Unë nuk kam vdekur akoma

 veçse ruleta e inflacionit tim ka ndryshuar shigjetë

 dhe ngjyrat që përbënin lojën

 kanë ndryshuar.

 Unë, nuk vdes kurrë!

 brenda meje

 ka mbirë një trung i përjetshëm

 që pi ujë mbi majat e atyre maleve gri.

 Mbështes kokën

 dhe habitem si kam vdekur njëher' i ri.

 Çuditeni?!

 Ju falem o njerëz të mirë!

 A e mbani mend si keni jetuar më parë?

 Si jeni vdekur e ringjallur sërish ?

 Hesht. Pusho. Mos fol. Jezit...

 Gjykata e supremit shtetëror më tha;

 Akuzohesh për zhgënjim dhe trill

 si dhe një fjalor-mbajtës pa leje

 përfshi këtu liri't pa kufij...

 Dhe ja;

 Megjithkëtë unë nuk di të vdes!

 Porsa kam filluar të dua një shpirt

 që ndez dhe ngroh pambarimisht

 të vetmen lutje të përgjakshme, të përjetshme që s'fle.

 Nënshtrohem para teje Zoti im

 si i vetmi besim dhe kuptim

 tretem dhe shkrihem te jem

 të paktën një herë, një lule bli.

 Qëllimi i së cilës

 ish aroma që do jepja për njerëzit

 e kësaj bote pa liri!

 Unë nuk vdes kurrë...

 kur zemra e ndarë në dysh

 është emblema e flamurit tim.

 Dhe ju të gjithë

 të ndarë në katërqind fish

 jeni copëza

 trup

 tragjedish...

 

2 Komente

une nuk habitem si ke vdekur nje her' i ri,dhe si je gjalle perseri smiley

*****

E bukur Hipokrizia e Kasandres. smiley

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).