe ta thote ajo, tek e tek e tek. Dhe si bonus te gjen dhe nje nuske te mire, nikoqire e me te gjitha.

_____

OK, Lulo, ulja pak gryken topit, ç'me ngaterron mua me fjale te medha : kanonet, subjektive, krahasuesit, jane pesha te renda per mua keto.

Or ti shok, kur lexon nje poezi, nqs e ke trurin dyst fare, nuk ke lexuar asgje me pare, eshte normale te thuash : kjo poezi s'me kujtoi asgje. Mirepo, nqs e ke njeçike te mbushur kallaballekun, sapo ta lexosh poezine, vete motori google i trurit tend fillon dhe gjen ngjashmerite : e kum pa, e kum pa, e kum pa te Ylli i Shamunaqes. Edhe keshtu truri yt fillon e ftillohet pak, ben analizat e duhura, e keshtu kerrnaqet.

Nashti, ku na jeshe problemi qe une pashe ca Carver ne kete poezi ? Nqs ti nuk e ke lexuar kete burrin, nuk do te thote se ai nuk ka ekzistuar ndonjehere, dhe e fundit fare, njeçiçke me respekt per kete burrin se nuk ka qene "n'importe qui" dhe "n'importe comment".

________

Bien joué, Sofi.

Nuk eshte problemi se e krahasove. Por per cfare dreqin e krahasove? Ku e sheh qe duhen krahasuar pervec faktit qe Carver qenka nje nga poetet e tu te preferuar?

me pelqen sesi Indriti e pershkruan realitetin.

Vezhgim i holle e sqimatar, qe si gjithmone ka brenda romantizem, filozofi tragji-komike. Me pelqen shume.

 

Me pelqejne rimat neper te, dhe sikur ndjehet nje soj dehjeje neper vargje, nje si fllad deti a ngazllim ajri.

 Edhe mua me pelqeu. Them se dalengadale po kthehet ne poetin tim te preferuar nga poetet shqiptare, qe nuk jane edhe aq shume me qe ra fjala.

E bukur! Suksese autores.

 NESE KJO ESHTE POEZI UNE ATEHERE UNE JAM AEROPLAN. 

ps. le te mos ta teprojme...

Uaaaaaaaaaaa Sofiiiiiiiiii ç'me bere per paracetamol ! Po une ta dhashe dhe pisten ku ta kerkosh mi Sofka ime e dashur. Ua ua ua si m'i prishe te gjitha planet, edhe une qe mendonja se do benjim nje bisede intelektuale te rangut europianoperendimor ne ndonje restorant shik te kryeqytetit, e do diskutonjim per me te rejat e shqences se letrave, uaaaaa çfare zhgenjimi.

OK, OK, bej shaka, bien sûr, mais je crois bien que vous avez tort. Bon, t'aurais très bien pu dire que ce n'est pas une poésie à ton goût, mais nullement que ce n'est pas une poésie du tout. A plus. 

 hahahhaah shaka shaka, per te te ngacmuar ty ishte.... 

Edhe mundet Sofi smiley !

  qe te jem une aeroplan? po po ka mundesi, ne fakt aeroplani po ju shkruan!

Vec kjo qe eshte ketu s'ka lidhje me poezine.

I juaji "Aeroplani"

Sofi, ti JE aeroplan, nga ata kalimtaret e shpejte, madje.

p.s. mua me beri pershtypje spondi me PPU. Kush jane peshqit, valle, kush jane?

Vjershe eshte, padyshim. Nje reshtim i gjithckaje qe ka kapur syri ne 180 grade smileyeti, peshkateret, lokali, tablot ne mur, kanarinat, kamarieri, dhembet e munguar te kamarierit, peshqit e skuqur dhe peshqit qe bien ne grep, ...

shishja e ujit (Zagori apo Tepelena ?? ) smiley

Gjithkush eshte gjithkush: mbaje mend. Ne rrethin e madh te jetes a ne piramiden ushqimore, gjithkush eshte gjithkush. Ti kanarina neser do jesh peshk. Ne fillim ishte fjala, pastaj fjala u be peshq. E dhane lajmet. Tashi, me ça uji do i shtyjne luspat e tua prej levreku, perposhte molles se Adamit, do varet shume nga sasia e dritave te kafazit per fryme zogjsh - qe ta  kuptosh, njerezit do trishtohen per ty nese i ke dhene mire fytit per te kenduar. Ti thua: Zagori, Tepelena. Ah i flas pragut, te degjoje fabrika e getave.

