Holokausti dhe persekutimi komunist
Fatos Lubonja
Korrieri
1 Shkurt 2008
Sa herë dëgjoj shqiptarët të mburren me faktin se sipas tyre ata janë i vetmi popull në botë që nuk i paska dorëzuar ebrejtë gjatë Luftës së Dytë më kap një ndjenjë e fortë revolte. Them e fortë sepse në të më përzihen tre revolta: revolta që ndjen njeriu ndaj gënjeshtrës, revolta ndaj injorancës e mendjengushtësisë njerëzore që nuk arrin të konceptualizojë as minimalisht, por edhe revolta e ish të persekutarit, e njeriut, pra, që i ka parë shqiptarët ta trajtojnë atë dhe bashkëvuajtësit e tij në mënyrën më të poshtër që mund të trajtohet njeriu.
Le ta nis nga revolta e tretë për të arritur te dy të parat.
Ka disa pyetje logjike të thjeshta që çuditërisht evitohen kur ekzaltohet kjo mirësi thuajse hyjnore e shqiptarëve ndaj ebrejve. Nëse këta shqiptarët paskëshishin qenë ashtu dhe kaq të ndjeshëm ndaj të vuajturve e të persekutuarve përse janë treguar kaq mizorë me njëri tjetrin, madje deri edhe me fëmijët, duke i plasur edhe ata nëpër kampe internimi? Poende, si ka mundësi që një popull që e kishte kaq të fortë besën e shqiptarit, sikurse na tha Kryetarja e Kuvendit në fjalimin e saj përkujtimor të Holokaustit në Parlament, arriti një nivel aq të paparë nënshtrimi ndaj pushtetit sa, sikurse thuhet, u rekrutua në masë nga Sigurimi i Shtetit komunist? Si paska pasur shqiptari forcën morale të besës për të mos dorëzuar ebrejtë kur është treguar aq i pabesë me të vetët? Ka diçka që nuk vete në paraqitjen e gjërave sikur shqiptarët na paskan qenë më të mirë se të gjithë popujt e Evropës ndaj ebrejve dhe më të këqij se të gjithë popujt e Evropës ndaj vetë shqiptarëve. Atyre që në këtë pikë do të më sjellin argumentin se fajin e kishte komunizmi, një e keqe , sipas tyre, që na e sollën rusët apo sllavët, u kujtoj vetëm faktin se rusët e sllavët terrorin stalinist e dënuan që në vitet 50, kurse ne e mbajtëm deri në vitet 90. Dhe pastaj do të shtoja se ne vashdojmë të jemi më të këqinjtë me njëri tjetrin ndër gjithë popujt e Evropës edhe tani që nuk na komandojnë rusët e sllavët.
Që shqiptarët nuk kanë pasur ndjenja antisemite kjo është e vërtetë dhe besoj se historikisht kjo shpjegohet me qënien e tyre shumica muslimanë dhe pjesë e perendorisë otomane, e cila ndaj ebrejve ka qenë shumë tolerante pasi antisemitizmi burimin e ka tek bota kristiane sepse ebrejtë konsideroheshin prej kristianëve si vrasësit e Krishtit. Por kjo nuk i ka penguar shqiptarët që, si pjesë e kësaj perandorie, të bëjnë masakra të tmerrshme ndaj popujsh të tjerë, si ndaj armenëve psh.. Madje të keqtrajtojnë edhe ata që, sëbasahku me ebrejtë, janë viktimat më të njohura të Holokaustit, romët dhe homoseksualët - aq sa këta të fundit në Shqipëri ende sot nuk kanë mundësi të deklarojnë hapur orinetimin e tyre seksual.
E gjithë kjo histori e mirësisë e besës sonë ndaj ebrejve është një hipokrizi e madhe që për më tepër provon se klasa jonë politike dhe elita jonë nuk mundet të komunikojë me publikun veçse me gjuhën e vjetër të manipulimit dhe të gënjeshtrës pasi nuk e zotërojnë gjuhën morale dhe intelektuale të së vërtetës. Miti se shqiptarët janë të mirë sepse kanë dashur ebrejtë duhet të çmontohet jo vetëm pse, siç thashë, na nxjerr të paaftë për të gjykuar e konceptualizuar, dmth., me fjalë më të trasha, budallenj e injorantë, por edhe pse na nxjerr edhe gënjeshtarë. Por pse na nxjerr edhe gënjeshtarë? Sepse nuk është as e vërtetë se shqiptarët nuk i kanë dorëzuar ebrejtë. Të paktën nëse pranojmë se edhe ata përtej kufirit, dmth mbi 90% e banorëve të Kosovës, janë shqiptarë. E pra ata që organizojnë festa përkujtimore të mirësisë së shqiptarëve ndaj ebrejve e që harrojnë krimet që kanë kryer shqiptarët ndaj shqiptarëve i ftoj të lexojnë librin e historianit të njohur si proshqiptar, madje, Noel Malcolmit, i cili, ne historine e tij të Kosovës, shkruan se atje (Kosove), ku shqiptaret kishin marredhenie të mira me pushtuesit gjermanë, janë dorëzuar të gjithë ebrenjtë e Prishtinës. Dhe dihet po ashtu se shqiptarët e Shqipërisë nuk i kanë dorëzuar sepse kjo nuk u është kërkuar autoriteteve lokale pasi nuk ishte vendosur me ligj, ashtu sikurse ishte vendosur në vende të tjera të Evropës. Pra “kodi i besës”, “kodi i nderit” dhe “kodi i mikpritjes” si shkaqe të mbrojtjes së ebrejve janë tre përralla të mëdha që bash historia e Kosovës dhe pastaj ajo e persekutimit komunist i përgënjeshtron në mënyrën më të vrazhdë.
Dikush mund të ngrerë argumentin: Po ç’të keqe ka që ta mbajmë këtë mit edhe pse nuk i përgjigjet të vërtetës historike ashtu sikurse nuk i përgjigjen kësaj të vërtete edhe shumë mite të tjera? Ai ndoshta na ndihmon të bëhemi më të mirë e të gjejmë disa pika krenarie për të cilat kemi aq nevojë në këtë periudhë të rëndë krize morale, identiteti e imazhi të keq ndërkombëtar.
Gjykoj se na bën më shumë keq sesa mirë sepse na largon nga e vërteta jonë, nga njohja e vetvetes që është edhe kusht i përmirësimit të saj. Humanisti i madh Erazmusi thoshte me ironi: “nëse të jesh kristian i mirë do të thotë të urresh çifutët, atëhere ne jemi kristianë të mirë.” Duke prerifrazuar atë, do të thoshim: “Nëse të jesh shqipar i mirë do të thotë të duash çifutët atëhere ne jemi shqiptarë të mirë.” Mirëpo, në fakt, të qënit i mirë apo i keq nuk janë thelbe të dhëna njëherë e përgjithmonë e të pandryshueshme të një populli apo qoftë edhe të një individi e as nuk kanë të bëjnë me dashuri apo urrejtje të veçanta për popuj apo njerëz të veçantë. Ato janë rezultat procesesh edukimi, rritjeje intelektuale e shpirtërore, hapjeje të mendjes ndaj diversiteteve të vlerave e kulturave ngase dihet se pikërisht e kundërta e këtyre, injoranca dhe fanatizmi, kanë qenë historikisht burim i së keqes. E provon këtë më mirë se kushdo bash populli “i keq” gjerman autori i Luftës dhe i Holokaustit që sot është ndër popujt kampionë të paqes dhe mbrojtjes së të drejtave të njeriut. Prandaj, duke qenë se injorancën dhe fanatizmin ne e kemi pasur dhe e kemi me okë nuk ka se pse të mburremi me vlera që objektivisht kanë pasur dhe kanë pak mundësi të shfaqen në vendin tonë, sikurse e provuan 45 vjet komunizëm, por sikurse po e provon edhe kjo periudhë ku prap shqiptari në forma të tjera po trgohet ujk për shqiptarin.
Këtë injorancë e provon edhe fakti se jemi i vetmi vend që e përkujton Holokaustin si të ishte një festë kombëtare. E gjithë bota e kujton atë me një ndjenjë të thellë përgjegjësie, me një refleksion se ajo që ka ndodhur nuk duhet të harrohet; me vrasjen e ndërgjegjes se nuk është bërë sa duhet që në fillim për ta penguar; duke i analizuar shkaqet e thella e duke ngritur pyetjen se çfarë do të bënin të rinjtë sot sikur të ishin në ato kushte? E kjo jo thjesht në lidhje me ebrejtë, romët apo homnoseksualët, por duke e konceptualizuar Holokaustin si fenomen që tregon se deri në çfarë krimesh monstruoze mund të në çojnë injoranca dhe fanatizmi i çdo lloji - siç ishte edhe enverizmi ynë. Kurse ne e kthejmë në një festë krenarie kombëtare dhe u bijem trumpetave të lavdisë kombëtare.
Këtë injorancë e provon edhe fakti se Parlamenti shqiptar na paska vendosur që 27 janarin, ditën e shpallur nga Kombet e Bashkuara si dita e kujtesës së Holokaustiti, ta pagëzojë edhe si dita e kujtesës së krimeve të komunizmit. Nuk e di se kujt i ka shkuar në mendje kjo ide gjeniale që ditën e kujtimit të krimeve të komunizmit ta mbivendosë në ditën e kujtimit të Holokaustit. Me siguri di të them se ose është njeri pa aftësinë minimale të konceptualizimit ose një njeri që për krimet e komunizmit dhe për viktimat e tij nuk ndjen as fijen e brerjes së ndërgjegjes dhe as nevojën e përkujtimit të atyre viktimave, pa përjashtuar që të jetë të dyja sëbashku. Dita e përkujtimit të viktimave të komunizmit në Shqipëri duhet të ishte një ditë tjetër më vete dhe jo t’i mbivendosej një dite që në Shqipëri, aq më tepër, siç e thashë, trajtohet si ditë e festës së popullit të vetëm në botë që ka mbrojtur ebrejtë gjatë Luftës së Dytë. Kështu paradoksalisht kjo ditë “e madhe” e krenarisë shqiptare mbulon tragjedinë “e vogël” të persekutimit të qindra mijë shqiptarëve nga shqiptarët për 45 vjen në mënyrën më mizore. Kështu ndodhi edhe këtë fund janari. U fol aq shumë për një numër minimal ebrejsh që paskan shpëtuar në Shqipëri dhe u fol aq pak ose aspak për qindra mijë shqiptarët e masakruar. Nuk ka mënyrë më të keqe për të përkujtuar edhe Holokaustin.
Në ditën e përkujtimit të Holokaustit Spilbergu tha në Firence: “Historia na ka mësuar shumë gjëra. Paradoksalisht ato më të tmerrshmet kemi prirjen t’i harrojmë shpejt ndërkohë që janë pikërisht ato që duhet t’i mbajmë mend përgjithmonë.” Edhe kjo mënyrë e përkujtimit të Holokaustit nëpërmjet ekzaltimit të mitit të shqiptarëve të mirë që paskan shpëtuar ebrejtë më duket si një instrument për të harruar gjërat e tmerrshme që shqiptarët u kanë bërë shqiptarëve dhe që po vazhdojnë t’ua bëjnë pikërisht për shkak të kësaj harrese.
1 February 2008 @ 10:37 pm
Se Shqiptari per Shqiptari qenka ujk e se Prishtina paska dorezu tere Ebrejt, duhet mohuar fakti qe Shqiperia (e bashkuar asokohe me Kosoven) kishte me shume Ebrej pas L2B se perpara?
1 February 2008 @ 10:54 pm
Ky eshte i lojtur i teri Me falni po po e humbas qetesine. Edhe sikur kjo te jete nje genjeshter bota mbare ben perpjekje dhe gjen nga mund e nga smund te dale si perkrahes i hebrejve gjate LIIB Ne ato qe kemi i mohojme.
O DELL Si e shpjegon faktin qe pas LIIB shqiperia kishte me shume Ebrej se perpara?
E beme per bese apo e beme se ashtu na e dha truri, apo ishte thejsht rastesi apo se jem te pabese sido qe te jete KJO ESHTE FAKT, Anail-iza jote eshte kunder faktit o debil. NUk edi qellimin tend por nje genjeshter te tille vetem me ato SERBE e GREKE mund te krahasohet kur thone se kane 1000 kisha ne KOSOVE po 500 mije greke ne jug.
Cme duhet se kete e ka thene Topalli apo calamani, KY ESHTE FAKT dhe bota hebrej na e ka njohur SHKO NE MUZEUN E HOLOKASTIT NE WASHINGTON DHE DO TA SHIKOSH.
O DEBIL
1 February 2008 @ 11:00 pm
Keta sikur kane fillu me honger barin e budallenjve mer vlla! Ja paska err syte fare mllefi ktij. Po per ate pune flasin vete hebrenjte. Pastaj dhe vete e thote qe “Mirëpo, në fakt, të qënit i mirë apo i keq nuk janë thelbe të dhëna njëherë e përgjithmonë e të pandryshueshme të një populli”
Ishin te mire me hebrenjte po te keqinj me veten me vone, po ky do qe inatin me komunizmin ta qisi edhe te nje gje e hajrit qe kemi bo. Shoku Maksit ene ky mo
1 February 2008 @ 11:02 pm
Problemi i Lubonjes eshte se antikomunizmi i tij shkon deri tek burgu i vet.
Me tutje qendrojne tabute e sojit, si psh. pranimi i faktit se drejtuesit kuislinge shqiptare kundershtuan gjermanet dhe mbrojten hebrejte, duke u bere dhe dokumenta fallco, just in case.
Ky eshte nje shembull i mire i rishkrimit apo revizionimit te historise, qe eshte gjithmone cool. A’ la “disident” forever.
1 February 2008 @ 11:03 pm
Schindler-ët në Shqipëri
xha xhai
Këto ditë, kur hebrenj e shqiptarë në NYC nderuan virtytin e familjes Biçaku, tema e fatit të hebrenjve në Shqipëri gjatë Luftës II u kthye sado pak në qendër të vëmendjes. Duke strehuar 26 hebrenj në ato kohë të vështira e të turbullta, Biçakët meritojnë admirimin e hebrenjve dhe të shqiptarëve bashkë.
Me këtë rast, u përsëritën në mediat formulat e zakonshme se “Shqipëria ishte i vetmi vend që…”, “asnjë hebre nuk iu dorëzua…”, të cilat të gjithë i njohim e dimë t’i recitojmë për bukuri. Virtyti i Biçakëve u sheqeros pa nevojë me një dozë hiperglicemizuese të retorikës bajate.
Po si qëndron puna me hebrenjtë në Shqipëri gjatë Luftës II?
Natyrisht, kur flitet për hebrenj, do të flitet edhe për anti-semitizëm. Anti-semitizëm në Shqipëri nuk ka pasur as ka; sepse shqiptarët janë mësuar me bashkëjetesë fesh e kulturash të ndryshme, dhe sidomos sepse komunitetet hebraike në Shqipëri kanë qenë relativisht të vogla e të papërfillshme.
Anti-semitizmi, ose persekutimi i hebrenjve, ka ndodhur zakonisht në vende të tilla si Gjermania e Rusia, ku hebrenjtë ishin të shumtë e të spikatur.
Arsyet pse ka pasur kaq pak hebrenj në Shqipëri nuk di të jenë hulumtuar, por besoj lidhen me varfërinë e vendit, jo me armiqësinë e vendasve. Në të vërtetë, ka të dhëna se gjatë shekujve XVI-XVII ka pasur shumë familje hebrenjsh sefarditë në bregdet (sidomos në Vlorë), por këta pastaj u larguan kryesisht drejt Selanikut.
Me fjalë të tjera, edhe nazistët e racistët më të tërbuar në Shqipërinë e viteve të Luftës nuk flisnin dot për një “problem hebraik” atje, sepse nuk do t’i merrte vesh kush. Italianët, nga ana e tyre, nuk i persekutonin hebrenjtë aq egërsisht sa aleatët e tyre teutonikë; prandaj hebrenjtë në Shqipërinë e pushtuar nga Mussolini nuk u ndien ndonjëherë të rrezikuar vërtet.
Ndryshe qëndronte puna me autoritetet naziste kur vendi u shkel nga ushtritë e Reich-ut të Tretë; ndaj të cilave hebrenjtë kishin të drejtë të druheshin sa s’ka.
Historianët kanë vënë në dukje se nazistët në fillim kërkuan listat e hebrenjve, me synimin për t’i deportuar e zhdukur, sikurse vepruan në vende të tjera; por ky persekutim i organizuar nuk vazhdoi, meqë qeveria shqiptare ia doli, megjithatë, të sigurojë njohjen e të ashtuquajturit “neutralitet relativ” të Shqipërisë. Kjo bëri që Shqipëria të trajtohej ndryshe nga shumë vende të tjera të pushtuara prej gjermanëve.
Nga ana tjetër, thënia e përsëritur se “asnjë hebre nuk iu dorëzua…” ka vlerë vetëm për Shqipërinë e vogël; meqë dihet se një numër hebrenjsh në Kosovë u persekutuan, u çuan në kampe përqendrimi e u shfarosën si vëllezërit e tyre gjetiu në Ballkan.
Pse vallë ky ndryshim dramatik në fatet e hebrenjve midis Shqipërisë dhe Kosovës? A nuk provohet kështu se fakti që hebrenjtë nuk u persekutuan në Shqipëri gjatë Luftës II nuk ka të bëjë aq me “karakterin” e shqiptarëve, sesa me jurisdiksionin e posaçëm që vepronte në Shqipëri, përkatësisht në Kosovë, ato vite?
Dihet, ndër të tjera, që me shqiptarët e Kosovës u organizua edhe një batalion SS-ësh; gjë që në Shqipëri nuk u lejua të ndodhte, pikërisht për shkak të atij “neutraliteti relativ” që përmenda më sipër.
Kjo shpjegon edhe pse shumë hebrenj, gjatë asaj kohe, u dyndën nga Kosova për të gjetur strehë e mbrojtje në Shqipëri.
Vërtet, asnjë hebre nuk përfundoi në duar të nazistëve brenda Shqipërisë së vogël; sikurse asnjë shqiptar nuk u ndëshkua prej nazistëve pse kishte strehuar hebrenj. Megjithatë, arsyeja për këtë mrekulli nuk duhet kërkuar në antropologji, por në politikë. Përcaktuese për fatin e hebrenjve në Shqipëri duket të kenë qenë marrëveshjet e qeverisë shqiptare me autoritetet gjermane…
Kjo do të shpjegojë, besoj unë, edhe heshtjen pothuajse totale të historiografisë komuniste në Shqipërinë e Pasluftës; meqë historianët shqiptarë e dinin se çfarë i kishte shpëtuar, pikërisht, hebrenjtë në vend, por nuk e shkruanin dot.
Nga ana tjetër, hebrenjtë vendas në Shqipëri, dhe vëllezërit e tyre të ardhur nga vise të tjera të Ballkanit, kishin të drejtë t’u druheshin nazistëve, megjithë marrëveshjet e “neutralitetit relativ”. Tek e fundit, autoriteti i një qeverie kuislinge varej i tëri nga humoret e gjermanëve; dhe sikur këta të vendosnin t’i shkelnin klauzolat e “neutralitetit”, nuk do t’i ndalte dot kush.
Kjo mund të shpjegojë edhe dëshirën e tyre për t’u fshehur e për t’u kamufluar si shqiptarë, edhe në rrethanat kur, faktikisht, nuk po i kërkonte kush.
Vendasit, nga ana e tyre, iu gjendën hebrenjve në nevojë; dhe i ndihmuan jo se këta ishin pikërisht “hebrenj”, por sepse ishin qyqarë e të persekutuar e kishin nevojë për simpati e ndihmë. I ndihmuan njëlloj siç kishin ndihmuar më parë grekët e shpartalluar pas luftës italo-greke, ose italianët, pas kapitullimit të Italisë në 1943.
Duhet theksuar, më në fund, se asnjë prej qeverive dhe autoriteteve pushtuese në Shqipëri nuk kishte arsye të luante kartën anti-semite, meqë anti-semitizmi ndër shqiptarë nuk ekzistonte. Ndryshe nga vende të tjera, ku nazistët shpresonin të fitonin simpatinë e vendasve duke u hequr sikur po i “çlironin” nga “shushunjat çifute”, ndër shqiptarë kjo politikë s’do të kishte dhënë ndonjë rezultat.
Gjesti i familjes Biçaku, dhe i shumë familjeve të tjera shqiptare që strehuan hebrenj gjatë luftës meriton të përkujtohet e të nderohet; por kjo nuk ka pse të bëhet shkas që historia e hidhur e Luftës II të rishkruhet si rrëfenjë sentimentale. [2006]
1 February 2008 @ 11:08 pm
Epo qe nje shqiptar te tingelloj si nje historian Serb si Christopher Deliso (qe na thote qe eshte genjeshter me bisht shpetimi i ebrejve nga Shqitparet)!…kete per bese vetem the Mythbusters si F. L e bejne
1 February 2008 @ 11:10 pm
“Vendasit, nga ana e tyre, iu gjendën hebrenjve në nevojë; dhe i ndihmuan jo se këta ishin pikërisht “hebrenj”, por sepse ishin qyqarë e të persekutuar e kishin nevojë për simpati e ndihmë. I ndihmuan njëlloj siç kishin ndihmuar më parë grekët e shpartalluar pas luftës italo-greke, ose italianët, pas kapitullimit të Italisë në 1943.”
Kjo besoj se i thote te gjitha per shqiptaret e kemi boll arsye per te qene krenare
1 February 2008 @ 11:18 pm
Robo, nje fakt qe nuk permendet ne te gjitha keto analiza eshte ai se keta hebrejn kane dale pikerisht nga kampi i Prishtines te pajisur me letra identiteti shqiptare dhe te firmosura nga Mustafa Kruja. Me duket se nje rast i tille ka ndodhur vetem me Japonine, e cila nepermjet ambasadorit te vete se ne France se ne Belgjike (nuk me kujtohet mire) u ka dhene pashaporta Japoneze (no less) cifuteve. Familjaret e ketij ambasadori jane heronj ne Izrael. Kurse ne nuk ja veme dot emrin se vertetes.
Po ke te drejte antikomunizmi i Lubonjes fillon ne diten qe perfundoi ne burg, dhe nuk sheh dot me tej. Bythelepirja e politikes sot eshte shume e shpifur, por nuk duhet te erresoj gjykimin.
1 February 2008 @ 11:35 pm
Ky Fatosi me duket se thjesht do te shkoje kundra rrymes ose e ka ves burgu qe te thyeje tabute e cfaredoshme qe te behet i “rendesishem” apo i vecante. Po qe te thote nje “analist” keto gjera kur bota mbare njerez qe Fatosi ju ka degjuar vetem emrin thone te kunderten, kjo nuk hahet fare. Une sinqerisht besoj se keta dhe “petku” i europianizimit kane marre kazmen per te shkaterruar cdo tradite shqiptare qe ka ngelur dhe qe na dallon nga te tjeret.
Prit noj dite kur te thote qe Skenderbeu ishte interesaxhi, jo se ishte noj far heroi. PPFFFFFFFFFf ik se ma shpifi!!! E kote qe u mora me ket shkrim! (Admin mund ta kishte sjelle edhe me shkurtime.)
1 February 2008 @ 11:44 pm
“Por kjo nuk i ka penguar shqiptarët që, si pjesë e kësaj perandorie, të bëjnë masakra të tmerrshme ndaj popujsh të tjerë, si ndaj armenëve psh..”
Jam i interesuar te di sa i sakte eshte ky fakt. Ne eshte i sakte me cfare emrash bazohet. Cilet jane keta shqiptare, dhe kush jane referencat e Lubonjes?
1 February 2008 @ 11:50 pm
O Lulian, nuk ka asnje te vertet. Nuk ka sepse ai genocid eshte bere kur Shqiptaret nuk ishin me pjese e perandorise Osmane. Eshte turp per Lubonjen te thote te tilla gjera!
1 February 2008 @ 11:55 pm
Po kush e lexon derdebilin ne “prag” te Pavaresise Kosoves?Po dhe po ta lexojne kush e vlereson? Le mos i jepni aq vlera
:(
Pastaj ai s’thote asgje …Kujton se Bicaku (ose …ose) dinte shqip ne ate kohe dhe e kuptonte fjalen “persekucion” ne shqip. Bujq mbante Bicaku si familje jo si post shteteror dhe kushedi i ka patur pa pagese(angari) e i ka fshehur per te mos paguar taxa
Ata jane trajtuar si popull i thjeshte dhe me sa dime vetem ne kohen e diktatures kane patur POSTE shteterore…
Ka ndonje fakt c’fare rroli kane patur ne kohen e M.Krujes.
Kush qe ky ndermjetes dhe pse duhej ti mbronte M.Kruja kur ai qe i vrau e preu ne Kososve (XH,DEVA) erdhi si Min i Brend. ne Shqipri te shuante faren komuniste dhe cifute???????????
Vete cifutet ne nje perkujtimore te vjeteshme e trajtuan si veti shqiptare te mikpritjes dhe jo si atribut qeveritar.Perse kjo kontradikte ?
Perse duhet me patjeter te trazohet me politike? A,ka ndonje studim a thenie te vet cifuteve qe jetuan ne Shqiperi po duhet te lexojme kete debilin e curufjaksur qe ka kohe qe vuan nga papunesia…
Edhe mund te mos lexohet…..po ja qe e ofrojne here pas here si ngercet e reumatizmes qe s’shpeton dot….
1 February 2008 @ 11:55 pm
O Peshk Fluturues, prandaj te vleresoj une ty! Se shpesh, ne momente te caktuara, shpreh me fjale ate qe mendja ime e bluan me te tjera llafe larg e larg. Respekt!!!
1 February 2008 @ 11:56 pm
Shume negativ!!
1 February 2008 @ 11:58 pm
Interesante se si i dalin fjalët Lubonjës për sa i përket mendimet që kanë shqiptarët për shqiptarët. Shikoni se si fyet Lubonja nga komentet më sipër për idetë e tija. Duket se groupthink-u është në gjak të shqiptarit dhe mjerë ti po i shkove kundër.
1 February 2008 @ 11:58 pm
Per kete, bash per kete e kam fjalen kur them mitshkaterruesit (TM Qafir Arnaut) une. Na rrofshin per vere!
Une kete njeri nuk e lexoj me, por ky ishte nje perjashtim vetem se ma rekomandoi dikush qe e respektoj shume.
Mjerimi i Filozofise!!!
2 February 2008 @ 12:00 am
Jo Dori, Jo!
Jetojme ne nje bote ku e vetmja vlere qe shkon eshte “Brand Value”! Dhe ku “perception is reality”. Ne nuk kemi as shume vlera, as shume perceptim. Jemi troke me nje fjale. Vetem breket kemi. Dhe ky zaberhan thote hiqini edhe ato.
2 February 2008 @ 12:05 am
Po c’ide jane keto mo doro?Po tallesh ti? Ata thone qe na kane mbrojtur, e del ky thote jo po kshu e jo po ashtu. Lubonja ka bere burg. Na vjen shume shume keq. Po tani qe i eshte afruar pleqeria ky ka inat me gjithe boten se ju dogj rinia edhe keput nga keto. Shife sa ngjan me rastin e Maks Velos. Njerez te vuajtur qe pleqnia u ngushtoi zemren. Gjynof!!! Shume gjynof…po kjo s’dmth qe duhet ti lejojme te na shajne e te na ulin
2 February 2008 @ 12:10 am
Edhe aq larg të vërtetës nuk më duket se është. Dakord që disa hebrenj janë mbrojtur nga shqiptarë, por të rrish dhe të kënaqesh nga jeta me ç’kanë bërë disa familje shqiptare të viteve ‘40 më duket e tepruar. Dhe e ka mirë që gënjehemi me gjëra të tilla dhe harrojmë të tjerat. Groupthink-u është rrezik shumë më i madh për mendimin tim.
2 February 2008 @ 12:10 am
Po mos u kapni fare a i dum ne me ter men cifutet. Ore ne ket bot e verteta dhe e drejta kane nje rendesi minore. Nuk shkembehet e drejta dhe e verteta ne ket dynja! Sot ka rendesi “Brand”-i! Cfare vlere ka (brand value and brand equity jane konceptet), cfare imazhi. Jane perceptimet ato qe ndertojne realitetet dhe jo e kunderta. ne nma ka kap nje zell i cmendur per te shembur pikerisht ato pak fije ku mund te kapemi ne mbytjen tone aktuale.
Zot na ruaj nga intelektuale te tille! Nga kekrues te vertetes si keta. Nga keta Diogjener te rrjedhur qe dalin me qiri ne dore ne mes te dites. Tmerr!! Ca lesh grup thinking, aman! Kujt po i RR per grup! Se na hengret. Kur disa veta bien dakord ne dicka, kjo s’do me thene dicka e keqe! E une per vete ma ka qejfi te shifem sikur i perkas nje etnie specifike qe nuk dorezoi cifute gjate luftes dhe as me rruhet ne eshte i vertete ky fakt apo jo!
2 February 2008 @ 12:11 am
Lubonja ka te drejte kur thote se shqiperia ke nevoje per nje moment heshtje qe ta lejoje (detyroje) te mendoje per gabimet e veta. (nje “mea culpa” kolektive)
Nuk kuptoj pse lubonja nuk mendon se shqiperia meriton nje moment krenarie kur mendon per miresite e veta.
2 February 2008 @ 12:13 am
DMTH ne dy pika
ne 27 janar nga ora 8.00 - 12:00 jemi popull zemerhap, sypatrembur dhe shpatullgjon se kena mbrojt hebrenjte, ka i pushim dreke 12 - me 2 ene ka ora 2 deri ne 10 jena monstrat qe kena perjetu e marre pjese ne viktimizimin e mijera njerezve.
hyrja eshte falas.
2 February 2008 @ 12:16 am
C, 100% dakort me ty ne pergjigjen e ores 12:10. S’duhet ti shmangesh kaq shume ketyre diskutimeve
2 February 2008 @ 12:18 am
Po keto jane ca pika qe i japin nje kombi krenari mer dor. Dakort qe Skenderbeu luftoi truqit, por te rrish dhe te kenaqesh nga jeta me c’ka bere ai ne vitet 1400 i bika e tepruar sipas teje. Nuk eshte se po i krahasoj keto te dyja po dhe kenaqesia qe ndiejme prej mbrojtjes se hebrenjve nuk eshte se zgjat me shume se 15 minutshi i lajmeve kur na e kujtojne. Keto qe thote lubonja mund te justifikoheshin sikur ne te ishim tu bredh rrugeve me yllin e Davidit te stampum ne balle. E per groupthink mos u shqeteso plako se qe se ka ardh kjo demokracia s’po bohena dot bashke per asigjo,po shyqyr na del ndonje rast si ky. Mase per ket e ka bo shkrimin dhe Lubonja. eh mer Lubonje sa i thelle paske qene
2 February 2008 @ 12:19 am
KP, ashtu mbase eshte, but who cares!? Really!
2 February 2008 @ 12:20 am
“Zot na ruaj nga intelektuale te tille! Nga kekrues te vertetes si keta.” –heh, sa frikë paske nga e vërteta emigranto, a thua të jetë vërtetë aq e keqe? Të bëftë mirë tableta blu.
2 February 2008 @ 12:22 am
Keto nuk jane ide, por genjeshtra dhe shpifje mbi ngjarje dhe personazhe te caktuara historike.
2 February 2008 @ 12:23 am
Llukan, une i shmangem pisllikut albanez, se e di cer eshte! Po ksaj populli yne pertac por kopil, i ka thene “I zoti e jep e tellalli se shet”.
Per Cqarim: i zoti jon cifutet (qe mbase e dine mer edhe ata si ka qen puna, po ja u do stomaku me thon qe jo te gjithe na kan urry); kurse tellalli eshte Lubonja!
2 February 2008 @ 12:23 am
“mea culpa” eshte shprehje qe u perdor nga popullsi masive gjate e pas renjes se Perandorise Romake sic del nga shkrimet…….dhe u be streha shpirterore e gjith njerezve ne mase qe para masakrave te hanibalizmit (dikur Vllazeri) gjeten si shpetim kete shprehje per te qene i paster para zotit me shprese se DO i KURSENIN nga hanxharet.
Ne per te ushtruar urtesine e gjykimin e ftohte na pershtatet me shume shprehja
“Kush nga Ju nuk ka bere mekate “?
por jo te tipit sharlatan Opozitare(dhe Opozita ne burg) dhe vllezer(pozitare e miljonere hajdut).
2 February 2008 @ 12:25 am
Ok, kush ka nerva te lexoje:
NISUR NGA NJĖ POHIM I Z.SHABAN SINANI LIDHUR ME HEBRENJTĖ
(Drejtor i Pėrgjithshėm i Arkivave Shqiptare)
Shkruar nga : Mėrgim Korēa
Me njė vėmėndje si edhe dashamirėsķ tė madhe lexova se si nė kuadrin e festimeve ndėrkombėtare pėrkujtimore qė do tė bėhen me rastin e pėrkujtimit tė viktimave tė “holokaustit”, sa vjen e po krijohet tashmė bindja ndėrkombėtare se Shqipėria ka qenė nė krye tė vėndeve dhe popujve qė u kanė dalė zot hebrenjėve brėnda territorit tė tyre. E domosdo tė bėhet zėmra mal edhe mbushesh me krenarķ kur kėtė tė vėrtetė historike e pohon edhe njė personalitet si drejtori i Pergjithshėm i Arkivave Shqiptare z.Shaban Sinani. Sipas tij, shkruan zonja Englantina Nasi pėr “Koha e Jonė”, nė asnjė vėnd tjetėr, hebrejtė nuk janė mbrojtur si nė Shqipėri. Por tregon edhe detaje nga vendosja e tyre nė vėndin tonė, si u bė i mundur ai. “Shumė hebrej, pėrvec atyre qė e kishin deklaruar rezidencėn e tyre nė Shqipėri, kanė ardhur duke u paraqitur si tė krishterė apo muslimanė, me pasaportė shqiptare nė Tiranė dhe Tetovė dhe konvertimi i tyre nuk ėshtė bėrė as nga kishat e as nga xhamitė, por nga prefektė dhe nėnprefektė. Pėrshembull, Saltiel - mbiemėr i njohur hebré, e kanė bėrė Sali. Po kėshtu, njihet historia e njė Davidi qė ėshtė bėrė Daut nga njė nėnprefekt. Nė Shqipėri ka patur rreth 3 mijė “hebrej” pohon Sinani.
Duke i analizuar kėto pohime mendoj se, me ndonjė kujtim personal shtuar kėtyre, edhe duke i u referuar dokumentave tė kohės e duke i kujtuar zotit Shaban Sinani se i bashkuar edhe vullneti i tij i mirė pėr t’u shėrbyer tė vėrtetave historike, pėr vetė pėrgjegjėsķnė qė ai mbulon, si duket ka ardhur koha qė ato tė dalin nė dritėn e diellit ashtu siē kanė qenė.
Zoti Shaban Sinani me guxim shkencėtari tė drejtpeshuar pohon faktin se si “… konvertimi i shumė hebrenjėve nuk ėshtė bėrė as nga kishat e as nga xhamitė, por nga prefektė dhe nėnprefektė …” Kjo dritare e re e hapur mė mbush me shpresė se ky shkencėtar mbase e ka kuptuar se me kalimin e dhjetėvjeēarėve do tė jetė nė nderin e tij qė emri t’i pėrmėndet si njė hulumtues i cili duke i lėnė nė njė anė dhe duke u rėnė hasha bindjeve tė tija tė dikurėshme, ka rishkruar tė vėrtetat historike.
Vijmė konkretisht tek ndihma modeste qė unė, njė qytetar i thjeshtė, mund t’i jap zotit Sinani.
… e mbaj mėnd mirė sikur tė ishte dje. Vjen njė ditė nė shtėpinė tonė miku i families dhe kryeministri i Shqipėrisė, Mustafa Merlika Kruja dhe porsa hyn i thotė t’im eti, (i cili sapo ishte kthyer nga njė inspektim i pėrgjithshėm i shkollave nė Kosovė), a kishte patur kontakt me ndonjė mėsues ose profesor hebré dhe ē’dinte t’i thosh mė gjerė pėr hebrenjtė e Kosovės. Babai i tha se miku i tyre i pėrbashkėt z.Iljaz Agushi, (atėkohė ministėr i Punėve botore), nėpėrmjet vėllait tė tij z.Isuf Agushi, e kishte paraqitur me njė profesor hebré qė kishte qenė dishepull i profesor Norbert Joklit dhe i cili kėrkonte ndihmė qė mundėsisht t’a emėronin profesor tė gjuhės shqipe nė Gjimnazin e Prishtinės. Mbasi biseduan gjer’edhe gjatė lidhur me mikun e pėrbashkėt, profesor Joklin, e mbaj mėnd se profesori hebré filloi nga puna. Kaq dijti t’i thosh babai lidhur me kontakte me hebrenj nė Kosovė. Atėhere Mustafa Merlika Kruja i tha babait se duhej tė merrnin masa urgjente pėr t’u ardhur nė ndihmė hebrenjėve nė Kosovė. I telefonuan ministrit tė Punėve tė Brėndėshme z.Mark Gjonmarkaj si edhe sekretarit tė pėrgjithshėm tė Kryeministrisė, z.Engjėll Ēoba dhe e lanė tė mblidheshin menjėherė nė zyrėn e Kryeministrit.
Mbas disa ditėsh mėsova se Mark Gjonmarkaj kishte dėrguar nė krye tė njė ekipi tė tėrė prefektėsh, nėnprefektėsh si edhe nėpunėsish tė besuar tė Ministrisė sė Brėndėshme, duke mobilizuar edhe tė gjithė autobusat e shoqėrisė S.A.T.A., zotin Engjėll Ēoba nė Prishtinė si i plotfuqishėm tė pajiste me dokumenta shqiptare si edhe me emra shqiptarė sa mė shumė hebrenj qė t’ishte e mundur e t’i transferonte nė Shqipėri.
Kaq kujtimet e mia. Megjithatė nė asnjė mėnyrė nuk pretendoj qė kėto kujtime z.Sh.Sinani t’i marrė si tė vėrteta historike. Por, nisur nga kėto kujtime, mendoj se z.Sinani e ka mundėsķnė qė nė dokumentat arkivore t’ia gjejė fillin urdhėrit me tė cilin kryeministri Mustafa Merlika Kruja u dha rrugė atyre veprimeve pro-hebreje. Ai urdhėr, pa as mė tė voglėn mėdyshje, ka qenė pasuar edhe nga urdhėra tė nėnėshkruar e lėshuar edhe nga ministri i Punėve tė Brėndėshme, Mark Gjonmarkaj. Besoj se me kėto kujtime, bėhet edhe mė i besueshėm pohimi i z.Shaban Sinani se si “… konvertimi i shumė hebrenjėve nuk ėshtė bėrė as nga kishat e as nga xhamitė, por nga prefektė dhe nėnprefektė …”
Nė vijim mendoj se z.Sinani, pėr pozicionimin e tij shumė pozitiv qė ka marrė lidhur me ēeshtjen e shpėtimit tė jetėve tė hebrenjėve nė Shqipėrin’e viteve 1942-1944, do t’i shėrbejė shumė si pikė referimi edhe pohimi i bėrė nga Mėkėmbėsi i Mbretit, z. Francesco Jacomoni, nė faqet 288-289 tė librit tė tij titulluar : La politica dell’Italia in Albania (Politika e Italisė nė Shqipėri) me botues Cappelli Editore botuar mė 31 maj 1965, ku autori pohon tekstualisht :
“Njė demonstrim nga ana e Mustafa Krujės i asaj qė ishte -burrnia- e tij, d.m.th. aftėsķa pėr t’i pėrballuar situatat me guxim si edhe zemėrgjerėsķ, e pata pak kohė mbasi ai kishte marrė pėrsipėr Kryesinė e Kėshillit Ministror. Ishte paraqitur tek ai konsulli i pėrgjithshėm i Gjermanisė dhe i kishte paraqitur njė notė verbale me tė cilėn qeveria naziste kėrkonte dorėzimin e mbi treqind hebrejve qė, refugjatė nga Jugosllavia, kishin gjetur strehim nė Shqipėri. Komanda ushtarake gjermane e Beogradit kishte dhėnė njoftime tė sakta lidhur me emrat si edhe vėndet se ku ishin strehuar ata nė Kosovėn Shqiptare. Mustafa Kruja erdhi tė mė merrte lejen t’i linim tė patrazuar nė Shqipėri. Nė Shqipėri nė fakt nuk kishte asnjė kėmbė ushtari gjerman qė tė mund t’i identifikonin. Megjithatė ramė n’ujdķ qė refugjatėt hebrenj tė transferoheshin menjėherė nė zonėn e Gjirokastrės e cila kufizohej me zonėn greke, tė okupuar nga trupat italiane. Ata do tė paiseshin me pasaporta shqiptare me emėr fallso dhe, po tė paraqitej nevoja, do tė ndihmoheshin edhe materialisht. Kėto masa do t’i lejonin Mustafa Krujės t’i pėrgjigjej mbas disa ditėve konsullit tė pėrgjithshėm tė Gjermanisė se si tė gjitha hetimet e kryera nė Kosovė lidhur me listat emrore kishin rezultuar negative.
Roma nuk u njoftua zyrtarisht lidhur me kėto zhvillime, por privatisht u informua drejtori i pėrgjithshėm i ēeshtjeve rezervate, ministri fuqiplotė Vidau. Ai ishte njeri me zemėr tė gjerė dhe nėpėrmjet tij mundėsuam nėpėrmjet pėrfaqėsive tona jashtė shtetit, t’i paisnim hebrenjtė gjermanė, bohemė, polakė, ungerezė dhe rumunė me pasaporta shqiptare. Atyre u krijohej mundėsķa t’u shmangeshin persekutimeve raciale duke i u drejtuar Shqipėrisė.”
Lidhur me qėndrimin e mbajtur nga ana e kryeministrit Mustafa Merlika Kruja pėr shpėtimin e hebrenjėve nga thonjėt e ndjekėsve tė tyre nazistė nė Kosovė, dua tė sjell edhe njė dokument tjetėr i cili pohon tė njejtėn gjė nga njė drejtim krejt’i ndryshėm. Autori Harvey Sarner nė librin e tij me titull “Shpėtimi nė Shqipėri” sjell kujtimet e pjesėtarit tė familjes Naftalķ i cili kujton “… gjermanėt ushtruan trysnķ ndaj italianėve (nė Kosovė) qė tė arrestoheshin hebrenjtė e kėshtu u arrestua edhe familja e ime. Pastaj ne qemė dėshmitarė dhe pamė sjelljet e pėrsosura tė shqiptarėve. Njė grup gjykatėsish shqiptarė erdhėn me misjonin qė ne tė na transportonin drejtė jugut pėr nė Shqipėri. Ata e bėnė kėtė veprim tė na i shpėtonin jetėt tona dhe na transferuan nė qytetin e Kavajės…”
Mendoj se me kėto kujtime si edhe dokumenta qė paraqita, nė qoftė se do tė bashkohet edhe vulneti i mirė i z.Sh.Sinani, do tė nxirren dokumenta arkivale qė tė vihet nė dukje njė kontribut sa njerėzor e gjithashtu edhe i guximshėm i vetė Kryeministrit Mustafa Merlika Kruja si edhe i gjithė ekipit qeveritar qė ai drejtonte lidhur me trajtimin e problemit hebrenjt nė Shqipėri.
Nė vazhdim, pėrgjatė kėsaj hullije, duhet vėnė nė dukje edhe kontributi i Kėshillit tė Naltė tė Regjencės nė mbrojtje tė hebrenjėve.
Ngelėn duke e gjykuar Patėr Antonin se ka dalė nė njė fotografi duke pritur nė takim gjeneralin gjerman Fitstum. E pastaj ? Kjo fotografi vėrtetoka tradhėtin’e tij ? Po teksti se ē’i ka thėnė atij gjeneralit nė atė takim Patėr Antoni, pse nuk shkruhet ? Ai qe takimi ku Patėr Antoni i kujtoi gjeneralit Fitstum se marrėveshja me Reichun, nėpėrmjet tė plotfuqishmit pėr Ballkanin, Neubacherit, ishte qė trupat gjermane do t’a kishin territorin shqiptar vetėm si urė kalimi pėr nė Greqi, pa i cėnuar dhe pa ndėrhyrė nė ēėshtjet e brėndėshme shqiptare ! Vetėm tridhjetė fjalė janė kėto. Pėr gjysėm shekulli rrjesht kėto tridhjetė fjalė kurrė nuk u zunė nė gojė. Por kėto tridhjetė fjalė sanksjonuan, veē tė tjerave, paprekshmėrinė e qytetarėve izraelitė nė territorin shqiptar ! Vetėm nė Shqipėri edhe nė Danimarkė, falė kėmbėnguljes sė Kėshillit tė Lartė tė Regjencės Shqiptare dhe Mbretėrisė sė Danimarkės, u vendos kjo marrėveshje midis Gjermanisė dhe kėtyre dy shteteve sovrane. E ne mburremi si komb, dhe me plot tė drejtė, pėr fatin e izraelitėve nė Shqipėri ku asnjė prej tyre nuk u cėnua. Por njė pjesė tė kėsaj merite e ka edhe Patėr Anton Harapi, si pjestar i Regjencės, sė bashku me tre kolegėt e tjerė anėtarė tė saj, qė regjimi diktatorial i pushkatoi e si pasojė “u harruan” edhe bėmat e tyre njerėzore edhe patriotike !
Edhe kėto fakte kam shpresė se z.Sh.Sinani, duke e kuptuar se ėshtė nė nderin e tij t’i qėmtojė edhe t’i nxjerrė nė dritė, do t’a sqarojnė akoma mė mirė se sa edhe si i ka ndihmuar Shqipėria hebrenjtė qė tė shpėtonte sa mė shumė syresh nga holokausti !
2 February 2008 @ 12:26 am
Nuk kom frike nga e verteta o Dor, po me prish pune mu ajo. E di si thote amerikoni: If it is not broken, don’t fix it!
E une s’shof asigjo te thyme ne ket muhabet.
PS Dor, ti nuk je i sotem ketu, dhe ti e di qe une s’perdor pilula fare. Ne i perdorsha, jane pa ngjyre, transaprente me i llaf.
2 February 2008 @ 12:26 am
E c’hyn pavaresia e Kosoves ketu tek tema e hebrejve qe po na shqetesoheni? Na e keni kthyer kete pavaresine ne gogol qe mbyt cdo fare debati. Nese debati kryhet ndershmerisht atehere pavaresia as nuk ndalohet as nuk shpejtohet.
Sa per shkrimin…ja vlen te degjohen argumentat e Lubonjes, te konfirmohen nese jane apo jo te verteta historikisht dhe ne fund te jepet gjykimi perkates. Jam dakord me F.L kur thote se mitet duhen rrezuar edhe atehere kur duket se jane pozitive per imazhin tone. Nuk mund te rrojme perjete me imazhe te stisura nga mendja jone e mbrapshte. Me mire te thjeshte e te vertete sesa te kapardisur dhe bycegrisur. Dhe eshte mire qe argumentat e F.L mos te hidhen menjehere poshte ne inat e siper sepse na u prek sedra jone shqiptare por te gjykohen gjakftohtesisht.
Ne fakt F.L nje gje e ka kapur bukur, qe ne shqiptaret jemi te miret e tjetrit (shih hebrej, ushtre greke/italiane) dhe te keqinjte e njeri tjetrit.
A ka ndonje liber qe te dokumentoje mbijetesen e hebrejve ne shqiperi gjate L2B?
2 February 2008 @ 12:26 am
Tironso, e tepruar është. S’isha unë në luftë krah më krah me Skënderbeun, pse do krenohem unë me ç’bëri ai dhe luftëtarët e tij? Pastaj historia të zhgënjen kollaj, po doli gënjeshtër ç’do bëj? I bie të ruaj gënjeshtrën se pastaj dal i humbur.
2 February 2008 @ 12:32 am
emigranto, ndërsa mua më duket e prishur besimi tek mite, sidomos kur mendoj se mund të mos jenë të vërteta. Ti pranon lavde të pavërteta, do pranosh edhe pasojat po të dali e vërteta?
2 February 2008 @ 12:32 am
I care emigrant,
Edhe them qe eshte mizori te vendosesh, ne nje dite, te dyja datat. Per te dyja palet.
Shih, ky debat eshte gje e pritshme kur historia behet jo nga historiane. Une nuk di fakte mbi kete pune, dhe rri menjane, dhe me ben pershtypje vetem ajo qe mendoj se mund ta gjykoj: dmth vendosjen e te dyja datave ne nje dite.
Persa i perket te tjerave, fakti qe jemi kombi me i mire apo me i keq se kemi pritur apo jo hebrenjte, eshte dicka qe nuk besoj se na shton ne ndonje pike.
Ne kemi pothuaj 20 vjet qe jemi ne nje tranzicion, per te perdorur nje fjale te abuzuar. Nuk e di sesa shume na kane ndihmuar vlerat tona mikpritese, e sesa shume ato mund te jene perkthyer ato ne sukses.
Gjermania ishte ajo qe i beri kopsa hebrenjte, por askush nuk mendon se gjermanet pikerisht per kete pune jane kombi me i keq.
Une mendoj se ka ardhur fundi i te fshehurit si struci pas fakteve te cilat nuk i njohim ne jane te verteta deri ne fund.
2 February 2008 @ 12:34 am
Edhe diçka tjetër emigrant, është një gjë pranimi i lavdeve fallco, është gjë tjetër rënia e gjoksit dhe e tellallit për sa i përket lavdeve të tilla.
2 February 2008 @ 12:35 am
C,
Sa me larg ti rrish, aq me shume hapsire do te kene keto lloj mendimesh.
Dori,
E verteta s’eshte asnjehere e bukur. Askush s’ka qene i perkryer, askush s’ka qene gjithnje hero, i ndershem, patriot, gjeni etj, etj por kjo s’do te thote qe popujt s’kane herojte, ose ngjarjet e tyre historike. Ne kete bote te eger ku jetojme eshte e kote ama te hedhim poshte ato pak perparsi te cilat, me te drejte ose jo, na i ka falur historia. Kalit te falur nuk i shihen dhembet.
2 February 2008 @ 12:37 am
Ll, kalit të falur s’i shihen dhëmbët por mos na e fut në konkurs bukurie pa ja parë ato dhëmbë më parë.
2 February 2008 @ 12:38 am
Amon Idris, se kena pune. Duhet me zbulu te verteten. Ah mer, po ca te them un; sa te drejte kan pat lekurkuqet e ktushem kur ju erdhen e i muren tokat. Ja ate Manhattenin qe u bo kryeqytet i Botes me vone, per i dore rruza e muren. E per i shishe xhin. Edhe e di sa po e rru njeri e? Le te shkojne ta kerkojne, se kon per t’ja u dhon. Te marin me vete naj intelektual shqiptar, se mase po prekin ne zemer donald trumpin. Edhe te zinjte po dun demshperblim. E ke nigju besoj. Gati demshperblimet. Edhe lufta e funit doli skifo fare. E di sa po i terheqin ushtaret ne fakt! E ke pa?
2 February 2008 @ 12:44 am
Ta dish ti o KP se sa investim ju eshte dash gjermanve per ta shly ate njollosje “brand”-i!!! Edhe sot ka veterane ne USA qe nuk blejne makina gjermane dhe japoneze! Ato rrenojat e ndertesave pas lufte ishin buke e djathe. Nderkaq edhe sot adoleshentet hollandeze nuk i pranojne per pen-pals homologet gjermane, vetem nga ajo e kaluar.
Gjermanet jane superfuqia e vertete ekonomike e europes per sa dekada dhe as i ka pyetur njeri ne vendimmarrje, pikerisht per ato njolla ne biografi! Tani kur te ze belaja si gjermanet e kuptoj une; por tu qene mire e bukur e me fillu me u krrujt (tu bo shuuu kur s’ke pula) ket s’kom par ta mor dot vesh kurre!
2 February 2008 @ 12:52 am
Dori,
Kush eshte tjeter ne ate konkurs bukurie? Ti po kerkon “bukuri” absolute, une per vete jam i kenaqur me “relative”.
2 February 2008 @ 12:53 am
Ky e njifka Noerbahun…si te plotfuqishem per Ballkanin qe urdhroka dhe Gjenerale. Ata kishin ardhe kot.per te kalu i her knejna….. gjujshin dhe derra pyjeve e thelleza behareve
:( 
:( .Kur vritshin “gjah” ndiznin edhe zjarre dhe here pas here ne vende ku s’kishin dru zjarri digjnin nonje shpi ashtu kot me qe u binte rruga……….
Ne nje nga ato historite e mbledhura prane zjarrit tu llafos me “kallauzet e hjeksit “e shtigjeve ishin treguar te “ndieshem e te beses” dhe kishin dhene llafin…qe …m,ka thone baba mue…. s’kishin per ti ngacmu Hebrejte, se i kena dhone llafin Danimarkes,dhe ta majme Besen.
P.Anton Arapi do ja thoshte me vone ne vesh Fictumit se “buke e krype e zemer e zoti ju bekofte” po ju s’keni per ti nga cifutet se ata vetem kristianet qe nuk jane cifute i vrasin…
Po ku e gjete vendin te na prallisesh per “historickat” e baballareve te kombit ????
Po s’gjete ndonje menyre tjeter vetem “m’ka thon baba muve”
Ftoj Xixen ta lexoje(jashte dhe brenda temes).
2 February 2008 @ 12:57 am
Ll, po ngatarron metaforën ca si shumë më duket. Ato që them unë janë të qarta:
1. Mos u mburr/kreno si shumë me çfarë nuk ke bërë ti.
2. Mos prano lëvdata të rreme, ose po i pranove, shiko 1 dhe bëhu gati për të pranuar pasojat një ditë.
3. Mendimi i përbashkët, sidomos kur mund të jetë gabim, dhe sharja dhe fyerja e të tjerëve që mendojnë ndryshe është rrezik i madh.
2 February 2008 @ 12:58 am
emigranto mos u lodh o daje se osht e kote
Eshte riciklu kjo shprehja e dikurshme ene s’na ndalon me gjo neve “deri sa e verteta s’do te jete e lire, liria nuk do jete e vertete”
2 February 2008 @ 12:59 am
Emigrant, me shembujt e tua si te shvejkut, me kenaqe.:) ….
….Madje, edhe sot e kesaj dite, ne rrugen Franz Ferdinand Deda numur shtatembedhjete, prane dyqanit te nje shitesi peshku nga Bavaria, i cili u var tek portollamba me gjalmin e nje karabinaje te vjeter te perdorur me pare nga forcat e ushtrise se kuqe kur keto drejtoheshin per ne Berlin, pra ngjitur me kete dyqan, jetonte edhe nje femije hollandezo-rus me emrin Pjot, i cili nuk pranonte te kishte korrespondence me letra me komshiun e tij, Hans. Per pune biografie. Hansi u fye, por e la me aq.
… Po po vuajti Gjermania, po nja 10 vjet. Sa e mori veten. Pastaj nuk e pyeten me se c’kishte ngjare.
2 February 2008 @ 1:05 am
Ti do te thuash qe nuk duhet me rr.jt per cfare kemi bere gjate komunizmit?
Jo per gjo po i bi me kursy edhe demshperblimet
2 February 2008 @ 1:08 am
O doro, po jane ca gjona qe nuk luhen mer burre. Jo cdo gjo eshte open for discussion. Neser Lubonja mbase do na dali e do thote qe ne e majme per gru te mire po ajo Non Tereza paska qene nje kokrra e …. se sipas nje deshmie ne vitin 1970 ka pas 1 dashnor e gjithe leket qe merrte per ndihma i bote rrush e kumlla me ate. E mund te kete dhe fakte per kete se helbete ca s’bo vaki. E simas pikave te tua i bi qe ne mos te nihena per Nene Terezen se ku i dihet
2 February 2008 @ 1:08 am
Dori,
Perkundrazi, po tregohem ca me i qarte se zakonisht
1) Mos kthe mbrapsht ate qe mund te jete nje dhurate e vyer ne nje kohe te veshtire.
2) Meso nga e kaluara dhe shiko sa mire e kane mjele te tjeret historine.
3) Shumices/Turmes i duhet dhene nje mendim i perpunuar sepse s’eshte ne gjendje te beje vete nje analize te hollesishme, te nderlikuar te se mires dhe te keqes te cilat s’jane kurre bardh e zi, pra rrjedhimisht te papershtatshme per konsum te gjere.
2 February 2008 @ 1:10 am
Tironso, ka dale njeri tashme dhe ka thene qe Nene Tereza ishte thjesht nje perdoruese e shkathet e medias
2 February 2008 @ 1:12 am
Alvanosi jone me siguri. Kush o aman?
2 February 2008 @ 1:13 am
Me ke flas e kush me degjon…
Jo GENE, po them qe nuk eshte ndonje mburrje. Dmth edhe po te ishte e vertete, sic ka mundesi te jete e vertete, kjo nuk eshte mburrje per ty e per mua, por per ATA (shqiptare) qe ishin.
Askush nuk mund ta vertetoje, ama, qe edhe NE (sot) jemi si ATA qe e hapen zemren (nese ata e hapen zemren).
Po te them qe edhe aq rendesi te madhe nuk ka, po ta shohesh holle holle, perderisa ato vlerat e ATYRE nuk i kemi perkthy sic do duhej ne pune, begati etj etj etj
2 February 2008 @ 1:17 am
Mother Teresa: Saint or Celebrity
by Gezim Alpion
Mother Teresa was one of the most written about and publicized women in modern times. Except for Pope John Paul II she was arguably the most advertised religious celebrity in the last quarter of the twentieth century. During her lifetime as well as posthumously, Mother Teresa continues to generate a huge level of interest and heated debate.
Gezim Alpion explores the significance of Mother Teresa to the mass media, to celebrity culture, to the Church and to various political groups. A fascinating section explores the ways different vested interests have sought to appropriate her after her death, and also examines Mother Teresa’s own attitude to her childhood and to the Balkan conflicts in the 1980s and 1990s.
This book sheds a new and fascinating light upon this remarkable and influential woman, which will intrigue followers of Mother Teresa and those who study the vagaries of stardom and celebrity culture.
http://www.amazon.com/Mother-Teresa-Celebrity-Gezim-Alpion/dp/0415392462
2 February 2008 @ 1:25 am
2 February 2008 @ 1:26 am
Dy problematika, qe jane mire kapur prej Lubonjes; se pari ky bum shkrimesh mbi “mirepritjen qe ju kemi dhene hebrenjėve”; dhe fakti se si mund te vendosim ne nje dite, rikujtimin e dy ngjarje historike qe jane aq te veçanta nga njera tjetra.
Ve re se ne kete blog, shkrimet e Lubonjes jane te pritura me shume skepticizem dhe hera here i ngre pyetjen vetes, a mos jam une, qe nuk kam nje sens realiste ne leximet, e artikujve te ketij autori?
Por, mbaje idene se per aq shkrime qe i kam lexuar Lubonjes, i kam gjetur me nje sens kritike dhe retrospektive interesante per tu lexuar e reflektuare mbi to.
2 February 2008 @ 1:26 am
Kushton $140 dhe titulli s’me bind
2 February 2008 @ 1:34 am
Ky lubolja ka thene edhe per shqipetaret qe skane lidhje me iliret,dhe qe jevgjit e greqise e marrin ne konsiderate,edhe sikur te mos jete e vertete pse ta pranojme ne kur jevgjit thone jane helenet e lashte.Perse keto analiza ,opinione qe ulin vlerat e shqipetareve cfare e shtyne lubolen e po edhe ky do haje buke dikush do paguje,nuk i kuptoje edhe keto komentuesit e mesiperm qe ja mbeshtesin ketij leshataku,ose jane kundra cifutave ose kuntra cdo gje qe eshte shqipetare ose ortodokse
2 February 2008 @ 1:40 am
Ll, me atë mentalitet ka ngelur Shqipëria dhe tamam ai është problemi. Të gjithë e kanë mendjen për të mjelur. Sa për Nënë Terezën, më mirë të mos i futem ati debati (për ata që duan, le të shikojnë Penn & Teller).
2 February 2008 @ 1:43 am
Ka nje problem Lubonja kete here. Natyrisht nuk duhen pergjithesu gjerat dhe ato qe shkruan ai ketu tua veshim te gjithe shkrimeve te tij… Lubonja ketu ngaterron faktin me mitin… Miti eshte ajo qe prodhonet nga shprehje standarde te babaqemos “Jemi me te miret” ose te te pashpreseve “Jemi me te keqijte”… Ky eshte miti qe here na e paraqet kete vend lule dhe parajse dhe hera na e ben ferr e kallkan… Sipas meje kjo vjen nga te parit te gjerave prej “deges se thanes”, pikerisht ne ate vend ku kemi lene te jemen e Zeqos … (te na ndjenje)
Shqiptaret ashtu si çdo popull tjeter nuk jane me te miret dhe as me te keqijte… gjithashtu nuk kemi asnje mundesi te jemi me te mire se ata dhe me te keqinj se keta… Jemi njerez… dhe ashtu si te te gjithe njerezit kemi vesin e keq te jepemi pas gjakderdhjes, po kemi edhe zakonin e mire ta mbrojme mikun… Ky nuk eshte mit…
Faktet qe nuk ngaterrohen dhe qe nuk vihen ne nje site:
Dhjetra familje, persona te veçante, qeveritare shqiptare (madje dhe kuislinge shqiptare) rrezikuan jeten per te shpetuar jete te hebrejve… Strehuan u dhane buke, i paisen em dokumenta dhe sot keta bashke me emrin shqiptare, ndodhen ne murin e nderit ne Izrael… Ne muzeun e holokaustit ne NYC dhe kudo eshte gjetur mundesia per t’i nderuar..
Shqiperia ishte i vetmi vend ne Evrope qe kishte me shume hebrej pas lufte se para lufte (ky shenon fakt)…
Te aferm dhe vete Ajnshtajni thuhet te kene shpetuar koken nga dokumente shqiptare, ndersa jane strehuar ne Tirane…
Ka dokumentare (nja 2 i kam pare) dhe dhjetra deshmi hebrejsh te shpetuar nga shqiptaret…Po them deshmi hebrejsh nga ata qe jane kthyer dhe kane shkruar libra… Ka deshmi per njerez qe kane vene ne rrezik koken dhe familjen per te shpetuar hebrej… te cilet ata realisht nuk i njihnin (http://www1.yadvashem.org/about_yad/what_new/gershman/PASHKAJ.html)
http://www.juedisches-archiv-chfrank.de/kehilot/albania/alban-resc.htm
http://www.adl.org/PresRele/HolNa_52/4963_52.htm
Te gjitha keto jane fakte dhe linku i pare ne liste eshte linku zyrtare i “Te nderuarve ne mes te Kombeve”… Eshte ai qe na ben nder… natyrisht kjo nuk ka te beje as me “egon” dhe as me “deshiren” tone per te qene “me te miret” ne thjeshte kemi nderin te kishim si pjese e ketij kombi ato qindra familje qe vendosen te shpetonin Hebrejte…
E bene kete se nuk ishin antisemite, pra ne arsyetimin logjik te Lubonjes dhe te Xha Xha me lart…??? Shqiptaret ishin Myslimane (pjesa me e madhe e atyre qe kane ndihmuar ne shpetimin) apo te kujdo feje tjter te gjitha ne konflikt me semitizmin…Plus çfare arsye kishin keta njerez per te strehuar (nuk behet fjale per 10 apo 15 vete) njerez te cilet nuk i urrenin? (edhe ky nje fakt i mjaftueshem per t’i nderuar, pasi vepronin ne nje bote te çmendur dhe antisemite)… Por a mjafton fakti qe ata nuk i urrenin, si shtyse per te vene jeten ne rrezik… Si shtyse per te refuzuar (qeveria “kuislinge” e ka bere kete), urdherin e padronit pra Hitlerit… ??? Nuk e besoj… Atehere cfare i shtyu shqiptaret (sigurisht jo pse ishin me te mire), por ndoshta sepse nder ta nuk ishte dhe as eshte harrruar: “Shtepia e shqiptarit eshte e Zotit dhe e Mikut”… Ky po qe eshte mit… Eshte mit nga ata te gjallet, nga ata qe ecin me kembe rrugeve te Shqiperise… Eshte miti i njerezve te ashper dhe koservatore, te cilet ruajne ashtu siç ishte nje tradite te tyre… E cila fatkeqesisht nuk perfshin as liberalizmin ndaj homoseksualeve as ate ndaj romeve (keta nuk ishin miq) dhe as eshte imunitet ndaj diktaturave dhe diktatoreve qe ja dalin mbane te perçudnojne edhe mite si ai i mesipermi…
Sidoqofte eshte e vertete dhe flitet shpesh qe hebrejte ne Prishtine u “dorezuan”??? Historia qe do ta gjeni gjitheandej ne WEB thote shkoqur se nje pjese e ketyre Hebrejve (200) u trasferuan per kambe ne Kavaje e Berat ku u shpetuan nga familjet vendase… Por po nga kampi i Prishtines rreth 400 hebrej u derguan ne Gjermani dhe prej tyre shpetuar vetem 100… Pra 300 hebrej duhet te rendojne ne ndergjegjen e shqiptareve… Vec duhet dhe Lubonja duhej ta kishte lexuar diku, qe Shqiperia (pa Kosove) kishte rreth 250 hebrej pas luftes se pare boterore, duke pasur parasysh qe ngulimet me te medha hepreje ne trojet shqiptare kane qene ato te Vlores, sa Hebrej ka pasur Kosova… numri ka qene krejt i paperfillshem …dhe po te thellohesh ca ne Histori arrin te kuptosh se pjesa me e madhe e Hebrejve qe u vendosen ne Prishtine, u mblodhen neper Jugosllavi (Mbreteria Serbo Kroato Sllovene) dhe ne Prishtine u cuan te lidhur pra te burgos dhe duket se pak mbetej per te bere me kete rast…Sigurisht nder keta ka nje numer (hiq ata qe u trasferuan ne Shqiperi dhe shpetuan ketu), qe ndoshta u jane dorezuar gjermaneve nga shqiptaret… Po kjo eshte nje ndoshta qe vete hebrejte (te pakten ata te Yad Vashemit) nuk para e kane marre si te vertete (si fakt)…
Ndoshta pikerisht per kete te gjitha rezolutat pro Kosoves ne Kongresin dhe Senatin Amerikan, deri te me e fundit diku 1 vit me pare, kane per firmetare Tom Lantos (Hebre nga Hungaria) apo Benjamin Gilman (gjithashtu me origjine hebreje) dhe te tjere, persona qe thuajse kane dore ne 90 perqind te rezolutave proshqiptare te kaluara ne Kongres… (Valle edhe keta si ne jane te ushqyer me mitin)…
Vazhdon
2 February 2008 @ 1:44 am
Dori,
U ngaterrove tek “mjelja”. Nuk po them qe te shfrytezojme te tashmen se ajo mjelje eshte shkaterrim i te ardhmes por po them qe ato perfitime qe mund ti nxjerrim nga historia le ti nxjerrim. Po e perseris edhe njehere, s’ka heronj, as ngjarje historike te perkryera por kjo s’do te thote qe nuk jane shnderruar ne te tilla per te arritur qellime shume te larta e te dobishme.
KP,
Aman, mos fol sikur po diskuton me Europiano Perendimore qe i kane sistemuar te gjitha dhe u ngelet te mendojne per “ndergjegjen”. Jemi akoma ne pjesen kur duhet te kujdesemi per gjera shume me te thjeshta, keshtu qe le ti marrim gjerat me rradhe.
Sa per ate problemin e Gjermanise, me vjen keq por s’e njihke mire historine….
2 February 2008 @ 1:53 am
O Zot ver dore!!!