Ja pra si  nxitet  interpretimi surealist. kanarina me... geta , pse nuk eshte interesante? Sa e kercenuar mbetet liria e te interpretuarit.

shume e kercenuar. prandaj udhezohet perhere qe getat duhen veshur nga koka, mundesisht me kembe mbyllur.

Shiko, kjo eshte me serioze se c'mund te pandehet. Pavaresisht perdorimit popullor te fjalorit, noshka ka shume te drejte kur merakoset per e-ne me dy pika, packa se vete s'e ka perdorur fare. Nuk hiqet e-ja me dy pika ne ate fare feje, sidomos ne nje vjershe te ketille. E-ja me dy pika perkundrazi do duhej te ishte e mbiperdorur, sepse ka avantazhet e saja psikosomatike, ku perseritja e perseritur e e-se me dy pika do krijonte si nenfushe refrenistike nje lloj qarjeje te brendshme te fatit egzistencial qe pikturohet ne keteeeeeee vjersheeeee. Eeeeeeeeeeeeee. (Me dy pika te gjitha)

Veri najs. smiley

Autorja valle si mendon, eshte me mire te jesh zog a peshk? Apo grep? lol Po peshqit si mendojne per kete trileme Tushore? Apo s'mendojne?

 

Autorja duhet te kete blogun e saj dhe krijimet te vijne ketu direkt nga burimi i saj.

Autorja gjithashtu duhet .... smiley

 

Karmacycle. Biçiklete karmike.

Me thene te drejten, xhibi, nuk i pergjigjem dot pyetjes tende.

Une thjesht (po jo se kembengul) do preferoja te isha ne anen e leverdisshme - ne fakt, e vetmja gjë qe kam mesuar deri tani eshte qe ka keq, por ka edhe me keq.

Varet si e shikon akuariumin, gjysem-bosh apo gjysem-plot, dhe gjysem bosh/plot te mbushur me uje apo me peshq ... apo me zogj qe notojne ne gjysemen e poshtme ujore dhe fluturojne ne gjysmen e siperme ajrore? :O

Dmth dhe ne pesimizem-observimin "ka keq, por ka edhe me keq" nese do, mund te gjesh optimizem.

Ose te pakten gjen ndonje karem frymezimi per ndonje tregim surrealist si puna e ketij tv-se. By the way, ke shkruar ndonje gje te tille, dhe nese jo pse, dhe pavaresisht kesaj pse nuk ke blog me vete, apo si pasoje e ndonje deduksioni karmabicikletist i cili postulon qe s'ja vlen te pedalosh me shume se c'dikton spontaniteti meqe sido qe te pluskosh do perfundosh ne grep? :think:

Kurrfare pesimizmi, Xhibi. Me kuptove gabim. Ja lexoje edhe njehere ndryshe fjaline:

nga keshtu:

Une thjesht (po jo se kembengul) do preferoja te isha ne anen e leverdisshme - ne fakt, e vetmja gjë qe kam mesuar deri tani eshte qe ka keq, por ka edhe me keq

ne keshtu:

Ne fakt, e vetmja gjë qe kam mesuar deri tani eshte qe ka keq, por ka edhe me keq - Une thjesht (po jo se kembengul) do preferoja te isha ne anen e leverdisshme.

---

yin-yang.

 

 

 

O xhibi, po qe je bere i veshtire ti shoko, e ke vene re ti ? Kam filluar t'iu dal huq llafkave tua, me jane bere me keq se kapake breshke, meazallah se çahet. Meqe ra fjala, a nuk ta sjell ketu ate teoremen e Gaus-Ostrogradskit dhe i fut nje te shkopsitur vendçe ?