Jane ca gjera qe nuk preken o njerez. Ato simbolizojne kombin. Flamuri, simblet etj i mron dhe ligji. Kjo e hebrenjve nuk mbrohet nga ligji po e mbron morali. Po ti heqim dhe keto c’na mbetet.
I bie qe dhe femijeve tu mesojme ne shkolla qe Skenderbeu boni llafe me eprorin anej nga ishte ene ja myti per Kruje me kacaket e vet. E s’ja ndieu fare per gjo po donte vetem pushtet e pasuri. Me c’do krenohen e c’do i beje ata te ndihen shqiptare? I bie ti themi qe Isamil Qemali ishte trap se po te ishim nen Turqi do na kishin kref greket e serbet e sot do ishim me te perparuar. Pune e madhe se s’do flisnim shqip po ama do ishim rehat. C’boni kshu mer se na vute kazmen!!!
2 February 2008 @ 2:03 am
Ta varim!
Dhe gjith turma i drejtohet bandillit dhe e varin.
Dhe masi bandilli jep shpirt universi bie prap ne ekuiliber.
2 February 2008 @ 2:08 am
Fakte qe nuk duhen ngaterruar me mitin….
A jane shqiptaret pas kesaj me te miret… ??? A jane Gjermanet/ Ruset/ Amerikanet/ Irakenet??????????? Ne te kundert a eshte ndonjeri prej ketyre kombeve me i keqi i te keqinjve????
Njeriu sipas kaplloqes sime eshte nje gje shume e ngaterruar dhe duke qene se njerezit bejne kombet keta jane nje masiv ngaterrimesh mjaft te holla dhe te veçanta per ti mbledh dhe fut ne thesin te mire dhe te keqes…
Cfare ndodhi ne Shqiperi ne Kohen e Diktatures, as nuk u heq as nuk u shton ndonje merite shqiptareve ne listen e kombeve… Se fundit fare kush ishte ai Komb qe ndersa ra ne diktature arriti te ndalte gjakderdhjet…
Ka faqe te tera historia qe merren me diktaturat, arsyet dhe ate qe sjellin ato… por ne asnje faqe nuk me duket te jete shkruar, se Gjermanet mund te persekutohen ne vazhdim se toleruan (perkrahen) Hitlerin dhe as te vetepersekutohen si kombi me i keq pse e bene kete… Shqiptaret ashtu si gjermanet kane bere, kane per detyrim te ngrejne nje permedore te madhe per viktimat e Komunizmit…nje nga ato mostruozet qe t’u kujtoje kete kohe, por jo per tu treguar sa te keqij ishin, por per te penguar qe mendje te ndyra te hipin serish ne kolltukun e pushtetit dhe ta cojne vendin drejt katastrofes…
Ne fund
Do thosha se Lubonja (dhe çmitizues te tjere) bejne vetem nje gabim, ne rubriken e tyre qe fillon me Skenderbeu ishte shtatshkurter, bazohen kryesisht ne Mitet, per te shembur mitet, duke krijuar keshtu Mite te reja… (Ate qe ishte e mire e bejme te keqe dhe te keqen e bejme te mire)…
Pikerisht si ne shkrimin me siper, ku zoteria, ka rene belldum ne kanalin e hapur nga do medioker te politikes shqiptare, qe bashkojne ne nje dite perkujtimin e te mires, me perkujtimin e te keqes… Mendje te tilla (qe me siguri nuk e kane lexuar Zhvejgun) nuk ka pse te sherbejne si shembull per te hedh ne te njejtin kosh te gjithe shqiptaret…
Nese nje perversitet i tille ndodh, atehere do ishte mire qe Lubonja (ta linte mitin menjane), dhe te merrej ashtu siç ben shpesh (dhe e ben mire) me idiotet qe na drejtojne dhe qe 17 vjet pas rrezimit ende nuk e kane bere ate permendoren (leri shperblimet), qe u takon viktimave te nje idioti pervers… ndoshta sepse u dhmibset ky i fundit qe me çduket eshte i sojit te tyre…
Ai nuk ka pse u ve faj te gjithe shqiptareve… se kane fatin e keq te vazhdojne te mbajne mbi shpine vetem shushunja nga ato qe ngarendin pas gjakut dhe qe ne vend te trurit kane depozita kesh ne Zvicer… E di qe nuk jam sqaru… po u perpoqa…
2 February 2008 @ 2:28 am
Lubonja e ka fare gabim, për mendimin tim, kur i barazon shqiptarët që shpëtuan çifutët me ata që gjatë diktaturës kryen krime nga më të zezat. Kjo barabitje nuk qëndron assesi.
Ka të drejtë kur thotë që të dy datat nuk duhet të mbivendosen.
A e bën kjo tani autorin që të quhet, duke përdorur gjuhën tonë të bukur:
Lubojla, rrotë k*ri, e me radhë…?
Duke gjykuar nga mesatarja e komenteve, po, padyshim. Nëse rrotëkarizimi (po e le pa autocensurë këtu, duke parë komentet pararendës) i autorit është argument do të thotë që tashmë jemi të pjekur dhe kemi kuptuar shumë gjëra. Nëse është sa për humor, atëhere nuk më bën për të qeshur.
Kraste, 2 komentet e tua janë të admirueshme.
Shëndet dhe paqe!
2 February 2008 @ 3:15 am
Shume interesante replikat, vetem per te pare diversitetin e ketyre mendimeve merre vlere te vecante shkrimi i Lubonjes. Vertet qe popullit duhet te jepet mendim i perpunuar, por jo nje genjeshter e perpunuar… sepse eshte nje kontrast i thelle midis dy ngjarjeve qe ironikisht mbivendosin njera tjetren… dhe qe historikisht e c’orientojne ate popullin e gjore. Eshte me e rafinuar per hir te ruajtjes se figures se kombit, mendoj une, te pohohet se cfare rendesie ka politika dhe udheheqja e nje shteti qe te gjitheve te behemi me te vetedijshem per cfare vendosim ne krye te kombit. Konkretisht, ishin qeveritaret qe i dhane mundesine hebrenjve te mund te hynin ne Shqiperi; dhe ishin disa te tjere qeveritare shqiptare qe me ane te mendimit te perpunuar qe i dhane popullit, i kthyen ne spiune dhe armiq per njeri tjetrin. Po a trajtohen shqiptaret e persekutuar si hebrenjte??? JO, edhe nga vete juve ne kete auditor shihen si barre ekonomike. Mendoj se eshte koha qe seicili te zgjohet dhe te beje nje analize te ngjarjeve, duke kujtuar thjesht ndonje familje apo te njohur qe te gjithe i kemi patur verdalle, se si as nuk u afrohej miqesia e thjeshte e jo me tej. Anyway, ajo qe dua te them eshte qe Lubonja e shikon me nje sy kritik dhe zgjon mendimin dhe analizen tek individet. Ne s’mund te mburremi per ate qe beri qeveria e Merlikes dhe t’u veme nje shenje barazimi me ate qe beri qeveria e Hoxhes. Kjo eshte vertet ironike.
2 February 2008 @ 4:11 am
Oooo Milet.
Te thuash se jemi nje popull i pabese, dakort, ne fund te fundit ky eshte mendimi i zotit Lubonja i krijuar ky mendim nga ai, duke u bazuar ne tere negativitetin e jetes sone ( ashtu sic bejme shume here edhe ne vete perfshi ketu edhe mua) shtoji ketu dhe ndjenjen e nje njeriu qe shqiptaret e kane bere te vuaj pa te drejte.( burgu etj etj)
Por qe te perpiqesh ta vertetosh kete duke shtrembuar faktet eshte maskarallek i paflshem.
Disa ketu preken se ju duket se ceshjta e Kosoves perdoret per tju mbyllur gojen Zoterinj me 99 sikur lobi hebre ne US te ishte shrehur kundra bombardimeve te NATOs, NATO nuk do te nderhynte ne Kosove Ishte heshtja e tyre dhe perkrahja sado e vogel ( kjo per ti bere qefin ndonjerit qe e shikon pavarsine e Kosoves si rezulta te vetem te UCK, se ne fakt ajo ishte nje perkrahje jo e vogel) qe i hapi rruge administrates amerikane per te nderhyre. Kjo nderhyej u be pikerisht se ishim nje popull qe i ndihmoj gjate LIIB ( ose te pakten atyre ju eshte mbushur mendja per kete) dhe per faktin se kur pane kosovaret qe me force i futnin ne vagonat e trenave dhe i shperngulnin drejt maqedonise aty keto skena ju kujtuan vuajtjet e tyre. E pra duhet tu jemi mirenjohes per kete, dhe duhet tu tregojme se ne e meritonim kete nderhyrje, ashtu sic meritojme edhe sot perkrahjen e tyre ne ceshtjen e kosoves .
Disa ketu perdorin fjalen “mjelje” Perse te kemi frike nga kjo fjale deri sa na takon dhe ata na e njohin ose sic thote emgrant “I zoti e jep e tellalli se shet”. Une kam njohur te rinj nga shqiperia qe jane pranuar ne shkolla amerikane vetem e vetem se drejtuesi i bordit te shkolles ishte hebre dhe femija kishte shkruar ne kerkesen e tij se vinte nga shqiperia vendi qe i perkrahu hebrejte gjate LIIB. Cte keqe kemi nga kjo?
Se fundi po te isha me mendjen e Lubonjes do te thoja:
Sipas kesaj llogarie qe ben Lubonja i bie qene shqiptaret jemi te pabese dhe ka vend shprehja se ne Shqiperi gjen spiune pa pagese. Atehere duke pare rendesin e ceshjte hebre per shqiptaret do te pyesja Spiun i kujt jeni ju zoti Lubonja Serbit? grekut? apo Islamikeve ekstreme Por une nuk e besoj kete teorine e spiunllekut dhe pabesise keshtu qe nuk besoj se Lubonja eshte nje spiun Ai eshte thjesht nje i semurem mendor Semundja e tij vjen nga inate dhe personale dhe hakmarje per vuatjtjet tij. Me keq ai ka nje semundje pak me te theksuar se tonen por eshte e njejta diagnoze ai si edhe ne per hir te pikpamjeve politike, perhir te inatit politk ndaj qeverise dhe parlamentit, haron komb e atdhe. Mjaft qe qeveria te shahet pa intersi kombetar le te shkoj ne djall. Dhe popujt pavarsisht sa te lashte dhe te beses jane kane edhe te tille semundje
2 February 2008 @ 4:22 am
“Atehere duke pare rendesin e ceshjte hebre per shqiptaret do te pyesja Spiun i kujt jeni ju zoti Lubonja Serbit? grekut? apo Islamikeve ekstreme Por une nuk e besoj kete teorine e spiunllekut dhe pabesise keshtu qe nuk besoj se Lubonja eshte nje spiun Ai eshte thjesht nje i semurem mendor Semundja e tij vjen nga inate dhe personale dhe hakmarje per vuatjtjet tij.”
Toko, sa kollaj që i bëke diagnozat, ngaqë s’të përshtaten ty mendimet e tij atëherë duhet të ketë sëmundje mendore? Nuk arrin të kuptosh se sa larg shkon me këto opinione dhe sa të papërshtatshme janë si reagim ndaj shkrimit?
2 February 2008 @ 4:30 am
Ne vitin 2001 per 15 minuta “mençuri” je paguar 150 euro. Lubonja! Po sot sa paguhesh per te genjyer se shqiptaret i shiten hebrenjte tek nazistet??? Jo Lubonja, shqiptaret nuk e bene kete gje, nuk i dorezuan asnje hebre nazisteve. Kriminele lufte ka pasur ne cdo vend, sa per Shqiperine mjafton te shihni paraden e mercenareve shqiptareve perpara Duces ne Rome, shfaqje e turpshme, shihni sesi filofashistet shqiptare e presin me lule pushtimin fashist te Shqiperise. Abuzohet shume me kete nocionini “dizident” apo “i persekutuar”. Na doli dhe Kadareja dizident! Ore keta e marrin popullin shqiptar per viktima te qorrfermaneve! Te persekutuarit e vertet s”perfituan asgje nga demokracia, as vitet e burgut nderkohe qe ish xhelatet stalinist i kemi edhe sot ne pushtet.fashizem!
2 February 2008 @ 5:09 am
Dori kam then dy gjera para dhe pas kesaj kesaj
…Se fundi PO TE ISHA ME MENDJEN E LUBONJES do te thoja:…
Ja qe sjam me mendjen e tij sepse them
….Por une nuk e besoj kete teorine e spiunllekut dhe pabesise keshtu qe nuk besoj se Lubonja eshte nje spiun Ai eshte thjesht nje i semurem mendor Semundja e tij vjen nga inate dhe personale dhe hakmarje per vuatjtjet tij. …
Lexoje mire te lutem
2 February 2008 @ 5:22 am
Strangie, e pranoj qe ket teme nuk mund ta percjell pa elemente emocionale, qe mund te ma erresojne arsyen. E pranoj gjithashtu qe ndaj Lubonjes autor kam zhvilluar nje ndjenje alergjie dhe subjektivizmi mohues me katrorin e kohes - s’ka rendesi si e pse. C’ka e ben dyfish te mundur gjykimin tim te shtrember. I lashe vetes kohe te me bien nervat. Edhe ti po fle, pra e kam marre shtruar.
Po i jap Lubonjes gjithe shancet: pra po e marr sikur shqiptaret e Shqiperise i dorezuan cifutet te gjermanet. I spiunuan. Qeveria e atehershme nuk kerkoi asnje marrveshje me gjermanet mbi cifutet, OK? Tani ajo cka une nuk kuptoj eshte se cfare ndihmojne gjithe keto ne procesin e emancipimit te shqiptareve te sotem. Ne nuk eshte se e kemi llagar 1945 e deri sot dhe tak, zbuluam papritur nje vater latente te se keqes, nje njolle qe mund te jete rrezik per fermente te keqia ne te ardhmen tone idilike. Reputacionit te dikujt qe ka vjedhur nje banke, nuk po i ben dem zbulimi qe kur ishte teenager hapi nje kinkaleri dhe vodhi 5 stilolapse.
E kam thene dhe here tjeter, shqiptaret jane sot ne nje derexhe te ngjashme me ate te kohes se rilindasve te pare. Po pse mer Strangie, ti kujton se me tere ate iluminim, nuk e dinin rilindasit qe Shqiperia nuk kish qene ndonjehere ne te vertete Zonje e Rende? E kur ne fakt ja shtime ne dridhmat gjithe Rumelise, aman? Figura Skenderbe erdhi si nje nevoje, jo aq si realitet historik apo nga zelli i ndonje “Lubonje” te vjeter per te zbuluar medoemos te verteten, vetem te verteten dhe asgje vec te vertetes historike. Sepse nga natyra, nje inetelektual-analist ne Shqiperi nuk mundet kurre te kete thjesht nje mision puro kerkimor, shkence per shkence, shkence per te verteten etj. Fatkeqesisht, per vete derexhene shqiptare, kete kontinuum zezone, intelektuali-analist eshte me se pari nje misionar. Nga zelli per shkaterrim mitesh ne altar te se vertetes mund te vijme ne nje pike pa asnje sistem referimi ne “te mirat” tona hipotetike e iluzore (ama te domosdoshme) si komb. Epo edhe ne matematike nuk ka zgjidhje heuristike pa nje baze-pikenisje fillestare te supozuar. E jo me ne perpjekjen e zgjidhjes se ketij makthi 45 plus 17 vjecar. E verteta sot jo vetem zbulohet; ajo gjithashtu duhet te manaxhohet. Askush nuk thote te genjejme! Dhe te mos derdhesh drite ne momente te dobeta e vulnerabel, te cilat nuk ndihmojne ne ndonje sherim, vetem sjellim malcim te metejshem, kjo nuk eshte e barabrte me genjeshtren. Kete duket nuk e kapin dot vertet-medhenjte albaneze!
Me vjen ne mend Hungaria. Gjithnje ata perpiqeshin ta fshihnin perkatesine ballkanike, nuk para mernin pjese ne aktivitetet ballkanike. Pse?
Ose: tre dite me rradhe i jam lutur shoqeruesit austriak nje here, te na conte ne Mauthauzen jashte programit, dhe ai, teper flexiel per gjera te tjera. nuk donte qe nuk donte te na conte atje. Pse?
Te zezat dhe te keqiat (edhe komuniste, psh intra-spiunimi masiv) si dhe te mirat (psh mosdorezimi i cifuteve tek gjermani) nuk kane shtyse etnike, Strangie! Nje qelbo francez eshte i njejte me nje qelbo eskimez! Nuk kemi ngel te na e mesoje Lubonja kete!!!
2 February 2008 @ 5:27 am
jam dakort me Lubonjen kur thote se ne me shume po kujtojme holokaustin sesa krimet qe i kemi bere njeri tjetrit,por ndihma ndaj hebrejve eshte nje publicitet i mire per imazhin e shqiperise ne bote dhe une per kete jam krenar,ndersa krimet qe kemi bere ndaj njeri tjetrit politika po mundohet ti mbuloje me hi.
dhe te keqijat qe na ka sjelle diktatura komuniste bejme mire qe te mos i harrojme per nje te ardhme jo te ngjashme me te.
por ne jemi popull qe harrojme shpejt dhe kjo duket se cilet njerez po na drejtojne sot te cilet ne disa momente kemi dashur ti hedhim ne turren e druve dhe ne momente te tjera jo shume te largeta u kemi dhene voten e besimit
—-një instrument për të harruar gjërat e tmerrshme që shqiptarët u kanë bërë shqiptarëve dhe që po vazhdojnë t’ua bëjnë pikërisht për shkak të kësaj harrese.”—–
por poshte atij hirit qe hedh politika vazhdon te digjet prrushi dhe une shpresoj qe te mos behet i gjithi hi
2 February 2008 @ 5:52 am
Mendesi shqiptare kjo te etiketosh tjetrin si te marre apo i semure mendor kur nuk na vijne pas kimetit mendimet e tjetrit. pak me shume respekt per mendimet e tjetrit o njerez.
Une ne fakt shumicen e rasteve nuk pajtohem me mllefin e tepert dhe ndjenjen e te qenit i titulluar drejt se drejtes se permbi moralshme qe me duket Lubonja e manifeston si nenprodukt i burgosjes se tij gjate komunizmit. Megjithate kjo sme shtyn qe ta percmoj menjehere cdo shkrim qe mban emrin e tij. I jap hakun nese e meriton dhe e lexoj me vemendje.
Edhe une si shumica ketu te them te verteten e kam marre si fakt te qene dhe te pakundershtueshem mbrojtjen humane qe i kemi ofruar individeve hebrej gjeta L2B dhe ky fakt per te cilin nuk jam menduar gjere e gjate (duke e pranuar si gjeresisht te mireqene e te verifikueshem) me ka bere krenar. E besoj me te vertete se ne shqiptaret jemi njerez me zemer bujare dhe dlire dhe ndihmojme pa teklif cdo njeri/komb ne nevoje pa diferencuar nga origjina gjuha apo feja.
Te vi tek ceshjta tani…a ka qene mbrojtja jone per hebrenjte rezultat i mos perkushtimit drejt ketij detaji te shtabit te Vermahtit ne shqiperi apo ju kundervume ne shqiptaret me vetemohim direktivave te nazisteve per internimin e cifuteve? Gjermanet kudo benin cte donin, pak e veshtire te besosh se tek ne ndeshen ne qendresen tone dhe u zmbrapsen. Pse ne Kosove nuk jane mbrojtur cifutet si ne Shqiperi?
Sa per mitet. Mendoj se ne themel te cdo shteti e kombi ekziston nje mit ose disa mite te lavdishem qe nder shekuj kane mbrujtur vete identitetin e kombit. Zakonisht mitet kane nje doze vertetesie e cila shtohet dhe shumohet me kalimin e kohes drejt kahut pozitiv/heroik. Ska asgje te keqe ketu, kombet e kerkojne legjitimitetin permes elementeve heroike qe perligjin aspiratat apo vete ekzistencen e tyre. Francezet permes perkushtimit drejt idealit te demokracise, Gjermanet permes romanticizmit te etnise, Serbet permes sindromes ‘kosova djep 1389′, ne permes admirit epik te vetemohimit te epokes se Gjergj Kastriotit. Puna eshte se ku duhet te behet dallimi mes miteve legjitime/objektive/fisnike dhe atyre qe fryhen nga sedra e semure dhe perfshihen ne vorbullen e vagullt te pavertesise historike. Duhet qe kete ceshtje ta zgjidhim mes filtrimit te paanshem te fakteve historike te pandikuar nga endja per vanitet. Zakonisht keto jane dilemat me te medha qe nje popull has, dhe zakonisht nje popull vital dhe skrupuloz ben sakrifica te tilla edhe sikur te humbase ‘nur’, ‘admirim’ apo ‘brand’ pasi vete pranimi i te vertetes eshte ne fakt deshmi e nje shpirti te sinqerte dhe te ndershme. Edhe Lubonjen nen kete kontekst ta gjykojme, jo ti qasemi me paramendime te stivuara rende ne koken tone.
2 February 2008 @ 6:43 am
Toko, të them të drejtën e kalova atë fjali, por tani që e përmende e vetmja gjë që më vjen ndër mend është fjala “copout”. S’ke si të parashikosh mendjen e Lubonjës dhe se çfarë do të thoshte ai, dhe faktikisht ai nuk i tha ato fjalë. Pra janë fjalët e tua.
2 February 2008 @ 6:57 am
O Shefi, ne jemi mesuar ta lexojme historine bardhe e zi, dhe per fat te keq nuk eshte ashtu, se sigurisht do ishte shume e lehte dhe nuk do kishte nevoje per shume filozofi (lexo emigrantin). Japonezet kane qene aleatet me te medhenj te gjermanise, por ne saje te tyre jane shpetuar me shume cifute ne Europe se nga askush tjeter. Shih kete ketu. Lufta ne rajone te ndryshme merrte ngjyra te ndryshme. Keto lloj kontardiktash nuk mund t’i shpjegosh jashte interpretimit te kontekstit, se ne ate c’menduri boterore shume njerez vepronin me instiktin human dhe jo me llogjiken, biles as nga propaganda qe shume nuk e njihnin. Shume njerez moren pozicione idealiste perballe dilemave, nacionalist apo komunist (apo ku e di une se c’fare lloj dileme ekzistencialiste), dhe ata qe perfitojne ne keto raste kur “budallenjte” zihen dihet kush jane. Dhe ne na qelloi shanci qe horrat t’i kishim te nje cilesie per t’i patur zili (sic edhe vazhdojme ti kemi). Problemi eshte se analiza e Lubonjes eshte e ceket dhe disinformuese, se nuk eshte se po sjell ndonje fakt me ato qe thote. Shqiptaret i shperfytyroje lufta njesoj sic shperfytyroi gjithe europen. Une jam dakort me ato qe thote per qendrimin ultra hipokrit te politikes, por historia nuk trajtohet keshu shkel e shko. Eshte fakt qe ka pasur kamp ne Prishtine, por eshte gjithashtu fakt qe nje pjese e cifuteve jane shpetuar. Ne na ben nder qe te denojme njeren dhe te vleresojme tjetren, qe kampe si ato mos te ngrihen me ne toke shqiptare, por te vleresohen nderkohe vlerat humane. Kurse me ate punen e komunizmit jam dakort qe s’duhet perzier me keto histori, sepse eshte nje shemtim i nje dimensioni tjeter, ku humbem (apo doli ne pah mungesa) vlerat e bashkejeteses me njeri tjetrin, dhe solidaritetin qytetar, per te mos folur per monstrat qe kishim ne krye.
Por e gjithe kjo histori me kujton filmin “Shame” te regjisorit suedes Ingmar Bergman qe mbahet nje nga kineastet qe e ka njohur dhe eksploruar natyren njerzore si askush tjeter. Filmi vendoset ne periudhe lufte (shume e ngjashme me L2B) ku te gjithe personazhet gradualisht e humbasin identitetin, ku dhe personazhi kryesor nga nje natyre shume pacifiste, kthehet ne nje monster. Problemi eshte se kjo shemti njerzore nuk sherohet pa pasur parasysh te dyja dhe vlerat e se mires (humanes) dhe shemtine e se keqes (c’njerzores). Nuk behet duke fshire njeren dhe duke ruajtur tjetren. Lubonja ben mire t’i japi dhe te mires dhe te keqes vendin qe i takon. Une personalisht ia respektoj mendimin Lubonjes qe jo rrale e ka shume te kthjellet, por ky nuk duket nje nga ato.
2 February 2008 @ 7:02 am
Dori, jam ne nje mendje me ty kur shqetesohesh per group-thinkun e fuqishem shqiptar. Mirepo eshte me teper mekanizem mbrojtjeje, se sa ndonje gen shqiptar. Nuk ka rendesi rasti konkret i Lubonjes, apo argumenti i tij specific, per te vene duart ne koke kur lexues te kultivuar vrapojne te denigrojne mendimet ndryshe.
“Velo eshte i lajthitur,” “Lubonja eshte fashist,” sepse jane heretike ndaj fese sone te perbashket. Kjo eshte e papranueshme ne nje diskutim. Perpara se te argumentojme per vlerat specifike te analizes se Lubonjes (qe mund te jete analize e dobet), duhen ulur gjakrat njehere. Perndryshe, vertetojme pikerisht polemiken e tij (Lubonja behet self-fulfilling) dhe debati eshte mbyllur pa u hapur.
2 February 2008 @ 7:25 am
Minator, Lubonja i drejtohet grupit dhe jo individit ne analize. C’do perpjekje per ta interpretuar, nuk mund te behet jashte grupit. Pra rregullat e lojes i ka caktuar Lubonja. Self-fulfilling prophecy. Komentet nuk mund te skarcohen ne emer te psikologjise se grupit ne kete rast. Nuk mendoj se eshte i ngjashem me rastin e Velos, per aq kohe sa Velo i drejtohej grupit ne emer te individit (pra kerkoi mbrojtje), dhe qe vetret disa u munduan t’i vishnin atij tipare te grupit (?) qe ky individi nuk i kishte.
2 February 2008 @ 7:33 am
Minator, dua te korrigjohem se doli sikur isha dakort me etiketimet ne vend te analizave. Kurse perdorimi i termit grup duhet perdorur me kujdes sepse ne te vertet jane te pakten dy grupe, dhe s’eshte mire kur i drejtohesh vetem njerit.
2 February 2008 @ 7:49 am
Ujku, ne rastin konkret nuk me duket se ka “dy grupe.” Ka nje grup amorf dhe cuditerisht emocional qe do gjera “te paprekshme” dhe ka zera qe kerkojne (mbase ne menyre te gabuar ose jo te efektshme) ti kundervihen ketyre gjerave te paprekshme. Zemerimi i thelle, i brendshem, i vazhdueshem i Velos dhe i Lubonjes nuk duhet minimizuar, akuzuar, vulgarizuar, apo denigruar si “lajthitje” sic kane bere ketu ne kete forum. Nuk perfitojme nga nje gjest i tille. Na zvogelon. Eshte mire te kuptojme se demonet tane nuk i luftojme dot me egzaltime.
Rregullat e lojes jane caktuar ne momentin kur nuk eshte folur asnjehere sakllam per cifutet ne Shqiperi (vetem ne pergjithesi dhe jashte diskutimit historik konkret) dhe eshte krijuar nje dinamike ku meshimi ndaj nje ndjenje qe na ben te ndjehemi mire kolektivisht duhet te zevendesoje ndjenja te tjera te keqija. Epo kjo pune e zeze: te paret per tu vetefshikulluar, te paret per te mbytur zerat jashte grupit. Nuk e marr vesh.
2 February 2008 @ 8:00 am
Edi pse ndodh kjo?,sepse keta i zmadhojne ato qe shkruajne,i tejkalojne mendimet,nga nje pason i njete urrejtje per vuajtejet personale qe kane kaluar,ne pasionin se e verteta qendron ashtu sic e thone ata.
2 February 2008 @ 8:16 am
Minator, kam mendimin sic edhe e kam shprehur se kemi nje kulture nje dimensionale te lexuarit te historise, qe fatkeqsisht edhe Lubonja ne kete rast ka rene pre. Per te ngritur nje argument, perpiqet te trajtoje nje moment te historise si mit, per ta rrezuar me pas, por ne asnje moment nuk eshte marre me faktet. Nese kjo nuk eshte abuzim me leximin e historise nuk e di se c’eshte. Menyra e pakujdeshme e trajtimit te historise ja ka zbehur mesazhin shkrimit, nese qellimi ka qene nje lloj ndergjegjesimi ne vlerat dhe antivlerat historike te shoqerise. Lubonja ankohet me te drejte se mbivendosja e perkujtimores se holokaustit me krimet e komunizmit eshte e papershtatshme, por shkon dhe ben te njejtin gabim kur do te zhvleresoj shpetimin e cifuteve, duke sjelle shembullin e genocidit armen, pa pasur asnje lloj lidhje apo argumenti. Nuk e di, po ky lloj leximi nuk pritet nga Lubonja.
2 February 2008 @ 9:33 am
…mmmmmmmmm debat i madh knejna….shume.dhe me dy kampe fiks sic me pelqen mua heheheheh.Djema dhe goca(miqte e mi doja te thoja)
Menyra me e mire per ti dhene pergjigje “unit multicentral” te Lubonjes, eshte jo ta komentoni ate…por te mos e lexoni…Njerez si ai nuk shkruajne per lek e ca me pak per euro por thjesht per narcisicem… Dita kur ai te mos kete me lexues do te jete ditevdekja per te.
Njesoj dhe per Velon
2 February 2008 @ 1:35 pm
Emigrant, jam deri diku dakort. Problemi që, siç e shoh unë, ka dashur të shtrojë Lubonja (keq, kësaj radhe, vërtetë keq), lidhet me marrjen nga shoqëria shqiptare si kallup i ideve pa bërë asnjë thelllim më të kujdesshëm. Pa ditur tl ndajmë çka është me vlerë nga çka nuk është. Tani ky është hamendësim i imi për çka ka dashur ai të thotë. Dhe prapë mendoj, e përsëris, që e ka bërë me mengësi, duke rënë në grackë të ekstremizmit të argumentave.
Po që këtu, e deri të thuash që është trap, idiot, t’ia hedhësh gjithë aktivitetin dhe krijimtarinë në plehra, edhe kjo nuk më duket sa na çon shumë përpara, jo? Të jap një paralele: a duhet denigruar si personalitet mbarëkombëtar Ismail K., shkrimtari më i madh modern shqiptar, se një ditë të bukur u çua e tha: “Të mbyllet në burg Rexhep Q.!”? A mund të themi në këtë rast që IK është rrotëkarizuar dhe duhet të vazhdojmë të mos e lexojmë derisa t’i vijë vdekja. Kjo hedhja poshtë e tjetrit, ky hesap i bërë me të pasme, është ajo pse e lashë atë komentin e parë. Sepse mungesa e objektivitetit (për aq sa objektivitet mund të ketë në një debat në internet, dhe për pasojat reale që ky debat mund të sjellë) është e barabartë, në këtë rast, si për autrorin FL, si për ata që thonë që ai duhet të vdesë. A nuk ka një problem që një lexues inteligjent duhet ta kapërcejë këtu? Ne ecim përpara kur dalim nga kjo mendësi, Emigrant. Sepse, kur ti sjell shembullin e Austrisë, harron që klasa vendim-marrëse shqiptare nuk mund të krahasohet as me klasën më të ulët austriake. Ajo që mua më merakos, pra, nuk është “rrëshkitja” në gabim e Lubonjës, po ata që rrëshkasin akoma më keq (e disa nga këta këtu unë i respektoj dhe i lexoj, ndaj më duket i rëndë reagimi). Se mirë Lubonjës mund t’i mungojë objektiviteti sepse ka bërë 17 vjet burg dhe punë të detyruar, prandaj është i njëanshëm, po neve që kemi luksin që nga gabimet qoftë të tij (në argumentim), qoftë të atyre që e mbyllën, të mësojmë, eh i dashur, neve nuk na falet që të reagojmë si të kishim futur duart në prizë. Nuk besoj se Penari ap Blendi, që e sollën shkrimin, të kenë pasur qëllim linçimin verbal të autorit, por një debat të shëndoshë, që këtu u bë pak dhe më shumë aspak.
Të përshëndes!
2 February 2008 @ 1:36 pm
korrigjoj: “të mbyllet në çmendinë” jo ” të mbyllet në burg”.
2 February 2008 @ 2:53 pm
…S’ke si të parashikosh mendjen e Lubonjës dhe se çfarë do të thoshte ai, dhe faktikisht ai nuk i tha ato fjalë. Pra janë fjalët e tua…
Patjeter qe jane fjalet e mia se Lubonja nuk eshte ketu tek peshku
Por une nisem me logjiken e tij dhe them ato qe them me “rregulli i treshit”
Ju shkruani keshtu
une mendoj ashtu
pra ju mendoni keshtu :
Thjesht po te nisesh me llogjiken e Lubonjes ne kete shkrim vjen tek ajo qe kam thene une . Nisur nga llogjika e tij ne shkrim mua me lind e drejta te drejte te them ate qe kam thene
2 February 2008 @ 2:53 pm
Strangeman
Po te shkruaj nga qe po e citon disa here shprehjen time. Desha te them separi se e perdori njehere dhe nuk do ta perdor perseri. Thjesht ka qene nje shprehje madheshtore, dicka qe qendron midis “po budallallepsesh” dhe “po cmendesh”, por qe ka edhe nje sens humori dhe tregon edhe njelloj afrimiteti alla shqiptar. Tosin e njoh personalisht, e respektoj per vuajtjet qe ka hequr, mendon mire, por ka nje te keqe qe ka humbur te qeshuren, dhe cdo problem qe ngre merr ngjyra dramatike dhe finale. Une kam tjeter approach. (s’me vjen fjala shqip)
Nga ana sintaksore, po ta shohesh fjaline ajo fillon me foljen ‘Po’ qe tregon nje proces qe po zhvillohet dhe jo se ka mbaruar, dhe mbyllet me “me duket” qe ne kete rast nenkupton “qofsha i gabuar “.