Tani do te tregoj nje perralle per Lulian Kodren (e nenshkruar nga vete dora vete, perralltari i magjishem, Hurbinek III). Perrallen do ta titulloj Luli jo dhe aq i vocerr.

OK, fillojme :

Ate nate u ktheva vone ne shtepi. Kisha prere dushk gjithe diten dhe ne darke, ne te hyre te diellit, mora qenin tim, Baloshin, dhe u ktheva ne kasolle. Gruaja me priti ne kembet e para. Meqe ra fjala, gruaja ime eshte grujaqenit. Dhe me tha : he te befsha punen tende te befsha, se s'je i hajrit ti, njeqind here te kam thene se Luli ska llastike per te vajtur ne shkolle, e ti gjithe diten ne mal per dushk. Atehere nuk m'u durua dhe ia ktheva : mire une per dushk, po ti moj te rafte nje gje e rende ne koke, ç'bere tere dites ? Uuuune ? Uuuuune ? perseriti ajo dy here. Dhe ke fytyre dhe me pyet ç'kam bere ? Po kam bere shtiza dhe grepa more vdeksh sonte vdeksh. Mire, e lashe fare se e pashe se m'i hipi nervat.

U futa brenda dhe thirra Lulin. O Lul, o Lul, pa eja njeçike tek lala. Luli erdhi çapaçup pa u ndjere. Si eshte puna e llastikeve ? e pyeta une. Po ja, lale, puna eshte se me jane shqepur galloshet dhe dua nje pale te reja. Mhm... ia bera une. Po sot a ishe ne shkolle ? Po, tha ai, dita e fundit, neser s'kam me çfare shkoj. E çfare mesove sot ? e pyeta prape. Mesuam nje poezi, tha ai. Cfare poezie ? i thashe une. Nje poezi te nje burri qe s'e mbaj mend, tha ai. E si ishte poezia ? e pyeta une. Ishte me lufte, tha ai dhe i shndriten syte. E kush fiton ne fund ? e pyeta une, tashme goxha i interesuar. Gjermanet, si gjithmone, tha djali dhe uli koken.

Mire, neser do te t'i blej llastiket, i thashe une, dhe ne te njejten kohe do te te mesoj nej vjershe ku fitojne partizanet. Urraaa ! tha djali. Mos bej shume zhurme, thashe une, se nena jote po fle gojehapur. Mire. Rame gjume. Te nesermen u zgjuam te gjithe.

________

Kjo ishte perralla, Lulian. Shpresoj te kete qene vertet ne lartesine e detyres.

Me shume se kaq nuk kam pritur kurre prej teje ne tema poezie. Nuk me zhgenjen kurre.

Xheri, nuk e di pse po kjo shprehja jing-jeng me duket si globalizim siperfaqsor i spiritualizmit. Jo se s'eshte valide (si i thone shqip?), thjesht eshte ndjesi nga shume-perseritjet gjithekudogjenduriste. 

Megjithate nese ti je e bindur qe shprehja "ka keq, por ka edhe me keq", ne te cilen vihet re mungesa e fjales "mire" si opsion real ne jeten e peshqve, zogjve dhe gjallesave te tjera gjallore, dhe ku fjala "keq" perseritet, nuk shpreh pesimizem, sadopak te kamufluar (ashtu si preferenca ne dukje utilitare por jo-qendrim-mbajtese  "anen me te leverdisshme" nuk eshte aspak shprehje dorezimi apo pasiviteti) une jam i bindur, ose se paku s'kam si te kundershtoj nje qendrim subjektiv tendin per jeten, peshqit, detin dhe gjithshka tjeter, ne permbajtjen e te cilave si ne cdo krimtari letrare nuk eshte e mundur mospasqyrimi qofte dhe pakez i vetes apo mood-it te momentit. Ndryshe argumenti do behej dicka e gjate dhe mbase e bezdisshme dhe e mbushur me lloj-lloj gjallesash, si fjalia pararendese. smiley

 

Hurbi, fakti qe me pelqen mbyllja "Rame gjume. Te nesermen u zgjuam te gjithe." nuk do te thote qe duhet te ndjekim cdo gur qe hedh ti, si ne kete rast kjo teorema kalkuliste, njesoj si ndoqem thenien lajbnicore per asgjene egzistencialiste dhe implikimet e saj filozofizike dhe akuariumatike. lol

_____________

P.S. Ne shpirtin e konservimit te tallonave abuzivacionare, ja nje poezi nga Micua e pershtatur ne inglisht nga Eli (not the fara one).

 

Carry Me Away, By Henri Michaux 
                    Translation by Eli Siegel 
 
Carry me away into a Portuguese boat of once,
Into an old and gentle Portuguese boat of once,
Into the stem of the boat, or if you wish, into the foam,
And lose me, in the distance, in the distance.

Into the yoking of another time.
Into the deceiving velvet of snow.
Into the breath of some dogs brought together again.
Into the weary gathering of dead leaves.

Carry me, without breaking me, into kisses,
Into breasts that raise themselves and breathe,
On palms covering them and their smile,
Into the corridors of long bones, and of articulations.

Carry me away, or rather dig me deep.

E bukur kjo e Misho-se.

Per jingjangun, ndaj te njejten ndjenje. 

o kalafminjer, mo u ngaterroni.  thashe aty dy fjalite qendrojne me njera tjetren si yin yang se me hongret.

---

dhe po! ajo vjersha siper ishte shume e bukur. rrnuefshi qe na hidhni drite mbi koke.

o jerusalem i dashur, se kishnja aspak me perkimin tuaj, po me yingyangun vete.

dhe po, ke te drejte, gjibi e ka kuptuar kabimne.

 

je i lutur o LostT te na hedhesh ndonje nga ato te tuat me diell, ketu.

Xheri, pse kaq sensitive ti ndaj lojes moj?

Loja s'eshte domosdoshmerisht tregues mos-rritje dhe femije-mbetje, as nuk eshte zenke, packa se ka gjuajtje ... ato jane gjuajtje me top llastiku ose nenkresa te mbushura me gjithefare gjerash pergjithesisht jo-dashakeqe dhe shpreseimisht-jo-shenjalenese. 

Ashtu si ne rastin e Fini-se dhe perpjekjeve te saj peshk-feministe s'do te thote qe ajo eshte kunder cdo lloj gjuajtje, pavaresisht parimeve dhe kendveshtrimeve toke-fundore, ose dicka tjeter-ore.

Me nje llaf, luaj te lozim sa kemi top dhe kembe, gje qe p.sh. s'haset as tek zogjte as tek sardelet. Loja me top e kam fjalen.

And natyrisht, we love you too. Kjo dihet, per te mos thene qe duhet. smiley 

 

 

Fini, s'e di per cka behet fjale dhe cila eshte Kaliopi. Po nga emri duket vajze e zgjuar dhe me personalitet, dhe jam i sigurt qe sapo te peshk-aktivizohet me shume do ta gjuajne si Sol komunisti ashtu dhe Hurbi gurehedhesi, dhe pastaj do vije Bradi te me akuzoje mua per flirtet e tyre si virtual-shtenie ne dore.  Kot nuk thone qe historia perseritet. Akuariumi s'eshte jashte dimensionit kohe-hapesire, pavaresisht lajmeve fox-paraleliste dhe peshk-panik-ndjellese qe perhap losti. Apo eshte? :O

 I kemi bere ceremoni peshk-pritese kesaj Kaliopit apo jo akoma? :think:

P.S. Nese behet fjale per tregimet tuaja peshk-kolaboruese, me turp e pranoj qe s'i kam lexuar akoma, duke shpresuar qe kjo eshte thjesht shprehje dembelizmi te sinqerte dhe jo zili ngaqe s'di te shkruaj vete. Per kete jam me shume i bindur sesa Xheri per faktin qe s'eshte hic pesimiste apo sensitive. smiley

__________

Duke rene dakort me sa me siper u tha qe losttext ka bere mungesa poezi-prurje, qe nje tjeter poezi e bukur nga Micua.