Sa per punen hebrenjve po te them dicka personale dhe familiare. Ketu ku jam miqte me te mire qe kam jane hebrenj. Gjithmone me kane ndihmuar personalisht (se di pse te gjithe kane miliona!!!:D) dhe ma kane thene haptas disa here qe te respektojme se je shqiptar dhe se i keni ndihmuar hebrenjte. Troc.
Historia Familjare.
Gjate luftes gjyshi nga mamaja ka pasur komshij hebrenj ne Durres. Mbaj mend gjyshin qe me tregonte se si i ndihmonin kur vinte per kontroll gjermani. Kishin bere nje platforme druri qe e fusnin ne nje pus te thare qe kishin ne oborr dhe i zbrisnin familjen burre e grua me dy femije atje me cikrikun e pusit. Ne lagje ishin dy a tre familje hebreje, dhe te gjithe e dinin ku banonin e cfare behej me to gjate kontrolleve, por askush nuk spiunonte. As Vlash ballisti, qe gjyshi me thoshte se spiunonte cdo komunist ne lagje. Dhe gjyshi im s’ka qene musliman sic thote Fatosi, por ortodoks dhe besimtar. E s’ka qene as komunist por zanatci e tregetar.
Ndaj dhe ai shkrim s’me pelqeu
2 February 2008 @ 2:56 pm
qasje, fjala eshte qasje
pershendetje mik
2 February 2008 @ 3:33 pm
PF, shkrimi nuk më pëlqeu as mua. Autori ka ngatërruar disa gjëra bashkë dhe ka bërë disa kapërcime që logjikisht nuk qëndrojnë. Këtë e ripërsërita disa herë. Në meritën e debatit për hebrenjtë nuk hyj, sepse nuk kam njohuri të mjaftueshme për të biseduar, ndaj e mar të mirëqenë atë që thua. Ajo që më vrau syrin ishte batuta, në gjykimin tim, pa shije për nivelin e debatit që duhet të bëhet në një rrethanë të tillë. Sikurse më vjen keq, po kjo nuk lidhet me vetëm me ty, nga reagimet ekstreme dhe dekonstruktive të atyre që në mënyrë eksplicite sugjeruan mosleximin deri në vdekje, apo të thirrurit të autorit në mënyrë fare fyese Lubolja. Këto janë të palejueshme për një nivel qytetarie fare minimal.
Megjithatë, të falenderoj për saktësimin!
Të fala!
2 February 2008 @ 3:49 pm
S’duhet ndonje inteligjence e madhe per te kuptuat qe zoti Lubonja ja ka futur kot, dhe eshte per te ardhur keq sepse ne fund te fundit ky eshte nder intelektualet me te medhenj shqiptar( imagjinoni se si jane te tjeret ) Komentuesit e Peshkur pastaj me fyerjet personale qe perqendrohen tek Autori dhe jo te Shkrimi - pak a shume si ky komenti im - ja kane futur kot dyfish.
2 February 2008 @ 4:03 pm
Historia nuk ka logjiken e rregulles se treshit.Meqe jemi e kemi qene kaq te keqinj me njeri tjetrin nuk eshte e mundur te kemi qene te “mire “me hebrejte.Kjo qe thote Lubonja eshte dyfish e poshter.E para mohon te verteten qe asnje ebreo nuk iu dorezua gjermaneve nga shqiptaret,e kjo si pak gjera na ben nder.E dyta po gjen alibi per ate te keqe monstruose qe solli komunizmi duke shkaterruar njeriun e vlerat e tij.Per mua Lubonja eshte shume i rrezikshem.Emigrant.45vjet diktature nuk jane aspak te krahasueshem me 17 vitet pas 1990.Nuk mund te mblidhen nen shenjen e fatkeqesive .Nuk mund te krahasohen.
2 February 2008 @ 4:23 pm
Shkrimi nuk esht aspak profesionist pasi ne te jan shkrura (pseudo) fakte te cilat nuk kan asnje baze te vertet pasi materialet historike mungojn totalish. Kjo qe ka shkruar Z. Lubonja eshte vetem nje provokacion gazetaresk qe meriton nje kundershkrim te duhur nga ana e drejtorit te arkivave shqiptare.
2 February 2008 @ 4:28 pm
Zane, miresevjen!
Nuk i krahasoj! Nuk i mbledh. Po te ishte ashtu do thoja 62 vjet. Por i ndaj duke thene 45 plus 17; secila me kusuret e veta, e para vecse duke patur ate me madhorin, sepse eshte baza qe gjeneron shume “kusure” aktuale.
Kur do vije ajo dite e bekuar qe nuk do kete nevoje me u sqaru mbi atituden tone ndaj 45-es!
2 February 2008 @ 4:53 pm
e pritshme qe revolta e Lubonjes do shkaktonte reagim. Reagim, qe shpesh eshte i dyshimte. Cfare e revolton Lubonjen:
1. Fakti i pamohueshem qe teksa shqiptaret i ngrejne monument vetes per mbrojtjen e nje grushti hebrejsh, futen ne burg qindra mijera bashkeatdhetare: motren, vellain, burrin dhe gruan. Ky ehste paradoks! Asnje nga ju ne kete debat nuk ndalon nje sekonde te vetme te mendoje per kete te vertete.
2. Shqiptaret, qe Lubonja i sheh ketej dhe andej kufirit si nje bashkesi, nuk jane kaq engjej sa tregohen; sepse hebrenj ata kane dorezuar tek gjermani. Kete fakt Lubonja e citon nga Malcolm Noel. Por, anonimi diku ne fillim te komenteve, shton nje koment mbi kete teme nga xha xha, nje studues i respektuar. Xha xha, nuk ben asgje me pak se sa te pohoje, ne menyre te pavarur nga Lubonja, te njejtin fakt: shqiptaret kane dorezuar hebrenj. Asnje nga komentuesit nuk e mori mundimin t’i lidhte keto tre burime informacioni me njeri-tjetrin.
3. Lubonja dhe Xha xha, ne menyre te pavarur, arrijne ne te njejtin konkluzion: fakti qe shqiptaret ne Shqiperi nuk i dorezuan hebrenjte eshte ndohsta i lidhur me rrethanat politike, me angazhimin apo sherbimin qe politika shqiptare beri ne favor te gjermaneve; qe me sa duket paskerkan qene te ndryshme nga ato ne kosove. Te dy autoret e nderuar perfundojne, se realiteti i mosdorezimit te hebrenjve eshte me shume i lidhur me keto rrethana politike, sesa me virtytin mitik te shqiptarit.
Tani te nderuar, pasi e shateLubonjen mire e mire, shpresoj ta keni nxjerre dufin e te jeni me te qete per te ripare tezat qe ai hedh.
Tek e fundit, e mire apo e keqe, revolta e Lubonjes eshte nga pozita e njeriut qe bashkeatdhetaret kaq te virtytshem qe shpetuan hebrejte, e futen ne burg per 17 vjet, dhe nuk e shpetuan. Dhe, pasi humbi 17 vjet te jetes se tij ne burgjet e komunizmit, i duhet te perballohet e duroje e mos revoltohet kur sheh absurditetin e situates.
2 February 2008 @ 5:01 pm
1. Fakti i pamohueshem qe teksa shqiptaret i ngrejne monument vetes per mbrojtjen e nje grushti hebrejsh, futen ne burg qindra mijera bashkeatdhetare: motren, vellain, burrin dhe gruan. Ky ehste paradoks! Asnje nga ju ne kete debat nuk ndalon nje sekonde te vetme te mendoje per kete te vertete.
Po, mese e vertet, por çfare lidhje ka kjo me hebrenjte e shpetuar ne Shqiperi?
2. Shqiptaret, qe Lubonja i sheh ketej dhe andej kufirit si nje bashkesi, nuk jane kaq engjej sa tregohen; sepse hebrenj ata kane dorezuar tek gjermani. Kete fakt Lubonja e citon nga Malcolm Noel. Por, anonimi diku ne fillim te komenteve, shton nje koment mbi kete teme nga xha xha, nje studues i respektuar. Xha xha, nuk ben asgje me pak se sa te pohoje, ne menyre te pavarur nga Lubonja, te njejtin fakt: shqiptaret kane dorezuar hebrenj. Asnje nga komentuesit nuk e mori mundimin t’i lidhte keto tre burime informacioni me njeri-tjetrin.
Natyrisht qe mund te kete pasur raste ne te cilat shqiptare te lidhur me pushtuesin nazist kane paditur hebrenj. Por me sa duket keta kane qene perjashtime. Edhe ne Gjermani ka pasur njerez qe i ndihmuan hebrenjte, por jo per kete Gjermania mbahet mend si vend heroik kunder hebrenjve, e kupton?
3. Lubonja dhe Xha xha, ne menyre te pavarur, arrijne ne te njejtin konkluzion: fakti qe shqiptaret ne Shqiperi nuk i dorezuan hebrenjte eshte ndohsta i lidhur me rrethanat politike, me angazhimin apo sherbimin qe politika shqiptare beri ne favor te gjermaneve; qe me sa duket paskerkan qene te ndryshme nga ato ne kosove. Te dy autoret e nderuar perfundojne, se realiteti i mosdorezimit te hebrenjve eshte me shume i lidhur me keto rrethana politike, sesa me virtytin mitik te shqiptarit.
Kjo eshte paksa si e veshtire per tu provuar, po edhe sikur te jete keshtu, ee? Ca ndryshon?
Por nuk eshte keshtu. Ne vendet “antisemite” hebrenjte denoncoheshin sapo i shikoje ne rruge apo te fshehur ne ndonje shtepi. Kjo ne shqiperi nuk ka ndodhur.
Sidoqofte po diksutohet mbi faktin qe Shqiptaret nuk i kane dorezuar, dhe jo mbi Arsyet per te cilet shqiptaret nuk i kane dorezuar.
2 February 2008 @ 5:03 pm
Xha xha dhe Lubonja jane ne avantguarden e “mitshkaterruesve” dhe “asgjendertuesve”. Mund te jene ngjarje te pavarura ne dukje, por te kontrolluar nga i njejti determinant latent.
Sado te mendoj per dy faktet “fshehje cifutesh - dorezim shqiptaresh”, edhe sikur te mendoj 2/7 per kete, fakti nuk ndryshon fare, qe shqiptaret u dorezuan te sigurimi i shtetit ndersa cifutet nuk u dorezuan te gjermani! Futi psikokineze sa te duash, nuk luan gje. Cifutet nuk u dorezuan! Pike! Tani se pse s’i del ekstrapolimi Lubonjes, qe mqse ai beri te themi 10 burg, me “rregull treshi”, cifuti Efraim nga Vlora duhej te kish perfundu ne Treblinka ne 1944-en, ky duhet te jete problem vetem per Lubonjen, dhe askend tjeter!
2 February 2008 @ 5:05 pm
Jo, mik, ajo qe ka kerkuar te debatoje Lubonja dhe kolegu i tij, eshte pikerisht ARSYEJA perse nuk i kane dorezuar! Sepse eshte kjo arsye (qe shqiptaret e shohin tek virtyti) e cila po mitizohet e po i ngrihet monument. E kete po vene ne dukje Lubonja dhe Xhaxha.
Anashkalimin nga arsyeja po e beni ju ketu, sepse keshtu ju pelqen
2 February 2008 @ 5:10 pm
Emigrant, kjo ehste menyra jote e interpretimit. Por jo e vetmja. Menyra ime e interpretimit eshte qe:
Xha xha dhe Lubonja jane ne avantguarden (deri ketu je ne nje linje me mua) e studiesve serioze, qe historine e trajtojne si shkence: qe jane te interesuar tek e verteta, tek objekti i shkences, dhe qe nuk e bejne historine objekt shkence. Po, keta jane avanguarde, per fat te mire. SHpresojme qe do hedhin themelet e nje historie-shkence dhe jo mitologjike.
2 February 2008 @ 5:14 pm
Dmth sipas kesaj i bie:
“O popull cifut, o israelite miq, mi dhuroni veshet tuaj!
Ne nuk ju dorezuam ju te gjermanet, sic e dini dhe na thoni falemnderit vazhdimisht. Ne do ju kishim dorezuar qe c’ke me ate pune, ne na vlonte zemra tu dorezonim, ne mezi permbaheshim te pragu i deres per pa vajtur tek komandanti SS te ndertesa karshi, po ja qe ashtu e kishim nje ceshtje te brendshme, ashtu ishte puna qe nuk ju lame te beheshit sapun. Keshtu thote Fatos Lubonja, dhe Fatosi eshte nje burre i ndershem dhe ish i burgosur. Tani, gjithe ate respekt qe ju keni per ne, kthejeni 180 grade, kthejeni dashurine ne urrejtje, mirenjohjen ne pezm, se ashtu do t’jua benim, po te mos ishin ato arsyet, qe si mikrofilozofe qe jemi, po i remojme me qiri, po i gjejme edhe aty ku s’jane hic. Ja shihni c’thote F. Lubonja per kete, dhe ai eshte nje bure i ndershem!”
2 February 2008 @ 5:17 pm
Mua me pelqeu ai shkrimi i xha xhait per kete ceshtje. Bazuar ne fakte historike dhe i zhveshur nga ngarkesat emocionale si shkrimi i Lubonjes. Megjithate, ne princip te dy shkrimet thone te njejten gje, shoh se kusuret vetem Lubonja po i merr. S’pashe gjekundi te thoshte njeri se edhe xha xhai ka rrjedhur. Apo eshte ndjenja e grupit?
Kam pershtypjen se kritikuesit me te ashper te ketij artikulli, nuk kane duruar t’a lexojne shkrimin deri ne fund, ose do kene kapercyer ndonje paragraf, sepse ne shume “pyetje” qe ata shtrojne, e gjen pergjigjen ne shkrim.
Une personalisht, e shoh si nje opinion, por edhe informim, te Lubonjes per ceshtjen ne fjale, dhe nuk ka si te mos e respektoj si te tille. Kjo nuk do te thote se une duhet te bie dakord me cdo gje qe ai thote ne shkrim, por te ulerasesh se ky po na shkaterron imazhin tone ne bote (?), apo se do te demtoje ne ndonje fare menyre pavaresine e Kosoves (?), nuk me duken si gjera me vend per t’u thene. Supozohet te kemi mesuar ndopak nga civilizmi, toleranca… Shprehu Lubonja nje opinion dhe cfare?
Po ashtu me duken disi perpjekje te sforcuara ato te emigrantit qe duan te thone se E VERTETA dhe e DREJTA nuk kane te bejne fare me njera tjetren?! Nuk ka asnje korrelacion ndermjet tyre emigrant? Fare? Une jam dakord qe dikush mund te vere ne dyshim te verteten, ose mund te mos besoje ate qe e ka gjetur te verteten, por te thuash se e verteta eshte irrelevante, si psh ne kete thenie,
me duket si thjesht papergjegjshmeri. E pse paska imazhi me rendesi se e verteta? Si t’ia bejme me keto theniet e tjera atehere?
and my favorite:
2 February 2008 @ 5:17 pm
Atehere, arritem ne perfundimin qe nuk i dorezuam me duket. Kalojme te arsyet.
3. Lubonja dhe Xha xha, ne menyre te pavarur, arrijne ne te njejtin konkluzion: fakti qe shqiptaret ne Shqiperi nuk i dorezuan hebrenjte eshte ndohsta i lidhur me rrethanat politike, me angazhimin apo sherbimin qe politika shqiptare beri ne favor te gjermaneve; qe me sa duket paskerkan qene te ndryshme nga ato ne kosove. Te dy autoret e nderuar perfundojne, se realiteti i mosdorezimit te hebrenjve eshte me shume i lidhur me keto rrethana politike, sesa me virtytin mitik te shqiptarit.
Ti thua qe ndohsta i lidhur me rrethanat politike, me angazhimin apo sherbimin qe politika shqiptare beri ne favor te gjermaneve! Tani, keta qe bene kete politike & angazhim, a ishin shqiptare? Po, sepse e thua ti : politika shqiptare.
Jo, mik, ajo qe ka kerkuar te debatoje Lubonja dhe kolegu i tij, eshte pikerisht ARSYEJA perse nuk i kane dorezuar! Sepse eshte kjo arsye (qe shqiptaret e shohin tek virtyti) e cila po mitizohet e po i ngrihet monument. E kete po vene ne dukje Lubonja dhe Xhaxha.
Ti duhet ta dish qe ne ceshtje kaq te komplikuara nuk eshte vetem nje faktor qe ndryshon gjithçka. Shqiptaret ne radhe e pare nuk e kane bere - sipas meje - sepse nuk i ka bere njeri propagande aq gjate sa tu mbushet mendja qe hebrenjte jane te keqinj, keshtu qe nuk i shikonin arsyet pse duhet ti spiunonin. Asnjer njeri normal nuk do denonconte te vuajturit si ai ( hebrenjte ) tek pushtuesi ( nazistet ). S’ka ndonje virtuozisem te madh ketu, edhe thjesht sjellje normale. E sidoqofte sipas meje eshte dytesore.
Anashkalimin nga arsyeja po e beni ju ketu, sepse keshtu ju pelqen.
Jo mo, mu sme pelqen nje gje apo tjetra, po them gjerat si i mendoj.
2 February 2008 @ 5:18 pm
Aty ndahemi avokat. Jo se nuk te kuptoj dhe se nuk kam respekt per qasjen tuaj “lofty”, por per mua e verteta dhe mitet jane mjet dhe jo qellim. Ne keto nivele qe flasim keto kategori nuk marrin te njejten ngarkese si ne mardheniet private mes dy njerzve ku e verteta dhe ndershmeria ka prioritet absolut.
Per mua ajo lloj shkence qe thoni ju eshte iluzion.
Respekt! (i vertete per qashtersine dhe idealin tuaj; zoti e befte si thoni ju)
2 February 2008 @ 5:20 pm
Jo emigrant. Kj oqe ben ti e banalizon pak kete muhabet qe eshte nete vertete aspak banal. Lubonja nuk po thote gje. Ai nuk e shpiku. As Xhaxha nuk e shpiku. Lubonja citon nje historian te mreinjohur per kete pune. Xhaxha, e ka studiuar kete pune. Pra, askush nuk po abuzon me ndershmerine e tij, apo autoritetin e tij per te zevendesuar nje formule me nje tjeter. Ketu po flasin studiese, kjo ehte puna e tyre, ashtu si ti ben statistike; dhe ata po flasin per te dhena qe ekzistojne, po na i thone ne qe besojme tek virtyti dhe nuk DUAM te shikojme se fakti qe nuk i dorezuam hebrejte me shume se me virtutin kishtete benete me rrathana. Sepse, kur rrethanat politike ndryshuan, te njejtet shqiptare spiunuan edhe vellain!
Jepi Cesarit ate qe i takon Cesarit. Mos i ver Lubonjes ne goje dhe ne sellje gjera qe ai nuk i htote dhe nuk i ka ndermend. Per hir te respektit per argumentin, sepse argumenti ehste me i rendesishem se Lubonja. Me i rendesishem se te gjitha egot tona.
2 February 2008 @ 5:29 pm
Permetar,
good points you made.
desaparacidos,
ti po perfundon ashtu sic te pelqen ty, sepse nuk me dukesh i interesuar te lexosh. Duke ju referuar te tre studiesve qe jane involvuar ne kete diskutim, Lubonja, Xhaxha, Malcolm: shqiptaret i kane dorezuar hebrenjte. NE kosove te gjithe, ne shqiperi jo. Arsyeja perse jo ne shqiperi este ndoshta e lidhur me angazhimi apo rrethanat politke, por aspak me VIRTYTIN! Shqiptaret po i ngrejne monument VIRTYtit, dhe si Lubonja si Xhaxha, na vene ne dukje qe nuk kemi asnje arsye per ta bere kete, sepse eshte nje mit dhe aspak nje realitet.
Lubonja shkon nje hap me tutje dhe insiston ne ate qe kur rrethanat politke ndyrshuan (komunistet) shqiptaret dorezuan edhe njerezit me te shtrenjte. Ku ngeli VIRTYTI? Sepse virtytet qe po na jepen si elemente integrale te karakterit te shqiptarit duhet te ksihin qendruar integrale. Vetem se ato na dolen shume siperfaqesore, aq siperfaqesor sa ndoshen ato qe ndodhen.
2 February 2008 @ 5:35 pm
Arsyeja perse jo ne shqiperi este ndoshta e lidhur me angazhimi apo rrethanat politke, por aspak me VIRTYTIN!
Ti mendon dmth qe hebrenjte ne shq. i shpetuan angazhimi dhe rrethanat politike? Konkretishti si?
2 February 2008 @ 5:37 pm
Une nuk e para pelqej kete Lubonjen,por i jap te drejte.,sidomos per ate kodin e beses se shqiptareve ,eshte shume i egzagjiruar,bile deri ne mith.
Mendoj se jo cdo shqiptar, eshte i beses,ja psh Saliu eshte i beses? kur vjen puna per intereat personale shqiptaret nuk kane “kod bese” sic thote Topalli,ajo genjen.,24 ore ne dite .
Koha e beses nuk e kziston me.,si rjedhim nese nuk ka bese do te kete mashtrim.Ne Shqiperi jane shpetuar disa familje cifute dhe kaq,por dihet qe shqiptaret ne lufte kane luftuar dhe vrare njeri tjetrin.Kane dashur cifutet me shume se veten?Aspak.Ata qe kane qene kunder gjermanit e kane ndimuar njeri-tjetrin,por dihet qe edhe e kane spiunuar dhe vrare njeri-tjetrin.Por dihet se kur gjerat marin ngjyra politike,theksi vihet me shume aty ku i intereson politikes se dites.
2 February 2008 @ 5:38 pm
Te dy keta autore rrahin te shpjegojne faktin qe ne shqiptaret nuk kemi asgje te ndryshme nga bazikja e species homo sapiens. Tamam ate qe beri psh migjeni me malesoren qe prostituonte poshte ne carshi. Ose me mamin e Lulit qe nuk ishte e virtutshme, por “ishte gatit” per at zotnine. Une jam me kredon qe nen kushte te njejta njeriu pritet te reagoje njesoj, pavaresisht etnise a faktoreve te tjere. Kush po e diskuton kete? Kush po thote se te qenit shqiptar ka lidhje bazike me te qenit humanist? Une jo njehere. Poooor, nje studim a hulumtim nuk ka vetem nje objektiv, por edhe nje pasoje. Pasojat e studimeve ne fjale te ketyre dy xhentellmeneve (jo te Vehbiut per gjuhesine, ku ai natyrisht shkelqen)mua nuk me pelqejne aspak.
2 February 2008 @ 5:45 pm
Avokat i djallit, Lubonja thote:
“Sepse nuk është as e vërtetë se shqiptarët nuk i kanë dorëzuar ebrejtë. Të paktën nëse pranojmë se edhe ata përtej kufirit, dmth mbi 90% e banorëve të Kosovës, janë shqiptarë. E pra ata që organizojnë festa përkujtimore të mirësisë së shqiptarëve ndaj ebrejve e që harrojnë krimet që kanë kryer shqiptarët ndaj shqiptarëve i ftoj të lexojnë librin e historianit të njohur si proshqiptar, madje, Noel Malcolmit, i cili, ne historine e tij të Kosovës, shkruan se atje (Kosove), ku shqiptaret kishin marredhenie të mira me pushtuesit gjermanë, janë dorëzuar të gjithë ebrenjtë e Prishtinës.”
Nuk me duket se po i ve njeri ne goje gje Lubonjes. Personalisht, do t’a shihja problemin ne forme me pragmatike. Ne qofte se do te isha cifut, deri diku i interesuar ne ceshtjen e Kosoves, me dy pare influence, mbase edhe do t’a hiqja ate minimum mbeshtetjeje qe do kisha ndaj ceshtjes se Kosoves. Me gjithe kete pragmatizem, e verteta mbetet shume e rendesishme, aq e rendesishme ne fakt, sa qe nuk mjafton Malcolm, i cili kam frike se eshte i vetmi burim reference, si per Xhaxhain edhe per Lubonjen. Fatmiresisht, nuk ka kaluar aq shume kohe sa qe deshmite te formes “me ka thene baba” te mos merren ne konsiderate. Fatkeqesisht, ne luften kunder mitit, thyhet edhe forma e tregimit, deshmia e nje gjenerate ndaj nje gjenerate menjehere pasardhese, deshmia e formes “me ka thene baba”, qe ne fakt mund te mos permbaje nje mit, por nje histori reale, nuk merret parasysh. E verteta keshtu mund te jete dicka krejt e mesme. Mund te mos jete aq sa e bejne amatoret e historise sipas referencave ndaj figures se Mustafa Krujes, por njekohesisht mund te mos jete aq sa e bejne amatore te historise te cilet kane per qellim thyerjen e mitit, aq me teper kur keta te fundit tregojne nje verberi absolute ndaj te vertetes qe mund te ruaj nje narrative me forme mitike.
2 February 2008 @ 5:48 pm
Emigrant,
pasojat e studimeve te ketyre xhentellmeneve (mbase ka edhe me shume, ku ehste Xixa?) quhen: shkenca e historise. Historia eshet ajo e eshte, jo ajo qe ne na pelqen te jete. Per fat te mire apo per te keq. But, that’s how it is. Keta zoterinjte bejne shkence, jo mitologji.
2 February 2008 @ 5:55 pm
Kete une nuk e besoj, gjithashtu. Shkenca eshte tjeter gje kane nje shprehje gjermanet (”Die Wissenschaft ist ‘was anderes”).
2 February 2008 @ 6:07 pm
I nerum!
Po kthehem per pak per te thene se ku eshte pik-point e jona qe marrim pjese ne debat, tepaktensic e mendoj une.
Botimet tip Velo e Lubonja jo se jane jashte te vertetes e kerkeses per te qene te drejte e te paanshem ne vleresimte ndodhive historike te lidhura keto me PESIMIN PERSONAL .
Kete kapacitet e ka cdo qenie qe “halli i tij eshte me i madhi”.Por c’ndodh me ta qe pastaj shndrohet ne debate te tipit te “rratheve te gurit”
Vur re ,asnje fakt qe te jete i pranushem per te gjithe…te gjitha te padokumentuara,cdo argument me stilin “me ka thene baba mue” ose
“njaj A… e di mire”
E kush nga ne nuk ka patur BABE qe ja ka thene ?????????
Po keta cifute nuk po kuptohet NGA VININ? Nga zona ku represioni Nazist ne bashkepunim me qeverite kuislinge ku hebrejte kishin ndertuar jeten para se te binte murtaja fashiste? Apo direkt nga IZRAELI se ishte ne krye qeveria e M.Krujes?
Qe te levizesh duhen para dhe qe te ndertosh jeten qofte edhe ne skutat me te varfra e me te humbura ,si SHQIP ne ate kohe ,duhet te kesh ku te futesh koken e te sigurosh buri et ushqimore per jetese.Ablene troje, a u futen punetore ,dhe ne c’nivele e ndertuan jetesen? NJe HIC i madh.
Asnje fakt i tyre mbi gjenezen e vendosjes.Asnje fakt i zhvillimeve te metejshme….Vetem …”M’ka thone Antonja mue”
E kush eshte ai qe me dy klase gjimnaz e me mentalitetin e kohes nuk eshte ne gjendje te tjerre histori e nxjerre perfundime ,JURIDIKE, SHKENCORE,
POLITIKE, EKONOMIKE etj etj sikur vete ata qe jetuan ti kene kerkuar me qiri keta apologjete te HICIT.
Vete ata per kete fakt ,Cifutet,e kane perseritur me MIJRA here se ja dedikojne mikpritjes NJEREZORE ne pergjithesi dhe asaj SHQIPTARE ne vecanti qe zoti ja ka dhene ner veteite e mira qe ka ndare ne popuj.
Kjo e mire na takoi ne.
C’fare ndodh? Keta marifetcijte e penes ne cdo rresht e ne cdo presje do gjejne lidhje politike e krahasime ex catedra si LUBONJA e VELO per te shkrire DHIMBJEN PERSONALE me ndjenjat tona duke rene viktime ( me teper ka te ngjare qe kane rrjedhur) e mendimeve se dikush do preket e keta do shndrohen si orteke te fshijne cdo arsye tjeter e te mbeten vetem argumentet e Velos,Lubit, etj te kesaj natyre qe i imponohen publikut me OPINIONE,ANALIZA,DACIBAO dhe jo etj ,por domosdo dhe ne qe :
“pavaresisht nga ……duhet thene se…..dhe metej dalin disa probleme….
Duke e mbyllur te pershendes per qartesine e ballafaqimit te ketyre percartjeve teorike me nevojat e KOHES per Memedhembjen .
Do te desheroja te vesh re PER cdo problem ku nuk duhen FAKTE,TE DHENA
kopene MIXHISTE e ke gjithmone tundakokese per te zbuluar te vertetat jo vetem prezent por SIDOMOS TEJET TE DALLUESHME me analiza e opinione te tipit….M’ka thene baba mue…
2 February 2008 @ 6:19 pm
A e di njeri se kush e beri kete mbivendosje te perkujtimit te holokausitit me ate te viktimave te komunizmit?
2 February 2008 @ 6:20 pm
Ore…. si e ke hallin… e?
c’te shqeteson? 
jam i sgurte qe shprehje te tilla, qe rimojne me “shakaxhinjte e perparimit”, shtypen midis dy gllenjaksh budweisser te ftohte… 
Po e lej per momentin. Shume ja varem Lubonjes, ne fakt. I shoh komentet qe kam lene, dhe s’e kuptoj c’me gjet. C’ilet me zu? Une kete autor nuk e lexoj si rregull! Te rekomandoj te shohesh “heretikun” se e kane sjelle te peshku sot.
2 February 2008 @ 6:21 pm
Si fillim le te te ndajme Lubonjen nga Xha Xhai, ketu po diskutohet artikulli i te parit.
Lubonja genjen e shpif ne rastet e meposhteme:
1)”shqiptarët që, si pjesë e kësaj perandorie, të bëjnë masakra të tmerrshme ndaj popujsh të tjerë, si ndaj armenëve”
Nuk sjedh asnje fakt per kete goxha konkluzion, qe mesa duket e nxjerr me rregullen e treshit. Desisa perandoria ka bere krime, dhe shqiptaret te vecantene sherbim te saj kane bere krime. Si rrjedhoje, dhe populli shqiptar ka bere krime!?
2)”Dhe dihet po ashtu se shqiptarët e Shqipërisë nuk i kanë dorëzuar sepse kjo nuk u është kërkuar autoriteteve lokale pasi nuk ishte vendosur me ligj, ashtu sikurse ishte vendosur në vende të tjera të Evropës.”
Faktet historike, te prura nga komentuesit ketu, jane ndryshe. Autoritetet pushtuese gjermane e kerkuan nje gje te tille, pra listat e hebrejve, por kuislinget shqiptare, duke shfrytezuar statusin e vecante te Shqiperise, refuzuan t’i dorezojne keto lista. Vertet nuk e di kete fakt Lubonja? Ne s’e di, shume keq per nje analist qe rreket te permbysi mite. Ne e di e s’e thote, do te permbysi te verteten, e hyn ne kallepin e manipuluesve te historise.
Pra para se te sopozoje mbi motivet, Lubonja te mos ndryshoje faktet. Perndryshe, kur shtremberon faktet per te shitur motivet …
Genjeshtra si ato te mesiperme, jo vetem shtremberojne faktet historike, por si te tilla, pra si genjeshtra e shpifje mund tu shkaktojne robve deme konkrete. Ndaj dhe bota eshte vertet qejflie e lirise se fjales, por genjeshtren e denon jo vetem me fjale, por dhe me sanksione.
Ndryshimet ndermjet Shqiperise (zyrtare) dhe Kosoves, Lubonja as perpiqet t’i analizoje. Perkundrazi, niset nga Kosova per te mohuar faktet qe kane ndodhur ne Shqiperi. Kosova dhe Shqiperia kane qene ne kushte te ndryshme, mbase kjo shpjegon dhe ndryshimin e sjedhjes ndaj hebrejve. Por, per analistin, kushtet s’kane fare rendesi, cdo gje varet prej ADN-se.
Lubonja perdor perseri rregullin e treshit, kete rradhe mbrapsht ne kohe kur thote:
“Nëse këta shqiptarët paskëshishin qenë ashtu dhe kaq të ndjeshëm ndaj të vuajturve e të persekutuarve përse janë treguar kaq mizorë me njëri tjetrin, madje deri edhe me fëmijët, duke i plasur edhe ata nëpër kampe internimi?”
Ketu jo vetem qe s’ka pike llogjike, por tregon qe analisti i mbetur pa fakte, detyrohet te perdori sperdredhje qesharake.
Lubonja ka te drejten e vet t’i pervishet komunizmit qe i ka shkaktuar tragjedi personale. Por, perpara se te shaje me themel e te beje pergjegjes popullin shqiptar, le ta filloje me te jatin, qe ka qene komunist me flamur. Fakti eshte se i jati e hengri ne “lojrat” ndervedi. Ndersa i biri, nga sistemi, per te cilin i jati i tij kishte shume me teper kontribut se shqiptari mesatar, te ciilt analisti i pervishet. Si rrjedhoje, analisti e humb besueshmerine tek lexuesi.
Analiste si puna e Lubonjes nuk eshte se jane “mitshkaterrues”, por jane “te vertet shtremberues,” per te cilen shqipja ka nje fjale me te shkurter : mashtrues.
2 February 2008 @ 6:32 pm
Fare pak per Besen …kur mbaron me ate si e permend dhe Idrizi, …mue ! (M’ka fol baba mue mbi Indonezine S.B ..mixha…1993!………Sandokan !)
Nji Shkrimtar i shquar Hungarez ka thene :
Atje ku Besa , ngrihet ne forme Kulti, atje pabesia eshte me e madhe ..mnigjo mue Gjozepine :
Kush ke Liria e shpirti demokrat nuk beson , ai/ajo s’ka dashuruar e s’ka urryer kurre !
2 February 2008 @ 6:34 pm
duhet ti bejme me dije botes qe shqipetaret jane ujk per njeri tjetrin,vrasin njeri tjetrin,jane kafshe,dhe nuk kane ane pozitive ,vetem keshtu mund te qetesohet lubolja dhe komshite tane,vetem keshtu ndertohet e ardhmja duke i treguar femijeve tane se ne jemi ujq dhe kur te rriten te pagezohen ortodokse dhe te refuzojne gjicka shqipetare,sepse edhe greqia dhe serbia kete po predikojne,kurse per vehte flasin ndryshe.Gjithe keto tipa jane te lajthitur ,edhe keto komentuesit ketu,keto tipa se kane problem te martohen edhe me zezake se jane liberal ,per keto perpara vjen pederastlleku ,droga,shkerdhatacioni me nje fjale te menduarit ndryshe,ju lumte edhe ato gjera te mira qe kemi shkaterrojini ta shnderrojme shqiperine ne amsterdam,losers
2 February 2008 @ 6:35 pm
rob,
ti je biased. Ne se Lubonja nuk ka vene nje citim, kjo nuk tregon asgje me shume se Lubonja nuk ka vene nje citim. Ti, nxorre shpjegimin e rregullit te treshit. Nderkohe qe ka vend per shume shpjegime, psh, ai e ka referencen por nuk e ka vene sepse donte te perqendrohej ne argumentin qendror te artikullit. Ndoshta edhe pse, ky artikull sihte artikull-revolte dhe jo artikull-studimi. Por ti e di, edhe pse nuk e di.
Lubonja’s artikull ka te njejtat argumentat si e xhaxhait, por ti nuk do ta shohesh kete fakt, sepse ti e ke bere zgjedhjen: Lubonja eshte te vertet shtrembrues.
Ti, u jep autoritet argumentave te dhena ketu nga historidashes, por refuzon te shohesh argumentat e studiuesve.
Rob, qe te arrish ne konkluzionin qe dikush eshte mashtrues, ty te duhet ta besh nga pozitat jo te amatorit qe je, por te kolegut qe nuk je. Me nje fjale, po shkon shume me larg nga sa ke mundesi. Ne japim verdikte edhe pse askush nuk e ka kompetencen.
Se fundi, ti dhe te tjeret jeni biased me emrin Lubonja. ne se dikush tjeter do i kishte thene keto te verteta ndoshta nuk do e kishim kete diskutim. Nese Ismail Kadare do i kishte thene keto te verteta emigranti do kishte thene: e tha profeti.
Me duket se vazhdon akoma ai debati per anonimitetin, thote shume gjera, indeed!
2 February 2008 @ 6:48 pm
Kur t’marojme se diskutuari lubonjen ishalla na del ndonje tem mbi kollitjet dhe Problemin e Burses ne Amerike ose mbi rripin e gazit ne palestine si dhe gjendjen politike ne Uganda !!!
2 February 2008 @ 6:50 pm
Kete fakt nuk e kam degjuar,Lubonja duhet ta kete pare ,me ate sy, pa xham, diku,se ndryshe,nuk qendron.
2 February 2008 @ 7:20 pm
Si avokat “unbiased” i Lubonjes, keshilloje klientin tend te vere citime ne akuza mostruoze ndaj popullit shqiptar per krime ndaj armeneve. Po ndaj mongoleve kemi ndonje borxh? Pyete dhe per kete klentin tend.
Dhe per mohimin e faktit te mbrojtjes se hebrejve ne Shqiperi, taksirat klenti yt duhet te beje te njejten gje, tu referohet studimeve, te cilat mbase kane hedhur posht te pakten keto dy citimet e mija:
1) Rescue In Albania: One Hundred Percent Of Jews In Albania Rescued From Holocaust, Haroey Samer, Brunswick Press Cathedral, City,California, 1997
2)The Jews In Albania - A Story Of Survival, Sami Repishti,
Ph.D., Lecture The Rosenthal Institute for Holocaust Studies- The
City University of New York, New York City, February 21, 2007.
Po shkepus nga citimi i dyte:
“By July 17, 1940, the Italian fascist occupiers had made a list of Albanian Jews, and demanded from the “collaborationist” government:
a) To expel all non-Albanian Jews living in Albania (non-residents); and,
b) Albanian Jews (residents) to be concentrated into the “interior areas” of the country.(50)
The Italian demands were not satisfied . Furthermore, “non-resident” Jews were given residency permits, and were allowed to exercise their professions, or trades.”
“Minutes of the Meeting of 17 October 1943 between representatives of the German Foreign Affairs Ministry, and the Gruppenfuehrer Gestapo Heinrich Mueller. (Excerpts)
Subject: The occupied territories.
ALBANIA
He (Mueller) said, he understood quite well the position of the Ministry of Foreign Affairs, that a de facto operation against the Jews in Albania without the approval of the local authorities, or without their knowledge, would be seen by those authorities as a hostile act, and would create serious complications in the country. Therefore, regarding our attitude related to the treatment of the Jews in Albania, we accept the proposal made by the Ministry of Foreign Affairs, as we will take action only after consultations with that Ministry, at the proper moment, taking into consideration, for a second time, the opinion of that Ministry, after contacts have been made with the Government of Albania, and their advice heard.”
Shko thuaj Lubonjes se kishte Gestapo ne Shqiperi.
“The Nazis did make a first request to the Jewish leaders for a list of Jews –both “residents” and “non-residents”- living in Albania. The
leaders did not supply it. It was the first confrontation between the Gestapo and the new Albanian Government, and there was a justified fear that this “collaborationist” Government would give in. It did not.”
“In the Spring of 1944, the German Gestapo ordered Albanian authorities to supply the list of all Jews residing in Albania. The Albanian Government not only disobeyed, but reassured the local Jewish leaders that, for as long as they were in power, no harm would come to them.”
“In September 1944, Nazi troops were preparing for a swift action to arrest the hidden Jews en masse the very same day of their withdrawal from the town of Vlore, in order to keep them as hostages during their passage through Albania and Yugoslavia to Germany. Having been informed of this action, the armed units of the Albanian “resistance movement”, known as the “Albanian National-Liberation Army “ (UNCLSH) attacked the Germans, taking them by surprise, and forcing them to leave the town hastily in the morning. No one was arrested and the town was freed.”
Ka dhe shume burime te tjera, por besoj nuk eshte Peshku vendi i pershtatshem per t’i sjedhe, aq me shume qe une anonim jam, sic thua ti joanonimi.
Ka nje ndryshim te madh ndejmjet Lubonjes e Xhaxhait, ky i fundit nuk i mohon faktet e lartpermendura, ndersa Lubonja i mohon, dhe kjo e le ate prap, mashtrues.
Ate cfare thote Lubonja une do t’ia kundershtoja kujdo, qofte dhe atij klientit tend qe e ke ne nick.
Fati i Lubonjes eshte qe lulezon ne Shqiperi. Ne vende te tjera, te vene te paguash per mashtrime, ca te cojne dhe atje, ku ka qene njehere Lubonja, nga shoket e te jatit.
2 February 2008 @ 7:21 pm
Hollandezet qe dorezuan mijra hebrenj i bejn sot homazhe dhe levdata nje Ana Frank-u te cilen ata vet ja paditen SS-ve ne qe nga 2000 hebrenje para lufte mbrojtem dhe strehuam edhe 2-3000 te tjer gjat lufte disa pseudo gazetar duan si e si te na autovulosin si nje popull barbar dhe antisemit!! Mentaliteti tipik i te vogelit!
2 February 2008 @ 7:22 pm
Ja dhe realisht si “me ka thane baba mue”
Qeveria me Muc Krujen ne krye kishte seancen e bixhozit ne daten 13 Kallnuer ……
Ne punonjesit e Bankes “Banka di Napoli’ rrinim ne nje dhome ngjitur me detyre: qe ne vartesi me humbjet qe pesonin ministrat te benim ” furnizinim” sipas humbjeve te sejcilit e shumes nepermjet dokumenteve qe pasqyronin “investime ” ……
Si rregull K/ministri nuk duhej te humbiste asnjehere sepse kishte nxjerre nje urdher “te brendshem qe :-AI nuk duhej te prekte asnje cingridhe” nga arka….
Mirpo ate nate te 13 kallnuerit Ministrat kishin vendosur te benin Bllof!
K/Ministri duhet te humbte !.Dhe ashtu ndodhi.Kur ne tre te agumes se 14 Kallnuerit u deklarua shuma e humbjes se K/ministrit gjindja heshti .Si do gjente para per te vazhduar lojen?
Aty shpesh vinin edhe vllaznit me PUSHTET nga KOSOVA dhe njani ….FOLI me ze te larte.:MOS U TUTNI BURRA! Tash po e zgjidhim!
Nuk degjova c’u bisedua por loja vazhdoi…
Pas pak… Nje si MIN.PUN.TE BREND. aty ne koridor digjuam qe fliste me ton URDHERUES:
-TE NISEN .JENA MARRE VESH..PAGESAT te BAHEN ME FLORI TE PASTER.
Dhe keshtu nga ajo dite pame grupe cifutesh te hynin ne MEMEDHEBJE.
“Keshtu me ka thene BABA mue….BILE po nuk besuet eshte edhe HISTORIANI A…qe e din mire”
Mbeci me shendet atyre qe u tronditet pak besimi ZYRTAR dhe atyre qe gjejne vlera ne sprova te rrjedhurish.
2 February 2008 @ 7:32 pm
Haha e forte kjo idriz !
2 February 2008 @ 7:35 pm
Mbase bab jot nuk e ka pa kte:
“The first thoughts of the Jewish people in Yugoslavia, on returning from their refuge in Albania, was to express their enthusiasm and their gratitude to the Albanian people who demonstrated admirable conduct in the most critical moments, and in the most difficult times for civilized humanity…In the Balkans, there was one nation that rose up against any form of racism…the hospitable and heroic people of Albania. Although the Albanian people itself was oppressed and was engaged in the war against the (fascist) invaders and their allies, the Albanian people remained faithful to their tradition of hospitality, and remained determined to honor in every individual the human greatness we all possess, without distinction of religion or nationality”. Signed: David Alkolay, chairman, Yugoslav Jewish Community”
2 February 2008 @ 7:52 pm
Cajup Junior!
me shume deshire personale…
:D 
qe:
Ju se bashku me Tironsin po beni gradualisht “nje cift” i persosur duke gershetuar mjaft bukur filosofine popullore ne interpetimin e fakteve dhe shkrimeve por me nje “ndryshe “..Shume te kohes dhe civilizuese.Asnjehere nuk kam lexuar cinizem ne reshtat tuaj si shpesh here ne te zhanrit tuaj na shtyn “inati”por po na shtyn edhe ne ..:)
E them me plot gojen se “kushdo ka nevoje te reflektoje pas thenieve tuaja”,
Ju i jepni FRESKI PESHKUT me nje logjike aktive dhe …hehe…..le ta themi hapur..PA MUFATJE…Ju pershendes duke reflektuar sipas menyres time ne falemenderimin tuaj…dmth sipas Zhanrit(thote njoni)
Cifutet bene mire qe erdhen ne SHqiperi dhe Shqiptaret bene CA me mire qe i mirepriten.Qeveria e Krujes po eshte e vertete (dhe desheroj te jete) beri shume mire qe i ruajti nga asgjesimi po CA me mire beri populli qe i fshehu e i ushqeu me sa e cfare ju ndodh.
Qeveria e Hoxhes beri shume mire qe i trajtoi si shqiptare e i shkolloi e afroi ne qeverisje po CA me mire beri populli qe s’pati asnje ankese gjate bashkejetese me ta.
Qeverite Demokratike bene mire qe u krijuan kushte dinjitoze per te ikur ose ndenjur sipas deshires por Ca me mire beri populli qe i kishte martuar me bijat e te bijt e tij dhe pasi percolli me lot ngriti Shoqaten e tyre .
Dhe po te duash ta vesh ne emrus te perbashket te gjithe KETE NDODHI pervec koktundesve Mixhiste,curufjakesve tip Lubonje qe gjejn rast te nxjerrin inatin ne DASMA ,do shikojme se me shume THJESHTESI EMRUES i PERBASHKET na del MIKPRITJA SHQIPTARE.
Kjo eshte EMBLEMA e tubimeve te EBREJVE ne keto dite perkujtimore,
2 February 2008 @ 7:56 pm
Idriz je korrekt ne ato qe shkruan (mendim im personal) !
Pershendetje !
3 February 2008 @ 12:07 am
Citimet e Lubonjes nuk mjaftojne, psh Malcolm nuk eshte burim i mjaftueshem. Duhen sjelle burime te tjera dhe te kete nje ballafaqim dhe ti peshojme faktet mbare e prape. Keto citimet ketu lart ne anglisht jane shume interesante. Po ashtu ne favorin tone eshte fakti qe ne me po kaq perzemersi jemi sjelle edhe ish-ushtaret italiane dhe ata greke te mbetur ne shqiperi. Ne fakt duhet te dime c’thone arkivat e Gestapos dhe ato Izraelite per te mberritur ne nje opinion me te qarte.
Ky Repishti a ka botuar ndonje liber per kete ceshjte dhe nese po cilat jane referencat e tij?
3 February 2008 @ 3:22 am
Është shumë e trishtuar të shohësh si u trajtua Fatos Lubonja këtu, nga një kategori komentuesish në një forum që pretendon dhe ndoshta është vërtet më i ndriçuari sot në Internetin shqiptar.
Ky shkrimtar, i cili ka më se 15 vjet që përfaqëson një zë të pavarur në mediat shqiptare, e që ka mbetur i pakorruptuar nga interesat politike dhe pisllëqet e ndryshme financiare, u godit si të ishte ndonjë qen rrugësh i zgjebosur, që futet gabimisht në një restorant luksoz.
Ky intelektual, që ka kaluar në burgjet e diktaturës pikërisht ato vite të jetës që JU, kolegë të Peshkut, i kaloni duke shëtitur botën, duke ndjekur universitetet më të mira të planetit e duke pasur mundësi të shijoni gjithçka që ofron jeta, u pështy e u sha e u fye si të ishte “armiku i popullit”, ose faji i mjerimit tuaj shpirtëror.
Ky zë që prej kohësh përpiqet të thotë të vërtetën e që shpesh e ka thënë; e që kurrë nuk ka gënjyer as lexuesit e vet as veten, u mbulua me baltë vetëm e vetëm sepse guxoi të sulmojë – me ose pa të drejtë, s’ka rëndësi – një prej miteve më të fundit e më hipokrite të pompuar së fundi prej mediave shqiptare; në një kohë që më i madhi mitograf shqiptar, Ismail Kadareja, trajtohet me doreza të bardha në një shkrim përbri, edhe pse i dyti ka qenë pjesë e presidiumeve të nomenklaturës, ndërsa i pari ka ngrënë gurin me dhëmbë në Spaç.
Edhe sikur Lubonja t’i ketë gabim të gjitha ato që thotë, është privilegj për kulturën shqiptare që t’ia dëgjojë zërin, sikurse është njollë e zezë, përsëri për kulturën shqiptare këtë herë të Internetit, reagimi i disa kolegëve këtu: dhe pikërisht Toko, Tironsi, Ilir, Peshku Fluturues (të jetë ky i njëjtë me poetin?), Idris, Emigrant, AR31… Deri edhe syrin sakat ia përmendët, o shqiptarë.
Mirë që s’keni gjë në dorë, se do t’ia kishit hedhur prapë hekurat, këtë herë për antishqiptarizëm. Mjerë ne që ju kemi, tha.
3 February 2008 @ 3:41 am
Asterion, keshtu ne tufe emrash po deshet mos me permendni. Nqse ke gje me komentet e mia, bujrum!
Sqaroj qe nuk eshte ne stilin tim te merrem me personin Lubonja fare. Ashtu si nuk merrem as me personin Kadare. Madje edhe kujdesem te them “Lubonja autor”, ose “ky autor”. Per Lubonjen privat as nuk dua ta di fare.
Po te deshironi debat (te civilizuar) merrni cfaredo pjese te komenteve te mia dhe e shqyrtojme po deshe. Po me bindet qe e kam gabim, sinqerisht do e pranoj gabimin. Shume komente ne kete teme i kam dhene ne gjendje emocionale jo mesatare. Por nuk me duket qe kam thene gje qe nuk e mendoj ashtu edhe me mendje te ftohte. Rezervoj te drejten te bashkohem me ju ne indinjaten ndaj cilitdo qe fyen autorin ne gjera qe nuk kane lidhje me temen. Po ashtu rezervoj te drejten tu pergjigjem vetem ju, Asterion, mqenese po u drejtohem personalisht. Muhabete ala grupce (si klasifikimi juaj me lart), nuk me pelqejne dhe nuk i bej.
3 February 2008 @ 3:55 am
Emigrant, ja po ta sjell shembullin drejtpërdrejt.
Peshku Fluturues shkroi:
Dhe ti iu përgjigje:
Ç’të të them më. Është një ndërhyrje që nuk të nderon. Pa përmendur pastaj që ti Lubonjës edhe sharjen rituale ia bëre me gojën e Peshkut Fluturues.
3 February 2008 @ 4:04 am
Kuptoj. Kjo lehtesisht mund te merret keq, dhe per kete kerkoj ndjese. Por domethenien e asaj qe ka dashur te thoshte Peshku Fluturues, e ka dhene vete ai ca komente me poshte. Dhe une bashkohem me Peshkun Fluturues 100% ne kete. Dhe po ashtu me vleresimin tjeter qe ky njeri (FL, si autor gjithnje) ka harruar te qeshe. E kam dhene kete mendim edhe ne tema te meparshme, si psh ne diskutimin mbi arkitekturen e Tiranes.
3 February 2008 @ 4:12 am
Emigrant, Konicën kam në dorë këto ditë. Nasho Jorgaqi, që është një nga përkujdesësit e botimeve, tregon se si e shanin Konicën kur kritikonte veset më të këqija dhe stilin e jetesës së shqiptarëve të atëkohshëm. I thoshin që ishte ziliqar sepse nuk arriti dot në letërsi atë që romantikët e rilindjes arritën dhe se kritikat e tij ishin të dëmshme për çështjen kombëtare, që atëherë ishte shumë më e rëndësishme se ky problemi i sotëm. Kjo për punën e së qeshurës. Tani a ka ndonjë paralelëzëm këtu? Nuk e di.
Sidoqoftë, ka një pikë ku jam 100% dakort. Tek kjo temë u morrëm më shumë se ç’duhet.
Të përshëndes, vlla!
3 February 2008 @ 4:26 am
Asterion, me gjithe respektin, si ndryshon pergjigja jote, edhe pse e moderuar ne ton, nga pergjigjet e atyre qe kane marre ne kembe figuren e Lubonjes ketu?
Qe Lubonja sheh vetem njeren ane te medaljes, kete e tregon qarte artikulli i sjelle nga ujiu i zi. Qe artikulli i ujkut te zi mund te jete i dyshueshem, kjo mund te jete po aq e vertete sa referencat e njeanshme e sjella nga Lubonja. Jam dakord qe nuk duhet te kete mite. Por kam frike se shkaterrimi i mitit, ne qofte se e verteta nuk thuhet, nuk eshte qellim ne vetvete.
3 February 2008 @ 4:27 am
Strangie, tu thuash shqiptareve qe keni bjerrur besen, eshte e pranueshme. Te pohosh qe kane dorezuar cifute tek gjermanet, eshte e papranueshme, per te thene me te pakten.
Pse? Sepse i pari eshte nje opinion i cili mund te debatohet, qofte edhe statistikisht, nga kushdo. I dyti eshte fakt, perben ngjarje (te sigurte, te padebatueshme qofte edhe statistikisht); eshte jo fine qe per te mbeshtetur nje hipoteze te mos shohesh cmimin e bazes suportuese. Me kujtohet nje shkrim i Gorkit ku kritikohej Plehanovi, i cili per nje shprehje te goditur, tallej me koleget (psh tallja me Enriko Ferrin qe s’kish ne personin e tij as hekur, as ar). Ne zellin per demistifikim te autoreve tane une shikoj nje trajktore e vektor shume te zi deshire dhe vullneti.
Njeri tha: po ta kish thene Kadare kete, emigranti do thoshte “foli profeti”. Nuk eshte keshtu fare. Une s’e kam problem ti bie “profetit” aty ku s’ma mbush mendjen; ti e di kete se i kemi shkruar njeri tjetrit. Puna eshte qe “profetin” mund ta ndash kater copash, por te tilla brockulla nuk keput ai per shqiptaret. Kurre. Vetem ne mos qofte i pergjegjshem.
3 February 2008 @ 5:03 am
Nigjo Asterion!
SOT ESHTE NDRYSHE! Ndoshta e di po nuk e KUPTON.
Nga keto stilet e tua “gjynof se eshte familje e mire dhe i ka dhene luftes e Partise ” thuaji po nuk kane vlere fare dhe nuk sherbejne fare per ballafaqime historike….jane me vjete drite larg…
Lubonja eshte Lubonje si Idrisi si Emigranti si Asterioni.,si PF si kushdo qe ka marre pjese ne kete debat mjaft kutpimplote e te rangut mbi mesataren…
Kuptoje mire ose po deshe vazhdo me “partizane trima “…
Ai ka dale ne publik dhe si i tille ka dale per NE jo vetem per JU e kategorine tende duartrokiste.
Ai gjykon qe eshte Makaber te perkujtosh MIKPRITJEN SHQIPTARE ne RAPORT me MASAKREN e po KETYRE SHQIPTAREVE NDAJ SHQIPTAREVE.
Ke gje ketu vella ,ne mos po shko argalisu me analizat e Fatosit askush s’te pengon.
UNE KAM
Desha ti kujtoj qe kjo mikpritje e ruajti te JATIN e TE JEMEN e te gjithe Fisin e tij gjate okupimit FASHIST dhe nuk i dorezoi tek fashistet per idete e veprimtarine revolucionare qe paten kunder REGJIMIT dhe jo vetem ate por me mijra e dhjetra mijra.Plotesisht e baraskrahasueshme me tezen e ruajtjes se Cifuteve. Ne te njejten kohe ne te njejten situate ne te njejtin vend-SHQIPERI.KU SHEH TI KONTRADIKTE . FATOSI qe i krijon konteradiktat deri ne extrem KOTper se KOTI dhe kujton se meqe ja pelqen ti apo ndonje tjeter do ti hame te gjithe me te njejten norme BLUARJE :(.
Kjo eshte e para .
Per te vazhduar me poshte z.Lubonja nuk jep asnje FAKT por copeza te lexuarash se si i Interpeton ai me stilin njaj “A…e di mire”.Se si eshte e verteta me stilin”me ka thene baba mue” apo “njaj antonia eshte Historian” une solla variantin TIM.
Ke gje per kete vella ose shko argalisu me historine si ja kane thene apo ka digjuar z.Fatos nga historiani A…
Dhe permendja e vuajtjeve qe ka hequr qe ti na i permend ne menyre SPEKULATIVE,absolutisht nuk eshte i drejte. Ne rast se Ti do te beje nje raport te drejte me PERFITIMET prej 40 vjetesh dhe vuajtjet prej 15 vjetesh le ti beje drejt.Ne jemi njerez te thjeshte qe mendojme me mendjen tone ,kemi jetuar midis tyre dhe shume gjera per nje kohe te vdekur,nuk i ngacmojme.Ato i varrosi koha ….. dhe per kete po te theksoj me te MADHE:RROFTE ANONIMITETI!
Ai e ruan nga shume fakte jetesore qe nga koha e padenimit sepse nuk ka moral ti permenden kur AI pagoi per to dhe ndoshta shtrenjt.Por nuk ka moral as nga JU e per me teper nga VETE AI te paraqiten si fakte ketu (ZHGUALL breshke) qe nuk do t’ja uroja kurre per aq sa e njoh fisin LUBONJA, se” meqe kam vuajtur une cdo analize mund te shikohet me syzet e mija”JO!
Se fundi ne se diku eshte kaluar edhe me sulme personale AI vete eshte tolerant dhe ndoshta edhe ate shprehje qe ti na e vertit si comage (RR#K) po te lexoje Peshkun… nuk besoj se e merr seriozisht dhe per me teper do ta marr si palcen e humorit ne percaktime intelektuale.
Ne mos Ai paska rrjedhur Plotesisht.Ja keshtu.
3 February 2008 @ 5:10 am
U be pak “gjelle e nxehte”ky shkrim qe te le me goje te hapur.S’jam per ate qe cilitdo qe shkruan(ne rastin kokret,Lubonja)t’i kundervihesdh me atribute te renda qe nuk nderojne kedo qe i perdor.Une per kete problem them se faktet hitorike jane te tilla qe flasin kunder z.Lubonja(per problemin ne fjale.Me mungon nje dokument autentik,por,megjithate,ne kujtese kam te regjistruar,vec tjerash,kujtimet e te Ndjeres Mbretereshe(nenes se Leka Zogut-aliaz Mbretit?!) qe pikerisht per kete problem ka thene pak a shume:-Mbreti(nenkupto Zogu I) u ka dhene pasaporta rreth 256 cifuteve,perfshi edhe Albert Ajnshtajnin e madh,per t’i shpetuar nga holokausti.Ju lutem mos ma merrni shifren ekzakte(se nuk e gjeta gazeten ku deklaronte).Dhe ca me tej: jane gjalle ta qe i kane strehuar:jane gjalle ata qe falenderojne per kete strehim ne “ditet e qametit”dhe,per cudi,tak Lubonja apo kushdo tjeter qe i mohon keto pohime(pse me kujtohet nje kronike”Pohojne me gojen e tyre?!)nuk ben asgje tjeter,por duke i besuar vetem nje Malkolmi(?!),dalin me flamurin e mohimit te ketyre vlerave te popullit tone.Kjo kundervenie kokeforte ndaj fakteve me kujton ate thenien popullore:”Prifti vinte nga pazari,prifteresha
mollloiste…”
3 February 2008 @ 5:36 am
Te nderuar peshq. E shoh se shprehja ime e meparshme po behet pak si big deal, ndaj desha tu kerkoj ndjese kujtdo qe e ndjen veten te prekur (Strange, Asterion…) E theksoj edhe njehere se nuk do ti kisha perdorur kurre ketu dy emrat e vecante, ndersa si folje ka qene mjaft e njohur dhe ka pasur me shume nenkuptim humori se kuptimin banal. Emigranti me te cilin mesa duket ndajme te njejtin grupmoshe dhe background e kapi kete, per te tjere mund te duket thjesht banale, ndaj edhe po e shkruaj kete apologji.
Megjithate, per te kujtuar qe bishti nuk eshte me i rende se sqepari, u qendroj te gjitha kritikave dhe argumenteve qe kam sjelle me siper.
Respekte
3 February 2008 @ 5:40 am
Une vazhdoj te kem nja dy tre pyetje me thelb shume pragmatik, kendveshtrim te cilin Lubonja e perbuz. Aty ku veprimi i kapercen kufinjte e dijes dhe hyn ne mbreterine e hapit qorr te besimit, pra aty ku e verteta mbi besimin nuk eshte vecse mit pavaresisht perkatesise se identitetit, a nuk eshte edhe besa e shqiptarit vecse mit? Ne qofte se ne fakt nuk eshte tjeter gje vecse mit, sic duket se eshte edhe natyra e beses, a eshte mit qe duhet ushqyer, apo mit qe duhet shkaterruar? Cilat do ishin pasojat e njeres rruge ne krahasim me tjetren?
Do te ishte shume interesante sikur ky debat ne shqip te merrte ngjyrat e dikotomise skepticizem/pragmatizem. Natyra akademike e punes se Lubonjes te con ne konkluzionin se ai eshte i orientuar ndaj skepticizmit, ose metodes shkencore. Eshte per te ardhur keq qe Lubonja nuk i qendron ketij skepticizmi deri ne fund, edhe ne lidhje me Malcolm, por perfundon drejt nje opinion berjeje qe nuk i ka hije, duke mos marre ne konsiderate edhe anen tjeter te historise. Me shume se gjithcka kjo nuk i ka hije metodes skeptike qe ka zgjedhur.
Sa per te indinjuarit prej Lubonjes, perpara se te merremi me figuren e tij, do iu keshilloja t’a kapni argumentin ne ate pike qe Lubonja perbuz. Miti i beses nuk eshte njesoj si mitet e tjere. Kjo jo sepse eshte miti i shqiptareve dhe si i tille eshte me i miri, por sepse besa, besimi, faith, eshte ne themel te gjithe miteve, dhe per mire apo per keq, eshte ne themel te njeriut.
3 February 2008 @ 6:01 am
Lulian Kodra:
Lulian, ose besën e trajtojmë si tipar dallues të shqiptarit në shekuj, ose si element themelues të të gjitha miteve, madje edhe të njeriut vetë. Të dyja bashkë nuk shkojnë. Aut aut.
Unë jam për të dytën – nuk ka asgjë veçanërisht shqiptare tek besa, përveç disa të dhënave historike (kanuni, ose nevoja për të vënë rregull në shoqëri kur mungonin aktet ligjore të shkruara). Veç kësaj, edhe brenda mitit të besës, shqiptari ka qenë moralisht i detyruar ta mbajë besën, por nuk ka qenë moralisht i detyruar ta japë, përveçse në rrethana specifike. Ka shumë konfuzion në këtë pikë. Madje kur vjen fjala për trajtimin e hebrenjve, shumë orientalizëm, ose përpjekje për të mbështetur tezën (njëlloj mitike) se persekutimi i hebrenjve është diçka që ka të bëjë me thelbin e qytetërimit perëndimor – prej të cilit shqiptarët u përjashtokan. Megjithatë, këtë nuk e zgjidhim dot këtu.
3 February 2008 @ 6:22 am
ne fakt une mendoj se jo besa, po pabesia eshte ne thelb te njeriut, ndaj eshte e nevojshme mitizimi i beses. Miti ne vetvete ka ne thelb nje sjellje jashte normales, nje sjellje jo te zakonshme.
E zakonshme eshte ajo qe ndodhi ne te gjithe boten, dorezimi i cifuteve tek nazistet, gje qe ne (shqiptaret nuk e beme). A na ben kjo ne njerez te beses??? Une mendoj se nuk eshte çeshtje bese, mosdorezimi i cifuteve.
Une mendoj se eshte shume e komplikuar se kaq.
3 February 2008 @ 7:29 am
Ajo puna e Kosoves mbeti pa u cek. Pra Lubonja, duke iu referuar Noel Malcolmit, thote “se atje (Kosove), ku shqiptaret kishin marredhenie të mira me pushtuesit gjermanë, janë dorëzuar të gjithë ebrenjtë e Prishtinës.”
Nga libri: Rescue In Albania: One Hundred Percent Of Jews In Albania Rescued From Holocaust, Haroey Samer, Brunswick Press Cathedral, City, California, 1997, po shkepus:
“According to one report the survival rate in Kosove was sixty percent, which made it, relatively, one of the areas with the highest percentage of survival in occupied Europe.”
“The importance of Albania as a sanctuary is demonstrated by the fact that less than 10% of Yugoslavia’s 70,000 Jews survived the Holocaust.”
Le te ndalemi pak ketu. Eshte fakt, qe ne Jugosllavi pati nje lufte shume te forte partizane. Bile kam lexuar, da dashur te hap ndonje diskutim ketu, qe eksperte ushtarake e konsiderojne kete lufte partizane te vetmen qe pati vertet efekt ushtarak ne LIIB, vec efektit propagandistik. Nderkohe qe ne Kosove, per arsyet qe dihet, gjermanet u priten relativisht mire. Megjithate, krahasoni perqindjet e hebrenjve te shpetuar ne Jugosllavi e ne Kosove, dhe Lubonja le te vrasi mendjen e te gjeje arsyen. Mua me mjaftojne faktet.
Libri qe iu referova eshte bere nga hebrenj, duke mbledhur fakte e deshmi nga ata qe shpetuan. Dhe une me shume i besoj deshmitareve hebrenj, se atij Malcolmit. Ja nje deshmi per Kosoven (nga i njejti liber i cituar me pare):
“Naftali told his story: “I was then a boy of 14. We escaped from occupied Serbia through Bulgaria to the province of Kosovo, (in the annexed territories) where we met a horrible reception. The Germans put pressure on the Italians to arrest Jews, and my family was arrested and put in prison. Then we saw Albanians at their best. A group of Albanian judges arrived and pretended to deport the refugees south into Albania. They did this to save our lives and transferred us to Kavaja, a small town in central Albania.”
Te gjitha keto materiale, e shume te tjera jane online. Thojini Lubonjes te perdori google perpara se t’i nxjerri bojen vehtes here tjeter. Sidoqofte, te mos presi qe genjeshtra e shpifja t’i duartrokitet.
3 February 2008 @ 10:35 am
Cfarë mbetet pas bërtitjeve, klithmave dhe mallkimeve ? Heshtja.
Pasi atij vrulli debatesh, të shoqëruar me sharje nga më të kripurat dhe me fyerje nga më të ulta, Peshqit e ngopur e kanë braktisur « viktimën » Lubonja dhe i janë vërsulur ndonjë cope tjetër. Ndoshta është më mirë t’i rikthehen tekstit dhe t’a lexojnë edhe një herë, kësaj rradhe me kujdes për të kuptuar çka ka dashur të thotë autori.
Cili element i tekstit « Holokausti…. » shqetëson më tepër :
- lidhja mes « mirësisë thuajse hyjnore të shqiptarëve ndaj ebrejve » dhe « mizorisë së tyre ndaj njeri tjetrit »?
- krahasimi mes një epizodi të kohës së Luftës së 2të dhe periudhës së komunizmit?
- Fakti i huazuar nga N. Malcolm që tregon se shqiptarët e Kosovës i paskëshin dorzuar disa hebrej gjermanëve ?
- ndërmarrja e çmontimit të miteve, e Lubonjës ?
- apo së fundi, zëmërimi i tij ndaj njëjtësimit të « festës kombëtare » kushtuar Holokaustit me përkujtimin e krimeve të Komunizmit ?