 

MY LIFE - Henri Michaux
Translated by Valerie Smith and James Bushnik

You're going someplace without me, my life.
You're rolling away.
And I'm still waiting to make my move.
You've taken the battle somewhere
Abandoning me on the way.
I never followed, I stay.
Where you are leading me, I can't plainly see.
The very little that I want, you never bring to me.
Because of this emptiness, I want
So many things, almost the infinite ...
Because of this emptiness, that you never fill.

 Mire mo, me keto Micot pe france. Po t'iu sjell une nje poezi te thjeshte si Lenini, qe e ka shkruajtur nje shoku yne i ish-kampit socialist?

SHAH

Une leviz nje gur te bardhe,

ai leviz nje gur te zi.

Une ve ne jete nje enderr, 

ai me gllaberon me nje lufte.

Me sulmon eger mushkerite, dhe plot nje vit tek dergjem ne spital

mendohem per nje kombinim te shkelqyer

dhe arrij t'i fitoj nje gur te zi.

Ai leviz nje fatkeqesi

dhe me kercenon me kancer

(Qe duket si nje kryq)

I ve perballe fytyres nje liber

dhe e detyroj te terhiqet.

Arrij t'i fitoj disa gure

por nga ky stermundim i jashtezakonshem

gjysma e jetes sime me doli jashte perdorimit.

- Do te te jap nje shah dhe do ta humbesh optimizmin -

me thote ai me kercenim.

S'dua t'ia di fare - tallem une

Do te bej rokade me ndjenjat.

 

Pas kurrizit gruaja, femijet

dielli hena dhe te tjeret ndjekin lojen

e dridhen nga tmerri sa here qe bej nje levizje shahu.

 

Une ndez cigaren

dhe vazhdoj lojen.

                            

                                gjejekushekashkruar

Po t'iu sjell une nje poezi te thjeshte si Lenini

Ja dhe nje poezi shume e bukur ne shqip. Juve qe e dini mos u tregoni ketyre qe s'e dine se kush e ka shkruar. E pasi ta kene gjetur, na thoni ku gjenden tere poezite e autorit ne nje vend ne internet, ose ato me te zgjedhurat.

Pas kesaj, nje poezi ne anglisht nga i njejti autor qe ka sjelle poezine PF ne shqyp me siper.

Lost, do e lexoj Kalopin dhe nqs ngelen komente do e hedh nje tek tema kalip-perkatese, mgjths gjatesia me trembi qe s'e lexova deri tani. lol

___________

Ti me pyet

Persa i perket letres ku ti me pyet
a jam mire dhe si me shkojne punet,
ku ti me shtjell gjere e gjate ca shpallje
si vena te trasha blu, mbi paaftesine tende
te lindur ti shpetosh rendeses e te tjera
si keto, nje “per-tu bere!” ne kalendarin
e burrerise tende, si te thuash, qesharake
shenuar me te kuqen kopjative
te pritshme te rendesise:
“A do ta konsideroje mundesine te me
harroje plotesisht?” me pyet mu aty.
Ndjenja ime foshnjarake per ty po
piqet dhe une jam kaq e pafuqishme
ta ndaloj kete lemeri.
ti me zhben. Dhe me pyet
a jam mire dhe si me shkojne punet
ne letren ku tamam
keto, dhe ca te tjera pate kurajo
prej vrasesi te m’i dergoje.
Lexoja me ca sy rrotullues porcelain
kinez nuk jam krejt e sigurte
nese te urrej plotesisht apo vetem
nje pjese te vogel.
Mjek i embel i dhimbjes sime,
vishe kete qe jemi me smaltin e poetikes.
Bir i detajuar i nevojes per ty.

Ne letrat e tua,
Rroj barbarisht.

 

______________

The house

I want to build myself a house
As far away as possible
From all the things
I know.

As far away as possible from the mountains
Out of which squirrels leap in the morning
Like apostles in a clock
Naive beyond belief.

And I don’t want it on the shore
Of that white tiredness
Where I could see through every window
An enamelled scale.

And I know all the tricks
Of the plain.
What else can you expect from her
If at night she frees the grass and wheat
To grow through your ribs and temples?

In any place at all
I’d get so fearfully bored
I couldn’t even
Hang
On my wall
Pictures
The doorway would look too familiar
I’d be feeling I had to move on.