Eshtë e vërtetë se mllefi i F. Lubonjës ndihet gjatë rradhëve të tekstit, është gjithashtu e vërtetë se këtij teksti mund t’i hiqen disa presje, disa fraza, ndoshta edhe titulli mund të ishte vënë ndryshe… por vështirë se mund të injorohet, bile edhe më pak ai mund të përbuzet. Pasi ai thotë diçka që nuk mund të mohohet.
Le të pranojmë për një çast se « mirësia thuaj hyjnore » dhe « mizoria » mund të bashkëjetojnë pa asnjë brengë, se të qenit bujarë dhe mikpritës ndaj të huajit (hebrejve) nuk përjashton masakrën ndaj tëndit, se « tjetri » hebrej qoftë edhe gjerman meritojnë në mos respektin të paktën mbrojtjen ndërkohë që « vetvehtja » është e aftë të dyzohet për tu vetëshqyer…
Gjendemi krejtësisht brenda epikës legjendare shqiptare të mirëfilltë : edhe kalimtari më i rëndomtë mund të shëndrrohet në Perëndi-Mik, mjaft t’i bjerë derës së parë dhe të kërkojë besën e të zotit të shtëpisë. Ky zot shtëpie shqiptar i jep këtij Miku jo vetëm bukën me krypë, jo vetëm shtratin me trung për jastëk por edhe jetën është gati t’i falë, mjaft që t’a mbrojë – bile pa dashur të dijë në se është ebre, gjerman apo edhe dreqi me brina. Ndërkohë, po ky zot shtëpie shqiptar ka masakruar dhe është masakruar me fqiun e tij sivëllam – për breza të tërë - për një gur që kish lëvizur disa centimetra nga vendi.
Në ç’mënyrë kjo gjendje « antigravitacionale » e shpirtit shqiptar, kjo apori morale e shekullit të njëzet material dhe materialist mund të lartësohet ne mit për t’u pavdekësuar në një ditë feste kombëtare kjo është një çështje tjetër (nuk guxoj të imagjinoj zhurmën e gjeneruar sikur Lubonja të kish marrë përsipër të sulmonte këtë mit). Po qe se politikanët e sotëm shqiptarë ende vazhdojnë të nanurisen me këto figura stili, me këto imazhe të folklorit, fjala e tyre s’ka asgjë manipuluese ose gënjeshtare ; shumë – shumë, e vërteta e tyre i përket legjendës.
Sidoqoftë, realiteti i trishtuar i kampeve naziste të përqëndrimit mund të rindërtohet edhe pa krahasimin me epokën e komunizmit. Pasi janë të njejtët Deva dhe Biçaku, Mitrovica dhe Gjon Marku që, ndërkohë që fshihnin hebrenjtë dhe i pajisnin me dokumenta të rreme, i dorëzonin gjermanëve të tjerë shqiptarë - ilegalë dhe partizanë, simpatizantë të FNÇ, apo të tjerë të padëshiruar – që përfunduan në Mathauzen dhe Treblinka. Në këtë rast, s’kemi nevojë as për Malcolm as për dëshmitarë të tjerë nga Jeruzalemi. Nuk e di nëse ebrejtë e blenë jetën e tyre me flori (përshëndetje Idris), por e di mirë që gjyshit tim – një nga tregëtarët e njohur të Korçës - ju desh të paguante 100 napolona « të njohurve » të tij ballistë, po ata që e kishin futur brenda - për të blerë jetën e tij dhe atë të gruas së tij – dhe për të dalë nga vargu i atyre që po niseshin për në Mathauzen. A duhet të na vijë keq për ata që shkuan në këtë mënyrë, apo edhe ky rast tretet në festën kombëtare të 27 janarit – ditës së Holokaustit. Në qoftë se jemi krenarë për atë që emri i Shqipërisë është shkruar në Murin e të Drejtëve në Jeruzalem, në ç’mur tjetër – kësaj here të turpit – duhet të shkruhemi për Holokaustin ndaj vetë shqiptarëve? Të dashuruarit e Google mund të fillojnë të kërkojnë lidhur me shqiptarët e Mathauzenit, ata që jetojnë diku afër kampit le të shkojnë të shohin përmendoren e kushtuar të shfarosurve shqiptarë – viktima te të tjerëve shqiptarë.
Përsa i përket Malcolmit dhe historisë të tij të shkurtër të Kosovës, na duhet të lexojmë se shqiptarët e atjeshëm të Lidhjes së Dytë të Prizrenit jo vetëm që s’ju bëhej vonë për disa ebrej, por s’ju bëhej vonë as për disa mijra serbë dhe malazezë, komunistë dhe çetnikë, kolonë dhe intelektualë, qënie njerëzore.. Dikush do të thotë se mirë jua bënë si serbë që ishin, se e meritonin si ish-pushtues dhe fëmijë të ish-pushtuesit.. Ja pra edhe logjika e luftës dhe e larjes së hesapeve të vjetra që i duhet gjetur vendi i vet, diku në një mur !
Cili po shqetësohet nga ndërmarrja e Lubonjës lidhur me çmontimin e miteve ? Kush mendon se ai – sikundër dhe të tjerë si ai, në rradhët e të cilëve shtie edhe vehten – e bën këtë gjë jo si nevojë ose domosdoshmëri por për arsye të tjera ? Për ç’arësye të tjera ? për para ? për lavde ? për cmirë ? për të qetësuar ndërgjegjen e plagosur ? për pavdekshmëri ?
Broçkulla.
Lereni pra mënjanë « analistin publik » dhe maninë e tij për të thyer mite dhe merruni me mua, « amatorin anonim ». Pasi, diku tjetër, i kam përmendur Lubonjës që mitografia që e bren aq tepër ende nuk është e plotë, por në të duhen shtuar edhe të tjera mite, të tjera legjenda historike, të tjera gënjeshtra që na kanë ushqyer dhe vazhdojnë të strukturojnë mendimin dhe analizën tonë, për të mos thënë pasionet dhe fobitë tona.
3 February 2008 @ 5:20 pm
Emigrant megjithe respektin qe kam per analizen tende te shume temave , ketu jam plotesisht kunder , nuk me duket e llogjikshme se gravata mund te mbuloje faktin se ai qe e ka veshur, eshte i pa lare .
Ndoshta nga pamja e jashtme shume mund “ta hane” por kur i afrohesh , qelbet ere .
3 February 2008 @ 5:56 pm
Ngadale bre xix se po na fik!
Zotrote ke marre nje kazan te madh, ke bere nje corbe …, ku ngaterron LIIB, luften civile midis shqiptareve, luften shekullore midis popujsh per territore … dhe perpjekjen e pare sistematike, “shkencore” per te zhdukur plotesisht nje race, pikerisht ate te hebrenjve.
Si ta merr mendja ty, do t’i kene kursyer paret hebrenjte e Europes per te shpetuar, apo u bene te mencur vetem tek ne. Nuk jemi shquar ndonjehere per super mencuri, aq me shume te kemi mencuruar te tjeret, perkundrazi.
Leri fjalimet drejtuar mases. Ke gjera konkrete, merru me to.
Une s’kam asgje me Lubonjen, pervec kunjit mbi te verteten. As me interesojne se ai, apo ti mo shkallmoni mite, apo pite.
Por, kur ju zoterinj shtremberoni te verteten, cfare doni tu themi vec genjeshtar.
Te vertetat jane aty, te deshmuara, te kontrolluara dhe google lehteson gjetjen e tyre, por nuk i krijon ato.
Keto te verteta nuk thuhen nga shqiptaret, por nga institucione te specializuara te hebrenjve. Si dhe nderohen nga bashkesia nderkombetare ne nivelet me te larta zyrtare, sic eshte ky shembulli me poshte:
January 27, 2008 – UN Headquarter, New York, NY
The photographic exhibit Besa: A Code of Honor, on Muslim Righteous Among the Nations from Albania, will be on display for International Holocaust Remembrance Day. For more information: www.yadvashem.org
Keshtu qe i dashur, corbes qe ke gatuar, gjeji vendin. Te keshiloj te mos ta hash as vete. Po jam i bindur, qe do te besh te kunderten e keshilles time. Ndryshe, pa sakrifica, nuk thyhen mitet.
3 February 2008 @ 6:26 pm
Besa dhe besimi jane dy gjera te ndryshe.
Fjala e nderit si simoter e beses them qe ekziston kudo; ne bote (parole d’honneur) ose edhe deri ne folkun seferdajas (sa e majti bari vesen, aq e majti jevga besen), por nuk me duket qe vende te tjera ta kene institucionalizuar e kodifikuar besen (te pakten jo qe te di une, por nuk kembengul) si shqiptaret.
Mitet kane genjeshter brenda, por nuk mund te barazohen me genjeshtren. Nje genjeshter me nje berthame te vertete, si dhe nje genjeshter e pranuar kolektivisht jetojne gjate. Marrin atributet e mjetit. Per nje qellim. Te tilla jane mitet. Shkaterrimi i miteve, po te ishte i paster, do ishte nje gjysem e se keqes. Puna eshte se shkaterrimi i miteve, ne vend qe te sherbeje per ndergjegjesim dhe pastrim ndergjegje kolektive, ka aritur bash te kunderten e vet: perbuzjen e vetevetes nga shqiptaret. Psh te thuash qe s’kemi bese eshte vec nje milimeter larg percetimit qe jemi te pabese.
@shqipo: vive la difference (frengjisht nuk di fare, por se c’me hypi me e perdor ne ket koment). cheers!
3 February 2008 @ 6:42 pm
Xixe!
Me shume deshire do te preferoja ti hiqje fjalet e MUFATME si MIT!
As i rruhet njeriu per mite.Por te edukosh e te mbash nje veti te mire te Shqiptareve qe eshte mikpritja them se nuk humbasim por ne te kundert fitojme nje nga vlerat me te spikatura humane qe eshte e lidhur EDHE me TRAJTIMIN e ROBERVE……Ai shembull qe kini prure JU me vllavrasjen kur te MERR truall apo gje eshte krejtesisht i kundert me mikpritjen qe nuk ka te beje me JETESN apo BASHKEJETESEN natyrore.Ai ka te beje me “perkohshmerine “dhe njeriun ne HALL apo se ZURI …..
Me bukur Se tek”Ishulli i Pinguineve” nuk ke se ku e gjen kur:
…..si or do vriten i me Marsuinet,ju ini fqinje?????……..
dhe nga pinguinet erdhi pergjigja :..ti qeke fare ore ,do vritemi ore se jemi komshij e vllezer…..
Mendoj se Para atij te “habiturit”shume siperfaqesor MALKOLM qe nuk di pse me eshte neveritur pa i lexuar asnje rresht,kane folur per kete veti DURHAM, BAJRON, por edhe NAPOLEON ne te njejten KOHE e per te NJEJTIN person!!!!!!!!!!!!!!!!!-Ali Pasha Tepelenen……..
Ne se eshte shpikur Fjala MIT dhe dikujt i pelqen te beje stuhi ne gote uji me kete fjale ,si Lubi,le te vazhdoje,por qe te mbash neper goje nje VETI te bujarise e mikpritjes Shqiptare,thjesht per hir te kendveshtrimit gjoja ose GJASME INTELEKTUAL per SHEMBJEN e MITEVE ky eshte me pak se GROTEX.
3 February 2008 @ 9:15 pm
Lubonjen e pelqej si mendimtar, ia lexoj me endje shkrimet, veç ketu shoh me keqardhje se deshperimi i ka humbur llogjiken. Piksepari, Kosova ka qene nen juridiksionin e Beogradit dhe jo te Tiranes, se dyti eshte provuar historikisht (jo nga shqiptaret , se shqiptaret dihet qe ua thone te tjeret dhe punojne si amatore,) nga çifutet qe punojne si ora zviceriane, se; asnje çifut nuk eshte dorzuar tek gjermanet (pavarsisht se gjermanet kerkonin) dhe asnje nuk eshte vrare. Kaq mjafton. Se pse duhet bere nje lidhje artificiale me gjenocidin armen , kete nuk e kuptoj, se ne fund te fundit, ishim ne te pushtuar nga Turqia dhe jo neve kishim pushtuar Turqine. Qe shqiptaret jane te eger me njeri-tjetrin, kjo dihet, eshte thene dhe ketu tek Peshku para dy-tre vitesh. E kam thene dhe une para shum vitesh, por kjo s’do te thote te lesh emocionet negative te te shperthejne.
Prandaj eshte e domosdoshme te vendoset shteti i se drejtes, qe njerzit te respektojne ligjin, gje qe do te thote te respektojne dhe te drejten e tjetrit, kushdo qofte ai.
3 February 2008 @ 11:02 pm
Pjer Thomas thotë:
” Se pse duhet bere nje lidhje artificiale me gjenocidin armen , kete nuk e kuptoj,”
Mire ajo PT, po kjo tjetra qe s’ka by.he fare ku te rrije.
” të bëjnë masakra të tmerrshme ndaj popujsh të tjerë, si ndaj armenëve psh.. Madje të keqtrajtojnë edhe ata që, sëbasahku me ebrejtë, janë viktimat më të njohura të Holokaustit, romët dhe homoseksualët ”
Mospranimi i homoseksualitetit si mund te perdoret si argument per te perforcuar qe ne nuk i paskemi mbrojt cifutet. A thu se homoseksualet benin parada neper bote ne 1940 dhe te ne diskriminoheshin. Si e lidh njehere pranimin e homoseksualitetit me mikpritjen apo nihmen e atij qe eshte ne nevoje?!?!?!
P.S Per romet s’mund te flas se nuk kam haber c’kemi bere me ta.
4 February 2008 @ 1:24 pm
“Einstein was granted permanent residency in the United States in 1935 and became an American citizen in 1940, although he chose to retain his Swiss citizenship. During the war, Einstein’s colleagues were asked to journey to the desert town of Los Alamos, N.M., to develop the first atomic bomb for the Manhattan Project. Einstein, the man whose equation had set the whole effort into motion, was never asked to participate. Voluminous declassified Federal Bureau of Investigation (FBI) files, numbering several thousand, reveal the reason: the U.S. government feared Einstein’s lifelong association with peace and socialist organizations. (FBI director J. Edgar Hoover went so far as to recommend that Einstein be kept out of America by the Alien Exclusion Act, but he was overruled by the U.S. State Department.) Instead, during the war Einstein was asked to help the U.S. Navy evaluate designs for future weapons systems. Einstein also helped the war effort by auctioning off priceless personal manuscripts. In particular, a handwritten copy of his 1905 paper on special relativity was sold for $6.5 million. It is now located in the Library of Congress”.
4 February 2008 @ 1:40 pm
“I nderuar ambasadori Withers, zonja ambasadore Arnon,
I nderuar zoti Miller,
Të dashur përfaqësues të familjeve shqiptare që, gjatë Luftës së Dytë Botërore, në respekt dhe përmbajtje të virtytit më të lartë shpirtëror të shqiptarëve, besës, të respektit të traditës më të shkëlqyer të tyre, tolerancës fetare, mbrojtët dhe strehuat anëtarë të komunitetit hebre që jetonin në Shqipëri, apo erdhën nga vendet e tjera gjatë luftës, për t’i shpëtuar gjahut më të egër të shtrigave në historinë e njerëzimit.
Dita përkujtimore e Holokaustit është një ditë tejet e rëndësishme dhe e veçantë kujtimi dhe reflektimi për çdo qytetar të lirë, për mbarë njerëzimin.
Është dita e përkujtimit dhe nderimit me dhimbje të thellë e respekt të madh të 6 milion qytetarëve me origjinë hebre, të cilët u ekzekutuan, u eksterminuan, pas një sage të vuajtjeve dhe sakrificave më të jashtëzakonshme njerëzore, nga një ideologji dhe regjim që për nga barbaritë e tij mbetet i pashembullt në historinë e njerëzimit.
Ky është momenti i respektit të thellë për historinë dhe sakrificat e një populli të përndjekur në shekuj, për shkak të paragjykimeve dhe urrejtjes etnike dhe fetare.
Është moment i reflektimit të thellë njerëzor mbi pasojat shkatërruese që sjell indiferenca, paragjykimi, intoleranca dhe rreziku i madh i etjes së pafre për pushtet dhe dominim.
Holokausti, në këtë kontekst, ishte historia e urrejtjes, racizmit dhe krimeve më çnjerëzore të të gjitha kohërave. Por kjo tragjedi nxorri në pah edhe ngadhënjimin e madh të vlerave njerëzore në mbrojtje të jetës. Holokausti mbart me vete historinë e mijëra e mijëra qytetarëve, disa prej të cilëve i kemi sot në këtë sallë, të cilët ishin të gatshëm për sakrificën më sublime, për të mos u përkulur para një mortaje të zezë që synonte të shfaroste një komb të tërë, ndonëse kishte kontribute nga më thelbësoret në historinë e njerëzimit.
Ndaj në këtë ditë, ne nderojmë e kujtojmë së bashku këto akte sublime njerëzore, shprehim nderimin e thellë për të gjithë ata, njerëz të jashtëzakonshëm, që u shndërruan në barrikadë për të ndalur të keqen dhe vdekjen.
Në këtë ditë, unë, sikundër dhe çdo shqiptar, ndjehemi krenarë, pasi shqiptarët, ndonëse nën një pushtet të egër, jo vetëm nuk bashkëpunuan në gjahun shfarosës të anëtarëve të komunitetit hebre, por i mbrojtën ata me jetën e tyre. Asnjë anëtar i këtij komuniteti nuk iu dorëzua pushtuesit. Numri i tyre ishte më i madh në fund të luftës, sesa në fillimin e saj. Shumë prej tyre sot janë në vendin e tyre, në Izrael dhe janë ambasadorët më të shkëlqyer të kombit tim. Ndaj dua t’i falënderoj për punën që ata bëjnë për të forcuar miqësinë dhe bashkëpunimin midis dy kombeve tona.
Zonja ambasadore, sapo jam kthyer nga Davosi, ku, ndër takimet kryesore, kanë qenë edhe ato me përfaqësuesit e vendit tuaj, Zëvendëskryeministren dhe Ministre e Jashtme, si dhe pata kënaqësinë që shkurtimisht të ritakohem me mikun tim të vjetër dhe të kombit shqiptar, ish Presidentin Shimon Perez. Në këto takime, ramë dakord që të bëjmë përpjekje të mëdha për të zgjeruar bashkëpunimin miqësor midis dy vendeve dhe kombeve tona.
Dita e përkujtimit të Holokaustit nuk është thjesht kujtim i së shkuarës, por, para së gjithash, është një apel i madh për të ardhmen, është thirrje për çdo qytetar të lirë që tragjedi të tilla të mos ndodhin më kurrë, është thirrje për të mbrojtur çdo ditë lirinë dhe të drejtat e njeriut dhe për t’i zgjeruar ato.
Një nga mësimet më të hidhura të Holokaustit është se ai faktoi se edhe kombe të zhvilluara, me kontribute të mëdha në shkencën dhe mendimin njerëzor, mund të manipulohen, të përcjellin pasione çnjerëzore në rast se ata dominohen nga apatia dhe indiferenca.
63 vjet më parë, çlirimi i kampit të Aushvicit nxori në dritë mizoritë më të paimagjinueshme të nazizmit. Por jo të gjithë popujt që luftuan për të arkivuar këtë ideologji dhe pushtim do të gëzonin atë që meritonin. Disa prej tyre do të binin nën regjime totalitare, të cilët do të mbushnin vendin me gulagë, ndër më të egrat njerëzore dhe disa të tjerë nën regjime që në ikje e sipër do të realizonin spastrime etnike, gjenocide dhe krime kundër njerëzimit, siç ishin ato që Millosheviçi dhe falangat e tij realizuan në Ballkan.
Ndaj dhe sot, duke nderuar 6 milion hebrenj që humbën jetën në fushatën më barbare shfarosëse që njerëzimi ka njohur, duke nderuar mbi 1.5 milion fëmijë, vëllezër dhe motra të Ana Frankut, ne bëjmë thirrje të refuzojmë çdo formë intolerance, urrejtjeje të çfarëdo natyre, si kusht i të gjitha kushteve për të jetuar në paqe, stabilitet, harmoni dhe integrim.
Faleminderit.”
5 February 2008 @ 1:44 am
Intoleranti dhe tradhetari me i madh, flet shume bukur per te fshehur intolerancen e eger ndaj popullit te vet, vetem e vetem qe tu beje qefin padroneve te vet ballkanike.
Sa piciruke me duket bota sot!
5 February 2008 @ 5:06 pm
Nga nje kerkim ne faqen e muzeut Yad Vashem:
In June 1942, Gavra’s father was able to organise the flight of 120 Jews from this camp, to Albania, which was under sole Italian rule. In Albania, the Jews scattered in different towns, and were relatively free to move around, except that they had to report to the Italian authorities each day. When Italy surrendered to the Allies, the Germans occupied Albania. The Gavra family had, in the meantime, become friendly with the Veseli family. With the help of Refik Veseli, Gavras fled to a small village in the Albanian mountains, where they hid in Veseli’s house. The adults (Meadil’s parents and another family of three) were hidden in a little room above the stable and cowshed, while the children were integrated amongst the many children in the Veseli family. The Veselis neither demanded nor received any payment for their life-endangering activities. The sheltered Jews worked around the house as much as they were able. The Gavras and the second Jewish family stayed with the Veselis for eight to nine months, until Albania was liberated.
5 February 2008 @ 7:39 pm
Xixe: rrefimi i meposhtem te skualifikon si diskutant i paanshem. Per ty lufta civile s’paska marre ende fund. Lubonja me kete qe shkroi peshtyu mbi koken e vet. Nuk mund te mbrohet kurrsesi.
5 February 2008 @ 9:18 pm
E kam thene per kte Lubonjen…por nuk me keni degjuar.
Ky s’eshte se do te shkoj kundra rrymes…ky do vetem qe ti behet zeri i degjuar. Po*rdh njeri andej…do shkruaj artikull Lubonja mbi eren. Del ne arenen nderkombtare si analist i shquar etj etj…shkruan libra e artikuj mbi cdo teme te imagjinueshme. Ka qef ta degjoj zerin e tij pak…e ta degjojne te tjeret.
Dhe si behet kjo? Duke dale kundra rrymes.
Ky Lubonja eshte i njejti qe para ca kohesh shkruajti se dhe per Skenderbeun s’kemi pse krenohemi…Skenderbeu bile ka qene Sllav sipas Lubonjes (mamaja e Skenderbeut ka qene nga familja e Triballit ne Maqedonine e sotme…nje familje me origjine Shqiptare (dallohet nga ermi, Triballet kan qen fis Ilir bile te permendur shekuj para Skenderbeut)po e perzjere me Bullgar sic ishin shume familje mbreterore te kohes). Kte ka thene Lubonja…dhe pse e ka thene?? Kot…qe te bej pak buje…qe ti degjohet zeri.
Tani doli me cifutet. Qe u shpetuan te gjithe etj etj kjo eshte 100% e vertet. Po pse del Lubonja tani…te flasi kundra kti fakti?? Se ka kohe pa ju degjuar zeri.
I keshilloj Lubonjes qe artikullin tjeter te bujshem ta shkruaj se si Shqiptaret NUK i shpetuan ushtaret Italian gjat LIIB…dhe bile te shkruaj nje liber mbi Divizionin Skenderbeg te Kosoves ku te na DEMASKOJE per ata qe jemi…dhe te vazhdoje te perdori citime prej historianve me te medhenj te albanologjise si Malcom apo ndonje shok tjeter…se kuptohet po e shkruajti i huaji, eshte e vertet, ndersa historianet Shqiptar jane mbeturinat e komunizmit qe akoma shkruajn per mitologjine Iliro-Arberore-Kastriote e cila ju imponua popullit Shqiptar ne 50 vitet e fundit (te gjitha tema qe i ka trajtuar Lubonja po ne kte menyre)
Me falni po nje gje dua te dij…CFAR e ben kte njeri te kualifikuar te flasi per ceshtje historike te tilla (oe te kualifikuar per te folur per tema te tjera)?? Se dhe une mund te dal e te shkruaj artikuj e libra mbi c’te kem qef une…e ta quaj veten analist…po kush do me besonte mua?
Jo per gje po…ky njeri del neper arenen nderkombtare e sperdridhet si analist e disident i famshem…del me ate kapellen e tij ne fotografi me te gjithe. Lum ne qe na perfaqsoka njeri i tille…
Jemi mbytur deri ne gryke me analista e mendje-ndritur te te gjitha tipareve nga Lubonja e Ypa e Mucora e Balla e kush ishte ai tjetri qe shkruan per cifutet e masonet e jeten seksuale te Edi Rames…se ja harrova emrin. Kur dolen te gjithe kta te mencur…si paska mbetur ndonje Peshkatar pa dale gjithashtu?? O toko…je ne te ti apo jo??
Po me e keqja eshte…qe ne rrime e i degjojme…e lexojme…e i nxjerrim ne televizor e i pyesim “zoti Lubonja c’mendim keni ju per…ngjyren e brekve te Edi Rames?” Te thuash…kemi mbetur kaq popull budalla sa kemi nevoje per mendimin e ktyre lloj njerzvesh??
E kam shprehur kte neveri per kte specie “analisti” qe eshte krijuar sot ne Shqiperi…se me ngjan shume me priftrinjte e hoxhallaret e te kaluares. Njerzit parazit para nja 2 shekujsh…beheshin priftrinjt dhe hoxhat e fshatit. Kishte pune me te mire! Shpi e ushqim qyl fare…s’kap gje me dore…grate e fshatit te gjitha te vinin mbrapa (vec mos u bej prift katolik!). Dhe ne fund…te gjithe ne fshat vinin e te pysnin ty…”o prift!…c’a te bej?” C’ke ti se ta tregon prifti ka a problemi…
Por fatkesisht kur mungon historiani i vertet, dhe ekspertiza e vertet, dhe kualifikimi i vertet (mbase dhe nuk mungojne, po nuk flasin)…atehere ke fallxhoret do perfundojme…
5 February 2008 @ 9:30 pm
Teoria ime eshte qe njerez si ky paguhen nepermjet honorareve, apo scholarships per te zgerlaqur ‘kombetarizmin’ me ane te ‘de-mitifikimit’. Kombetarizmi si duket nuk i shkon per shtat burokracise te Brukselit dhe fondacione te shumta i japin para njerzve si Lubonja, apo si Olsi Jazexhi (qe ne fakt po merr doktoraturen per de-mitifikim), apo njerez si Veton Surroi qe bertet mu ne mes te nje mbledhje te NATOs: “Dont hesitate! Go ahead and colonize us!”
Surroin e pame si i perendoi dielli. Me kohe keta do perfundojne si ai..por jo pa shkaktuar infeksione e inflamacione te bezdishme
5 February 2008 @ 9:33 pm
Qafiro, na jep nanji detaj me shume per kete te Surroit, te lutem
5 February 2008 @ 9:44 pm
Xixe,
Mire ballistet qe i morren 100 napolona gjyshit tat. Po me antiballistet, si u nda? Arriti te fshihte ndonje, apo ja morren te gjitha?
5 February 2008 @ 10:13 pm
Tironso, qe ku e ke nga goja e vet ujkut(Lubonjes)
5 February 2008 @ 10:38 pm
Rrofsh Qafiro
e paska lli mo, pavaresisht justifikimeve qe mund te jepen 
5 February 2008 @ 11:18 pm
Shkoj e gjemoj lidhjen e Qafirit (mire te me behet!
) edhe bie ne shkrime ku thuhet:
Ose
Une jam teresisht per fairness, por keto trajtimet ne “parity” serb vs. shqiptar nuk durohen. Ne shqiptareve nuk na ka ardh rradha per te tille fairness. Ne vend te emancipimit dhe kozmopolitizmit fisnik kjo me shume tregon nje perbuzje ndaj te drejtave te popullit tend. Kur nuk te kerkon njeri me fol, s’ke pse thua gjera kaq, por kaq keqorientuese. Se ky eshte kulmi ne fakt, kjo shkon ne kufijte e oksimoronizmit! Si mund te jesh gati te falesh, kur tjetrit as qe i shkon nder mend te te thote “me fal”, Mr. Analist! How in the world!!!
Per shoqerim te cmendur ideshe kjo me solli ne mend letren e F. Nanos derguar fuqive europiane qe u kujtonte atyre qe USA i kish ndihmuar gjate L2B, apo ende me larg dhe me cmendurisht, “Imperializmi dhe Revolucioni”…. dhe ne baze te ketij shoqerimi ideshe eshte e perbashketa qe keto te treja kane, namely “donkishotizmin e pafre”.
Ndersa ajo pjesa e “The mainstream of their politics…..” te bie si nje tulle ne koke, se as eshte fare e vertete dhe e con lexuesin qe nuk e njeh realitetin shqiptar neper kodra pas brigjesh….
Keshtu nuk shkruhet, pervecse ne rastet kur shkruan me norme, dmth te kerkohen 2.5 faqe per 15 minuta…
5 February 2008 @ 11:23 pm
Lubonja eshte Mongol fare o Migro. Vetem me bo raprezalje! Si i thone “Une bej pis, e ti pastro, se ke rradhen me e bo”
6 February 2008 @ 3:54 am
Haha…politikanet tone qenkan ultra-nacionalist…dhe gjith ato fjalet e tjera te bukura qe sikur jane shkruar nga nje kalama 15 vjecar per hartim te vitit te pare…peace, war, democracy dictatorship…axis of evil…etj etj. Po ky qenka fare…shkon andej ne France, llap ca budalleqe…impresonohen Frencezed dhe i japin nga nje dore pare.
Ky duhet futur patjeter atjke ke G99-a…se megjithse Mustafa Nanoja eshte “shpresa jone e fundit”…Lubonja padyshiiiim eshte shpresa jone e parafundit. Ja ku ka perfunduar arti i “analistve” te Shqiperise…dhe ky qe mbahet dhe si “ajka”.
Ky sikur e ka per detyre anti-shqiptarizmin…se s’kam si te pershkruaj nje njeri qe “c’mitizon” historine e kombit te tij pa asnje pike kredibiliteti ne menyre komplet banale (shkruen me dhjetra libra nga historiane per Skenderbeun e Iliret etj etj…dhe del Lubonja me nga nje paragraf e i hedh posht!! dhe mahnitet dynjaja!!).
Nuk e di me ke te revoltohem me shume…me Lubonjen apo me ata qe i ven veshin kti njeriu (dhe shokve te tij)
E dini ate historine me Lubonjen dhe torten…ja u kam treguar.
6 February 2008 @ 9:18 am
O Qafir,
Po të mos i kish patur ato napolonat, gjyshi im do kish përfunduar si ata çifutët e tjerë në furrat e Mathauzenit - dhe me këtë rast, sipas teje do të isha diskutant i paanshëm apo i anshëm?
Aq më mirë që disa pak qindra çifutë patën fatin e madh t’i shpëtonin holokaustit pêr hir tê zemërgjerësisë dhe ndjenjës së shqiptarëve, pasi si thotë edhe njëri prej tyre sot: Kush shpëton një jetë njeriu ka shpëtuar njerëzimin mbarë.
Problemi është: OK jetë njeriu, por për çfarë lloj njeriu bëhet fjalë? Kush përfaqson njerëzimin sot - çifutët? Po ata shqiptarë (të të gjitha ngjyrave dhe besimeve fetare dhe politike) që përfunduan në furrë (ose në varr) nuk pêrfaqsojnê njerêzimin? A ja vlen të thërrasim deri në ngjirje në të gjithë mexheliset e botës mbarë që ne Shqiptarët kemi shpëtuar disa çifutë - dhe kjo thjesht pêr tê xhvatur diçka nga sofra plot e tê tjerêve, ndërkohë që i vidhemi debatit të madh me njeri tjetrin.
sa pêr Robin ( e Ternetit) që ndonjêherë del edhe si Rop,
u bê njê kohê qê s’jemi parê (dêgjuar) dhe kësaj rradhe, e vetmja gjë që të tërhoqi vëmendjen ishin napolonat e gjyshit tim. Po qe se me të vêrtetê ke kuriozitet, hidhu njê herê andej nga shpia se me siguri do tê mêsoh edhe kuriozitete tê tjera.
Shnet o Rob dhe mirupjekshim
6 February 2008 @ 2:19 pm
xixe,
Te thashe me 3 Shkurt 2008 @ 5:56 pm te mos ta haje corben tende te 3 Shkurt 2008 @ 10:35 am, ku dilje gjokshapur te merrje plumbin per Lubonjen, nder te tjera, polemizoje me mua te 3 Shkurt 2008 @ 7:29 am.
Por nuk me degjove, dhe ja ta dha tek memoria, e me thua kemi kohe pa u degjuar, nderkohe qe nuk te paskan shpetuar dhe ndonje typo e imja.
Po edhe ti nuk ju pergjigje carcafeve te mi te mesiperm, por u pickove vec kur te permenda napolonat e gjyshit, per te cilat nuk eshte se behem posacerisht merak. Te pyeta per te krahasuar doren e ballisteve, me ate te kundershtareve te tyre.
Sidoqofte, as ti, as ndonje fans tjeter Lubonje, nuk arritet te na shpjegoni, pse do te duhej te duartrokitej ndryshimi i fakteve historike, sic eshte ai i fatit te hebrenjve ne Shqiperi gjate LIIB, pervec te qenit “cool” si “kundra-rryme.”
6 February 2008 @ 2:32 pm
Me poshte po ju jap komentin qe i bera shkrimit te Lubonjes tek blogu i tij (perpjekja.blogspot.com). Argumentet e meposhtem jane marre nga nje studim i historianit Bernd Fischer (linkun e gjeni me poshte):
Autori ka shkruar pak me emocion ne shkrim dhe ka disa gjera te pasakta.
1)Listat e hebrenjve u jane kerkuar autoriteteve shqiptare nga gjermanet por te fundit refuzuan bashkepunimin ne kete pike. Gjermanet nuk insistuan pasi kishin interes ta mbanin Shqiperine me sa me pak trupa.
2)Shqiptaret kane fshehur e mbrojtur jo vetem hebrenjte e perhershem te Shqiperise por edhe ata qe vinin nga jashte per muaj deri dhe vite.