If only I could build myself a house
As far away as possible from
Myself.

O Muzë, të mos jesh boksier do të thotë të mos jesh fare ~  W Szymborska.

Rrofte Marin Soresku!

jer-oe. ça pike strategjike paske kap!

smiley

e bukura eshte se nuk te beson njeri se.

po se jane mesu duke e qujt versunin, univers...

Shume u kriptofelluat juve. :think:

Qe nja dy poezi te tjera me ose pa asnje lidhje me ndonje gje lidhanjake. 

 

Movius Strip

The track I'm running on
Won't be the same when I turn back
It's useless to follow it straight
I'll return to another place
I circle around but the sky changes
Yesterday I was a child
I'm a man now
The world's a strange thing
And the rose among the roses
Doesn't resemble another rose.

- Robert Desnos. Translated by Amy Levin. -

-........................................................................................................-

 

I want to sleep with you

I want to sleep with you side by side
Our hair intertwined
Our sexes joined
With your mouth for a pillow.
I want to sleep with you back to back
With no breath to part us
No words to distract us
No eyes to lie to us
With no clothes on.
To sleep with you breast to breast
Tense and sweating
Shining with a thousand quivers
Consumed by ecstatic mad inertia
Stretched out on your shadow
Hammered by your tongue
To die in a rabbit's rotting teeth
Happy.

- Joyce Mansour -

 

xhibo, hajt tani, nxirri poezite e tua qe poshte jastikut! smiley

njoftoj te gjithe fanset e mia, qe te saktivista eshte vendosur emisioni me i ri gaz51 i dates 30 mars. gjimashtu kam nderru foton e profilit ne fejsbuk.

Xheri, se me pati pyetur dhe Ketlina and I take these things as compliments, but, poshte jastikut tim pervec ndonje qime te mbetur nga mbreme s'besoj se ka gje tjeter.

Ne te kundert, do isha happy te share-ja me juve, se sharing eshte gje e mire thote dhe ajo shprehja popullore.

Meankohe, ja nja dy poezi te tjera qe i gjeta nen jasteket virtuale te internetit, cka highlights nevojen e te pasurit te nje nje teme a copez vend ne Peshk ku mund te sjellem poezi te zgjedhura ne anglisht, right qeveria peshkore?

Nderkohe sa te vendoset, mbase hap Xheri, fh a kush te doje tjeter (Soli s'ka kohe se po i pret floket fotos se profilit tani qe pa ne Facebook foton seksi te nje peshke te njohur) ndonje teme me titull "Poezi te zgjedhura ne anglisht" or something te tille? :think:  E hapja vete po s'me kujtohen shume tani, pervec ketyre qe kam sjelle verdalle.

_______

 

You Will Remember

You will remember that leaping stream

where sweet aromas rose and trembled,

and sometimes a bird, wearing water

and slowness, its winter feathers.

 

You will remember those gifts from the earth:

indelible scents, gold clay,

weeds in the thicket and crazy roots,

magical thorns like swords.

 

You'll remember the bouquet you picked,

shadows and silent water,

bouquet like a foam-covered stone.

 

That time was like never, and like always.

So we go there, where nothing is waiting;

we find everything waiting there.

- pablo neruda -

~ ~ ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~  ~

 

The shape of your eyes

The shape of your eyes goes round my heart,
A round of dance and sweetness.
Halo of time, cradle nightly and sure
No longer do I know what I've lived,
Your eyes have not always seen me.

Leaves of day and moss of dew,
Reeds of wind and scented smiles,
Wings lighting up the world,
Boats laden with sky and sea,
Hunters of sound and sources of colour,

Scents the echoes of a covey of dawns
Recumbent on the straw of stars,
As the day depends on innocence
The world relies on your pure sight
All my blood courses in its glance.

- Paul Eluard -

e postova temen, me nje vjershe qe mua me pelqen shume. sa ta publikoje administrata, obburra perpara o popull poetik!!!...

Jerusalem.. you wonderful deceiver

fol e qesh. apo po psheretinje me ze te larte

i was praising you

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).