3)Ne Kosove ku gjermanet ishin me agresive ne ceshtjen e hebrenjve rreth 60% e hebrenjve mbijetuan. Per krahasim ne pjesen tjeter te Jugosllavise mbijetuan 18-28% dhe ne Greqi 14-22%. Pra edhe ne Kosove ku gjermanet ishin me agresive perqindjet e te mbijetuarve jane rreth 3 here me te larta se ne vende te tjera.
Te tre keto pika dhe shume fakte e shifra interesante mund te lexohen tek nje studim i historianit Bernd Fischer. Ndihma ndaj hebrenjve eshte dhene qofte ne nivel zyrtar (nga administratat lokale apo qendrore shqiptare) qofte ne nivelin e njerezve te thjeshte.
Tek i njejti studim i Fischer-it tek shkaqet kryesore te ndihmes shqiptare ndaj hebrenjve perfshihen pervec “butesise” se gjermaneve edhe toleranca fetare dhe tradita e mikepritjes se shqiptareve.
Tani, eshte e veshtire te percaktosh saktesisht se sa rol ka patur tradita e mikepritjes, sa toleranca fetare sa “butesia” e gjermaneve etj. Sidoqofte nje rol (sado modest) ato e kane patur dhe nuk jane “perralla me mbret” sic i quan autori. Ne kushte kur shtetet/qeverite e tjera ju a jepnin me gjithe qejf listat (e jo vetem) gjermaneve eshte e qarte se edhe vete shqiptaret kane patur rol pozitiv ne gjithe kete mesele.
Shqetesimi i autorit ketu mbi perdorimin e ketij kapitulli te historise me tone populiste eshte i drejte. Poashtu eshte e drejte ti besh pyetjen vetes perse shqiptaret qe ishin aq te dhembshur me hebrenjte ishin aq mizore me njeri tjetrin. Megjithate keto ceshtje duhen pare deri diku si te ndara nga njera tjetra dhe nuk eshte e drejte qe te nxish dhe ate aspekt te historise (trajtimi i hebrenjve gjate luftes se dyte) ku nuk ka gje per te nxire. Poashtu kur futesh ne argumenta historik duhet mundesisht te japesh referenca. Psh. ku e ka marre autori ate pasazhin nga Noel Malcolm dhe ne cfare faqe?
6 February 2008 @ 8:29 pm
Xixe, me sqaro pak per Kosoven e ke kur thua me poshte:
se po te mos ishte rendesia e lobit ebre ne ShBA nuk do te behej aq shume reklame
7 February 2008 @ 9:38 am
“Shume çifutë serbe ikën ne Kosove sepse ne të gezonin një lloj sigurie, disa nga ta u internuan ne një shkollë të zbrazët të Prishtines. Komandanti lokal italian ne fillim e përballoi presionin e gjermanëve qe kerkonin dorëzimin e çifutëve, por në marsin e vitit 1942 italianët ua dorëzuan gjermanëve 55 çifutë. Nga refugjatët e tjerë çifutë që kishin mbetur së bashku me çifutët banorë të Prishtinës së paku 281 sish më vonë do të arrestohen nga kolaboracionistët shqiptarë në majin e vitit 1944 dhe do t’u dorëzohen gjermanëve. Nga këta më se 200 vdiqen në Belsen.”
Noel Malcolm “Kosova (nje histori e shkurter)” faqe 221. Botim i Koha (Prishtine) & Shtepia e Librit (Tirane)
7 February 2008 @ 9:47 am
Mburrja identitare dhe Holokausti (Fatos Lubonja @ perpjekja.blogspot.com)
Një numër jo i vogël shkrimesh që janë botuar së fundi lidhur me humanizmin e shqiptarëve ndaj çifutëve gjatë Luftës së Dytë, me rastin e 60 vjetorit të çlirimit të Auschwitzit, nuk mund të mos më kujtonin një histori, që i ka ndodhur nënës sime në kohën kur kemi qenë familjarisht në burgje dhe internime. Pasi kishte mbaruar, sëbashku me tim vëlla, takimin me tim atë në burgun e Burrelit po prisnin të gjenin ndonjë makinë që të ktheheshin për në vendin e internimit. Më në fund u ndal një Zuk me shoferin e të cilit u morën vesh të hypnin prapa në karroceri. Mirëpo, ndërkohë që po shkonin të merrnin trastat, shoferit iu afrua një person të cilin nëna ime e njohu sepse ishte një “intelektual” me të cilin kishte punuar bashkë në Tiranë, i cili u afrua tek kabina dhe se çfarë i tha “pësh - pësh” në vesh shoferit. Kështu që, kur nëna ime dhe im vëlla shkuan të hipnin mbi karroceri, shoferi u tha: - më falni, por nuk ju marr dot – e u kuptua qartë se personi në fjalë e kishte informuar shoferin se ata që donin të hipnin në makinë ishin familjarët e një armiku të rrezikshëm të partisë dhe pushtetit.
Puna është se nëna ime e kujton këtë histori me nënqeshje sa herë e dëgjon apo lexon këtë “intelektualin” të flasë apo të shkruajë sot rreth humanizmit të popullit shqiptar ndaj çifutëve - veç të tjerash në petkun e njërit prej eksponentëve të shoqatës Shqipëri - Izrael.
Me këto që shkrova nuk dua të merrem me atë person, as të hyj në kërkime historike se si është e vërteta e çifutëve në Shqipëri (rekomandoj për këtë temë dy shkrime serioze të Artan Putos botuar në Përpjekja 3, verë 1995 dhe Përpjekja 8, tetor 1996) dhe as, madje, të mohoj një fakt që më duket i vërtetë: që shqiptarët nuk kanë ushqyer ndjenja antisemite, paçka se nuk u kanë munguar dhe nuk u mungojnë edhe sot ndjenja raciste e diskriminuese ndaj romëve, homoseksualëve, sllavëve, kundërshtarëve politikë, që janë. edhe këta, në listën e kategorisë së viktimave të Auschwitzit.
Ajo që më nxiti të shkruaj lidhur me këtë debat është një fenomen kulturor, aq i shpeshtë ndër ne e që së fundi u shfaq edhe tek mënyra se si e përkujtuam Auschwitzin, një mënyrë që kontraston fort me mënyrës se si e përkujtoi Evropa e që flet për një hendek të madh kulturor.
Kultura post-holokaustiane
Evropa e përkujtoi çlirimin e Auschwitzin me frymën e kulturës së saj, kritike dhe humaniste e që, midis të tjerash, sot ka edhe dimensionin post-holokaustian pikërisht për shkak të rëndësisë që ka pasur dhe ka në ndërgjegjen evropiane Holokausti. Çfarë do të kuptojmë me kulturë post-holokaustine? Do të kuptojmë një kulturë që lindi nga një pyetje e madhe që i ka shtruar dhe vazhdon t’i shtroj njerëzimi vetes pas Holokaustit dhe Gulagëve: cilat janë arësyet që na çuan tek lufta dhe tek Holokausti dhe çfarë duhet të bëjmë që ata të mos përsëriten? Përgjigjet ndaj kësaj pyetjeje u shfaqën qartë, si tipare tashmë themelore të kësaj kulture, në përkujtimin e çlirimit të Auschwitzit. Kultura post-holokaustiane e përkujtoi çlirimin e Auschwitzin duke dënuar edhe një herë jo vetëm një nga ideologjitë më antinjerëzore në historinë e njerëzimit, që bazohej në superioritetin e racës, por edhe çdo ideollogji kësisoj. “Holokausti na shërben të kuptojmë se nuk duhet të bijem pre e atyre ideollogjive të bazuara në dallimet e racës, ngjyrës, gjuhës apo fesë që na lejojnë të shkelim mbi dinjitetin njerëzor” tha Papa në mesazhin e tij.
Me kulturë post-holokaustiane do të kuptojmë mesazhin “nuk duhet të harrojmë”, jo thjeshtë për të bërë histori, por sepse mësimi i Auschwitzit është se liria nuk jepet njëherë e përgjithmonë, por është gjithnjë e rrezikuar nëse e harrojmë të shkuarën. Prandaj dhe Evropa i mëshoi mesazhit se Holokausti nuk filloi në Auschwitz, por me gurin e parë që u hodh në një vitrinë dyqani çifut, me profanimin e parë të një sinagoge, me fyerjen e parë raciste të hedhur në rrugë, prandaj dhe televizionet evropiane u mbushëm me dhjetra dokumentarë të vjetër e të rinj që demaskonin “ferrin tokësor” që ngriti nazizmi.
Kultura post-holokaustiane nënkupton gjithashtu empatinë ndaj çdo viktime dhe solidaritetin me të, pra se ajo që u ndodhi çifutëve dhe jo vetëm atyre, por edhe romëve edhe homoseksualëve edhe polakëve, rusëve, social demokratëve është një gjë që mund t’i ndodhë gjithkujt e nuk duhet t’i ndodhë askujt.
Kultura post-holokaustiane ka edhe një dimension tjetër: ajo na mëson se e keqja, kur merr të tilla dimensione, nuk mund të mos jetë edhe pjesë e jona. Këtë ide përçoi në fjalën e tij nobelisti i paqes Ellie Wiesel, një nga të mbijetuarit e holokaustit kur tha se është e vërtetë se ka xhelatë dhe viktima, e se nuk ekzistojnë faje kolektive, por përgjegjësi të caktuara, por është po ashtu e vërtetë që pak apo asnjë në Evropë nuk mund ta konsiderojë veten i pafajshëm për atë që ndodhi. Gjë që Shiraku e shprehu duke thënë: “Kujtimi i ebrejve të deportuar është për Francën më shumë sesa një dhimbje, është ndjenjë faji dhe kërkesë për përgjegjësi.”
Me kulturë post-holokaustiane do të kujtojmë edhe të ardhmen që Evropa kërkon të ndërtojë mbështetur mbi këtë përvojë: prandaj dhe Simon Weil, një nga të mbijetuarat e Holokaustit, ish presidente e Parlamentit Evropian, ripërsëriti në Auschwitz thirrjen: “pikërisht këtu ku u krye e keqja absolute duhet të lindë vullneti për një botë të vllazërimit.” Kontinenti i vjetër u mblodh në atë që quhet edhe varreza më e madhe pa varr në botë duke u ndjerë se ishte mu tek rrënjët tragjike nga ka lindur ëndrra evropiane. Tmerri i Auschwitzit ka futur në ADN e Evropës së Bashkuar vullnetin për të eliminuar luftrat, për të flakur përfundimisht përdorimin e urrejtjes si instrument politik, njohjen dhe pranimin e të tjerëve, dhënien fund të diskriminimeve, mosbesimin tek idetë “e forta”, që ushqyen totalitarizmat e shekullit XX.
Mburrja identitare provinciale
Përballë kësaj ngjarjeje që ka dimensione sa të thella historike aq edhe aktuale ne reaguam vetëm me një nga dimensionet më qesharake e më anakronike të kulturës sonë: me mburrjen identitare provinciale, gati gati në një frymë superioriteti racor, kësaj here në lëmin e humanizmit. I mshuam, pra, nëpër media elektronike e gazeta vetëm mesazhit se sa humanë kemi qenë ne ndaj çifutëve, gati gati se ne jemi të vetmit që nuk i kemi persekutuar, duke arritur të glorifikojmë kësaj here edhe qeverinë kuislinge të asaj kohe për punën “e lavdishme” që paska bërë me nënshkrimin e një marëveshjeje me gjermanët, duke harruar, veç të tjerash, se kur gjykojmë një fakt historik të përmasave të tilla botërore, duhet ta gjykojmë për ato që i ka bërë tërë botës dhe jo se çfarë ka bërë në fshatin tonë, prandaj dhe se çdo lloj marrëveshjeje me një zezonë të tillë, si nazizmi, ka qenë dhe është e dënueshme e nuk bën nder. Zëdhënësit e mburrjes identitare qëndruan madje në beft me lopatë në dorë për të çrrënjosur çdo filiz që mund të tentojnë të mbjellë ndonjë “ideolog” që e mendon “mosglorifikimin e kombit si rrugë drejt përsosjes” e që në këtë rast mund ta shpjegonte humanizmin tonë ndaj çifutëve jo si një “atavizëm krenar të kohëve të para”, por si rezultat i një marëveshjeje të bërë me gjermanët. Nuk mungoi madje ndonjë shkrim nga e djathta ekstreme që, gjithë në vazhdën e kulturës sonë tradicionale të gjetjes së fajit apo përgjegjësisë tek tjetri, e të manipulimit qesharak të historisë, hodhi idenë se, nëse ka pasur të këqij ndaj çifutëve, këta nuk kanë qenë ata që nënshkruan marrëveshje me nazistët, por komunistët, duke sjellë si argument faktin se një ish komuniste (që duhet ta lexojmë joshqiptare) paskësh spiunuar disa çifutë për të shpëtuar të dashurin e saj.
Edhe kësaj here, si gjithmonë, mburrja identitare provinciale nuk la të shtrohen pyetje themelore aq të nevojshme për të futur në Shqipëri kulturën post-holokaustiane. Personi që përmenda në krye të shkrimit, dhe shumë si ai, vazhdojnë sot e kësaj dite të bëjnë aq shumë për të mburrur humanizmin e popullit tonë ndaj çifutëve dhe aq pak për të shtruar një pyetjeje të thjeshtë e për t’i dhënë përgjigje asaj: si është e mundur që një popull që qënka treguar aq human ndaj çifutëve u tregua aq shnjerëzor ndaj shqiptarëve të vet duke i shfarosur ata me gjithë familje nëpër kampe burgje dhe vende internimi? Pse ndërkohë që festonim kush e di se sa festa që lidheshin me antifashizmin ndërtuam një sistem fashist, në thelbin e vet, të bazuar mbi dhunën dhe diskriminimin deri eliminimin e kundërshtarit; pse ndërkohë që dënonim Holokaustin ndërtonim Spaçet?
Sipas meje është pikërisht kultura që mbizotëron sot në Shqipëri, me atë dimension të fortë mburrjeje identitare që bën të mos kemi instrumente për t’i shtruar këto pyetje dhe për t’u dhënë përgjigje në funksion të mospërsëritjes së të njëjtëve fenomene Ajo na bën që të dy realitetet t’i shohim si të ndarë me njëri tjetrin, pa bërë përpjekje të shpjegohet kundërshtia midis tyre; ose, më saktë, që njërin ta shpjegojmë me të keqen jashtë nesh si psh. “murtaja komuniste”, kurse tjetrin me “heroizmin e popullit tonë ndër shekuj.” Është po ashtu skicofrenia që shkakton kjo kulturë dominante në shoqëri që na ka bërë që, duke u mburrur se kemi qenë kundër diktaturës, të vazhdojmë të ndërtojmë në periudhën post-komuniste regjime me fytyrë autoritare e mafjoze.
Mburrja identitare si nacional romantizëm i vonuar
Nëse do të kërkojmë rrënjët e kulturës së mburrjes identitare do të theksoja dy syresh:
Së pari, nacional romantizmi i vonuar për të cilin kam shkruar edhe herë tjetër prandaj nuk dua të zgjatem. Tashmë dihet se evokimi i një të kaluare të lavdishme është karakteristikë e nacional-romantizmit të shekullit 19 kur po krijoheshin identitetet nacionale e shtetet etnike që krijuan ndërgjegje kombëtare të ndërtuara tërësisht mbi vlerat e nacionalizmit e që, në shekullin e XX, pollën edhe monstra, siç ishte fashizmi dhe nazizmi, krimet e të cilëve sollën edhe atë që më sipër e quajta kultura post-holokaustiane që në Evropë është edhe kulturë post-nacionaliste.
Arësyet për mbetjen tonë në anakronizmin e romantikës nacionaliste e për rrjedhojë për mosfutjen në Shqipëri të kulturës post-holokaustinae, post-nacionaliste lidhen kryesisht me regjimin komunist i cili jo vetëm e izoloi Shqipërinë, por dhe e veshi politikën totalitare me justifikimin nacionalist duke e përdorur mburrjen kombëtare si instrument të rëndësishëm pushteti, si kundra sulmeve të “armikut të jashtëm”, imperializmit, e më pas socialimperializmit, ashtu edhe të “armikut të brendshëm” - duke zhvilluar kështu një surrogat ideollogjik ku përziheshin stalinizmi me një nacionalizëm të vonuar.
Por, lidhur me regjimin komunist, dua të veçoj edhe një tipar tjetër të tij që më duket i rëndësishëm në kontekstin në fjalë: krijimin e një kulture zyrtare të ngrirë. Dy të mbijetuar të Auschwitzit që kishin jetuar edhe në Berlinin Lindor, të pyetur mbi ndryshimin e përkujtimit të Holokausit në Gjermaninë Lindore dhe atë Perëndimore thanë se kishte një ndryshim të madh: në lindje mbizotëronin përkujtimet zyrtare, kurse në Gjermaninë Perëndimore ishte shoqëria civile ajo që bënte shumë më tepër për të mbajtur gjallë Kujtesën; aty kishte një qëndrim shumë më të vërtetë ndaj Holokaustit, prandaj dhe perëndimorët e kanë përçuar shumë më mirë kuptimin e tij të vërtetë, kanë qenë, po ashtu, shumë më efikas përsa i përket transmetimit të tij tek të rinjtë.
Jo vetëm kaq, por në RDGJ, sikurse dëshmon edhe shkrimtarja Christa Volf, mbizotëronte edhe tendenca, aq e përhapur në kulturën tonë, për t’ia deleguar të keqen fashiste tjetrit, në rastin e tyre RFGJ-së. Pa dyshim kjo diferencë kulturore është një nga arësyet kryesore pse sot vihen re shumë më tepër prirje naziste në pjesën lindore sesa në atë perëndimore.
Problemi është se një kulturë e kthyer në kulturë zyrtare pushteti jo vetëm humbet aftësinë e zhvillimit të saj, por humbet edhe kontaktin e vërtetë me njerëzit duke u tjetërsuar dhe humbur, tek e fundit, një nga rolet themelore të kulturës: aftësimin e shoqërisë për të njohur vetveten, për t’iu përgjigjur pyetjeve të kohës, për të komunikuar me botën në frymën e kohës. E për fat të keq ky handikap i lënë tek ne nga kultura zyrtare komuniste në trajta shumë më dramamtike se në RDGJ po vazhdon edhe sot, sa për shkak të rrënjve të thella që ka hedhur kultura zyrtare komuniste gjatë 50 vjetëve, aq edhe për shkak të krizës së tranzicionit. Është pikërish kjo kulturë e zyrtarizuar që lejoi të profanohet, pa hasur rezistencë nga shoqëria civile, vendi i memorialit të heronjve dhe dëshmorëve të vendit e i të rënëve anglezë gjatë Luftës së Dytë duke u vendosur përbri tyre një varrezë impozante e nazistëve të vrarë në Shqipëri, gjë që, duhet të skuqë nga turpi çdo shqiptar që ka ndjekur përkujtimin që i bëri Evropa 60 vjetorit të çlirimit të Auschwitzit.
Mburrja identitare si kompleks inferioriteti
Nevoja për mburrje identitare ka edhe një origjinë tjetër që e lexon shpesh në thirrjet e shumë ideologëve të mburrjes identitare e racore: ne duhet t’i tregojmë botës që jemi evropianë që në kohën e ilirëve e jo më të Skënderbeut, ne duhet t’i tregojmë botës që jemi humanë, ne duhet t’i tregojmë botës që Nënë Tereza është nëna jonë. Të gjitha këto ne i themi e i shkruajmë e i stërshkruajmë nëpër gazeta e libra dhe prapë, ngaqë duket se nuk ia mbushim dot mendjen botës se jemi ashtu dhe aq humanë e evropianë, i përsëritim dhe i ripërsëritim dhe pastaj, kur përsëri nuk ia mbushim mendjen botës, gjejmë ca tradhëtare që kanë nxjerrë të palarat e shtëpisë jashtë dhe ua vemë fajin atyre duke i linçuar në altarin e kombit dhe përsëri asgjë nuk ndryshon. Jo vetëm, por bëhemi edhe më shumë qesharakë pa e kuptuar që bëhemi të tillë. Sepse nuk jemi as në gjendje të kuptojmë se prapa kësaj sjelljeje qëndron një kompleks i thellë inferioriteti ndaj tyre. Sepse nuk jemi në gjendje të kuptojmë se edhe ai më i thjeshti evropiano perëndimor e kupton menjëherë se po përdorim një gjuhë provincialësh të painformuar, të paaftë për të dialoguar me ta. Sepse ai e ka marë domosdo nëpërmjet ajrit frymën e kulturës post-holokaustiane; e di se pse dhe se si një popull i mbushur me gjenij të shkencës, filozofisë, muzikës, letërsisë si Gjermania arriti të bëhet gjatë një periudhe mishërim i së “keqes absolute” në botë; e di se njeriu është produkt i kulturës dhe jo i racës, sikurse mburremi ne kur përmendim shqiptarë të shquar nëpër botë duke harruar tërë ata hordhi pa fund bashkëracorësh që duhet të na bëjnë të heshtim sikur të pranonim teorinë se njeriu është produkt i racës.
Si përfundim dua të them se do të ishim shumë më të respektuar tek të tjerët, me shumë më tepër dinjitet sikur më së pari të arrinim të krijonim respektin për veten, sepse mburrja para të tjerëve thellë thellë zbulon një mungesë respekti për vete. E këtë do të duhet ta bëjmë duke arritur të kuptojmë më së pari ndër vete dhe pastaj duke ua shpjeguar edhe të tjerëve problemet tona, edhe vonesën tonë edhe prapambetjen tonë evidente për çdo evropian me vështrim kritik, dhe jo duke i fshehur ato pas mburrjes identitare provinciale. Për të ushqyer aspiratën tonë për tu bërë të barabartë me evropianët nuk na duhet të kultivojmë deklarimet vanitoze mbi madhështinë kombëtare, siç bëmë edhe kësaj here me përkujtimin e Holokausiti, çka, nën dritën e kulturës evropiane katandiset në një mit qesharak të provincës që shërben për të fshehur rrënjët e kompleksit të inferioritetit, por na duhet të kultivojmë sinqeritetin, frymën kritike dhe njohjen e vlerave të kulturës së sotme evropiane, post-holokaustiane.
7 February 2008 @ 10:24 am
i nderuari Rob-Ternet,
vërejtja juaj “pa pêrgjigje”
sqarohet vetvetiu nga ato prurjet e Enit, i cili (e cila) na përmend Bernd Fisherin kur thotë:
Me fjalë të tjera, 40% e hebrenjve nuk arritën të mbijetonin (pasi ju dorëzuan gjermanëve). Mos harro se në vitet 1940-44, Shqipëria, ndonëse nën pushtimin italjan dhe më pas gjerman, ishte jo vetëm “e madhe” por edhe “e pavarur”, pra nën të njejtën administratë civile (qeveritë e Tiranës). E thënë ndryshe, çka ndodhte në Prishtinë e kish zanafillën administrative në Tiranë.
Dy prurje më poshtë, Noel Malcolmi (d.v.) vjen dhe na rikujton se
Na mbetet të pranojmë se historiani Fisher mashtron, se historiani tjetër Malcolm gënjen (me gjithë ndjenjat e tij sheshit dashamirëse ndaj shqiptarëve), dhe kështu dalim extra-cool dhe “brenda-rryme”. Na mbetet gjithashtu të pranojmë (mes nesh) që ata çifutët e Prishtinës ishin serbë të maskuar në çifutë. Përfundimisht, na mbetet të mburrim ndjenjën e “besës” aq të zhvilluar të shqiptarëve të Shqipërisë dhe të shajmë të njejtën ndjenjë të Kosovarëve. Zgjidh edhe merr!
7 February 2008 @ 3:41 pm
Qafir,
ajo shprehja ime e dikurshme
s’ka të bëjë hiç fare me Kosovën, qoftë edhe për të vetmen arsye se, po qe se Amerika do t’a njohë pavarësinë e Kosovës që nesër, një orë më vonë Kosova do të njihet edhe nga Izraeli.
Në të vërtetë, ajo ka të bëjë me pêrpjekjet e Shtetit demokratik shqiptar i cili, që në atë vit të largët 1992 e ka marë dhe rimarë temën e mbrojtjes së çifutëve pêr tê theksuar lidhjet e shumta dhe vllazërore me Izraelin, dhe me këtë rast, të marë ndihmat e merituara. Paçka se ende nuk ka kuptuar që ka të bëjë me popullin më llogaritar të botës mbarë, i cili e fut dorën grusht në xhep dhe e nxjerr pëllëmbë.
7 February 2008 @ 4:28 pm
Edhe ti Xixe mos harro qe Kosova asokohe i ishte aneksuar Shqiperise, pra flasim per te njejtin shtet
7 February 2008 @ 4:29 pm
mua me vjen ere anti-semitizem
7 February 2008 @ 5:33 pm
Me “përkufizim” anti-semitizmi është emri i dhënë diskriminimit, urrejtjes, paragjykimeve ose dhe armiqësisë ndaj Cifutëve si grup “fetar”, “racial” ose “etnik”. Në rasti tonë, të thuash qe çifutët janë populli më llogaritar i botës, që kanë traditë më shumë të mbledhin paren se sa t’a japin, nuk më duket aspak si anti-semitizëm.
Përndryshe, kur themi pêr gjirokastritêt qê e lidhin macen me litar para se tê vihen nê tavolinê ose qê e lidhin njêlekshin me spango, para se t’a hedhin nga dritarja, do tê quhej anti-gjirokastrizëm, apo jo?
7 February 2008 @ 8:30 pm
xixa,
E cuditeshme kjo pergjigja jote. Pra meqe ne Kosove paskan shpetuar vetem 60% e hebrenjve, ti me shoke paskerkeni licencen e “ndryshimit” te historise dhe kerkokeni dhe duartrokitjet e te tjereve!!!
Ore sa xixa jeni ju? Se njeri u prezantua me studime te thella inxhinjerike e tjetri nuk dallon dot ndryshimin midis 60% e 18-28% apo 10%(simbas burimeve hebreje). Sikur Europa e civilzuar te kishte vepruar si kosovaret pro-gjermane, do kishin shpetuar disa milione njerez. Per ty mbase kjo eshte hollesi, por jo per ato qindra extra qe ne fakt u dogjen.
Kosova ka qene “territor i aneksuar” dhe ka patur trajtim ndryshe nga Shqiperia. Keto i ke te sqaruar ne ato linket ne mesazhet e mija dhe te te tjereve.
Qe t’i biem shkurt, burimet e specializuara hebreje flasin qarte per kete pune. Dhe mua vertet me vjen zor te te mbush akoma mendjen.
Une mund te kuptoj sy-mbydhjen e Lubonjes, se do nxjerri dhe kafshaten. Dhe shqiptaret “e mire” e kane me te lehte kete procedure. Po ti o burri i dheut, pse e vendos vehten ne poziten e qesharake: xixa vs. history?
7 February 2008 @ 8:58 pm
Xixa, qellimet e “mira” te Lubonjes nuk mund ta justifikojne as shtremberimin, as manipulimin e historise, dhe aq me keq, as shpifjen. Ketu nuk po diskutohet se c’qellim ka pasur Lubonja, se ne fund te fundit vetem ai e di, nuk e dime as une e ndonje tjeter ketu, por aq me pak e di edhe ti! Qe shqiptaret kane bere genocid armen, as armenet, as turqit, as greket, as serbet, por as edhe ndonje historian nuk e kane thene ndonjehere. Kurse me sa duket fakti qe ajo besa te cilen aq shume e percmojme, eshte fak qe ka shpetuar hebrejte, sikurse mund te jete fakt qe ca mund te kene shpetuar edhe duke paguar, po sa c’eshte fakt se ne Europe paguan edhe me jeten e tyre. Pra diferenca eshte e qarte! E keqja qe Lubonja u vesh shqiptareve, sikur te kete pak kujdes dhe kujtese historike, do te vere re se u ka ardhur jo aq shume nga vetja se nga stepat, apo nga morali i shformuar i atyre qe u therrasim ndonjehere “ju lutem ejani dhe na kolonizoni”. Qellimet e “mira” dhe historia jane dy gjera te ndryshme i nderuar Xixa.
7 February 2008 @ 9:03 pm
O familje Ujku, asaj beses se Shqiptarit i rri per karshi legjenda e Rozafatit, po aq ne themel te pretendimeve tona sa edhe besa. Ma ndaj pak te kam rixha cilen te besojme?
7 February 2008 @ 9:11 pm
maur thotë:
“Ma ndaj pak te kam rixha cilen te besojme?”
Te dyja o derman, te dyja. Lubi thote beso vetem njeren,a te qe te nxin.
7 February 2008 @ 9:12 pm
O maur, eshte ne doren tende te besosh c’fare te duash, ne dac legjendat dhe mitet (Rozafatin) apo te dhenat historike. Nuk kam marre persiper te dekonstruktoje as mitet as historine.
7 February 2008 @ 9:12 pm
Jo jo, Maur. I rri filozofia pragmatike e kanunit per karshi. Mos i ngatarro gjojnat. Ndaje shapin nga sheqeri, mitin nga realiteti.
7 February 2008 @ 9:19 pm
Pse, besa e Shqipos nuk eshte legjendare?
7 February 2008 @ 9:25 pm
Maur, po tallesh? Ne po diskutojme per ato qe jane fakte. Nese dikush e sheh si legjendare, poetike, apo racionale eshte veshtrim personal i tij, por venia e mitit dhe fakteve ne te njejtin kandar nuk ndihmon ne qartesimin e gjerave. Mund te jete funksion i artit por jo i shkences dhe analizes.
7 February 2008 @ 9:33 pm
Shumica e cifuteve te strehuar kane qene ne Tirane, Kruje, Berat dhe Vlore. Ne keto krahina nuk ka funksionuar institucioni i Beses se sanksionuar ne te drejten zakonore.
Njerezia i ka strehuar cifutet te nisur nga miresia dhe njerzilleku, jo nga ndonje detyrim moral qe del nga Besa.
7 February 2008 @ 9:35 pm
Po pra ky eshte problemi se t njejtat fakte kuptohen dhe interpretohen ne, minimalisht, dy menyra te ndryshme. Keshtu qe nuk mund ti privoni dikujt te kete nje kendveshtrim tjetr nga cdo na vinte mire. Keshtu duhet me pasur kujdes kur tentojme te jemi vetem pozitivist, sepse edhe kjo eshte shenje fatalimi sic eshte edhe e kunderta e saj, pra te qenit negativiste, apo sic e tha Tironsi, te shohesh vetem anen qe nxin.
Keshtu, shpreso me te miren por pregatitu per me te keqen. Eshte pak jasht vendit te them kete, por mund te besh nje analogji sa per t dhene idene. Problemi i Lubonjes eshte se ai shkruan per nje audience qe nuk eshte formuar , ne kohen dhe ne menyrn e tij, dh kjo me sa duket shte pengesa kryesre e te kuptuarit apo te pranuarit te tij.
Pjesa tjeter, une jam i gezuar qe debate te tilla mbahen hapur, sepse eshte e shendetshme qe shqiptaret mos te bien ne amebllek.
7 February 2008 @ 9:45 pm
” Problemi i Lubonjes eshte se ai shkruan per nje audience qe nuk eshte formuar , ne kohen dhe ne menyrn e tij, dh kjo me sa duket shte pengesa kryesre e te kuptuarit apo te pranuarit te tij.”
Mauro, po s’pertove te lutem ma sqaro pak c’ke dashur te thuash me kete, se mud te lexohet ne shume menyra.
7 February 2008 @ 9:45 pm
Maur, si u interpretoka ndryshe fakti qe ne Shqiperi kane shpetuar me shume cifute se ne c’do vend tjeter te Europes vec se me miresine e shqiptarit? Mund ta interpretosh ndryshe, po te thuash gjera si keto, qe paskemi persekutuar, apo akoma me keq kemi bere genocid ndaj Armeneve, apo qe fajin per komunizmin e paska pasur populli dhe jo ata qe ia imponuan. Me thuaj kush jane fakte nga keto me siper dhe pastaj fillojme dhe i interpretojme.
7 February 2008 @ 9:49 pm
Pse edhe Armenet ne i paskemi rrenuar?
Hajde Tos, hajde!
Shiko, shiko se mos ka qene ndonje stergjysh i Edi Rames pergjegjes per kete punen e Armeneve!
7 February 2008 @ 9:50 pm
Pse realiteti Helen, nuk u ndertua nga legjendat kombformuese te Homerit? Pse realiteti amerikan, nuk eshte ndertuar ne Hollywood?
Edhe po qe legjendare besa e shqipos, duhet ushqyer, apo ndeshkuar nje realitet i ndertuar mbi besen? Jo besimin qorrazi, s’thashe ate, dhe Lubonja e ka mire qe thote se po na hedhin hi syve me keto ceremonira idiote provinciale, por shkon ne skepticizem ekstrem kur behet fjale per miresine e shqiptarit. Behet shume i rreshkitshem gjithe ky negativizem po te zgjase edhe pak, dhe perfundon ne nje gjendje konstante te te ardhurit veshtire nga vetja pasi te kete kaluar nga nje disheze e baltosur mizantropie akademike. Shpetim, per bese.
7 February 2008 @ 9:56 pm
Anonymus: “Njerezia i ka strehuar cifutet te nisur nga miresia dhe njerzilleku, jo nga ndonje detyrim moral qe del nga Besa.”
Miresia dhe njerezilleku jane te institucionalizuara tek besa. Them une tani, po ku i dihet.
7 February 2008 @ 11:53 pm
Kur diskutimet shtjellohen rreth institucionit te “beses,” shpesh me vjen nje thenie e nje shqiptari nga veriu, miku im i ngushte. Ai shpesh thote, “Besa na eshte dashur ne shqiptareve si valvul sigurie, sepse ne shqiptaret jemi te pa-bese.”
Permendja e kesaj shprehje nuk do te thote se une jam dakord me te. Do not shoot the messenger.
Sa per ceshtjen “hebreje,” mendoj se me teper ajo duhet pare me teper ne konteksin e institucionit te mikpritjes. Besoj se Ismail Kadare eshte shume i drejte ne trajtimin e ketij institucioni, i cili eshte ngritur nga nevoje e nje shoqerie shqiptare, tradiconalisht e mbyllur, per te komunikuar/hapur me boten pertej saj. Jane keto kushte dhe kjo domosdoshmeri qe i kane dhene mikut/”hebrenjve,” nje trajtim te vecante.
Diferencat e trajtimit ne Shqiperi e Kosove duhen pare ne konteksin e dallimeve shoqerore, politike e ekonomike qe ishin me se te dukshme ne ate kohe. Duke qene se shoqeria ne Shqiperi dhe ne Kosove kishte prioritete dhe emocione te ndryshme trajtimi i “hebrenjve,” pa-dyshim qe ishte i ndryshem.
Duke e trajtuar kombin shqiptar si nje te tere e ne trajte statike F. Lubonja, megjithese nje analist i kujdesshem ne ceshtjet shoqerore e politike ne Shqiperi ben ato gabime qe bejne te gjithe ata “intelektuale,” te kategorizuar si “qytetare te botes.” Te yshtur drejt parimeve universale dhe nihilizmit intelektual shpesh keta lloj intelektualesh harrojne vecantite e individeve, grupimeve dhe komuniteteve qe bejne pjese brenda qenesive universale si komb, atdhe, shtet etj.
8 February 2008 @ 2:26 am
Desha te shtoj se gabimi rrjedh nga nje bartje kulture e cmimit (vleres )se thenieve qe nga FEUDALIZMI.
:(
:( 
.Miti i zemres,Miti i te hengurit,Miti i te….qeshurit….
Prej tij rrodhi e u krijua “epoka” e romantika dhe e lirikeve qe operuan me terma te tilla duke i xhveshur nga kuptimi real qe vinin nga lashtesia e duke u dhene nje kuptim Kalorsiak..Si Besa,Pabesia etj.
Keshtu ato moren formen me te kulluar te tyre duke i shtyre shume mendimtare e midis tyre me shumice spekulatore te mendimit ,ti cveshin keto veti apo cilesi nga koha e raportet qe krijojne ne kushte te caktuara e ti bien si INSTITUCIONE ose si rregullatore (kanune)te mardhenieve midis njerezve grupeve e krahinave(gjithmone per mememdhembjen).
Po te jemi pak te qete do shohim se nuk luan asnje mmm debati i LUBONJES per ne drejtimin spekulativ te BESES si INSTITUCION.Keto jane pralla shkrimtaresh e poetesh qe i shndrojne edhe si MITE sic i shndronte sh.MITI….
Shqiptari ka bese dhe bese te forte, por jo si te deleve qe po u hodh njera nga shkembi hidhen te tera.Jo Bese debili…..
Besen e cfrytezoi dhe politika,por shumekush e pa qe e pagoi shtrenjt si e kaluara por aq me keq e tashmja….. nepermjet rrotacionit……
Dhe shembell me te thjeshte se sa teorite e Malcolmit e Fisherit(na duan
shume e jane ul Galic ne zemrat e tona) gjen me miljona ne cdo popull,ku besa merr format trajtat dhe shpjegimet si cdo ndodhi e fenomen ne KOHEN e SITUATEN e dhene….
Po foli nonjoni me fjale te MUFATME si MIT edhe o burra …
Mit eshte edhe jeta e sejcilit po te duash ta vertetosh
8 February 2008 @ 4:15 pm
Per ata qe kane vizituar Yad Vashem eshte e qarte qe Shqiperia shenohet si vend qe i ka mbrojtur cifutet, per sa i takon egersise ndaj shqiptareve, mendoj se eshte e pavend qe Lubonja tenton krahasimin me cifutet ne kohen e Luftes se Dyte Boterore, ku u vrane rreth 6 milione cifute, ne nje kohe kur ne Shqiperi komunistet vrane rreth 8,000 shqiptare. nuk jam dakort dhe me dallimin midis etnive, pasi njerezit jane njerez pavaresisht nga etnite, pra jeta e nje cifuti eshte e barasvlefshme me jeten e nje shqiptari, jam dakort me faktin se ndoshta e kemi humbur ate humanizmin ose shqip njerzillekun ne mardheniet me njeri tjetrin, sidomos ne kohet e fundit, kur lufta per pasurim na ben te kafshojme njeri-tjetrin, peace, A
8 February 2008 @ 11:04 pm
Nje koment i P. Kulles marre nga Alb-Club
—–
Artikulli i Fatos Lubonjës mbi përkujtimin në Tiranë të
martirizimit të hebrejve gjatë Luftës së fundit Botërore, më bëri t’i
kthehem një shkrimi tim mbi temën, bash me këtë rast e bash një vit më
parë e të botuar në gazetën Bota Shqiptare, të Sejkos.
E përsëris se, populli izraelit dhe komuniteti i hebrejve
nderojnë veten, kur mblidhen për të shprehur mirënjohjen për veprën
modeste, por me vlerë historike të mikpritjes shqiptare: strehimin e
hebrejve, mbajtjen e tyre fshehur për t’i mbrojtur nga gjuetia
çnjerëzore naziste, dhënien e ndihmës së gjithanshme, që nga miqësia
deri tek vendi rreth sofrës familjare. Këtë vepër të bukur asnjë nuk e
mohon dot. Asnjë nga këto bëma nuk ishte e vështirë për njerëz që një
gjest të tillë e kanë patur dikur një nga virtutet më të përmendura.
Ata e kanë bërë këtë bujarisht edhe më parë, për grekët, armenët,
italianët dhe për këdo, që e ka patur të nevojshme ndihmën e tyre.
Zoti Xhozef Jakohel në librin me kujtime, “Hebrejtë në Shqipëri”
e shpjegon këtë tipar të shqiptarëve duke cituar Kanunin e Lek
Dukagjinit në të thënmen e lashtë “shtëpia e shqiptarit i përket Zotit
dhe Mikut”
Nuk besoj të jetë e tërë merita e Dukagjinit në edukimin e këtij
virtuti tek shqiptarët, por kam mendimin se popujt e vuajtur i gjenden
pranë njëri tjetrit më shumë se sa i gjenden popujt, që nuk kanë
patur ngërçe të mëdha në historitë e tyre shekullore. Them se
shqiptarët janë të gjendur ashtu, nga mëshira instinktive, nga
natyrshmëria e të gjykuarit pa mbifaktorë turbullues, siç mund të jenë
urdhëresat shtetërore, apo udhëzimet e rrepta, që ndalojnë ndihmën
ndaj individëve, grupeve, apo klasave të caktuara.
Fatos Lubonja dhe holokaustet
Mua më duket se shkrimi i Fatos Lubonjës tek “Korrieri” ishte një
vëzhgim mjaft i mprehtë. Ishte një kritikë e ashpër dhe unë do ta
nënshkruaja atë, pavarësish nga reagimet që flitet, se paska
shkaktuar. Fatos Lubonja, sipas mendimit tim, është nga të paktët
subjekte vërtet të pavarur, që gjenden në opinionin publik shqiptar
Nuk jam i sigurtë në se janë të faktuara pjesëmarrjet e shqiptarëve në
gjenocidin armen, por edhe atje do ta besoja Lubonjën pa mëdyshje. Se
kam përpara syve, të dukshme dhe të pakundërshtueshme pjesëmarrjen e
shqiptarëve në gjenocidin shqiptar! Nuk do të thotë aspak se figura e
shëmtuar ndërkombëtare na qënka më e papranueshme se figura e shëmtuar
në rrafshin kombëtar. Imazhi i egërsisë nuk dallon aspak
Lubonja bën mirë që ridikulizon atmosferën festive, për të cilën
qarqet e politikës shqiptare bëjnë kujdes, që fishekzaret, të ngrihen
aqë lart sa të duken edhe përkëtej oqeanit. Ai me të drejtë tallet me
gjuhën e fryrë, folklorike plot dithirambe, për virtutet që u
atribuohen shqiptarëve në grup e që kësisoj bën të mbajë kokën lart
çdo lloj horri në truallin arbëror.. Ata që janë kundër Lubonjës,
kërkojnë me ngulm që ai, popullin, ta marrë toptan, dhe shkumbëzojnë
kur ai ndërmerr “guximin anipatriotik” ta ndajë grurin nga egjëri, ta
seleksionojë popullin, në njerëz të ndriçuar dhe injorantë, në të
civilizuar dhe të pagdhëndur, në të çartur dhe të zhburrëruar, në
myslimanë dhe të krishterë, në idealistë dhe të babëzitur, në
mendimtarë të lirë e në të zënë peng nga dogmat. Ngulmi i tyre vjen i
trashëguar. Dhe jo vetëm nga Enver Hoxha, që demagogjikisht fliste me
veneracion për popullin, paçka se tre të katërtat e tij, po t’i
kërkohej t’i specifikonte, i numëronte për armiq. Mënyra se si e
mbrojnë ata tërë këtë popull, u jep shijën e të dukurit patriotë të
thekur. Dhe me kaq mbyllet loja. Te këta lloj njerëzish kanë një
ndikim të pafiltruar edhe plot shkrimtarë, të cilët popullin e japin
gjithnjë në unitet, dhe flasin për të si për një personazh të vetëm,
që merr vendime referendumesh, që nuk janë zhvilluar kurrë. “Populli
ynë e ndjeu” thonë ata. Ose: “shqiptarët iu përgjigjën drejt asaj që
po ndodhte në skenën europiane”. Ose: “populli ynë ka shije estetike
të hollë” Dhe këtu e kanë fjalën edhe për shijen e Fan Nolit edhe për
atë të Ramo Lopçarit! Kjo mënyrë joselektive e ve popullin në podium
nderi, dhe dëshmon patriotizëm katërmbëdhjetë karatësh, pa një pa dy!
Tani ka hequr dorë, por tingëllonte më konstruktiv Ismail Kadareja, në
fund të viteve 80, kur në parathënien për Migjenin i skanonte realisht
bashkëkombasit e tij, që shfaqeshin sypatrembur në konfliktet me njëri
tjetrin dhe servilë e respektmëdhenj në dhunën që u vinte nga shteti.
Vlerat e hebrenjve dhe holokausti i tyre
Saga e hebrejve meriton të nderohet institucionalisht në
Shqipëri. Rënia dhe përngritja e tyre është një libër mësimi për
shqiptarët, që aq shumë kanë vuajtur gjenocidin, spastrimin etnik,
përndjekjet, plaçkitjet dhe shpronësimet, sikurse ndodhi në Kosovë për
dekada të tëra në shekullin që shkoi e që kulmuan me mënxyrat e
llahtarshme të muajve të parë të vitit 1999. Pa le pastaj, të
përmendim çamët, që një gjenocid më i egër se ai nazist, paçka se jo
në shifrat e hebrejve, gati i shoi fare. Dëbimi masiv nga trojet,
pronat dhe shtëpitë e tyre dhe sidomos shurdhëria e gjithanshme që
vihet re sot ndaj dënimit dhe ndreqjes së padrejtësisë ndaj çamëve, e
bën edhe këtu përvojën e hebrejve më të çmuar se kurrë. Edhe vetë
shqiptarët e Shqipërisë kanë se ç’të mësojnë tani, kur pas një
vëllavrasje gjysmë shekullore dhe një përvoje të hidhur me një mal
gabimesh në vendosjen e demokracisë, i shohim të marrin rrugët e botës
e të trokasin në porta greke, italiane e deri australiane, ku nuk
njohin fare Dukagjinin e as se ç’ka thënë ai për mikpritjen.
Por edhe ne duhet te falenderojmë atë fat që i solli hebrejtë të
trokasin në portat tona! Shumë shqiptarë, që kanë patur miq hebrej,
ruajnë kujtime te bukura prej tyre. Shëmbujt që sot u jepen fëmijëve,
që të mësojnë qysh të rriten të fortë, qysh t’i kapërcejnë
vështirësitë, si dhe ku ta gjejnë frymëzimin për punën, qysh ta kenë
parasysh, se me studime këmbëngulëse arrihen të gjitha sukseset, janë
marrë më së shumti nga hebrejtë, të cilët prindërit shqiptarë patën
rast t’i njohin në jetën e tyre anekënd Shqipërisë. Kështu mysafirët,
që në nevojë rendën e gjetën strehë tek ne, na e kanë shpërblyer me të
tepërt, pritjen që i u dha atyre në vatrat tona, ndihmë që ata,
lumturisht, nuk e harrojnë.
Ata janë të hapur e nga ata ne duhet të mësojmë akoma mbi mënyrën
se si i zhvillojnë aleancat, se si bashkohen e si përkrahin njëri
tjetrin në shtetin e tyre e sidomos në diasporë. Kultura e tyre e
biznesit është më e larta dhe më e pasura.
Holokausti shqiptar
E sidomos ne duhet të mësojmë nga individët dhe organizatat e
hebrejve se si janë përpjekur e po përpiqen që ta bëjnë holokaustin
pjesë të ndërgjegjes së vrarë të njerëzimit botëror. Kjo do të na
ndihmonte që edhe ne të gjenim hapësirë e të pasqyronim holokaustin
tonë. Si nuk u pa e mundur, vallë, që kalvari i çamëve, të marrë jetë
në teatër një apo në një nga filmat tanë? Është çështje me ndjeshmëri
të lartë?! Zemërohen perënditë në Olimp?! Flas për çamët, që kanë më
pak mundësira se kosovarët, të cilët megjithatë kanë bërë e bëjnë
shumë për përjetësimin në veprat artistike të holokaustit të tyre. Më
tej, si do t’ia gjejmë anën që shteti paskomunist të merret seriozisht
me holokaustin shqiptar të gjysmës së dytë të shekullit që shkoi?
Dhe në këtë pikë bashkohem tërësisht me zemërimin e të
persekutuarit Lubonja. Ai revoltohet me shmangien e gjyqit të
komunizmit dhe qepjen e kësaj teme në bisht të holokaustit të ebrejve.
Është e pranuar botërisht se praktika kriminale e komunizmit ishte më
shkatërrimtare dhe më gjenocidale në Shqipëri, se në vende të tjera.
Për shfarosjet e Tivarit, për gjyqet e shtresave intelektuale e
nacionaliste, për kampet shfarrosës pranë kënetave, për gratë e huaja
që u martuan me shqiptarë, ka shumë për të thënë. Por në mëmëdheun
tonë të dashur keqardhja për ata që e pësuan është sipërfaqësore dhe
hipokrite. Ende, kryehetuesit gjakatarë, komandantët e kampeve dhe
burgjeve shqiptare kanë mjete dhe forca që ta pengojnë atë gjykim,
sado ta kërkojë Këshilli i Europës! Familjarët e diktatorit Hoxha ca
muaj më parë deklaruan se po marrin masa që 100 vjetori i Hoxhës të
përkujtohet me madhështi anekënd Shqipërisë, gjë që përbën një
provokacion të poshtër e që dëshmon se në Shqipëri, o është e përsosur
demokracia, o vazhdon të jetë e përsosur diktatura! Qeveritë tona,
kryesisht të mbushura me pasardhës të drejtpërdrejtë nga hierarkia
komuniste, nuk duan ta bëjnë e nuk do ta bëjnë gjyqin e mizorive
komuniste.. Në favor të pasqyrimit të mizorive enveriane, ndihet tek
tuk ndonjë zë, por ata janë zëra sporadikë dhe aspak të vendosur. Nga
njerzit me peshë në botën publike shqiptare janë pak, - për të mos
thënë mjerisht tepër-tepër të rrallë – që të jenë të interesuar
seriozisht për këtë.
Hebrejtë kanë financuar e mbështetur fuqishëm kryevepra
kinematografike, nga të cilat në kujtesë të lexuesit, unë do të sjell
prej tyre vetëm dy nga e kaluara e freskët, “Jeta është e bukur”- një
gjetje madhështore për mbrojtjen e fëmijës nga egërsia e përfytyrimit
dhe “Listat e Shindlerit” mbi një oficer SS, Shindlerin, me ndjenja
njerëzore që rrezikoi veten për të shpëtuar qindra e qindra çifutë nga
furrat e djegjes.
Nisur nga ky subjekti i fundit, përse nuk i kërkojmë, t’i gjejmë
e t’i bëjmë të njohur Shindlerët tanë, që mbrojtën shqiptarë, gjatë
kalvarit komunist? Mirënjohja për ta do të ishte gjithaqë e
lavdërueshme. A ka të tillë? Duhet të ketë, po ku janë? Duke gjetur
ata e duke evidentuar bëmat e tyre, do të ishte, një rrugë tjetër, si
ajo që merret në të kundërt të rruzullit, për të shkuar tek e njëjta
pikë, tek holokausti vetë. Në rastin e ferrit stalinist, ama, masa e
familjeve shqiptare u tregua më pak bujare e mëshirëmadhe se me
çifutët. Përse? Çfarë ndodhi me këto virtute shekullore që përmend
Jakoeli në librin e tij?! Sepse zonja Topalli nga lartësia e
parlamentit nuk e thotë dhe as Lubonja në shkrimin e tij nuk e thotë,
se shteti “kolaboracionist” shqiptar ka një meritë të pamohuar për
mbrojtjen e çifutëve atje. Se administrate “kuislinge” e inkurajonte
mbrojtjen e mysafirve të përndjekur dhe nxorri dokumente me emra false
shqiptarësh për hebrejtë që gjendeshin në Shqipëri. Se ndryshe, kur
dhe si pas Dyzetekatrës humbën virtutet e edukuara nga Dukagjinët? Nuk
kishin kaluar veç dy vjet nga shëmbulli i bukur i fshehjes se
hebrejve, që evidencojnë me mirënjohje ndaj shqiptarëve, organizatat e
tyre nëpër botë. Si avulluan, humbën e u zhdukën ato virtute për të
ndihmuar gratë dhe fëmijët e pafajshëm të shqiprëve kundërshtarë të
komunistëve?! U harrua kodi dukagjinas brënda dy vjetëve?! Apo këto
virtute shfaqen më shumë sapo rreziku duket më pak?! A thua frika nga
nazistët ishte shumë më e pakët, se ajo nga qentë e ndërsyer të luftës
klasore enveriane? Ishin pra më mizorë besnikët e Enverit, se vetë
hitlerianët? Pa shiko se ç’na del po t’ia zhdredhësh fillin temës!
Kjo temë në atdheun tonë të dashur, nuk hapet. Ajo, atje, zihet në
gojë vetëm për demagogji!
pk
9 February 2008 @ 1:48 am
Ja shembuj tipike te mbartur nga FEUDALIZMI qe vertetojne me se miri qe …”zemerimi krijon poete”…dhe bile me fjale KALORSIAKE
Akoma i bie tytes ky me lart….Shpia e shqiptarit ….D.M.TH.KRYE mashtrusi paska qene KANUNISTI LEK bre!
Lerini more zemeratat e Akile Kordhetarit.
Po pse nuk qene Shqiptare me bese ndoshta ata qe qe u lidhen me BESE per jete e VDEKJE me partine e punes ? Kujane ?
Sa me shume ti shohesh keto VETI te dhena njehere e pergjithmone qe nuk duhet te ndryshojne, se ne MES jane burra te ndershem si LUBONJA e ndonje qe shkruan “tere frymezim”,aq me shume bie viktime e teorive per teori.
Sa me lehte e thjeshte ti shikosh qe kjo veti nuk eshte MIT as VETI DELEJE apo DHIJE,aq me lehte kupton se ajo ruhet e trashegohet e shfaqet sipas rrethanave dhe interesave, ne kohen e vendin konkret.
9 February 2008 @ 5:54 am
Ore akoma nuk e morren vesht robt, se pavaresisht sa here, apo sa bukur mohohet, e verteta nuk c’behet dot.
Shqiptaret i ndihmuan hebrenjte dhe pike.
Eshte shume me e llogjikshme te diskutohet mbi briret apo bishtin e shqiptareve. Cfare kane bere ata 60 vjet perpara as Zoti vete nuk e ndryshon dot.
9 February 2008 @ 6:13 pm
thojini P. Kulles 8000 te vrare (ndoshta) dhe ca me teper te internuar nuk perbejne holokaust.
11 February 2008 @ 5:58 pm
Artikulli i Fatos Lubonjes mbi perkujtimin ne Tirane te martirizimit te hebrejve gjate Luftes se fundit Boterore, me beri t?i kthehem te perpunoj nje shkrimin tim mbi temen, bash me kete rast e bash nje vit me pare e te botuar ne gazeten Bota Shqiptare, te Sejkos.
Populli izraelit dhe komuniteti i hebrejve nderojne veten, kur mblidhen per te shprehur mirenjohjen per vepren modeste, por me vlere historike te mikpritjes shqiptare: strehimin e hebrejve, mbajtjen e tyre fshehur per t?i mbrojtur nga gjuetia ?njerezore naziste, dhenien e ndihmes se gjithanshme, qe nga miqesia deri tek vendi rreth sofres familjare. Kete veper te bukur asnje nuk e mohon dot. Asnje nga keto bema nuk ishte e veshtire per njerez qe nje gjest te tille e kane patur dikur nje nga virtutet me te permendura. Ata e kane bere kete bujarisht edhe me pare, per greket, armenet, italianet dhe per kedo, qe e ka patur te nevojshme ndihmen e tyre.
Zoti Xhozef Jakohel ne librin me kujtime, ?Hebrejte ne Shqiperi? e shpjegon kete tipar te shqiptareve duke cituar Kanunin e Lek Dukagjinit ne te thenmen e lashte ?shtepia e shqiptarit i perket Zotit dhe Mikut?
Nuk besoj te jete e tere merita e Dukagjinit ne edukimin e ketij virtuti tek shqiptaret, por kam mendimin se popujt e vuajtur i gjenden prane njeri tjetrit me shume se sa i gjenden popujt, qe nuk kane patur nger?e te medha ne historite e tyre shekullore. Them se shqiptaret jane te gjendur ashtu, nga meshira instinktive, nga natyrshmeria e te gjykuarit pa mbifaktore turbullues, si? mund te jene urdheresat shteterore, apo udhezimet e rrepta, qe ndalojne ndihmen ndaj individeve, grupeve, apo klasave te caktuara.
Fatos Lubonja dhe holokaustet
Mua me duket se shkrimi i Fatos Lubonjes tek ?Korrieri? ishte nje vezhgim mjaft i mprehte. Ishte nje kritike e ashper dhe une do ta nenshkruaja ate, pavaresish nga reagimet qe flitet, se paska shkaktuar. Fatos Lubonja, sipas mendimit tim, eshte nga te paktet subjekte vertet te pavarur, qe gjenden ne opinionin publik shqiptar Nuk jam i sigurte ne se jane te faktuara pjesemarrjet e shqiptareve ne gjenocidin armen, por edhe atje do ta besoja Lubonjen pa medyshje. Se kam perpara syve, te dukshme dhe te pakundershtueshme pjesemarrjen e shqiptareve ne gjenocidin shqiptar! Nuk do te thote aspak se figura e shemtuar nderkombetare na qenka me e papranueshme se figura e shemtuar ne rrafshin kombetar. Imazhi i egersise nuk dallon aspak
Lubonja ben mire qe ridikulizon atmosferen festive, per te cilen qarqet e politikes shqiptare bejne kujdes, qe fishekzaret, te ngrihen aqe lart sa te duken edhe perketej oqeanit. Ai me te drejte tallet me gjuhen e fryre, folklorike plot dithirambe, per virtutet qe u atribuohen shqiptareve ne grup e qe kesisoj ben te mbaje koken lart ?do lloj horri ne truallin arberor.. Ata qe jane kunder Lubonjes, kerkojne me ngulm qe ai, popullin, ta marre toptan, dhe shkumbezojne kur ai ndermerr ?guximin anipatriotik? ta ndaje grurin nga egjeri, ta seleksionoje popullin, ne njerez te ndri?uar dhe injorante, ne te civilizuar dhe te pagdhendur, ne te ?artur dhe te zhburreruar, ne myslimane dhe te krishtere, ne idealiste dhe te babezitur, ne mendimtare te lire e ne te zene peng nga dogmat. Ngulmi i tyre vjen i trasheguar. Dhe jo vetem nga Enver Hoxha, qe demagogjikisht fliste me veneracion per popullin, pa?ka se tre te katertat e tij, po t?i kerkohej t?i specifikonte, i numeronte per armiq.
Menyra se si e mbrojne ata tere kete popull, u jep shijen e te dukurit patriote te thekur. Dhe me kaq mbyllet loja. Te keta lloj njerezish kane nje ndikim te pafiltruar edhe plot shkrimtare, te cilet popullin e japin gjithnje ne unitet, dhe flasin per te si per nje personazh te vetem, qe merr vendime referendumesh, qe nuk jane zhvilluar kurre. ?Populli yne e ndjeu? thone ata. Ose: ?shqiptaret iu pergjigjen drejt asaj qe po ndodhte ne skenen europiane?. Ose: ?populli yne ka shije estetike te holle? Dhe ketu e kane fjalen edhe per shijen e Fan Nolit edhe per ate te Ramo Lop?arit! Kjo menyre joselektive e ve popullin ne podium nderi, dhe deshmon patriotizem katermbedhjete karatesh, pa nje pa dy! Tani ka hequr dore, por tingellonte me konstruktiv Ismail Kadareja, ne fund te viteve 80, kur ne parathenien per Migjenin i skanonte realisht bashkekombasit e tij, qe shfaqeshin sypatrembur ne konfliktet me njeri tjetrin dhe servile e respektmedhenj ne dhunen qe u vinte nga shteti.
Vlerat e hebrenjve dhe holokausti i tyre
Saga e hebrejve meriton te nderohet institucionalisht ne Shqiperi. Renia dhe perngritja e tyre eshte nje liber mesimi per shqiptaret, qe aq shume kane vuajtur gjenocidin, spastrimin etnik, perndjekjet, pla?kitjet dhe shpronesimet, sikurse ndodhi ne Kosove per dekada te tera ne shekullin qe shkoi e qe kulmuan me menxyrat e llahtarshme te muajve te pare te vitit 1999. Pa le pastaj, te permendim ?amet, qe nje gjenocid me i eger se ai nazist, pa?ka se jo ne shifrat e hebrejve, gati i shoi fare. Debimi masiv nga trojet, pronat dhe shtepite e tyre dhe sidomos shurdheria e gjithanshme qe vihet re sot ndaj denimit dhe ndreqjes se padrejtesise ndaj ?ameve, e ben edhe ketu pervojen e hebrejve me te ?muar se kurre. Edhe vete shqiptaret e Shqiperise kane se ??te mesojne tani, kur pas nje vellavrasje gjysme shekullore dhe nje pervoje te hidhur me nje mal gabimesh ne vendosjen e demokracise, i shohim te marrin rruget e botes e te trokasin ne porta greke, italiane e deri australiane,
ku nuk njohin fare Dukagjinin e as se ??ka thene ai per mikpritjen.
Por edhe ne duhet te falenderojme ate fat qe i solli hebrejte te trokasin ne portat tona! Shume shqiptare, qe kane patur miq hebrej, ruajne kujtime te bukura prej tyre. Shembujt qe sot u jepen femijeve, qe te mesojne qysh te rriten te forte, qysh t?i kapercejne veshtiresite, si dhe ku ta gjejne frymezimin per punen, qysh ta kene parasysh, se me studime kembengulese arrihen te gjitha sukseset, jane marre me se shumti nga hebrejte, te cilet prinderit shqiptare paten rast t?i njohin ne jeten e tyre anekend Shqiperise. Keshtu mysafiret, qe ne nevoje renden e gjeten strehe tek ne, na e kane shperblyer me te tepert, pritjen qe i u dha atyre ne vatrat tona, ndihme qe ata, lumturisht, nuk e harrojne.
Ata jane te hapur e nga ata ne duhet te mesojme akoma mbi menyren se si i zhvillojne aleancat, se si bashkohen e si perkrahin njeri tjetrin ne shtetin e tyre e sidomos ne diaspore. Kultura e tyre e biznesit eshte me e larta dhe me e pasura.
Holokausti shqiptar
E sidomos ne duhet te mesojme nga individet dhe organizatat e hebrejve se si jane perpjekur e po perpiqen qe ta bejne holokaustin pjese te ndergjegjes se vrare te njerezimit boteror. Kjo do te na ndihmonte qe edhe ne te gjenim hapesire e te pasqyronim holokaustin tone. Si nuk u pa e mundur, valle, qe kalvari i ?ameve, te marre jete ne teater nje apo ne nje nga filmat tane? Eshte ?eshtje me ndjeshmeri te larte?! Zemerohen perendite ne Olimp?! Flas per ?amet, qe kane me pak mundesira se kosovaret, te cilet megjithate kane bere e bejne shume per perjetesimin ne veprat artistike te holokaustit te tyre. Me tej, si do t?ia gjejme anen qe shteti paskomunist te merret seriozisht me holokaustin shqiptar te gjysmes se dyte te shekullit qe shkoi?
Dhe ne kete pike bashkohem teresisht me zemerimin e te persekutuarit Lubonja. Ai revoltohet me shmangien e gjyqit te komunizmit dhe qepjen e kesaj teme ne bisht te holokaustit te ebrejve. Eshte e pranuar boterisht se praktika kriminale e komunizmit ishte me shkaterrimtare dhe me gjenocidale ne Shqiperi, se ne vende te tjera. Per shfarosjet e Tivarit, per gjyqet e shtresave intelektuale e nacionaliste, per kampet shfarroses prane kenetave, per grate e huaja qe u martuan me shqiptare, ka shume per te thene. Por ne memedheun tone te dashur keqardhja per ata qe e pesuan eshte siperfaqesore dhe hipokrite. Ende, kryehetuesit gjakatare, komandantet e kampeve dhe burgjeve shqiptare kane mjete dhe forca qe ta pengojne ate gjykim, sado ta kerkoje Keshilli i Europes! Familjaret e diktatorit Hoxha ca muaj me pare deklaruan se po marrin masa qe 100 vjetori i Hoxhes te perkujtohet me madheshti anekend Shqiperise, gje qe perben nje provokacion te poshter e qe deshmon se ne Shqiperi, o
eshte e persosur demokracia, o vazhdon te jete e persosur diktatura! Qeverite tona, kryesisht te mbushura me pasardhes te drejtperdrejte nga hierarkia komuniste, nuk duan ta bejne e nuk do ta bejne gjyqin e mizorive komuniste.. Ne favor te pasqyrimit te mizorive enveriane, ndihet tek tuk ndonje ze, por ata jane zera sporadike dhe aspak te vendosur. Nga njerzit me peshe ne boten publike shqiptare jane pak, - per te mos thene mjerisht teper-teper te rralle ? qe te jene te interesuar seriozisht per kete.
Hebrejte kane financuar e mbeshtetur fuqishem kryevepra kinematografike, nga te cilat ne kujtese te lexuesit, une do te sjell prej tyre vetem dy nga e kaluara e fresket, ?Jeta eshte e bukur?- nje gjetje madheshtore per mbrojtjen e femijes nga egersia e perfytyrimit dhe ?Listat e Shindlerit? mbi nje oficer SS, Shindlerin, me ndjenja njerezore qe rrezikoi veten per te shpetuar qindra e qindra ?ifute nga furrat e djegjes.
Nisur nga ky subjekti i fundit, perse nuk i kerkojme, t?i gjejme e t?i bejme te njohur Shindleret tane, qe mbrojten shqiptare, gjate kalvarit komunist? Mirenjohja per ta do te ishte gjithaqe e lavderueshme. A ka te tille? Duhet te kete, po ku jane? Duke gjetur ata e duke evidentuar bemat e tyre, do te ishte, nje rruge tjeter, si ajo qe merret ne te kundert te rruzullit, per te shkuar tek e njejta pike, tek holokausti vete. Ne rastin e ferrit stalinist, ama, masa e familjeve shqiptare u tregua me pak bujare e meshiremadhe se me ?ifutet. Perse? ?fare ndodhi me keto virtute shekullore qe permend Jakoeli ne librin e tij?! Sepse zonja Topalli, nga lartesia e parlamentit nuk e thote - dhe as Lubonja ne shkrimin e tij nuk e thote, - se qeveria ?kolaboracioniste? shqiptare ka nje merite te pamohuar per mbrojtjen e ?ifuteve atje. Zonja Topalli eshte e djathte sa s?behet me, por deri aty sa te zere ne goje emrat e Mustafa Krujes dhe te Mehdi Frasherit ajo nuk arrin! Ajo nuk e thot
e qe administrata ?kuislinge? e pat inkurajuar mbrojtjen e mysafirve te perndjekur dhe u leshoi atyre dokumente me emra false shqiptaresh. Se ndryshe, kur dhe si e qysh, pas Dyzetekatres, humben virtutet e edukuara nga Dukagjinet? Nuk kishin kaluar ve? dy vjet nga shembulli i bukur i fshehjes se hebrejve, qe evidencojne me mirenjohje organizatat e tyre neper bote. Si avulluan, humben e u zhduken ato virtute per te ndihmuar grate dhe femijet e pafajshem te shqiptareve kundershtare te komunisteve?! U harrua kodi dukagjinas brenda dy vjeteve?! Apo keto virtute shfaqen me shume sapo rreziku duket me pak?! A thua frika nga nazistet ishte shume me e paket, se ajo nga qente e ndersyer te luftes klasore enveriane? Ishin pra me mizore besniket e Enverit, se vete hitlerianet? Pa shiko se ??na del po t?ia zhdredhesh fillin temes!
Kjo teme ne atdheun tone te dashur, nuk hapet. Ajo, atje, zihet ne goje vetem per demagogji!
Pellumb Kulla
22 February 2008 @ 9:23 pm
Kam nje bindje formale biles ndaj me ju te dy nje lemsh me kok topa te linjes
:D 
:D 
,qe mund ti perktheni si te donipor qe nuk ma heq mendimin se kjo ngalasje pas artikullit pa buke te P.Kulles te shpie ne perfytyrimin qe j e pini kafen tek kafja e tij…Nje “kafe” e bezdiseshme me shume kafexhij debatesh!
Z.Admin !
Njehere e ka prure Parulla,perse duhej edhe per here te dyte ky artikull???
22 February 2008 @ 9:45 pm
Doni me per Belulin, tha Monty Python.